طرفداری | اونونو با حکم ۱۲ مسابقه محرومیت روبه‌رو شد؛ مجازاتی که سرمربی تنریف می‌گوید مقررات راهی برای تغییر آن نمی‌گذارد. دروازه‌بان ۲۵ساله پس از برخورد با دی‌میگل در دقایق پایانی دیدار آندورا و تنریف در ۲ نوامبر اخراج شد. مهاجم آندورا روز بعد، در ۳۰سالگی، درگذشت.
کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا روز جمعه حداکثر محرومیت ممکن را برای اونونو در نظر گرفت. این کمیته فقط می‌توانست درباره خود تخلف حکم دهد و پیامد تراژیک آن در حوزه اختیارش نبود. حکم نیز بر پایه گزارش داور صادر شد؛ گزارشی که دلیل اخراج دروازه‌بان را چنین ثبت کرده بود:
در جریان بازی، با پا و نیرویی بیش از حد به ناحیه سینه حریف لگد زد.
سرمربی تنریف، پیش از دیدار روز یکشنبه تیمش برابر سئوتا، درباره حکم صحبت کرد؛ این مسابقه نخستین بازی تنریف پس از مرگ دی‌میگل بود. اظهارات او در نشست خبری، به گزارش بی‌بی‌سی، با اشاره به چارچوب‌های قانونی آغاز شد:
فکر می‌کنم همان‌طور که در بخش‌های مختلف زندگی هم قواعد و قوانینی وجود دارد، باید به آنها پایبند بود.
سرورا درباره مقررات جاری و حدود اختیار کمیته گفت:
چون در مقررات فعلی برای اتفاقی که افتاد بند مشخصی وجود ندارد، برداشت من این است که کمیته انضباطی فقط قوانین را اجرا کرد و همان تعداد مسابقه‌ای را برای محرومیت در نظر گرفت که مقررات اجازه می‌دهد. هر حرف دیگری بزنم، فقط نظر شخصی من است و ترجیح می‌دهم آن را برای خودم نگه دارم.
سرمربی تنریف سپس درباره میزان محرومیت اونونو گفت:
این محرومیت در مقایسه با بعضی موارد دیگر شاید کمی سبک به نظر برسد، اما واقعاً فکر نمی‌کنم مقررات اجازه مجازات متفاوتی را بدهد.
تنریف پس از مرگ دی‌میگل؛ بازگشتی دشوار
سرورا درباره روزهای پس از مرگ دی‌میگل و بازگشت تیم به تمرین و آماده‌سازی برای بازی بعدی صحبت کرد. او که ۶۱ سال دارد، تجربه پیش روی تیم را این‌طور توصیف کرد:
دشوار و پیچیده
سرورا درباره وضعیت بازیکنان در تمرین‌ها و فضای گروه گفت:
وقتی کنار هم هستیم، چه در تمرین و چه در جمع تیم، اوضاع خوب پیش می‌رود. حس می‌کنم تیم کم‌کم دارد فضای همیشگی‌اش را پیدا می‌کند، اما نمی‌دانیم هر نفر وقتی تنهاست چه حالی دارد؛ این موضوع بسیار مهمی است.
او درباره واکنش‌های متفاوت اعضای تیم به این اتفاق توضیح داد:
هرکس راه خودش را برای کنار آمدن با اتفاق و فکرهایی که ذهنش را مشغول کرده پیدا می‌کند. بعضی‌ها در خانه از حمایت خانواده برخوردارند و بعضی دیگر با این موضوع تنها روبه‌رو می‌شوند. داریم پیش می‌رویم، اما این روند خیلی آهسته است؛ چون تجربه‌ای دشوار و پیچیده است.
سرورا مطمئن نیست بازیکنان تا چه اندازه برای بازگشت به رقابت‌ها آمادگی دارند. به گفته او، ممکن است بعضی‌ها فوتبال را راهی برای کنار آمدن با سوگ و دور کردن ذهنشان از این تراژدی بدانند؛ در مقابل، برخی شاید در حال حاضر از نظر روانی آماده بازی نباشند.
سرمربی تنریف درباره تفاوت این دو نگاه و بازگشت تیم به زندگی عادی گفت:
هر دو دیدگاه منطقی و قابل‌درک‌اند. از یک طرف می‌خواهیم به بخشی از زندگی عادی برگردیم، هرچند می‌دانیم فعلاً اوضاع به حالت عادی واقعی بازنمی‌گردد.
سرورا در پایان درباره ادامه کار تیم و اتفاقی که اعضایش تجربه کرده‌اند، گفت:
نمی‌شود به‌سادگی اتفاقی را که افتاده کنار گذاشت یا از ذهنمان بیرونش کرد تا روی کار تمرکز کنیم؛ این موضوع مثل اتفاق‌های دیگری نیست که در زندگی از سر می‌گذرانیم. همیشه در ذهنمان حضور دارد و بااین‌حال باید به حرکت ادامه بدهیم.
