طرفداری | پرتغال پس از ۲۳ سال حضور کریستیانو رونالدو در تیم ملی، وارد دوره‌ای تازه می‌شود؛ دوره‌ای که هم‌زمان با دیدار برابر دانمارک در ورزشگاه مونیسیپال دو براگا آغاز می‌شود.

مارکا در گزارشی به میراث رونالدو، واکنش چهره‌های سیاسی و فوتبالی پرتغال و چهره‌های جوانی پرداخته که قرار است در تیم ملی پیش‌قدم شوند. رونالدو ۵ نوامبر نامه‌ای با مضمون خداحافظی نوشت؛ او در این نامه از سال‌هایی گفت که برای پیراهن پرتغال جنگید:

می‌خواستم برنده شوم، بهترین باشم و تاریخ‌سازی کنم. همیشه از خودم توقع زیادی داشتم و همیشه بیشتر می‌خواستم. باور داشتم می‌توانیم به جای دورتری برسیم و هرچه داشتم برای این پیراهن گذاشتم.

رونالدو در اوت ۲۰۰۳، وقتی ۱۸ سال داشت، با نظر اسکولاری در دیداری دوستانه مقابل قزاقستان نخستین بازی ملی‌اش را انجام داد. پیش از آن، پرتغال فقط در سه جام جهانی و سه دوره جام ملت‌های اروپا حاضر شده بود. از آن زمان، این تیم در تمام تورنمنت‌های بزرگ ملی شرکت کرد. پرتغال در یورو ۲۰۱۶ قهرمان شد؛ رونالدو با وجود ترک زمین در فینال به‌دلیل مصدومیت، در مسیر قهرمانی نقشی مهم داشت. او همچنین در قهرمانی‌های لیگ ملت‌های اروپا در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵ اثرگذار بود. جامعه‌شناس ژائو نونو کوئلیو در گفت‌وگو با اکسپرسو درباره جایگاه رونالدو گفت:

کریستیانو مشهورترین پرتغالی تمام دوران است.

رونالدو با ۹۸۵ گل در مجموع و ۱۴۶ گل ملی، رکورددار گلزنی در هر دو زمینه است. پدرو پروئنسا، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال، درباره جایگاه او گفت:

او چیزی فراتر از یک بازیکن بود؛ مرد، ورزشکار، الگو، قهرمان و رهبر. کاپیتان ما. فراتر از بردها، جام‌ها و رکوردها، فراتر از اینکه با ۲۳۴ بازی ملی رکورددار تاریخ است و بیشترین گل را زده، چیزی که باقی می‌ماند الگو و الهام‌بخشی اوست؛ الهام‌بخشیِ کسی که پرتغال را به سراسر جهان برد.

آنتونیو ژوزه سگورو، رئیس‌جمهور پرتغال، نیز درباره رونالدو گفت:

از کریستیانو رونالدو تشکر می‌کنم؛ به‌خاطر شیوه‌ای که تیم ملی را نمایندگی کرد، الهام‌بخش پرتغالی‌ها شد و نام پرتغال را در سراسر جهان گسترش داد.

لوئیس مونته‌نگرو، نخست‌وزیر پرتغال، درباره ذهنیتی که از رونالدو می‌گیرد گفت:

باید ذهنیت پیشرفت را در خودمان بسازیم و پرورش دهیم؛ ذهنیتِ رفتن به فراتر از حد معمول و رسیدن به برتری، ذهنیتِ عقب‌نینداختن کار امروز به فردا… ذهنیت کریستیانو رونالدو.

مونته‌نگرو در پیامی جداگانه خطاب به رونالدو گفت:

ممنونم. کاری که در زمین برای پرتغال کردی، تا ابد به یاد خواهد ماند.

مارسل ربلو د سوزا، رئیس‌جمهور پیشین پرتغال، ارزیابی‌اش از رونالدو را این‌طور نوشت:

او بزرگ‌ترین و بهترینِ پرتغال، اروپا و جهان بود و هست.

ژرژه مندس، مدیر برنامه رونالدو، هم درباره او گفت:

حرفم را تکرار می‌کنم: کریستیانو رونالدو بهترین بازیکن تاریخ فوتبال جهان است. همه پرتغالی‌ها از تو تشکر می‌کنیم؛ دیگر کسی مثل تو نخواهد آمد.

پرتغال در دوره بدون رونالدو

پس از نیمکت‌نشینی رونالدو مقابل نروژ و درگیری بعدی او با ژرژه ژسوس، این بازیکن اردوی پرتغال را ترک کرد. ژسوس درباره احتمال بازگشت او به تیم ملی گفت:

طبیعی بود که فکر کنم برمی‌گردد. قصد داشتم دعوتش کنم.

ژسوس درباره اتفاق‌های رخ‌داده نیز گفت:

خودم را بابت چیزی مقصر نمی‌دانم. شاید عجله کردم. اما او می‌دانست که دیر یا زود، در دوران مربیگری من چنین اتفاقی می‌افتاد.

سرمربی پرتغال درباره جایگاه رونالدو در تیم ملی گفت:

نمی‌شود انکار کرد او برای پرتغال چه بود و هنوز چه جایگاهی دارد. او برای بازیکنان جوان یک نماد است.

رسانه‌های پرتغالی از توافق پدرو پروئنسا، ژرژه ژسوس و کاپیتان‌های تیم ملی برای ادای احترامی کوچک به رونالدو خبر داده‌اند. طبق این گزارش‌ها، قرار بود بازیکنان با پیراهن شماره ۷ وارد زمین شوند؛ این برنامه به‌عنوان قصد و طرح مطرح شده، نه مراسمی که برگزاری آن تأیید شده باشد.

گزارش، در آغاز دیدار پرتغال و دانمارک در ورزشگاه مونیسیپال دو براگا را شروع رسمی دوره تازه می‌داند؛ اما در ادامه، بازی دو تیم در ورزشگاه پارکن را مسابقه‌ای توصیف می‌کند که پرتغالِ بدون رونالدو در آن شکل گرفت. در آن مسابقه، پرتغال تیمی تهاجمی‌تر و پویاتر نشان داد؛ ویتینیا میانه میدان را در دست گرفت، برونو فرناندز مسئولیت بیشتری پذیرفت و گونسالو راموس یک گل و یک پاس گل ثبت کرد.

ژوائو فلیکس، ژوائو نوس و نونو مندس نیز در حال پررنگ‌تر کردن نقش خود هستند و پرتغال کم‌کم به چهره‌های تازه میدان می‌دهد. گوستاوو وارلا (۲۰۰۵) مهم‌ترین چهره تازه فهرست ژسوس معرفی شده است؛ شروع فصل او در مونتزا، جایی که در آن مقطع صدرنشین جدول گلزنان سری آ بود، دلیل این انتخاب عنوان شده است.

وارلا درباره فرصت حضور در تیم ملی گفت:

سعی می‌کنم از این لحظه لذت ببرم، چون هیچ‌وقت نمی‌دانی فردا چه می‌شود.

در کنار وارلا، استعدادهای دیگری هم به جمع پرتغال اضافه شده‌اند: آلبرتو کاستا از پورتو (۲۰۰۳)، ماتئوس فرناندز از تاتنهام (۲۰۰۴)، رودریگو مورا از رم (۲۰۰۷) و ژئووانی کوئندا از چلسی (۲۰۰۷). کارلوس فوربس (۲۰۰۴) نیز به تیم برگشته و فابیو سیلوا (۲۰۰۲) در فهرست مانده است؛ پرتغالِ پس از رونالدو راهش را آغاز می‌کند.