طرفداری | منچستریونایتد، سلتیک و کریستال پالاس از جمله باشگاه‌هایی هستند که بنا بر شایعات، تغییر در کادر مربیگری را بررسی می‌کنند. پلنت فوتبال در همین فضا، ۹ مربیِ بدون تیم را رتبه‌بندی کرده؛ فهرستی از مارچلو بیلسا تا پپ گواردیولا که برای بعضی از آن‌ها مقصدهای احتمالی هم مطرح شده است.
۹. مارچلو بیلسا
بیلسا در ۷۱سالگی هنوز یک شغل دیگر در پیش دارد؟ او یکی از محترم‌ترین و اثرگذارترین مربیان نسل خودش است و در فوتبال چهره‌ای کاملاً منحصربه‌فرد به شمار می‌رود. وقتی ایده‌هایش جواب می‌دهد، نتیجه تماشایی است؛ هواداران لیدز یونایتد این را خوب می‌دانند.
کناررفتن چنین مربی درخشانی پس از کارزار ناامیدکننده اروگوئه در جام جهانی و حواشی پس از آن، واقعاً حیف خواهد بود. شاید هنوز باشگاهی پیدا شود که بخواهد به «ال لوکو» یک فرصت دیگر بدهد.
۸. تیاگو موتا
بیش از یک سال از آخرین شغل موتا گذشته و نامش کمی از یادها رفته است. او در یوونتوس کار خارق‌العاده‌ای نکرد، اما نمایش درخشانش در بولونیا دلیلی بود که ابتدا این مسئولیت را به او سپردند.
مشکلات یوونتوس پس از اخراج موتا هم این احتمال را تقویت می‌کند که دردسرهای باشگاه بزرگ‌تر از خود او بوده باشد. بازگشتش به سری آ محتمل است؛ جایی که مربیان و باشگاه‌ها بارها به سراغ نام‌های آشنا می‌روند. با این حال، دیدن موتا در چالشی تازه خارج از ایتالیا جذاب‌تر خواهد بود.
۷. توماس فرانک
جانشین فرانک در تاتنهام تنها چند هفته پس از شروع کارش، درباره وضعیت تیم حرف تندی زد. ایگور تودور، سرمربی بعدی تاتنهام، درباره تیم گفت:
این تیم در حمله، خط میانی، دفاع و حتی مغز لنگ می‌زند.
فرانک در تاتنهام به سطح انتظارها نرسید، اما سابقه باثباتش در چند فصل حضور در برنتفورد می‌تواند او را گزینه‌ای مناسب برای تیم‌های میانه‌جدولی نگه دارد. کریستال پالاس محتمل‌ترین مقصد او به نظر می‌رسد.
۶. ادی هاو
قرار دادن هاو در میان مربیان «بدون تیم» کمی قید و شرط دارد. همان‌طور که یورگن کلوپ هنگام جدایی از لیورپول گفت به استراحت نیاز دارد، نویسنده هم حرف هاو را جدی می‌گیرد؛ فشار کار در نیوکاسل به‌وضوح روی او اثر گذاشته بود.
بعید است هاو زودتر از کریسمس به کار برگردد؛ دست‌کم نویسنده چنین انتظاری ندارد. با این حال، احتمالاً دوباره نامش به گزینه‌های شغل‌های خالی گره می‌خورد. اورتون، پس از جدایی دیوید مویس، یکی از مقصدهای احتمالی اوست. هاو از کودکی هوادار این باشگاه بوده و اگر آن تجربه خوب پیش برود، شاید روزی هدایت تیم ملی انگلیس را هم به دست بگیرد.
سلتیک هم می‌تواند گزینه‌ای برای هاو باشد؛ او پیش‌تر با این باشگاه مذاکره کرده است.
۵. یولیان ناگلسمان
دو تورنمنت بزرگ ناامیدکننده در رأس تیم ملی آلمان، کمی از اعتبار ناگلسمان کم کرده است. شغل بعدی او در فوتبال باشگاهی شاید فرصتی برای بازسازی این اعتبار باشد. او با وجود ۳۸سالگی، تجربه زیادی دارد.
ناگلسمان لایپزیگ را به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند و در بایرن مونیخ هم تقریباً مطابق انتظار نتیجه گرفت و قهرمان بوندسلیگا شد. این کارنامه باید برایش یک شغل مناسب در سطح اول فوتبال اروپا به همراه بیاورد. بازگشت به بوندسلیگا، اگر موقعیت بوروسیا دورتموند خالی شود، یا رفتن به لیگ برتر انگلیس هم از احتمال‌های مطرح‌شده است.
۴. آرنه اسلوت
پس از اخراج اسلوت از لیورپول، شش باشگاه به‌عنوان مقصدهای احتمالی او مطرح شدند؛ اما نام آن‌ها در این مطلب نیامده است. پس از جدایی رونالد کومان، احتمال هدایت تیم ملی هلند هم مطرح شد، ولی آن شغل در نهایت به ژاوی رسید.
۳. دیدیه دشان
دوره دشان در تیم ملی فرانسه به پایان رسیده، اما این اتفاق لزوماً به معنی پایان دوران مربیگری‌اش نیست؛ او ۵۷ سال دارد. دشان در سطح باشگاهی هم موناکو، یوونتوس و مارسی را هدایت کرده و با هر سه تیم جام برده است.
اگر خودش بخواهد به نیمکت برگردد، کارنامه‌اش باید او را به گزینه‌ای جدی برای هر شغل بزرگ تبدیل کند.
۲. آنتونیو کونته
کارنامه کونته در یوونتوس، چلسی، اینتر و ناپولی از اثرگذاری فوری و کسب قهرمانی حکایت دارد. نام او بارها در بحث مشکلات منچستریونایتد پس از دوران الکس فرگوسن مطرح شده است.
کونته احتمالاً انتخاب مناسبی برای ساختن پروژه‌ای موفق و پایدار در بلندمدت نیست، اما شاید بتواند موقتاً به یونایتد تکانی اساسی بدهد. آمازون پرایم در زمان نگارش مطلب مشغول فیلم‌برداری مجموعه مستند «همه‌چیز یا هیچ‌چیز: منچستریونایتد» بود؛ همکاری کونته با سر جیم راتکلیف هم از نظر نمایشی می‌توانست جذاب باشد.
۱. پپ گواردیولا
یک دهه موفقیت بی‌سابقه در ورزشگاه اتحاد، به گواردیولا فرصت استراحت می‌دهد؛ هرچند پیشنهاد هدایت یک تیم ملی شاید او را از وقفه کاری بیرون بیاورد. بعید به نظر می‌رسد او به این زودی‌ها سراغ شغل دیگری برود و هدایت باشگاهی دیگر در لیگ برتر انگلیس هم تقریباً ناممکن به نظر می‌رسد.
با این حال، رسانه‌های زرد احتمالاً نام گواردیولا را برای هر شغل بزرگی که خالی شود مطرح می‌کنند. مقصد بعدی او هنوز روشن نیست؛ فقط امیدواریم انتخابش راهی برای پول درآوردن آسان در خاورمیانه نباشد.
