طرفداری | آنجلو دی لیویو، بازیکن پیشین یوونتوس، در گفت‌وگو با رادیو بیانکونرا شرایط این تیم و نیازهایش در نقل‌وانتقالات را بررسی کرد؛ اظهارات او را گُل بازتاب داده است.

دی لیویو درباره جایگاه یوونتوس پس از ۱۲ مسابقه گفت:

نگران شدم. جدول را نگاه کردم و دیدم ۱۱ امتیاز با صدرنشینان فاصله دارند و با تیم چهارم هم ۶ امتیاز فاصله دارند. با این حال، بعد از ۱۲ مسابقه باید بگویم یوونتوس نباید در این موقعیت باشد. اگر پیشرفت نکنند، رسیدن به جایگاه‌های لیگ قهرمانان خیلی سخت‌تر می‌شود.

نیاز یوونتوس به گل‌زن

او درباره بازگشت چند بازیکن، عملکرد یوونتوس و رقابت‌های پیش رو صحبت کرد:

خبر خوب، بازگشت کونسیسائو و نیکو گونزالس و همچنین بازگشت ییلدیز در دسامبر است. به آنها تکیه کرده‌ایم، اما یوونتوس در هر صورت باید پیشرفت کند. نباید این‌قدر نوسان داشته باشند. در اروپا هم باید بهترین عملکردشان را ارائه دهند. نباید این رقابت را دست‌کم بگیرند، چون می‌توانند در آن به دستاوردهای زیادی برسند؛ جام حذفی ایتالیا هم همین‌طور است. آنها مهاجم ندارند، چون یوونتوس خیلی کم گل می‌زند. موقعیت‌هایی برای رسیدن به محوطه جریمه می‌سازند، اما گل نمی‌زنند.

دی لیویو سپس نظرش را درباره بازیکنان و نیازهای دفاعی و هجومی تیم بیان کرد:

از داگلاس لوئیز و کوپماینرس نشانه‌های امیدوارکننده‌ای دیده‌ام، هرچند کوپماینرس هنوز به بهترین فرم خود نرسیده است. کولو موآنی در سمت راست بد نیست، اما آنجا وینگری را ترجیح می‌دهم که بتواند مدافع روبه‌رویش را جا بگذارد؛ مثل کونسیسائو. کولو در صورت نیاز می‌تواند آنجا بازی کند، اما کاملاً قانعم نمی‌کند. چیزی که ناامیدم می‌کند خط دفاع است؛ یا دقیق‌تر بگویم، کار دفاعی تیم. روی کاغذ، به نظرم این قوی‌ترین خط دفاع لیگ است. هیچ تیم دیگری گاتی، برمر، کالولو و لوکومی را ندارد. آنها قطعاً به محافظت بیشتری در میانه میدان و بازیکنی مثل لوکاتلی نیاز دارند. اگر در ژانویه فرصت جذب یک مهاجم درست‌وحسابی را داشته باشند، چرا که نه؟

او درباره اکهاتور و توانایی‌هایش هم صحبت کرد:

اکهاتور هم برمی‌گردد و یوونتوس می‌تواند روی او حساب کند. او را خوب می‌شناسم. بازیکن مستعدی است و وقتی در جریان بازی به زمین می‌آید، می‌تواند کمک کند. نباید دست‌کم گرفته شود. دیده‌ام که بازیکن زرنگی است؛ اگر لازم باشد حرکتی تکنیکی انجام دهد، انجامش می‌دهد. سرعتی است و باید خوب مراقبش باشید، وگرنه به شما ضربه می‌زند.

دی لیویو: اسپالتی مشکل تیم نیست

دی لیویو درباره لوچانو اسپالتی و فشاری که در یوونتوس تحمل می‌کند گفت:

خیلی برایش احترام قائلم، اما به نظرم خیلی عصبی است. این را از نحوه ارتباطش با بازیکنان می‌بینم. این رفتار همیشگی او نیست. میل به اثبات خودش و فشاری که به‌خاطر حضور در یوونتوس تحمل می‌کند، کمی فرسوده‌اش کرده است. دوست دارم روی نیمکت آرام‌تر ببینمش. گاهی واکنش‌هایی نشان می‌دهد که اصلاً به او نمی‌آید. او مشکل نیست؛ سپردن تیم به یک نفر دیگر هم چیزی را حل نمی‌کند. اما فکر می‌کنم فهمیده این فصل برایش حیاتی است.

او سپس ارزیابی‌اش را از کیفیت و شخصیت بازیکنان یوونتوس بیان کرد:

نباید از گفتن این موضوع بترسیم که بازیکنان متوسط زیادی در یوونتوس هستند. هرکس واقع‌بین باشد و به یوونتوس اهمیت بدهد، می‌تواند کیفیت فنی و شخصیت این تیم را تشخیص دهد. مونترو هم چند روز پیش همین را به من می‌گفت: این تیم شخصیت ندارد.

دی لیویو درباره مسئولیت بازیکنان و نگرش آنها در زمین افزود:

اگر بفهمند در یوونتوس هستند و باید سطحشان را بالا ببرند، باید از نظر ذهنی و از نظر آمادگی جسمانی و روانی هم پیشرفت کنند. با چنین ورزشگاهی که پشت تیم است و این‌همه نیروی محرک، حریفان نباید حتی دلشان بخواهد وارد زمین شوند. اما گاهی همان نگرش منفعلانه‌ای را نشان می‌دهند که دیده‌ایم. می‌توانید روی شخصیتتان کار کنید و آن را پرورش دهید. می‌توانید روی ضعف‌هایتان کار کنید و بدانید که باید محکم به این پیراهن بچسبید.

او تفاوت نگرش بازیکنان فعلی با دوران خودش را هم توضیح داد:

این بازیکنان نسبتاً آسوده‌خیال‌اند؛ ما با اضطرابِ احتمال ترک یوونتوس زندگی می‌کردیم. این همه‌چیز را عوض می‌کند، چون وقتی می‌خواهید در یوونتوس بمانید، تمام تلاشتان را می‌کنید. بازیکنان، مربی و باشگاه همگی باید دست به کار شوند. باید بفهمند این وضعیت کافی نیست. نمی‌شود ۱۱ امتیاز با صدر فاصله داشت. این یوونتوس نیست.

سورلوث و اسکاماکا؛ گزینه‌های دی لیویو

دی لیویو درباره گزینه‌های احتمالی یوونتوس در بازار نقل‌وانتقالات ژانویه گفت:

سورلوث و اسکاماکا یوونتوس را به سطح بالاتری می‌برند. من پیشرفت اسکاماکا را دنبال کرده‌ام. اگر توپ را در محوطه جریمه به سورلوث برسانید، گل می‌زند؛ با ضربه سر یا به شکل‌های دیگر. یوونتوس به بازیکنان فیزیکی از این دست نیاز دارد. آنها مهاجم هدف و نقطه اتکا می‌خواهند. این تیم موقعیت می‌سازد و به محوطه جریمه می‌رسد، اما کار را تمام نمی‌کند؛ آمار هم این را نشان می‌دهد. همه می‌توانند ببینند و کارنوالی و باشگاه باید این را درک کنند.