چرا کسی درباره دعوت دنیس درگاهی چیزی نمی‌گوید/ ۱۵ نفر بدون ویزا در لابی هتل نشستند و بازی‌های تیم ملی را دیدند/ نهادهای نظارتی در کشور ما فوتبال را رها کرده‌اند

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، پس از بررسی مسائل داوری و همچنین پرداختن به ماجرای زنی که شایعه شده برای تأثیرگذاری روی نتایج لیگ دسته دوم، با ۴۰ داور در ارتباط بوده، در بخش سوم گفت‌وگو با یاسر همرنگ مسائل مالی فدراسیون فوتبال از جمله پرداخت پاداش به سرمربیان تیم ملی، درآمدزایی از کمیته‌های قضایی فدراسیون فوتبال و همچنین درآمدهایی هیئت فوتبال استان تهران از برگزاری مسابقات رده سنی پرداختیم.

بخش اول این گفت‌وگو را می‌توانید اینجا بخوانید. تاج به کفاشیان گفته بود که داور هوای تراکتور را داشته باشد/ خطیبی گفت آرای فدراسیون با ۲۰۰ میلیون خریداری شد/ برخی داوران در روز مبادا به فدراسیون کمک می‌کنند

بخش دوم این گفت‌وگو هم در اینجا قابل خواندن است.(ماجرای زنی که با ۴۰ داور وارد رابطه شد/ تاج ثابت کند از گالیاردی جریمه گرفته تا ابد مرید او می‌شوم/ آیا مردم از این فوتبال رضایت دارند؟)

ویدئوی کامل این گفت‌وگو را در ادامه ببینید:

بخش سوم این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید:

تابناک: درباره پرداختی آقای قلعه‌نویی هنوز سندی منتشر نشده، اما در سال ۱۳۹۷، پس از جام جهانی ۲۰۱۸، طبق قراردادی که کارلوس کی‌روش با فدراسیون فوتبال داشت، ایشان می‌توانست ۱۰ درصد از پاداش حضور تیم ملی در جام جهانی را دریافت کند، اما از سوی مهدی تاج مبلغ بیشتری پرداخت شد. ما حتی درباره اصل این موضوع سؤال داریم که چرا باید پاداش صعود تیم ملی به جام جهانی به سرمربی برسد. سرمربی قراردادی دارد که تیم را به جام جهانی برساند؛ برای همین کار قرارداد می‌بندد، نه اینکه به ایران بیاید و خوش‌گذرانی کند. با این حال، آقای تاج ۲۰ درصد پرداخت کرده‌اند؛ رقمی که در اسناد خود فیفا آمده است. ما بارها درباره آن سؤال کرده‌ایم، مطالبی منتشر کرده‌ایم و از افراد مختلف پرسیده‌ایم، اما هیچ‌وقت پاسخ‌گو نبوده‌اند. اگر درباره آقای قلعه‌نویی هنوز سندی وجود ندارد، درباره آقای کارلوس کی‌روش سند وجود دارد. چطور ۱۰ درصد را به ۲۰ درصد تبدیل کردید؟

۲۰ درصد یعنی فقط دو میلیون دلار پاداش…

تابناک: حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار دلار و مقداری بیشتر بود، اما در اسناد موجود است.

آقای تاج چون کسی پیگیر حرف‌هایی که می‌زنند نیست، به‌راحتی می‌توان متوجه عدم صداقت ایشان شد. در همین مدت اخیر هم چندین مورد وجود داشته است. در موضوع ساختمان فدراسیون فوتبال که قرار است به ساختمان مجد منتقل شوند، خود تاج گفت حدود چهار میلیون دلار از فیفا برای ساخت‌وساز دریافت کرده‌اند تا ساختمان جدیدی بسازند.

تابناک: البته فکر می‌کنم در این زمینه پولی به‌صورت مستقیم پرداخت نشده باشد. فیفا اعتباری در نظر می‌گیرد و این اعتبار در حساب فدراسیون فوتبال نزد فیفا قرار می‌گیرد. یعنی نمی‌توانیم آن پول را مستقیماً وارد کشور کنیم؛ حتی پول پاداش جام جهانی را هم اگر بخواهیم استفاده کنیم، مثلاً برای اردو به ترکیه یا مکزیک برویم، از فیفا می‌خواهیم هزینه را پرداخت کند. فاکتور را ارسال می‌کنیم و آن‌ها پرداخت می‌کنند.

دقیقاً. همین است که فاکتورها افزایش پیدا می‌کنند؛ برای مثال، مبلغی که ۱۰۰ تومان، به ۲۰۰ تومان تبدیل می‌شود. همینجاست که ۷۵۰ هزار دلار استقلال را از فیفا می‌گیرند. به همین دلیل، تخلفات مالی و پول‌شویی می‌تواند در همین بخش‌ها اتفاق بیفتد. هزینه‌های ما را دو برابر حساب می‌کنند. به همین دلیل است که فوتبال با کمبود پول مواجه شده، در حالی که نباید چنین باشد. در موضوع ساخت‌وساز هم مقداری پول دریافت شده است. آقای شیخ سلمان برای پروژه کلنگ‌زنی کرد، آقای اینفانتینو هم کلنگ زد و ماکت ساختمان هم رونمایی شد، اما در نهایت فدراسیون از خیابان سئول به ساختمان مجد رفت و ساختمان اصلی فدراسیون هنوز ساخته نشده است. فکر می‌کنم دو سال از رونمایی ماکت گذشته باشد.

