طرفداری | کانر هاگی، مدافع ۱۹ ساله فلیت‌وود تاون، پس از زدن پنالتی پیروزی‌بخش مقابل آرسنال در میان هم‌تیمی‌ها و هواداران پیدا شد؛ شبی که به گزارش اتلتیک، تیمی از لیگ دو انگلیس در مرحله پنجم جام اتحادیه، قهرمان لیگ برتر را پس از تساوی ۱-۱ در وقت قانونی از پیش رو برداشت.

هاگی با صورتی خیس از عرق، موهایی آشفته و لبخندی که از چهره‌اش پاک نمی‌شد، باید توضیح می‌داد پیش از ضربه‌ای که ۵ هزار تماشاگر ورزشگاه هایبری، خانه فلیت‌وود در شبه‌جزیره فایلد در شمال‌غرب انگلیس، را منفجر کرد، چه در سر داشته است.

کانر هاگی درباره پنالتی آخر گفت:

نمی‌دانم. نقطه‌ام را انتخاب کنم و بزنمش داخل. گوشه بالا. بعدش هم فقط مثل دیوانه‌ها بدوم.

آن رهایی برای بازیکنی که ۹۵ دقیقه با ویکتور گیوکرش و کای هاورتس، زوج هجومی با ارزشی معادل ۱۳۰ میلیون پوند (۱۷۳ میلیون دلار)، جنگیده بود، عجیب نبود. بازی در وقت قانونی ۱-۱ تمام شد و لحظه برخورد توپ هاگی به تور، همه آن چیزی را که در هایبری می‌گذشت، خلاصه کرد.

زمینه شگفتی؛ فاصله‌ای که روی کاغذ غیرممکن بود

فلیت‌وود باشگاهی با تاریخ پرزرق‌وبرق نیست. سرمایه‌گذاری باعث شد این تیم طی ۱۰ سال ۶ صعود را تجربه کند و از گمنامی خارج از لیگ‌ها، تا سال ۲۰۱۴ به لیگ یک برسد، اما فصل گذشته سقوط کرد. فلیت‌وود پیش از این دیدار از ۹ بازی قبلی خود فقط ۲ برد داشت و در رده سوم از انتهای لیگ دو بود؛ جایی که حتی حفظ وضعیت حرفه‌ای باشگاه هم به دغدغه‌ای جدی تبدیل شده بود.

در سمت مقابل، آرسنال قهرمان فعلی لیگ برتر بود و فصل گذشته فقط شکست در ضربات پنالتی مقابل پاری سن ژرمن مانع قهرمانی این تیم در لیگ قهرمانان اروپا شد. تیم میکل آرتتا معمولاً همان حریفی است که اجازه شب‌های خاموش، غرور یا سهل‌انگاری نمی‌دهد؛ اما سه‌شنبه‌شب، برابر تیمی که ۸۴ پله پایین‌تر در هرم فوتبال انگلیس قرار داشت، همه چیز فرو ریخت.

آرسنال حتی مقابل تیمی شکست خورد که در سطحی پایین‌تر از ای‌اف‌سی ویمبلدون بازی می‌کند؛ تیمی که همان شب، تیم زیر ۲۱ سال آرسنال در فوتبال لیگ ترافی آن را شکست داده بود. با این حال آرتتا پس از بازی، مشکل تیمش را در نگرش بازیکنان ندید.

میکل آرتتا پس از شکست آرسنال گفت:

روز واقعاً غم‌انگیزی برای ماست، اما اصلاً نمی‌توانم از نگرش بازیکنان ایراد بگیرم. ندیدم کسی کاری را که در این سطح لازم است انجام ندهد. از نظر نگرش، صفر ایراد. وگرنه الان اینجا واقعاً از عصبانیت منفجر می‌شدم.

سرمربی آرسنال در ادامه درباره مسئولیت تیمش گفت:

ناراحتم. همه ما ناراحتیم. مسئولیت بزرگی داریم که این نشان را به بهترین شکل ممکن حمل کنیم. مسئله هیچ ارتباطی به تلاش، تمرکز یا اراده برای بردن نداشت، اما چیزهای دیگری کم داشتیم تا اختلاف‌های خیلی بزرگ‌تری بسازیم. چیزی که تولید کردیم باید در نتیجه دیده می‌شد. این فوتبال است و زیبایی این رقابت؛ و این کشور.

از توقف با پهپاد تا گل دقیقه ۲۱

فضای کارناوالی ورزشگاه هایبری، که نامش با خانه قدیمی آرسنال در شمال لندن مشترک است، از همان ابتدا محسوس بود. این ورزشگاه پس از نزدیک به ۱۲ سال برای نخستین‌بار به طور کامل پر شده بود، اما شور و هیجان هنوز یک دقیقه از بازی نگذشته، با پرواز یک پهپاد بالای زمین قطع شد و مسابقه ۷ دقیقه متوقف ماند.

