طرفداری | تعطیلات فیفادی فرصت خوبی برای ارزیابی شروع دوران ژابی آلونسو در چلسی است و به نظر می‌رسد هنوز نمی‌توان درباره‌ی او قضاوت قطعی کرد. شکست تلخ یکشنبه مقابل ساندرلند اما زنگ خطر را به صدا درآورده است.

چلسی فصل را قدرتمند اما با دفاعی شکننده آغاز کرد و بیشتر با گل زدن بیشتر از حریفان برنده شد. پس از آن، شکست سنگین مقابل برنتفورد، برد پرگل مقابل بورنموث، باخت کم‌سابقه‌ی خانگی به تاتنهام و برد مقابل منچستریونایتد رقم خورد. سفر به خانه‌ی ساندرلندِ قعرنشین قرار بود محکی برای پیشرفت تیمی باشد که پیش از فصل مدعی قهرمانی خوانده می‌شد.

ضعف در ویرساید

چلسی ۱-۰ به ساندرلند باخت و میزبان لیاقت این برد را داشت. آبی‌ها از برخی تصمیمات داوری گلایه داشتند؛ از خطایی که به پنالتی پیروزی‌بخش انزو لو فه منجر شد تا خطایی که روی کول پالمر در لبه‌ی محوطه گرفته نشد. اما حتی با در نظر گرفتن داوری، چلسی کار کافی انجام نداد. گل مورد انتظار (xG) چلسی ۰.۵۳ و ساندرلند ۲.۵۵ بود. پالمر و مورگان راجرز در یک سوم پایانی شلوغ مهار شدند و لیوای کالول و وسلی فوفانا مقابل برایان بروبی کم آوردند؛ از جمله در صحنه‌ی پنالتی سرنوشت‌ساز.

آلونسو پس از بازی به جای داور، بازیکنانش را مقصر دانست و به اسکای اسپورت گفت:

اشتباه از خودمان بود. سعی می‌کردم راه‌حل پیدا کنم. کمی سرعت در گردش توپ و کمی صبر در بازی مقابل دفاع بسته کم داشتیم. موقعیت کافی خلق نکردیم؛ صبر و خلاقیت کافی برای ساختن موقعیت نداشتیم.

انتخاب‌های عجیب

آلونسو با سه هافبک دفاعی و بدون مهاجم نوک به میدان رفت و استوائو که مقابل منچستریونایتد درخشیده بود، روی نیمکت نشست. جوردن هندرسون، مویسس کایسدو و رومئو لاویا در رساندن توپ به پالمر و راجرز ناکام بودند و پدرو نتو در نقش مهاجم کاذب، فیزیک لازم برای این پست را نداشت. نیمکت‌نشینی استوائو که آلونسو آن را با آمادگی بدنی توجیه می‌کند، به یکی از موضوعات تکراری دوران او و دلیل نارضایتی روزافزون هواداران تبدیل شده است. دنی ولبک و امانوئل امگا هم روی نیمکت بودند.

البته مصدومیت‌ها هم روی انتخاب‌ها اثر گذاشت؛ امی مارتینس، یورل هاتو، جیمی گیتنز، ریس جیمز، ماکسنس لاکروا و پدرو در دسترس نبودند و مصدومیت جاش آچمپونگ هم آلونسو را از سیستم مورد علاقه‌اش، ۳-۴-۲-۱، دور کرد.

ترکیب ناقص

چلسی تابستان خریدهای زیادی انجام داد، اما در میان تازه‌واردها تنها راجرز، لاکروا و مارتینس بازیکن ثابت شده‌اند. مارکو پالسترا و پپ چاواریا هنوز در حال سازگاری با لیگ برتر هستند، به هندرسون ۳۶ ساله نمی‌توان تکیه کرد و کوئندا، بارکو، ولبک و امگا دقایق زیادی بازی نمی‌کنند. چلسی جایگزینی هم برای انزو فرناندز که روز پایانی پنجره به منچسترسیتی رفت، نیاورد. آبی‌ها به یک هافبک باکس‌تو‌باکس نیاز دارند و برای ژانویه با الکس اسکات از بورنموث مرتبط شده‌اند، اما علاقه‌شان به لامین کامارا از موناکو ظاهراً منتفی شده است. آلونسو به‌عنوان «مدیر» و نه فقط سرمربی استخدام شده و در نقل‌وانتقالات نقش داشته، پس سهمی از مسئولیت متوجه خود اوست.

بدون پدرو، خبری از جشن نیست

از آلونسو انتظار می‌رفت سبک تهاجمی تیم قهرمان و شکست‌ناپذیر بایر لورکوزن در فصل ۲۴-۲۰۲۳ را به چلسی بیاورد، اما این سبک فقط گاهی دیده شده است. چلسی در غیاب پدرو، در سه بازی از پنج بازی گلی نزد و فقط یک بار برد؛ بردی مقابل منچستریونایتد که آن هم حاصل دو اشتباه دفاعی لیساندرو مارتینس بود.

زمان نشان خواهد داد

بازگشت پدرو و دیگر مصدومان حیاتی است. آلونسو پس از بازی به رسانه‌ی باشگاه گفت:

می‌توانست بهتر باشد. این پیشرفت است، اما می‌خواهیم ثبات بیشتری داشته باشیم.

چلسی در حال حاضر پنجم لیگ برتر است، دفاعش بهتر شده و نتایجش از پایان ضعیف فصل گذشته بهتر است. پس از تعطیلات، بازی‌های قابل‌بردی مقابل لیدز (خانه)، ناتینگهام فارست (خارج) و کریستال پالاس (خانه) در انتظار آبی‌هاست، اما در کریسمس دیدارهای سختی مقابل لیورپول، منچسترسیتی و استون ویلا دارند. اگر چلسی تا آن زمان به ثبات نرسد، آلونسو ممکن است پیش از پایان سال در دردسر جدی قرار بگیرد.