طرفداری | رئال مادرید با هشت پیروزی پیاپی، از سایه بحران فاصله گرفته و آرامش بیشتری به رختکنش آورده است. نتایج خوب تنها عامل این تغییر نیستند؛ تصمیم‌های فنی مورینیو و تحولاتی در مدیریت باشگاه هم به ثبات بیشتر کمک کرده‌اند. مارکا در گزارشی، فضای پرتنش ماه‌های گذشته را با شرایط فعلی رئال مقایسه کرده است.
کمی بیش از یک ماه پیش، پس از شکست در دربی، مورینیو از سالی دشوار برای رئال حرف می‌زد؛ آن هم پس از دو فصل بدون جام. او از تصمیم‌های داوری آن مسابقه هم ناراضی بود و هشدار می‌داد که ناکامی دوباره، با وجود اختلاف‌های باشگاه با لالیگا و داوران، دور از ذهن نیست.
مورینیو در نشست خبری پس از آن مسابقه درباره شرایط رقابت گفت:
اگر بگذارند در آرامش باشیم و در شرایط برابر رقابت کنیم، هنوز راه زیادی باقی مانده است.
با این حال، به‌نوشته گزارش، تغییرات فنی مورینیو بیش از تصمیم‌های داوری به آرام‌تر شدن اوضاع کمک کرد. او دیگر دیومانده و برناردو سیلوا را مثل قبل روی نیمکت نمی‌گذاشت، والورده را به دفاع کناری برد و گولر را جلوتر به کار گرفت. این تغییرات مهم دیر انجام شدند، اما در بهتر شدن شرایط نقش داشتند.
ترمیم شکاف‌های رختکن
مورینیو به‌مرور بخشی از شکاف‌های رختکن را هم ترمیم کرد؛ شکاف‌هایی که با نتیجه نگرفتن تیم بیشتر به چشم می‌آمدند. در دوره ژابی و پس از آن آربلوا، تنش‌هایی شکل گرفته بود؛ از جمله درگیری خبرساز میان تچوامنی و والورده. ماجرای وینیسیوس با ژابی هم از نشانه‌های آسیب‌پذیری رختکن بود.
در دوره آربلوا و زمانی که رئال دیگر شانسی نداشت، امباپه هم گسست میان خود و تیم را به نمایش گذاشت. مصدومیت‌ها و نحوه مدیریت پزشکی آن‌ها نیز حاشیه‌ساز شدند؛ به‌ویژه سفر جنجالی کیلیان به فرانسه برای معاینه. او پس از مصدومیت در اردوی تیم ملی هم دوباره به فرانسه رفت، اما این بار مورینیو در نشست خبری به حاشیه‌ها پایان داد.
خود مورینیو هم در آن فضای پرتنش تا آستانه بحران پیش رفت. هواداران برنابئو از او و تیم راضی نبودند و سوت‌های اعتراضی قطع نمی‌شد. نتایج و کیفیت بازی‌ها هم کمکی به آرام شدن سکوها نمی‌کرد. ماجرای وینیسیوس نیز روی مورینیو اثر گذاشت، اما به‌تدریج توانست فضا را آرام کند.
باشگاه از وینیسیوس حمایت کرد و یان دیومانده را به خدمت گرفت؛ بازیکنی که دست‌کم تا زمان بازگشت وینیسیوس جای او را در ترکیب گرفته است. حالا این حس وجود دارد که این بار وینیسیوس باید شرایط را تغییر دهد، نه مربی. فارغ از معنای انتخاب بعدی مورینیو، به نظر می‌رسد این موضوع در رختکن یا باشگاه پیامد تازه‌ای نداشته باشد.
آرامش در مدیریت باشگاه
رئال بخشی از درگیری‌های همیشگی‌اش در سطح مدیریتی را هم کنار گذاشته، هرچند نه همه آن‌ها را. پس از توافق برای پایان دادن به تقابل با یوفا و کنار گذاشتن سوپرلیگ، رابطه باشگاه با این نهاد عادی‌تر شده است. رئال همچنین اقداماتی را برای بازگشت به اتحادیه باشگاه‌های اروپا آغاز کرده؛ نهادی که ناصر الخلیفی ریاست آن را برعهده دارد.
تصمیم فلورنتینو پرز برای برگزاری انتخابات، که در نشست خبری جنجالی‌اش مطرح شد، با گذشت زمان معنای روشن‌تری پیدا کرده است. آن تصمیم زمانی به بی‌ثباتی دامن زد، اما حالا فضای آرام‌تر فرصتی برای شکل دادن به پروژه باشگاه فراهم کرده؛ پروژه‌ای که دست‌کم تا سال ۲۰۳۰ ادامه دارد.
پرز ممکن است طرح فروش بخشی از باشگاه به سرمایه‌گذاران خارجی را مطرح کند؛ سهمی معادل ۵ تا ۱۰ درصد از ارزش رئال. اجرای چنین طرحی به اصلاح اساسنامه و تصویب مجمع نیاز دارد. با این حال، فروش سهام در دستور جلسه مجمع پیش‌بینی‌شده برای ۲۱ نوامبر نیست و فعلاً کنار گذاشته شده است.
در مقابل، مجمع قرار است ورود رافائل نادال به هیئت‌مدیره را تصویب کند؛ تصمیمی که هفته گذشته برای افزودن او به پروژه باشگاه گرفته شد. حضور این اسطوره ورزش اسپانیا می‌تواند به تداوم پروژه کمک کند و، هرچند هنوز برای نتیجه‌گیری زود است، گزینه‌ای احتمالی برای جانشینی در رأس باشگاه باشد. این اتفاق همچنین میان اعضای باشگاه آرامش ایجاد می‌کند و به تقویت برند و هویت رئال کمک خواهد کرد.
