طرفداری | فرناندو تورس، مهاجم سابق لیورپول و چلسی، در گفتگویی مفصل با اتلتیک از تاثیر عمیق جدایی‌اش از لیورپول در ژانویه‌ی ۲۰۱۱ گفت. ستاره‌ی اسپانیایی در آن زمان با رقم ۵۰ میلیون پوند، که رکورد نقل و انتقالات فوتبال انگلیس بود، از آنفیلد راهی استمفوردبریج شد؛ انتقالی که خشم هواداران لیورپول را برانگیخت.

«رقابت ما با منچستریونایتد بود»

نمی‌دانستم این موضوع چقدر برای مردم سخت خواهد بود. وقتی رفتم، درد را دیدم و این مرا می‌کشت. این قصد من نبود. برای من رقابت با منچستریونایتد بود؛ این حسی بود که در لیورپول داشتم. من هرگز به منچستریونایتد نمی‌رفتم. این مثل رئال مادرید و اتلتیکو مادرید است.

می‌خواستم در انگلیس بمانم، چون عاشق لیگ برتر و سبک فوتبالش بودم. پس از فصل اولم در لیورپول این شانس را داشتم که به بارسلونا بروم، اما نخواستم حتی گوش بدهم، چون خوشحال بودم. سپس در سال ۲۰۱۰ بارسا دوباره تلاش کرد، اما در نهایت داوید ویا به جای من به آنجا رفت.

چلسی و منچسترسیتی مرا می‌خواستند. احساس می‌کردم چلسی با آن تیم بزرگی که داشت، بهترین شانس را برای کسب جام به من می‌دهد. گاهی در فوتبال باید راه خودت را بروی و به چیزی فکر کنی که برایت بهترین است. اما متوجه نمی‌شوی که داری کسانی را ناراحت می‌کنی که همه چیز را به تو داده‌اند. نمی‌دانستم چقدر برای هواداران لیورپول مهم هستم. فکر می‌کردم فقط یک بازیکن دیگر هستم.

اولین باری که با چلسی برای بازی به آنفیلد برگشتم، واقعا سخت بود؛ بازی وحشتناکی از من بود. برای اولین بار در خانه بودم، اما در خانه نبودم.

چلسی در آن بازی که در ماه مه ۲۰۱۲ برگزار شد، ۴-۱ مقابل لیورپول شکست خورد.

از ناراحت کردن هواداران لیورپول پشیمانم

از تصمیمم برای جدایی پشیمان نیستم، چون کاری را انجام دادم که در آن زمان برایم درست بود. اما پشیمانم که فرصت نداشتم با مالکان جدید به‌درستی صحبت کنم و توضیح بدهم تا یکدیگر را بهتر بشناسیم. همچنین پشیمانم که احساسات هواداران لیورپول را جریحه‌دار کردم.

آن زمان برای من همه چیز درباره‌ی بردن جام بود. اما وقتی بزرگ‌تر می‌شوی، می‌فهمی که این مهم‌ترین چیز نیست. ارتباطی که با مردم داری مهم‌تر است. خوشحال بودن و احساس اینکه واقعا بخشی از چیزی هستی، مهم‌تر است.

موضوع جام‌ها نیست، بلکه میراثی است که از خودت به جا می‌گذاری و اینکه تلاش کنی محترم باشی. وقتی بچه‌هایم می‌بینند مردم چطور با من برخورد می‌کنند، متوجه می‌شوم که انجام دادن کارها به روش درست چقدر مهم است. مهم این است که مردم چطور تو را به یاد می‌آورند.

بازگشت احساسی به آنفیلد

کسانی را که هنوز مرا نبخشیده‌اند درک می‌کنم، اما فرصت توضیح دادن از سمت خودم باعث شد برخی کمی نظرشان را تغییر دهند.

یادم است فرصتی پیش آمد که برای بازی خداحافظی استیوی (جرارد) به آنفیلد بروم. واقعا عصبی بودم و می‌ترسیدم. به استیوی گفتم: نه، نمی‌آیم. امروز روز توست و نمی‌خواهم توجه‌ها را از تو بگیرم. اما او گفت: نگران نباش، بیا، این را درست می‌کنیم.

واکنش مردم فوق‌العاده بود. واقعا احساس آرامش کردم. من هنوز عاشق این باشگاه و این شهر هستم. پسرم لئو یک لیورپولی (اسکاوس) است. سعی می‌کنم حداقل سالی یک بار با او به آنفیلد بروم. می‌خواهم آن ورزشگاه را حس کند و بفهمد بودن در آنجا چه معنایی دارد. بخشیده شدن از سوی مردم برایم ارزش زیادی دارد. مثل این است که ۳۰۰ کیلو بار از روی شانه‌هایم برداشته شده باشد.

تورس در دوران حضورش در لیورپول بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱، با ۸۱ گل در ۱۴۲ بازی به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان آنفیلد تبدیل شد. او پس از پیوستن به چلسی، با آبی‌های لندن قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۲، جام حذفی انگلیس ۲۰۱۲ و لیگ اروپا ۲۰۱۳ شد.