تابناک: بله، بهمن ماه که برسد امسال دومین سال است که از ماکت رونمایی شده. جالب است که کل ورزشگاه آزادی در ۱۸ ماه ساخته شد، اما ما هنوز نتوانسته‌ایم یک ساختمان بسازیم. آیا نباید این پروژه زودتر به نتیجه برسد؟ از سوی دیگر، آقای علیرضا دبیر مجموعه‌ای کامل در فدراسیون کشتی ساخته و در زمینه‌های مختلف، از وزارت ورزش و مجموعه ورزشی آزادی زمین گرفته تا امکانات مرتبط با کشتی و ورزش کشور، پیشرفت‌هایی داشته است. بنابراین، نمی‌توان گفت انجام چنین کارهایی امکان‌پذیر نیست. افرادی هستند که می‌توانند کار کنند. البته ممکن است به ایشان هم انتقادهایی وارد باشد و برای عده‌ای محبوب باشد و برای عده‌ای نه؛ اما ما صرفاً درباره آنچه اتفاق افتاده صحبت می‌کنیم.

کاملاً درست است. آقای تاج دیشب گفتند فقط هزینه داوری فوتبال به ۳۶۱ میلیارد تومان رسیده است. آیا ۳۶۱ میلیارد تومان برای داوری در فوتبال رقم زیادی است؟ فکر می‌کنم جرایم کمیته انضباطی هم امسال حدود همین رقم باشد.

تابناک: آخرین آماری که از ترازنامه مالی فدراسیون استخراج کرده بودم، مربوط به سال ۱۴۰۳ بود. اکنون یا ترازنامه را در اختیار ندارم، یا آن را پیدا نکرده‌ام، یا به مجمع ارائه نشده است. از سال ۱۴۰۱، درآمد فدراسیون از مراجع قضایی، یعنی جرایم انضباطی، حدود هشت میلیارد تومان بود، این رقم پس از بازگشت دوباره آقای تاج به حدود ۵۰ میلیارد تومان رسید. سپس پیش‌بینی کرده بودند که این درآمد افزایش پیدا کند و به ۷۲ میلیارد تومان برسد. اینکه این رقم در سال ۱۴۰۴ به چه میزان رسیده و برای سال ۱۴۰۵ چه پیش‌بینی‌ای شده، خودش محل بحث است. اصلاً جالب است که شما نمی‌توانید برای ارکان قضایی خودتان پیش‌بینی درآمدی تعیین کنید. مگر می‌شود بگویید امسال می‌خواهیم ۵۰ میلیارد تومان از کمیته انضباطی، کمیته اخلاق و سایر کمیته‌های قضایی درآمد داشته باشیم و سال بعد این رقم را به ۷۲ میلیارد تومان برسانیم؟

بعد هم دقیقاً به همان هدف برسید.

تابناک: این موضوع بر اساس اسناد مالی خود فدراسیون فوتبال مطرح می‌شود که حسابرس آن‌ها را بررسی می‌کند و به مجمع ارائه می‌شود. بنابراین، بحث ما صرفاً ادعا یا اتهام‌زنی نیست. سؤال این است که چگونه ممکن است درآمد هشت میلیارد تومانی سال قبل از مراجع قضایی را برای سال بعد به ۵۰ میلیارد تومان افزایش دهید و در پایان سال هم دقیقاً به همان رقم برسید؟

به نظرم، مسئولان بالادستی و نهادهای نظارتی در کشور ما فوتبال را رها کرده‌اند؛ وگرنه نباید کارمان به اینجا می‌رسید. اکنون هر موضوعی را که مطرح می‌کنید، به یاد مسئله دیگری می‌افتم. هر طرف را که نگاه می‌کنیم، اوضاع همین است. برای مثال، حساب‌وکتاب سازمان لیگ با فدراسیون هم‌خوانی نداشت و در موضوع مالیات و مسائل مشابه هم مشکلاتی وجود دارد. زمان انتخابات گفتند سازمان لیگ جداست. اصلاً با کدام قانون می‌توان سازمان لیگ را جدا کرد؟ اگر جداست، طبق کدام مزایده دوباره برگزاری مسابقات فوتبال ایران به آن سپرده شده است؟ این‌ها مسائل روشنی هستند، اما چون در آن مقطع می‌خواستند از شرایط موجود خارج شوند، گفتند سازمان لیگ مجموعه‌ای جداگانه است.

تابناک: از نظر قانونی هم آن را جدا ثبت کرده‌اند؛ یعنی به‌صورت یک شرکت مستقل ثبت شده است.

خب، به نام چه کسانی است؟

تابناک: به نام آقای تاج، آقای کفاشیان، آقای عزیزمحمدی و افراد دیگری هم بودند که نمی‌دانم آقای نبی یا ساکت هم جزو آنها هستند یا نه؛ درباره حضور دقیق برخی از این افراد مطمئن نیستم. اما مسئله این است که اگر، دور از جانشان، برای یکی از این افراد اتفاقی بیفتد، ورثه او می‌توانند ادعا کنند که سازمان لیگ سهم آن‌هاست. سازمان لیگ که با مبلغی جزئی، مثلاً یک میلیون تومان، ثبت شده، اکنون ثروت عظیمی دارد. اگر قرار باشد مسابقات لیگ به یک بخش خصوصی واگذار شود، این واگذاری باید در قالب مزایده انجام شود و به شرکتی برسد که پیشنهاد بالاتری ارائه می‌دهد. شاید من هم شرکتی داشته باشم، یا آقای دیگری شرکتی داشته باشد و پیشنهاد بهتری بدهد. در آن صورت، شما موظف هستید برگزاری مسابقات را به شرکتی بسپارید که پیشنهاد بهتری ارائه کرده است.

همین موضوع هم محل اشکال است. در انتخابات هم همین بحث را داشتیم. از همان ابتدا که برای انتخابات فدراسیون فوتبال امضا جمع می‌کنند، تخلفات زیادی رخ می‌دهد. برای مثال، یک نامزد باید پنج امضا جمع کند، اما آقای تاج ۴۳ امضا می‌گیرد تا دیگر نامزدهای جدید نتوانند به همان تعداد امضا دسترسی داشته باشند؛ چون هر عضو فقط یک امضا برای معرفی نامزد ریاست دارد. این خودش تخلف است. مجمع ما ۷۰ یا ۸۰ عضو دارد. آقای تاج ۴۳ امضا گرفته و مثلاً آقای بهاروند هم ۱۹ امضا گرفته است؛ در نتیجه، تعداد زیادی از اعضا از همان ابتدا از دسترس سایر نامزدها خارج می‌شوند. در نهایت، عملاً تعداد نامزدهای بالقوه را محدود می‌کنید. بعد هم برخی افراد را رد صلاحیت می‌کنید. نکته عجیب این است که فرد ردصلاحیت‌شده حق اعتراض ندارد.

تابناک: کمیته بدوی و کمیته تجدید نظر هم دارند.

بله، اما افراد ردصلاحیت‌شده حق اعتراض ندارند. باید به فیفا اعتراض کنند. همان‌طور که آقای کفاشیان و آقای عزیزی‌خادم هم به فیفا مراجعه کردند، اما به نتیجه نرسیدند؛ چون فردی در AFC داریم که از آقای تاج و آقای ممبینی حمایت می‌کرد و اجازه نداد. اکنون در انتخابات هیئت‌های مختلف کشور هم اجازه نمی‌دهند رقیبی به مرحله انتخابات برسد. قبلاً در انتخابات هیئت فوتبال تهران، برگه‌ها را علامت‌گذاری کرده بودند. اما بعد متوجه شدند که بهتر است از همان ابتدا اجازه ندهند افراد به مجمع برسند. در استان چهارمحال‌وبختیاری هم آقای یدالله جهانبازی و آقای سعید زارع رد صلاحیت شده‌اند؛ دو نفر از افراد فوتبالی و سالم. چرا؟ اگر آقای یدالله جهانبازی نتواند رئیس هیئت فوتبال چهارمحال‌وبختیاری شود، چه کسی می‌تواند؟ آقای طهمورث حیدری؟ بله. به نظرم، این وضعیت عادلانه نیست.

تابناک: همه چیز پایان باز است انگار…

برای انتخابات هیئت‌های فوتبال آیین‌نامه‌ای تدوین کرده‌اند که شرایط خاصی دارد. برای مثال، ممکن است من بتوانم برای ریاست‌جمهوری ثبت‌نام کنم، اما طبق این آیین‌نامه واجد شرایط ریاست هیئت فوتبال نباشم؛ چون شرایط آن را سخت‌تر کرده‌اند. در عین حال، فردی که اکنون رئیس است، از همان شرایط مستثناست.

تابناک: اگر اصغر فرهادی بخواهد درباره فوتبال ما فیلم بسازد، نمی‌تواند چنین داستانی را کارگردانی کند و پایان باز بسازد.

چون این افراد پله‌پله یاد گرفته‌اند چگونه زمان بخرند و باگ خودشان را در تخلف کردن ببندند. اکنون به جایی رسیده‌ایم که آیین‌نامه‌ای که به زبان لاتین برای فیفا فرستاده‌ایم، با آیین‌نامه‌ای که در ایران اجرا می‌شود، تفاوت دارد. در آن آیین‌نامه محدودیت سه دوره وجود دارد، اما در ایران پرانتزی باز کرده‌اند و این محدودیت را برداشته‌اند. در حالی که باید وجود داشته باشد. اکنون وزارت ورزش هم وارد این موضوع شده است.

تابناک: تا جایی که من می‌دانم این قانون را برنداشتند، این موارد را تفسیر می‌کنند و می‌گویند قانون عطف به ماسبق می‌شود یا نمی‌شود. درباره آقای تاج که اکنون پنج دوره عضو هیئت‌رئیسه بوده‌اند، طبق اساس‌نامه باید محدودیت سه دوره وجود داشته باشد و ایشان نمی‌توانند بیش از دو دوره آخر رئیس باشند. اما تفسیر کرده‌اند که این قانون عطف به ماسبق نمی‌شود؛ یعنی سابقه آقای تاج از زمانی محاسبه می‌شود که قانون تصویب شده است.

اگر قرار باشد قانون را این‌طور تفسیر کنیم، پس هیچ‌کس از این مجموعه خارج نمی‌شود و همه می‌توانند در سمت خود باقی بمانند.

تابناک: می‌توان این موضوع را با قوانین بازنشستگی مقایسه کرد. برای مثال، قوانین بازنشستگی اخیراً تغییر کرده و ممکن است مدت خدمت از ۳۰ سال به ۳۵ سال افزایش پیدا کند تا افراد بیشتر کار کنند. اما این تغییر عطف به ماسبق نمی‌شود. آیا وقتی قانون بازنشستگی تغییر می‌کند، سوابق بیمه‌پردازی من پاک می‌شود و باید از آن روز دوباره ۳۵ سال خدمت کنم؟ طبیعتاً چنین چیزی نیست.

بله، بدیهی است که اینطور نیست.

تابناک: اگر قرار باشد قانون را این‌طور تفسیر کنیم که نمی‌شود. نمی‌دانم مفسران آن چه کسانی هستند؛ همان افرادی که در فدراسیون فوتبال مسئول تدوین اساس‌نامه و آیین‌نامه‌ها بوده‌اند.

به هر حال، چه کسی آیین‌نامه را تدوین کرده و چه کسی آن را تعیین کرده است؟

تابناک: حرف من همین است. اگر این‌طور باشد، اکنون آقای تاج می‌توانند یک دوره دیگر هم حضور داشته باشند. بعد برای دوره بعدی دوباره اساس‌نامه را تغییر می‌دهند و اصلاً محدودیت جدیدی بگذارند که حضور در هیئت رئیسه دو دوره‌ای شود؛ در نتیجه، قانون عطف به ماسبق نشود و دوباره امکان حضور آقای تاج فراهم شود. این همان داستان مادام‌العمری است که درباره هیئت‌های فوتبال هم مطرح کردیم.

مگر فدراسیون فوتبال در ایران فعالیت نمی‌کند؟

تابناک: بله، بند اول اساس‌نامه هم همین را می‌گوید.

قوانین کشور در جایگاه بالاتری قرار دارند. مگر در کشور ما قانون بازنشستگی نداریم؟ مگر محدودیت سنی ۶۵ سال نداریم؟ اگر قرار باشد افراد ۶۵ ساله و بازنشسته کنار نروند، جوانانی که درس می‌خوانند و دانشگاه می‌روند، برای چه چیزی آموزش می‌بینند؟ برای چه کاری آموزش می‌بینند؟ تا چه زمانی باید توپ‌جمع‌کن فوتبال باشند و افراد دیگر همچنان رئیس بمانند؟ مدیریت باید گردش داشته باشد. اگر این گردش اتفاق نیفتد، نمی‌توان انتظار پیشرفت داشت. چرا آقای ساکت همچنان حضور دارد؟ چرا آقای تاج همچنان حضور دارد؟ چرا آقای بهاروند و آقای صفیری همچنان در این مجموعه هستند؟ چرا این افراد تغییر نمی‌کنند؟ این همه جوان درس خوانده‌اند. مگر در دانشگاه تهران دکترای تربیت بدنی و مدیریت نداریم؟ آیا نمی‌توان فردی سالم و متخصص را وارد این ساختار کرد؟ چرا نباید چنین افرادی به بدنه مدیریتی اضافه شوند؟ این افراد کنار نمی‌روند؛ نه از هیئت‌ها و نه از فدراسیون. چرا چنین می‌کنند؟

تابناک: چه کسی مسئول این کار است، وزیر باید این کار را انجام دهد؟

من هم نمی‌دانم مسئول این وضعیت چه کسی است؛ وزیر ورزش یا افراد دیگر. به نظرم، وزیر ورزش باید خیلی زودتر وارد این موضوع شود. در بسیاری از فدراسیون‌ها همین مشکلات وجود دارد.

تابناک: شما که در بعضی موضوعات صدای بلندی دارید، آیا به وزارت ورزش مراجعه کرده‌اید و با مسئولان صحبتی داشته‌اید؟

یک بار به وزارتخانه رفتم، اما اجازه ورود ندادند. هرچه گفتم، اجازه ندادند وارد شوم. گفتند از طریق اتوماسیون اداری اقدام کنم. آیا این دردناک نیست؟

تابناک: از طریق اتوماسیون هم درخواست داده‌اید؟

بله، ده بار از طریق اتوماسیون اقدام کرده‌ام، اما هیچ‌کس پاسخ نداده است. وقتی من در تهران هستم و می‌توانم حضوری با شما صحبت کنم، چرا باید از طریق اتوماسیون اقدام کنم؟ این وضعیت واقعاً عجیب است.

