بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

صعود ناپلئونی فرانسه به یک‌چهارم نهایی

منبع : خبرگزاری ایلنا
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : یکشنبه 14 تیر 1405 | 10:31

کیلیان امباپه با گلزنی از روی نقطه پنالتی، فرانسه را از سد دژ دفاعی پاراگوئه و داوری بحث‌برانگیز مسابقه عبور داد و راهی مرحله یک‌چهارم نهایی کرد.

به گزارش ایلنا، تیم ملی فرانسه در مواجهه با خط دفاعی رسوخ‌ناپذیر و خشن پاراگوئه که سرشار از برخوردهای فیزیکی شدید و تاکتیک‌های ناخوشایند بازیکنانی چون ولاسکز، گالارزا و کاسرس بود، سرانجام موفق شد به لطف پنالتی هوشمندانه کیلیان امباپه از این هزارتوی مرگبار جان سالم به در ببرد.

صعود ناپلئونی فرانسه به یک‌چهارم نهایی

این نبرد فرسایشی در گرمای طاقت‌فرسای ۴۰ درجه برگزار شد؛ جایی که ساختار تدافعی به هم فشرده پاراگوئه از یک سو و عملکرد ناامیدکننده داور ازبکستانی مسابقه از سوی دیگر که مدارا را با انفعال اشتباه گرفته بود، کار را سخت کرد. داوری که با این سطح از مدیریت،  نباید در جام جهانی  جایگاهی داشته باشد. خروس‌ها توانستند بر این فشار روانی غلبه کرده و خود را به مرحله یک‌چهارم نهایی برسانند؛ صعودی که بیش از آنکه رضایت‌بخش باشد، با چاشنی نفس راحت و آسودگی خاطر همراه بود.

گوستاوو آلفارو با آگاهی از قدرت ویرانگر خط حمله فرانسه، تیمش را با آرایشی کاملاً تدافعی به زمین فرستاد؛ حضور سه مدافع میانی به همراه مدافعان کناری و پنج هافبک دفاعی در مقابل آن‌ها، دیواری بتنی روی دیوار دیگر ایجاد کرده بود، آن هم بدون حضور حتی یک مهاجم تخصصی! آلفارو که در چهار دیدار قبلی از سه مهاجم مختلف استفاده کرده بود، در این بازی حساس هر سه نفر را روی نیمکت نشاند و خولیو انسیسو را به عنوان تک‌سرباز و دیده‌بان به خط جلو فرستاد. خلاصه کاره، تمام اعضای تیم پاراگوئه به یک پناهگاه هسته‌ای پناه برده بودند و تنها هدفشان این بود که زمان بازی را بکشند.

صعود ناپلئونی فرانسه به یک‌چهارم نهایی

بن‌بست تاکتیکی دشان در معبد دفاعی آلفارو

فرانسوی‌ها خود را در یک نبرد ناامیدکننده و نفس‌گیر گرفتار دیدند؛ آن‌ها برای پیدا کردن روزنه‌ای در محوطه جریمه‌ای که آن‌قدر شلوغ بود که عملاً جایی برای حرکت نداشت، دست‌وپا می‌زدند. مسابقه‌ای که کل جریان آن در محدوده‌ای ۲۰ متری با تراکم جمعیتی فوق‌العاده بالا قفل شده بود. شاگردان دشان هر راهی را امتحان کردند: باز کردن بازی توسط مدافعان کناری، جابه‌جایی مدافع مداوم پست‌های عثمان دمبله و مایکل اولیسه به عنوان ماموران دوجانبه در کناره‌ها و متمایل به مرکز، خارج کردن امباپه از آن تراکم وحشتناک دفاعی و ارسال سانترهای مداوم به روی دروازه.

هیچ‌کدام از این حربه‌ها کارساز نبود و کلید قفل این دژ تدافعی ناپیدا به نظر می‌رسید. تیم دشان بیش از پاراگوئه‌ای که به بازی روی زمین‌های سخت عادت داشت، زجر می‌کشید. آمار ناچیز فرانسه قبل از سوت پایان نیمه اول، تنها شامل سه شوت از راه دور توسط کونه، رابیو و کونده و یک ضربه سر از امباپه بود که با فاصله به بیرون رفت.

جریان بازی در نیمه دوم نیز تغییر چندانی نکرد. اگر تغییری هم بود، به بهبود بازی تک‌ضرب فرانسوی‌ها برمی‌گشت که کلید اصلی باز کردن چنین دفاع‌های اتوبوسی است. در این میان، کونه نیز دقت شوت‌های خود را بالا برد و گیل، دروازه‌بان بلندقامت پاراگوئه را وادار به ثبت بهترین سیو مسابقه کرد؛ جایی که او با تمام وجود کش آمد تا با پنجه‌هایش توپ را از گوشه بالای دروازه بیرون بکشد. با همه این‌ها، پاراگوئه همچنان حاضر نبود طعمه را ببلعد؛ آن‌ها حتی اجازه یک ضدحمله را هم به حریف ندادند و هیچ فضایی را خالی نگذاشتند، هرچند که در این راه چند بازیکن خود را به دلیل مصدومیت‌های عضلانی از دست دادند.

سرانجام این برنامه تدافعی منسجم، با اشتباه مهلک و خطای بی‌مورد دیگو گومز روی دزیره دوئه در محوطه جریمه که توسط کمک‌داور ویدئویی (VAR) تایید شد، فرو ریخت. امباپه با خونسردی این پنالتی را تبدیل به گل کرد تا به تعقیب سایه‌به‌سایه خود برای رسیدن به مسی ادامه دهد. تنها پس از این گل بود که آلفارو مهاجمان خود (مائوریسیو و آوالوس) را به زمین فرستاد، در حالی که امیدی جز گلزنی روی ضربات ایستگاهی نداشت. فرانسه اما اجازه خودنمایی به آن‌ها نداد و در نهایت معما را به سود خود حل کرد.

برتری قاطع خروس‌ها در روز اسارت پاراگوئه

مالکیت توپ؛ ۷۶ درصد در اختیار فرانسه: تیم ملی فرانسه جریان بازی و مالکیت توپ را به طور کامل در دست داشت و در طرف مقابل پاراگوئه تنها ۲۴ درصد صاحب توپ بود.

نرخ گل مورد انتظار (xG)؛ ۱.۳۶ شانس گلزنی: فرانسه برتری هجومی خود را به رخ کشید و در مقابل نرخ گل متوقع پاراگوئه عدد ناچیز ۰.۱۵ را نشان می‌داد.

مجموع شوت‌ها؛ ۱۵ ضربه: فرانسوی‌ها تعداد شوت‌های خود را به سه برابر پاراگوئه رساندند؛ تیمی که در طول کل بازی تنها ۵ بار اقدام به شوت‌زنی کرد.

پاس‌های سالم؛ ۵۶۸ پاس: فرانسه بازی خود را بر پایه چرخش مداوم توپ بنا کرد و آمار آن‌ها بسیار فراتر از ۱۸۳ پاس سالم پاراگوئه بود.

سهم امباپه از شانس گل (xG)؛ ۱.۰۹: کیلیان امباپه خطرناک‌ترین مهره تهاجمی میدان بود و در نهایت گل سرنوشت‌ساز و صعودبخش تیمش را به ثمر رساند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *