بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

از جارو زدن و غذای مانده مک‌دونالد، تا ابر ستاره شدن در فوتبال / افتخارات کریستیانو رونالدو به مناسبت خداحافظی از دنیای فوتبال

منبع : خبرگزاری دانشجو
تعداد نظرات کاربران : 0 نظر
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۵ | ۱۴:۳۵

کریستیانو رونالدو مسیر فوتبال خود را از مادیرا و آکادمی اسپورتینگ لیسبون آغاز کرد و با پشت سر گذاشتن سال‌ها تلاش و رقابت در بالاترین سطح، به یکی از پرافتخارترین و اثرگذارترین بازیکنان تاریخ فوتبال تبدیل شد؛ ستاره‌ای که کارنامه او با مجموعه‌ای کم‌نظیر از گل‌ها، جام‌ها و رکورد‌های فردی ماندگار شده است.

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجو،گاهی برای فهمیدن بزرگی یک فوتبالیست، نباید از جام‌ها و رکوردهایش شروع کرد؛ باید به سال‌هایی برگشت که هنوز هیچ‌کس نمی‌دانست نام «کریستیانو رونالدو» روزی قرار است با تاریخ فوتبال گره بخورد.

پسری که در جزیره مادیرا به دنیا آمد، در خانواده‌ای معمولی بزرگ شد، خیلی زود خانه و خانواده‌اش را برای فوتبال ترک کرد، با دوری از مادر و خواهر و برادرهایش کنار آمد، با یک مشکل پزشکی جدی در نوجوانی جنگید و در نهایت به یکی از پرافتخارترین و شناخته‌شده‌ترین ورزشکاران جهان تبدیل شد.

حالا، پس از حدود ۲۵ سال فوتبال حرفه‌ای، خودش از پایان راه حرف زده است. رونالدو در تازه‌ترین گفت‌وگویش اعلام کرده که فصل پیش رو «احتمالاً» آخرین سال حضورش در فوتبال خواهد بود و تأکید کرده که می‌خواهد میراثی بزرگ از خود به جا بگذارد. با این حال، هنوز خداحافظی رسمی و قطعی اعلام نشده است.

شاید برای همین، حالا بهترین زمان برای مرور داستان زندگی فوتبالیست ۴۱ ساله‌ای باشد که از یک جزیره کوچک، خودش را به قله فوتبال جهان رساند.

پسری از مادیرا

رونالدو

کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو پنجم فوریه ۱۹۸۵ در فونشال، پایتخت جزیره مادیرا، متولد شد. او کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای بود که زندگی اشرافی یا امکانات ویژه‌ای نداشت. پدرش، دینیس آویرو، در باشگاه محلی آندورینیا به عنوان تدارکاتچی فعالیت می‌کرد و مادرش، دولورس، آشپز بود.

فوتبال از همان سال‌های کودکی وارد زندگی رونالدو شد. او در محله و مدرسه فوتبال بازی می‌کرد و بعدها خودش گفته بود که از همان کودکی تصور می‌کرد روزی بازیکن حرفه‌ای خواهد شد. رؤیایی که برای یک کودک در مادیرا شاید بیش از حد بزرگ به نظر می‌رسید، اما رونالدو از همان ابتدا با اعتمادبه‌نفس عجیبی آن را دنبال کرد.

او فوتبال را از باشگاه آندورینیا آغاز کرد؛ جایی که پدرش هم در آن کار می‌کرد. بعد از آن راهی ناسیونال مادیرا شد و استعدادش خیلی زود مورد توجه قرار گرفت.اما برای رسیدن به سطح بالاتر، یک تصمیم بزرگ در انتظارش بود.

روزهایی که رونالدو جارو به دست می‌گرفت

1

پیش از آنکه کریستیانو رونالدو به یکی از مشهورترین فوتبالیست‌های جهان تبدیل شود، روزهایی را پشت سر گذاشت که هیچ شباهتی به زندگی پرزرق‌وبرق امروز او نداشت.

تصویری قدیمی از دوران نوجوانی رونالدو، او را در حالی نشان می‌دهد که جارو به دست گرفته و مشغول نظافت است؛ تصویری ساده اما نمادین از روزهایی که هنوز خبری از توپ طلا، قراردادهای میلیون‌دلاری و شهرت جهانی نبود.

رونالدو در خانواده‌ای معمولی در مادیرا بزرگ شد و از همان سال‌های کودکی برای رسیدن به رؤیای فوتبالی‌اش سخت تلاش کرد. او در نوجوانی خانه و خانواده‌اش را ترک کرد و برای پیوستن به آکادمی اسپورتینگ راهی لیسبون شد؛ تصمیمی که نقطه آغاز مسیر حرفه‌ای او بود.

شاید امروز دیدن رونالدو در لباس‌های لوکس، پشت فرمان خودروهای گران‌قیمت یا در بزرگ‌ترین ورزشگاه‌های جهان برای همه عادی باشد، اما آن تصویر قدیمی یادآوری می‌کند که پشت این شهرت، سال‌هایی از زندگی سخت، دوری از خانواده و تلاش بی‌وقفه وجود داشته است.