تابناک: البته اتوماسیون یک روال اداری است و ممکن است لازم باشد برای ملاقات درخواست ثبت شود. اما مسئله این است که شما درخواست داده‌اید و ملاقات انجام نشده است.

بله، ملاقات انجام نشده است. من تاکنون بارها درباره وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال صحبت کرده‌ام. اما اگر خدای نکرده به وزیر یا آقای اسبقیان توهینی شود، سریع شکایت می‌کنند. خب شما ۹۹۹ بار حرف من را نشنیده‌اید و اکنون به مورد هزارم رسیده‌ایم. آیا در آن ۹۹۹ مورد نمی‌توانستید بگویید: «یاسر همرنگ که ۲۵ سال داوری کرده، ۲۰ سال معلم بوده و فوق‌لیسانس تربیت بدنی دارد و جامعه‌شناسی ورزش خوانده است، بیا ببینیم چه می‌گویی. مگر ارزش این را نداشتی که حرفت را بشنویم؟»

تابناک: اصلاً سابقه ۲۵ ساله داوری شما را هم کنار بگذاریم، من یک شهروند عادی این کشور هستم. مدعی هستم اطلاعاتی دارم، به نظرم باید کسی به حرفم گوش بدهد.

باید گوش بدهند، نه اینکه کار به جایی برسد که بعد شکایت کنند و بگویند این فرد بی‌ادب است یا توهین می‌کند. شما نباید هیچ ماجرایی را از وسط آن تعریف کنید؛ هر ماجرایی آغازی دارد. آیا من از ابتدا بی‌ادب بودم، توهین می‌کردم یا تهمت می‌زدم؟

تابناک: اکنون بی‌ادب هستید؟

طبق مصاحبه آقای عرب، رئیس روابط عمومی هیئت فوتبال تهران، من فردی بی‌ادب معرفی شده‌ام و گفته ایشان باید ادعای خود را در دادگاه ثابت کند. من از ابتدا بی‌ادب نبودم و اکنون هم نیستم. البته اگر در برابر فرد فاسد و متخلفی بی‌ادب باشم، دیگر اشکالی ندارد؛ به این باور رسیده‌ام. اما شما به هیچ‌یک از سؤال‌ها پاسخ نمی‌دهید. اکنون وضعیت فوتبال تهران به‌گونه‌ای شده که اهالی فوتبال به بازگشت دکتر شیرازی راضی شده‌اند؛ یعنی ترجیح می‌دهند ایشان برگردد، چون معتقدند آقای ماجدی و افرادی که او سر کار آورده، ایده‌هایی دارند که به فوتبال آسیب می‌زند.

تابناک: چه ایده‌هایی؟ دقیقاً چه انتقادی به عملکرد آن‌ها دارید؟

برای مثال، در موضوع برگزاری لیگ، مسابقات به‌صورت رفت‌وبرگشت برگزار می‌شد. اکنون تعداد تیم‌ها را افزایش داده‌اند و قرار است پس از برگزاری یک نیم‌فصل، جدول به دو گروه تقسیم شود؛ سپس تیم اول با تیم یازدهم، تیم دوم با تیم دهم و تیم سوم با تیم هشتم بازی کند. به این ترتیب، مسابقات به‌صورت حذفی ادامه پیدا می‌کند و بعد دوباره مرحله دیگری برگزار می‌شود.

تابناک: علت این تغییر چه بوده است؟

گفته‌اند می‌خواهند تعداد بازی‌ها را کاهش دهند.

تابناک: به نظر می‌رسد ایده‌ای از لیگ نخبگان آسیا یا لیگ قهرمانان اروپا گرفته‌اند.

نمی‌دانم دقیقاً از کجا آمده است، اما قبلاً لیگ برتر ما با ۱۶ تیم و به‌صورت رفت‌وبرگشت برگزار می‌شد. ساختار آن روشن بود و حساسیت مسابقات هم بیشتر می‌شد. اکنون قرار است لیگ برتر از ۱۶ تیم به ۲۴ تیم افزایش پیدا کند، لیگ دسته اول مثلاً ۲۰ تیم داشته باشد و مسابقات دسته دوم هم به حوزه‌ها سپرده شود. حتی مسابقات توابع شهرستان‌های تهران را هم از بین برده‌اند. ایده‌هایی در ذهنشان دارند، اما آن‌ها را به‌درستی توضیح نداده‌اند و همه را سردرگم کرده‌اند.

تابناک: البته فکر می‌کنم صرفاً درباره نوع برگزاری لیگ می‌توان انتقادهایی مطرح کرد، اما اصل مشکل فوتبال ما چیز دیگری است.

من هم نمی‌گویم این موضوع مشکل اصلی است.