پس از آن وقفه، آرسنال در نیمه اول هرگز واقعاً داغ نشد و با عقب‌افتادگی ۱-۰ به رختکن رفت. گل دقیقه ۲۱ آرون لوپالو-بی برای مارلون سولومون ۱۷ ساله درسی سخت بود؛ مدافع میانی آرسنال ابتدا برای تکلی غیرممکن اقدام کرد و بعد از جا ماندن، با حرکتی ناامیدانه مرتکب اشتباه شد.

ورود مارتین اودگارد جریان بازی آرسنال را تغییر داد و تیم آرتتا چند موقعیت بزرگ ساخت. کای هاورتس چند فرصت را از دست داد و در لحظات پایانی، ضربه بن وایت با واکنش قهرمانانه جی لینچ دفع شد. فلیت‌وود در مجموع با ۲۶ شوت روبه‌رو شد و گاهی هم خوش‌شانس بود، اما مقاومت جمعی‌اش همان چیزی بود که این شب را به نبردی ویژه تبدیل کرد.

جی لینچ پس از آن واکنش و پیروزی تیمش گفت:

باشکوه بود. صدایم از بس تمام شب دفاع را سازماندهی کردم، گرفته بود. شکست دادن قهرمان انگلیس در ضربات پنالتی؛ اعتبارش برای تک‌تک این بچه‌هاست.

دروازه‌بان فلیت‌وود درباره الهام تیمش از یک شگفتی دیگر گفت:

به برد گریمسبی مقابل منچستریونایتد در سال گذشته نگاه کردیم. با آن مقایسه‌اش کردیم، با اینکه این‌ها قهرمان هستند. فکر کردیم اگر همه چیزمان را بگذاریم وسط، ببینیم چه می‌شود.

پنالتی‌هایی که حتی تمرین نشده بودند

مایکل اونیل، سرمربی ایرلند شمالی، برای تماشای دو نوجوان، یکی در هر تیم، در ورزشگاه حاضر بود. بخش زیادی از توجه‌ها به سیداک اونیل، بازیکن تازه‌وارد آرسنال، معطوف بود، اما این هاگی، مدافع میانی فلیت‌وود بود که نمایش را ربود.

مت لاولر، سرمربی فلیت‌وود، بعداً فاش کرد تیمش حتی یک‌بار هم پنالتی تمرین نکرده بود. او حتی فراموش کرده بود که جام اتحادیه پیش از رفتن به ضربات پنالتی، وقت اضافه ندارد. شاید همین توضیح بدهد چرا یک مدافع میانی نوجوان پنالتی پنجم را زد؛ تصمیمی که با روحیه تیمی هماهنگ بود که نقش تیم ضعیف‌تر را با اشتیاق پذیرفته بود.

فلیت‌وود فقط به سخت‌کوشی و جسارت بسنده نکرد؛ این تیم با این باور بازی کرد که می‌تواند کار را برای آرسنال دشوار کند. حتی وقتی آرتتا اودگارد، برونو گیمارایش، ابره‌چی ازه، وایت و ازری کونسا را به میدان فرستاد؛ تعویض‌هایی با ارزشی حدود ۳۰۰ میلیون پوند، میزبان فرو نپاشید.

همین سماجت در دقیقه ۸۵ باعث از کوره در رفتن مکس داومن شد. بازیکن ۱۶ ساله آرسنال که توسط جیک بتی، دفاع چپ فلیت‌وود، مهار شده بود، پس از تکل سنگین هریسون نیل واکنش نشان داد و در حالی که روی زمین بود، به هافبک حریف ضربه زد؛ حرکتی که با کارت قرمز همراه شد. آرتتا هنگام رفتن او به تونل، تند با او صحبت کرد، اما مسیر بازی دیگر به سمت پنالتی‌ها می‌رفت و برونو گیمارایش ضربه تعیین‌کننده را از دست داد.

مت لاولر پس از بازی درباره اهمیت این برد گفت:

بزرگ‌ترین شب تاریخ باشگاه. یک‌جوری توانستیم قهرمان را شکست بدهیم.

سرمربی فلیت‌وود درباره برنامه تیمش مقابل آرسنال گفت:

ما آن‌قدر احمق یا خودبزرگ‌بین نیستیم که فکر کنیم می‌توانیم مقابل بهترین تیم کشور، منظم‌ترین تیم کشور، تیمی که در اصول پایه بهترین است و بازیکنان کلاس جهانی دارد، برویم و از آن‌ها بهتر بازی کنیم. باید شانس می‌آوردیم، فضا و گزینه‌ها را از آن‌ها می‌گرفتیم. در بیشتر زمان بازی این کار را خیلی خوب انجام دادیم.

لاولر در واکنش به صعود تیمش گفت:

مرحله یک‌چهارم نهایی است؟ اصلاً نمی‌دانم.

این صعود واقعاً فلیت‌وود را به جمع تیم‌های مرحله بعد برده است. نام این تیم حالا در قرعه‌کشی قرار دارد و برادفورد سیتی تنها تیم دیگر خارج از لیگ برتر است که در رقابت‌ها باقی مانده؛ در حالی که لاولر چشم‌انتظار یک قرعه جذاب دیگر است. اگر فلیت‌وود توانسته ماشین آرسنال را متوقف کند، دیگر نمی‌توان هیچ احتمالی را کاملاً منتفی دانست.