طرفداری | آلفاجو سیسه، مهاجم میلان که با هشت گل در تمام رقابت‌ها بهترین گلزن باشگاهی ایتالیا معرفی شده، در نشست خبری کاورچیانو درباره مسیرش در میلان و تیم ملی صحبت کرد. او در این نشست کنار متیا لیبرالی، هم‌تیمی پیشینش در کاتانتزارو، حضور داشت؛ لیبرالی در وقفه ملی جاری نخستین دعوتش به تیم بزرگسالان ایتالیا را دریافت کرده است. به گزارش فوتبال ایتالیا، سیسه در پاسخ به پرسش‌ها از تجربه‌هایش گفت.

او درباره انگیزه‌اش برای اثبات توانایی‌هایش گفت:

همیشه می‌خواهم خودم را ثابت کنم، تشنه بمانم و توانایی‌هایم را نشان بدهم. چند ماه اخیر پرفشار بوده و امیدوارم ماه‌های بیشتری مثل همین‌ها پیش رو داشته باشم.

سیسه درباره نقاط قوت و ضعف لیبرالی گفت:

بزرگ‌ترین نقطه قوت لیبرالی، قطعاً بازی‌اش است؛ پاس‌های عمقی و پاس آخر از بهترین ویژگی‌های او هستند. درباره نقطه ضعفش هم می‌گویم گاهی کمی زودرنج است.

سیسه فصل گذشته، زمانی که به کاتانتزارو قرض داده شده بود، چند ماه به‌دلیل مصدومیت دور از میادین ماند. او درباره آن دوره گفت:

مصدومیت دوره سختی بود، اما توان‌بخشی باعث شد شرایط به سمت مثبتی تغییر کند. خوب با آن کنار آمدم و مسیر درستی را برای درمان پیش گرفتم. وقتی به میلانلو رسیدم، اعتمادبه‌نفسم بالا بود.

او دلیل انتخاب کاتانتزارو را این‌طور توضیح داد:

کاتانتزارو را انتخاب کردم چون می‌خواستم بازی کنم و هم سرمربی و هم مدیر ورزشی باشگاه من را می‌خواستند.

سیسه درباره پست‌های موردعلاقه‌اش گفت:

می‌توانم در هر پستی بازی کنم. نمی‌دانم می‌توانم بگویم کدام پست را بیشتر ترجیح می‌دهم یا نه، اما در هر نقطه‌ای از خط حمله می‌توانم بازی کنم.

او درباره حضور در اردوی تیم ملی ایتالیا گفت:

حضور در اینجا فوق‌العاده است و مسئولیت بزرگی هم دارد. فقط چند روز است کنار هم هستیم، اما تجربه‌اش تا اینجا خیلی مثبت بوده. در روزهای آینده فرصت داریم بیشتر با هم آشنا شویم.

وقتی از او درباره هم‌تیمی میلانش پرسیدند که بیش از همه تحت‌تأثیرش قرار داده، پاسخ داد:

لوکا مودریچ انتخاب خیلی بدیهی‌ای می‌شد؛ پس ماریو خیلا را می‌گویم.

روبن آموریم، سرمربی میلان، به سیسه اعتماد نشان داده و این مهاجم جوان از حضور در باشگاه راضی است. او درباره سازگاری‌اش با تیم گفت:

هم‌تیمی‌هایم در میلان استقبال خیلی خوبی از من کردند. تفاوت زیادی میان سری بی و سری آ وجود دارد، اما استقبال آن‌ها باعث شد راحت با تیم هماهنگ شوم.

سیسه درباره آلبرتو آکویلانی و آینده مربیگری او گفت:

خیلی به آکویلانی مدیونم؛ او اعتمادبه‌نفس زیادی به من داد. متأسفم که کارش در ساسولو خوب پیش نرفت، اما شرط می‌بندم دوران مربیگری درخشانی خواهد داشت.

او درباره اهمیت کیفیت و ظهور بازیکنان جوان در ایتالیا گفت:

کیفیت است که تفاوت را رقم می‌زند. این روزها بازیکنان جوان زیادی در ایتالیا ظهور می‌کنند؛ بیشتر از گذشته.

مهاجم میلان درباره هدف این تیم در رقابت‌های مختلف گفت:

در میلان، فکر می‌کنم پیروزی همیشه اولویت دارد؛ چه در اسکودتو و چه در هر رقابت دیگری. این باید روال کار باشد. درست نیست یک رقابت را فدای رقابتی دیگر کنیم. در میلان باید برای بردن همه‌چیز تلاش کرد.

سیسه در پاسخ به پرسشی درباره فردی که بیشترین تأثیر را بر دوران حرفه‌ای‌اش گذاشته، گفت:

فکر نمی‌کنم منصفانه باشد که سهم یک نفر را از بقیه بیشتر بدانم.

او درباره مربیانی که روی پیشرفتش اثر گذاشته‌اند و واکنشش به فشار گفت:

در چند ماه نخست سال گذشته، آکویلانی تأثیر خیلی زیادی روی من داشت، اما به همه مدیونم. مربی تیم زیر ۲۱ سال، بالدینی، اثر ماندگاری می‌گذارد. او انسان فوق‌العاده‌ای است. فشار را دوست دارم؛ به من انگیزه می‌دهد بهتر عمل کنم.

سیسه اخیراً نخستین گل‌هایش را در سن‌سیرو به ثمر رسانده و دو روز دیگر با تیم ملی به این ورزشگاه بازمی‌گردد؛ جایی که ممکن است نخستین بازی‌اش برای تیم بزرگسالان ایتالیا را انجام دهد. او درباره احتمال حضور در میدان گفت:

تصمیم را مربی می‌گیرد. بازگشت به سن‌سیرو با تیم ملی ویژه‌تر هم خواهد بود. جاه‌طلبی زیادی دارم و بازی برای تیم ملی مایه افتخار است.

او درباره هدفش در جمع بازیکنان باتجربه تیم ملی گفت:

همان‌طور که گفتم، فکر می‌کنم شانه‌های پهنی دارم. خیلی از بازیکنان تیم ملی مدت‌هاست اینجا هستند و قهرمانی اروپا را هم برده‌اند. برایشان احترام قائلم و باید قدم‌به‌قدم پیش برویم. اول از همه می‌خواهم بازی نخست خودم را انجام بدهم؛ بعد به بقیه چیزها فکر می‌کنیم.

سیسه درباره فرانسه و هدف ایتالیا گفت:

فرانسه نیازی به معرفی ندارد. ایتالیا همیشه باید برای بردن بجنگد؛ این باید روال تیم ملی ایتالیا باشد.

در پایان از سیسه درباره الگویش در تیم ملی ایتالیا پرسیدند. پاسخ او روشن بود:

بدون شک، بالوتلی را می‌گویم. او همیشه الگوی من در تیم ملی بوده است.