تابناک: اتفاقاً می‌گویم اگر آقای ماجدی یا آقای شیرازی، یا هر فرد دیگری که در آینده مسئولیت خواهد داشت، ایده‌ای دارد که می‌تواند به فوتبال کمک کند، باید از آن استقبال کرد و به او کمک کرد. حتی می‌توان طرح را آزمایش کرد. اگر به این نتیجه رسیدیم که مناسب نیست، سال بعد آن را تغییر می‌دهیم و به همان ساختار قبلی برمی‌گردیم. به نظرم، این موضوع به‌خودی‌خود محل ایراد نیست. اگر انتقاد دیگری دارید، بهتر نیست آن را به شکل دیگری مطرح کنید؟

یکی از مشکلات این است؛ یکی دیگر اینکه سال گذشته برای ورود به مسابقات، ۱۰۰ میلیون تومان دریافت کردند و همه شاکی شدند؛ چون این مبلغ برای تیم‌های نونهالان و نوجوانان زیاد است. گفتند در عوض، به تیم‌های اول جایزه می‌دهیم. اکنون تیم‌ها قهرمان شده‌اند، اما جایزه‌ای به آن‌ها نداده‌اند.

تابناک: یعنی چه؟

گفته‌اند باید در لیگ شرکت کنید تا بتوانید جایزه بگیرید. در حالی که تیم‌های تهرانی قبلاً در لیگ شرکت نمی‌کردند. در واقع، زیر قولشان زده‌اند. یا مسابقات تمام شده و یک تیم قهرمان شده است، اما مدالی که باید به قهرمان سال ۱۴۰۴ داده شود، روی آن سال ۱۴۰۳ درج شده است. یعنی مدال را از انبار آورده‌اند و تحویل داده‌اند. چنین مدالی دیگر ارزش و اعتبار لازم را ندارد. کاپی هم که روی میز گذاشته بودند تا به تیم قهرمان بدهند، هنوز پلاستیک روی آن بود؛ یعنی ظاهراً آن را تازه از منیریه خریده و آورده بودند. این‌ها مسائل کوچکی هستند، اما به چشم می‌آیند. آن بچه‌ای که شش یا هفت ماه زحمت کشیده و قهرمان جوانان تهران شده است، وقتی مدالی را می‌بیند که سال اشتباهی روی آن درج شده، آن را به خانه می‌برد و به مادرش نشان می‌دهد؛ اما خجالت می‌کشد. رئیس باید متوجه چنین مسائلی باشد. اما به نظر می‌رسد این مسائل را متوجه نیستند. فقط به برگزاری مسابقات، جریمه کردن تیم‌ها و مسائل مشابه فکر می‌کنند. هرکس مصاحبه می‌کند، سریع جریمه مالی می‌شود. همه‌چیز را پولی کرده‌اند و این وضعیت ما را از رشد دور کرده است.

در تهران، تقریباً همه‌چیز پولی است. اکنون یک تیم برای شرکت در مسابقات باید برای هر نفر یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به ایفمارک پرداخت کند تا تست پزشکی انجام شود. اتفاقاً فردی از هیئت پزشکی استان تهران با من تماس گرفت و گفت ما همین خدمات را با ۲۰۰ هزار تومان ارائه می‌دهیم، اما هیئت فوتبال حاضر نیست با ما همکاری کند. چرا؟ چرا فوتبال را ارزان‌تر نمی‌کنید؟ شاید در آن مجموعه درصدی دریافت می‌کنند؛ نمی‌دانم.

اما اکنون از همین تریبون استفاده می‌کنم تا بگویم هیئت پزشکی استان تهران، واقع در خیابان بوشهر، با من تماس گرفته و اعلام کرده است که امکانات لازم را دارد و حاضر است با هزینه‌ای بسیار کمتر به فوتبالیست‌های تهرانی خدمات بدهد. چرا این کار را انجام نمی‌دهید؟ به‌جای یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان، آن‌ها ۲۰۰ هزار تومان می‌گیرند. آیا این بهتر نیست؟

تابناک: طبیعتاً بهتر است.

اما می‌گویم یک مدیر دلسوز لازم است تا این کارها را انجام بدهد. برای مثال، در کمیته داوران دوباره به عقب برگشته‌اید و فردی را آورده‌اید که سال‌ها در این مجموعه مسئولیت داشته است؛ فردی که درباره سن، بازنشستگی و مدرک تحصیلی‌اش هم سؤال‌هایی وجود دارد. این‌ها مسائل روشنی هستند. وقتی همه این موارد در کنار هم قرار می‌گیرند و هیچ‌کس هم پاسخ‌گو نیست، وضعیت به همین شکل درمی‌آید.

برای مثال، از شهرستان‌های مختلف با من تماس می‌گیرند. اخیراً درباره شهریار به من گفته‌اند که حساب هیئت فوتبال در یک صندوق قرض‌الحسنه قرار دارد و اعضای هیئت‌مدیره آن صندوق همگی از بستگان رئیس هیئت فوتبال هستند. این موضوع قابل بررسی است. چرا بررسی نمی‌شود؟ آقای ماجدی، بررسی کنید که آیا واقعاً حساب هیئت فوتبال شهریار در یک صندوق قرار دارد یا خیر. چگونه ممکن است پول فوتبال شهریار در چنین صندوقی جمع شود؟ این پول به هر حال به ثروتی تبدیل می‌شود و اگر صندوق سودی داشته باشد، سهام‌داران هم از آن سود می‌برند.

