طرفداری| ماریو ژیلا، مدافع اسپانیایی که تابستان گذشته از لاتزیو به میلان پیوست، در گفت‌وگویی در جریان جشنواره ورزشی ترنتو درباره نخستین ماه‌های حضورش در روسونری صحبت کرده است.
این مصاحبه توسط Milan Reports منتشر شده و ژیلا در آن درباره تصمیمش برای پیوستن به میلان توضیح داده است.
چرا میلان را انتخاب کرد؟
انتظار داشتید همه‌چیز این‌طور پیش برود؟
نه، انتظارش را نداشتم. فوق‌العاده است. من از تمام حرف‌هایی که درباره عملکردم زده می‌شود خوشحالم و از حضور در این باشگاه واقعاً لذت می‌برم. ما در نقل‌وانتقالات تابستانی از نظر مالی پنجره مهمی داشتیم و چند بازیکن کلیدی برای پروژه جذب کردیم. من تلاش می‌کنم در هر شرایطی به تیم کمک کنم و هرچه دارم در زمین بگذارم. جذب این بازیکنان شروع خوبی برای بازگرداندن میلان به قله است؛ البته هنوز نه لزوماً در سطحی که این باشگاه در طول تاریخ به آن رسیده، اما می‌توانیم از همین‌جا رشد کنیم و هواداران را خوشحال کنیم.
آیا باشگاه‌های بزرگ دیگری از ایتالیا، مثل ناپولی، آتالانتا یا اینتر، با شما تماس گرفته بودند؟
چند باشگاه به من علاقه داشتند. من میلان را انتخاب کردم، چون وقتی باشگاهی با چنین تاریخ مهمی سراغ شما می‌آید، نه گفتن به آن دشوار است. ممکن است بعضی باشگاه‌های دیگر در حال حاضر شرایط رضایت‌بخش‌تری داشته باشند، اما کمک به میلان برای بازگشت به مسیر قهرمانی چیزی است که نمی‌توانید جای دیگری پیدا کنید.
اینتر هم با شما تماس گرفته بود؟
بله.
پس چرا میلان را انتخاب کردید؟
همه می‌دانیم که میلان در سال‌های اخیر در سطح اینتر یا ناپولی نبوده است. اما بازی کردن برای چنین باشگاهی و تلاش برای کمک به آن برای بردن جام‌ها، رضایت بسیار بیشتری برای من دارد تا اینکه برای تیمی بازی کنم که همین حالا در حال کسب جام است.
درباره روبن آموریم چه نظری دارید؟
آموریم مربی‌ای است که در بازیکنانش عزم و اراده ایجاد می‌کند و از آنها می‌خواهد با رویکردی تهاجمی پرس کنند. او یک مربی مدرن و مناسب فوتبال اروپا است. ما در ابتدای این پروژه هستیم و به زمان نیاز داریم، اما نتایج از راه خواهند رسید. آموریم در تمام جنبه‌های بازی از شما چیزهای زیادی می‌خواهد. لزوماً تیم شما کاملاً تاکتیکی نیست و شاید کمی تهاجمی‌تر بازی می‌کنید، اما او دوست دارد بازی را از عقب زمین بسازد. در فوتبال مدرن باید در هر دو فاز بازی قدرتمند باشید. او مربی پرتوقعی است، اما می‌داند که ما در ابتدای یک پروژه هستیم. نیت و ایده‌هایش کاملاً درست هستند و ما از داشتن او در تیم خوشحالیم.
میلان فعلاً تیم لیگ اروپا است
سطح فعلی میلان را کجا می‌دانید و چقدر با رسیدن به سطح موردنظرتان فاصله دارید؟
برای من، سطح فعلی ما همان جایی است که الان هستیم؛ در لیگ اروپا. سال گذشته نتوانستیم سهمیه لیگ قهرمانان را بگیریم، با اینکه در طول فصل برای رسیدن به آن رقابت می‌کردیم. به هر دلیلی که بود، موفق نشدیم و در نهایت سطح فعلی ما لیگ اروپا است، فارغ از اینکه عوامل بیرونی چه نقشی داشتند. حالا باید کار کنیم. هدف اصلی ما صعود به لیگ قهرمانان و رقابت برای اسکودتو است. ما میلان هستیم و باید جاه‌طلبانه فکر کنیم. فصل گذشته فصل خیلی خوبی بود، اما به لیگ قهرمانان نرسیدیم. بنابراین در حال حاضر یک تیم لیگ اروپایی هستیم، اما با هدف لیگ قهرمانان و اسکودتو.