چنین مواردی زیاد است. مثلاً در حوزه‌ها مسابقات زیر هشت سال، زیر ۹ سال و زیر ۱۰ سال برگزار می‌کنند و از هر تیم، مثلاً ۵۰ یا ۶۰ میلیون تومان ورودی می‌گیرند. تیم ۸ سال قهرمان شود، کجا قرار است برود؟

تابناک: فکر می‌کنم آن داستان فساد در فوتبال در پرونده مس رفسنجان که درباره آن صحبت کردیم، نوک کوه یخ است.

بله، اینها همه فساد است. اگر شما مسابقات زیر ۸ سال برگزار می‌کنید در حوزه یاسر همرنگ، ۲۰ تیم شرکت کنند، یک میلیارد تومان جمع می‌شود، در حالی که ممکن است فقط ۱۰۰ میلیون تومان هزینه کنند. تیم زیر هشت سال که قرار نیست به جای خاصی برود. در واقع، چنین فعالیتی بیشتر به کسب‌وکار شبیه است. فوتبال را به دکان تبدیل کرده‌اند.

تابناک: جالب اینکه همین نوک کوه یخ هم دیده می‌شود، اما بررسی یا برخوردی نمی‌شود.

که کار به همین‌جا می‌رسد.

تابناک: به نظر می‌رسد دیگر نباید امید زیادی به اینها داشته باشیم که حتی مطرح شود.

فوتبال ما قبلاً این‌طور نبود، اما به اینجا رسیده‌ایم. اکنون که در این وضعیت قرار داریم، قرار است در آینده به کجا برسیم؟ در مسابقه نوجوانان استقلال و شاهین، نوجوانان ۱۴-۱۵ ساله آن‌طور بی‌رحمانه یکدیگر را می‌زنند. وقتی بزرگ‌تر شوند، چه خواهند شد؟ آیا دل کسی برای این وضعیت می‌سوزد؟ به نظر من، دل آقای ماجدی برای فوتبال نمی‌سوزد؛ چون اگر می‌سوخت، عملکردش را تغییر می‌داد. اگر دلسوزی وجود داشت، وقتی دستور موقت برای ۴۰ نفر صادر شد، فردای آن روز کمیته انضباطی تشکیل می‌شد تا دو تیم مجبور نشوند بازی نکنند و هر دو با نتیجه سه بر صفر بازنده اعلام شوند. آن دو تیم عملاً نتوانستند در مسابقه بعدی شرکت کنند و باخت فنی گرفتند. بعد هم رأی انضباطی صادر شد و دو تیم ۷۳۰ میلیون تومان جریمه شدند. آیا تیم‌های فوتبال پایه تهران باید ۷۳۰ میلیون تومان جریمه شوند؟ علاوه بر آن، نزدیک به ۷۰ یا ۸۰ ماه محرومیت هم در نظر گرفته شد.

تا سال گذشته، در درگیری‌ها معمولاً پنج یا شش جلسه محرومیت در نظر گرفته می‌شد؛ اما اکنون محرومیت‌ها به شش ماه رسیده است که تقریباً معادل یک فصل است. می‌خواهم بدانم اگر آیین‌نامه را تا این اندازه تغییر داده‌اید، چرا آن را به همه اعلام نمی‌کنید تا آگاه باشند؟ اگر چنین تغییری انجام نشده، پس چرا بیش از اندازه سخت‌گیری می‌کنید؟ ما در این زمینه دچار افراط و تفریط شده‌ایم و اندازه را رعایت نمی‌کنیم. اندازه‌شناسی بسیار مهم است. مدیر موفق کسی است که بداند چه زمانی، با چه کسی و به چه اندازه برخورد کند. به نظرم، این ویژگی را کم داریم.

مدیران ما به دنبال افرادی هستند که از آن‌ها تعریف کنند. در حالی که مدیر موفق کسی است که افرادی را که از او انتقاد می‌کنند هم وارد کار کند. به نظرم، این روش بهتر است. اما اکنون در همه بخش‌ها می‌بینیم که افراد بله‌قربان‌گو روزبه‌روز پیشرفت می‌کنند. همین مسئله در بخش‌های مختلف کشور مشکلاتی ایجاد کرده است. با این همه ثروت و امکانات، نباید کشور ما به این وضعیت می‌رسید.

تابناک: حالا می‌خواهیم جمع‌بندی کنیم. حرف‌های شما بسیار تلخ بوده و به نظر می‌رسد چیزی هم تغییر نمی‌کند. نمی‌توانیم شکری هم اضافه کنیم که مزه را کمی شیرین کنیم. انگار وضعیت همین است که هست. اگر بخواهیم به تخصص اصلی شما، یعنی داوری، برگردیم، اکنون که به‌عنوان یک داور شناخته می‌شوید، وضعیت داوری چگونه است؟ با توجه به اینکه می‌گویید اکنون در چنین نقطه‌ای قرار داریم، چند سال دیگر کجا خواهیم بود؟ وضعیت فعلی داوری چیست و آینده آن را چگونه می‌بینید؟

فدراسیون فوتبال فردی را از استانی آورده که سال‌ها به لابی‌گری معروف بوده و در نگاه اهالی فوتبال، فرد سالمی به نظر نمی‌رسیده است. سپس داوران پایه و سطوح پایین را به او سپرده است. این وضعیت، آینده ما را از انتخاب غلط نشان می‌دهد. رئیس دپارتمان هم فردی است که حتی یک مسابقه بزرگسالان در سطوح کشوری را قضاوت نکرده است؛ یعنی تجربه داوری در زمین را ندارد. در موضوع چیدمان هم اکنون می‌بینید که برخی افراد و داوران، با هر عملکردی که داشته باشند، هفته بعد دوباره قضاوت می‌کنند. اما برخی داوران، برای مثال همان داوری که در یک مسابقه دو اخطار داد اما بازیکن را اخراج نکرد، مدت‌ها از قضاوت دور بوده‌اند.

آخرین باری که این داور قضاوت کرده بود، سال ۱۴۰۳ بود. از آن سال دیگر به او بازی نداده بودند، اما اکنون دوباره او را به میدان فرستاده‌اند. طبیعی است داوری که پس از دو سال دوری دوباره قضاوت می‌کند، ممکن است تحت فشار قرار بگیرد و اشتباه کند. این داور دوباره رفت که سال ۱۴۰۷ داوری کند. اگر این داور در چنین سطحی نیست، به او بگویید به دنبال زندگی خودش برود؛ نباید وقتش را تلف کنید. اما به نظر می‌رسد آن‌ها می‌خواهند اتوبوس داوری پر باشد و در نهایت، فقط آنهایی که جلوی اتوبوس نشسته‌اند، از آن منفعت ببرند.

در فوتبال ما، برای برخی داوران نظام تنبیهی مشخصی تعریف نشده است. چند داور هستند که تا به حال ندیده‌ایم محروم شوند؛ برای مثال، آقایان موعود بنیادی‌فر یا بیژن و پیام حیدری محروم شوند. باید پیامی به همه داوران بدهیم که برای مسئولان، عملکرد داوران اهمیت دارد و میان افراد تفاوتی وجود ندارد. اما پیامی که اکنون از فدراسیون فوتبال و کمیته داوران مخابره می‌شود، این است که میان داوران تفاوت قائل می‌شوند؛ انگار خون برخی داوران رنگین‌تر است.

تابناک: با این وضعیت، آینده داوری…

آینده روشنی متصور نیست؛ چه‌بسا اوضاع بدتر از این هم بشود. فردی را مسئول رشد دادن داوران کرده‌ایم که نه کارش را بلد است و نه به نظر من، سالم است. این حرف را می‌زنم و شکایتش را هم به جان می‌خرم؛ همان‌طور که قبلاً هم شکایت کرده است. آن فرد برای این جایگاه مناسب نیست و فدراسیون بابت این آدم تحت فشار قرار گرفته است.

تابناک: چرا او را تغییر نمی‌دهند؟

پشتش قوی است. باید یک پله عقب‌تر برویم. حتی برخی نمایندگان مجلس هم در فوتبال و داوری دخالت می‌کنند؛ نمایندگانی که در فراکسیون ورزش حضور دارند. این موضوع دردناک است. دیگر باید از چه کسی انتظار داشته باشیم؟

تابناک: البته اثبات این موارد هم دشوار است.

من نامی نبردم، اما چنین چیزی وجود دارد. به هر حال، دستگاه‌های نظارتی می‌توانند این موارد را بررسی کنند. برای مثال، فراکسیون ورزش مجلس باید از فدراسیون فوتبال توضیح بخواهد که با وجود این همه اتهام، چرا تاکنون بررسی جدی انجام نشده است. چرا درباره فاکتورها، قراردادها، پاداش‌ها و انتخاب و دعوت آقای دنیس درگاهی چیزی نمی‌گویند؟ برای گرفتن شناسنامه آقای درگاهی در ایران، ظاهراً افراد زیادی پیگیری کرده‌اند تا توانسته‌اند برای ایشان شناسنامه بگیرند.

تابناک: و در جام جهانی یک ثانیه هم بازی نکرد…

بازی نکرد. چرا؟ چه اتفاقی افتاد که این‌قدر مورد توجه قرار گرفت؟ آیا این موضوع برای شما عجیب نیست؟ باید کسی باشد که به این پرسش‌ها پاسخ بدهد. یعنی شما آدمی هستید که این همه به فکر هستید آدمی را بیاورید و این همه پیگیری کنید تا برایش شناسنامه بگیرید، اما حتی یک دقیقه هم بازی نکند؟ یا درباره هزینه‌های هتل تیم در مکزیک، وقتی ۱۴ یا ۱۵ نفر ویزا نداشتند و به‌جای حضور در مسابقات، در لابی هتل نشستند و فوتبال ایران را از آنجا تماشا کردند، چه کسی باید پاسخ‌گو باشد؟ فاکتور هزینه هتل ما در مکزیک یک‌ونیم میلیون دلار بوده است. چه کسی باید درباره این موضوع پاسخ بدهد؟

گفت‌وگو: علیرضا محرمی