شروع فصل میلان را چطور ارزیابی می‌کنید؟
خیلی خوب شروع کردیم و بعد چند بازی دشوارتر داشتیم. مقابل یوونتوس و لاتزیو مساوی کردیم و بازی در چنین زمین‌هایی آسان نیست. نتایج آن‌قدرها هم بد نبوده، اما میلان از شما می‌خواهد همیشه و در همه بازیها پیروز شوید. فشار را احساس می‌کنید. وقتی یک بازی را نمی‌برید، فضای اطراف باشگاه تغییر می‌کند و انرژی دیگر به همان اندازه مثبت نیست. این‌ها چیزهایی هستند که می‌توان درکشان کرد، چون در ابتدای یک پروژه جدید هستیم. قصد داریم فوتبال جذاب و مدرنی بازی کنیم و نشانه‌هایش هم دیده می‌شود. مقابل بنفیکا شکست خوردیم، اما بعد برابر لچه عملکرد بسیار خوبی داشتیم. نتایج از راه خواهند رسید.
درباره گونچالو راموس چه نظری دارید؟
می‌دانیم که باید او را تغذیه کنیم و برایش موقعیت ایجاد کنیم. او با تیم ملی پرتغال خیلی خوب کار می‌کند. ما به عنوان یک تیم باید پیشرفت کنیم، چون می‌دانیم او در خط حمله بازیکن مهمی است. او هنوز گل‌های زیادی نزده، اما این به شرایطی که در آن بازی می‌کند بستگی دارد. ما باید به عنوان یک تیم سخت کار کنیم تا او را در بهترین شرایط ممکن قرار دهیم و بتوانیم بیشترین استفاده را از توانایی‌هایش ببریم.
در کودکی الگوی فوتبالی شما چه کسی بود؟
سرخیو راموس الگوی من در کودکی بود. وقتی ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷ ساله بودم، نسخه‌ای از راموس را می‌دیدم که فوق‌العاده تهاجمی بود. او جامهای زیادی برده بود و من عاشق عزم و اراده، سبک بازی و چیزهایی بودم که به تیمش اضافه می‌کرد. به همین دلیل الگوی من بود. درباره میلان، بازیکنی که بیش از همه به او نگاه می‌کنم، بدون اینکه بخواهم چیزی از دیگران کم کنم، نستا است. مسیری را که او از لاتزیو تا میلان طی کرد دوست دارم و خودم را با او مقایسه می‌کنم. او برای من یک الگو است و من هم همین مسیر را طی کرده‌ام. بازیکنان زیادی مثل مالدینی و کاستاکورتا هم هستند. بهترین مدافعان دنیا در میلان بوده‌اند و همه آنها فوق‌العاده بودند.
شما در رئال مادرید دو بازی انجام دادید، اما آنجا کنار لوکا مودریچ بازی نکردید و حالا در میلان این فرصت را دارید.
در آخرین فصل حضورم در رئال مادرید، سه یا چهار ماه با تیم اصلی تمرین کردم و خیلی خوشحالم که کارلو به من فرصت اولین بازی را داد. در تمرین‌ها می‌شد دید که او چقدر فوق‌العاده است. ما تجربه مشترکی داشتیم. من به عنوان بازیکن تیم جوانان به تمرین می‌رفتم، اما خیلی تهاجمی بودم. خودم را کنترل نمی‌کردم، بی‌محابا وارد درگیری می‌شدم و به آسیب زدن به کسی فکر نمی‌کردم. اما باید مراقب هم‌تیمی‌ها باشید. چند بار خیلی محکم روی رودریگو تکل زدم و او فریاد می‌زد: “کارلو، او هنوز همان آدم قبلی است!” آنچلوتی هم می‌آمد و به من می‌گفت باید بیشتر مراقب باشم.
مودریچ کمک بسیار زیادی به ما می‌کند. او بازیکنی است که همه وجودش را برای تیم می‌گذارد و یک رهبر است. فروتنی او چیزی است که به سختی پیدا می‌شود. می‌بینید چقدر آرام است، با اینکه برنده توپ طلا بوده و ۶ لیگ قهرمانان را برده است. فوق‌العاده است. فقط با حضور در کنار او می‌توانید چیزهای زیادی یاد بگیرید.
چرا بارسلونا و رئال مادرید اجازه دادند شما از دستشان خارج شوید؟
آن زمان، راستش را بخواهید، یک بچه معمولی بودم. پسر خوبی بودم و در مدرسه هم عملکرد خوبی داشتم، اما کمی هم دردسر درست می‌کردم. بارسلونا هیچ‌وقت پیشنهاد جدی و مشخصی ارائه نکرد. آنها درباره من مطمئن نبودند و شاید فکر می‌کردند کمی دردسرساز هستم. رئال مادرید اما می‌خواست من را جذب کند و در آن لحظه هیچ تردیدی نداشتم. حتی اگر بارسلونا به خانه‌ام نزدیک‌تر بود، باز هم رد کردن رئال مادرید دشوار بود. چهار سال فوق‌العاده در آنجا داشتم؛ یک سال در آکادمی و یک سال هم در تیم زیر ۱۹ سال. بعد به لاتزیو رفتم، چون آنها تصمیم گرفتند این مسیری است که باید طی کنم. حالا هم به میلان رسیده‌ام و بسیار خوشحالم. هیچ پشیمانی‌ای ندارم.
عجیب است که هنوز به تیم ملی دعوت نشده‌اید. آیا اسپانیا می‌تواند بدون شما بازی کند؟
فکر می‌کنم بله؛ آنها جام جهانی را برده‌اند! من خیلی خوشحالم. چهار سال از آخرین بازی من برای تیم ملی می‌گذرد؛ زمانی که در تیم زیر ۲۱ سال بودم. از آن زمان فقط یک بار به تیم ملی بزرگسالان دعوت شده‌ام. باید به کار کردن ادامه بدهم؛ چیز دیگری نمی‌توانم بگویم. کاری را که باید انجام بدهم، انجام می‌دهم و نمی‌توانم خلاف آن را به شما بگویم. از عملکردم خوشحالم، اما هنوز باید کمی بیشتر کار کنم تا دعوت شدنم به انتخاب مربی مربوط باشد، نه اینکه بازیکن دیگری مصدوم شده باشد. باید به کار ادامه بدهم و مطمئنم فرصت خواهد رسید. این یکی از مهم‌ترین اهدافی است که در ذهن دارم. بازی برای کشورتان مایه افتخار است و دیدن عملکرد خوب اسپانیا انگیزه بیشتری به من می‌دهد. این بزرگ‌ترین جاه‌طلبی من است.
درباره لیگ اروپا چطور؟ آیا میلان تیمی دارد که بتواند در این رقابت‌ها حضور موفقی داشته باشد؟
بله، ما خودمان را به اندازه کافی خوب می‌دانیم. عملکردمان در بازی اول مثبت نبود. مقابل یک تیم قدرتمند قرار گرفتیم و بنفیکا تیمی در سطح بسیار بالاست. فکر می‌کنم می‌توانیم یک رقابت اروپایی فوق‌العاده داشته باشیم. پیشروی زیاد در این رقابت قطعاً می‌تواند هنگام آماده شدن برای لیگ قهرمانان فصل آینده به ما انگیزه بیشتری بدهد. لیگ اروپا یکی از مهم‌ترین اهداف فصل است. همه ما این‌طور فکر می‌کنیم و عملکرد خوبی خواهیم داشت.
رهبران رختکن میلان
مانیان، مودریچ و گابیا رهبران تیم هستند. شما هم در رختکن صحبت می‌کنید؟
بله، دوست دارم صدایم شنیده شود. این کار به کاهش بخشی از تنش هم کمک می‌کند. از ارتباط برقرار کردن و ایجاد انرژی در تیم لذت می‌برم. خودم را در سطح مودریچ، مانیان یا گابیا نمی‌بینم. مسیر آنها بسیار مهم‌تر از مسیر من بوده است. رابیوت و پولیشیچ هم در زمین رهبر هستند. کسانی که بیشتر از همه صحبت می‌کنند مانیان، گابیا و مودریچ هستند. لوکا آرام‌تر است، اما من او را یک رهبر می‌دانم. او بلد است توصیه درست را در زمان درست ارائه کند، اما کسی نیست که مثل سرخیو راموس، مانیان یا گابیا شروع به فریاد زدن کند. با این حال، همچنان او را یک رهبر می‌دانم و هر چیزی که می‌گوید وزن زیادی دارد.
فکر می‌کنم یامال توپ طلا را می‌برد
آیا بازی هم‌تیمی‌هایتان در تیم‌های ملی را دنبال کرده‌اید؟
گونچالو را دیده‌ام که خیلی خوب کار می‌کند و لوکا را هم دنبال کرده‌ام. اسپانیا هم عملکرد بسیار خوبی دارد.
آیا لامین یامال می‌تواند توپ طلا را ببرد؟
او فوق‌العاده بااستعداد است. می‌تواند کارهای بسیار زیادی برای اسپانیا انجام دهد. هنوز خیلی جوان است و اینکه در این سن تا این حد خوب بازی می‌کند دیوانه‌کننده است. تحمل چنین فشاری در چنین سن کمی دشوار است، اما او ذهنیت درستی دارد و چون از بازی کردن لذت می‌برد، بازی می‌کند. این موضوع خیلی به او کمک می‌کند. فکر می‌کنم او برنده توپ طلا خواهد شد.
سؤال یکی از حاضران: یامال را به میلان بیاورید!
شاید! کاردیناله باید یک معجزه انجام دهد. اما فکر نمی‌کنم او با هیچ قیمتی برای فروش باشد.