جارو به دست گرفتن رونالدو شاید در نگاه اول فقط یک عکس قدیمی باشد، اما برای داستان زندگی او معنای بزرگ‌تری دارد؛ مردی که از پایین‌ترین نقطه شروع کرد و با سال‌ها تلاش خودش را به بالاترین قله فوتبال جهان رساند.

۱۱ سالگی؛ خداحافظی با خانه

3

رونالدو در حدود ۱۱ سالگی مادیرا را ترک کرد و راهی لیسبون شد تا به آکادمی اسپورتینگ بپیوندد. این تصمیم برای یک کودک ساده نبود. خودش سال‌ها بعد گفت که ترک مادیرا و رفتن به سرزمین اصلی پرتغال، یکی از سخت‌ترین تصمیم‌هایی بود که خانواده‌اش گرفته بودند.

فاصله میان مادیرا و لیسبون فقط فاصله جغرافیایی نبود؛ برای رونالدو، به معنای دور شدن از خانواده، دوستان و محیطی بود که در آن بزرگ شده بود.

اما او خیلی زود نشان داد که قرار نیست یک بازیکن معمولی باشد.در اسپورتینگ، روند پیشرفت او با سرعت زیادی طی شد. رونالدو در ۱۵ سالگی با تیم دوم باشگاه تمرین می‌کرد و تنها یک سال بعد، در تمرینات تیم اصلی حضور داشت.

در آن سن، بسیاری از بازیکنان نوجوان هنوز در رؤیای رسیدن به فوتبال حرفه‌ای بودند؛ رونالدو اما خودش را برای رسیدن به آن آماده می‌کرد.

قلبی که می‌توانست همه چیز را تغییر دهد

4

مسیر رونالدو در اسپورتینگ البته بدون ترس و بحران نبود.در ۱۵ سالگی، پزشکان متوجه مشکل مربوط به ضربان قلب او شدند؛ مسئله‌ای که می‌توانست آینده فوتبالی‌اش را به خطر بیندازد. رونالدو تحت عمل جراحی قرار گرفت و خوشبختانه این جراحی موفقیت‌آمیز بود. مادرش سال‌ها بعد از ترسی گفت که مبادا پسرش دیگر نتواند فوتبال بازی کند.

رونالدو از آن مرحله عبور کرد و دوباره به فوتبال برگشت.شاید از آنجا به بعد بود که داستان زندگی او بیش از همیشه با یک ویژگی گره خورد: تسلیم نشدن.

شبی که دنیا رونالدو را دید

رونالدو

تابستان ۲۰۰۳، اتفاقی افتاد که مسیر زندگی رونالدو را برای همیشه تغییر داد.اسپورتینگ در دیداری دوستانه مقابل منچستریونایتد قرار گرفت. رونالدو جوان آن‌قدر درخشان ظاهر شد که بازیکنان و اعضای کادر فنی یونایتد تحت تأثیر قرار گرفتند.

سرمربی وقت منچستریونایتد، سر الکس فرگوسن، تصمیم گرفت این استعداد جوان را به انگلیس ببرد.

رونالدو در سال ۲۰۰۳ راهی منچستریونایتد شد؛ جایی که قرار بود از یک استعداد تکنیکی و لاغراندام، به یکی از کامل‌ترین مهاجمان تاریخ فوتبال تبدیل شود.

منچستریونایتد؛ جایی که «CR7» متولد شد

رونالدو

رونالدو در ابتدای حضورش در منچستریونایتد هنوز همان بازیکن جوان و تکنیکی اسپورتینگ بود. دریبل‌های فراوان داشت، اما هنوز در تصمیم‌گیری، قدرت بدنی و تمام‌کنندگی جای پیشرفت زیادی داشت.

فرگوسن و کادر فنی یونایتد به مرور روی او کار کردند و رونالدو هم با وسواس کم‌نظیری روی بدن و فوتبالش کار می‌کرد.

سال‌ها تمرین، بدنسازی و تلاش باعث شد بازیکنی که زمانی بیشتر به خاطر دریبل‌هایش شناخته می‌شد، به یک ماشین گلزنی تبدیل شود.

در فصل 8_2007، رونالدو به اوج تازه‌ای رسید؛ قهرمانی لیگ برتر، قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و کسب نخستین توپ طلای دوران حرفه‌ای‌اش، او را رسماً وارد جمع بزرگ‌ترین بازیکنان جهان کرد.رونالدو دیگر یک استعداد آینده‌دار نبود؛ خودش به یک ستاره جهانی تبدیل شده بود.

رویای مادرید

66

اما بزرگ‌ترین انتقال دوران حرفه‌ای او هنوز اتفاق نیفتاده بود.در سال ۲۰۰۹، رونالدو با انتقالی بزرگ راهی رئال مادرید شد. در سانتیاگو برنابئو، بیش از ۸۰ هزار نفر برای مراسم معارفه او حاضر شدند؛ تصویری که نشان می‌داد مادرید چه انتظاری از ستاره جدیدش دارد.

و رونالدو پاسخ این انتظار را داد.او طی ۹ سال حضور در رئال مادرید، ۴۳۸ بازی رسمی انجام داد و ۴۵۱ گل به ثمر رساند؛ آماری که او را به بهترین گلزن تاریخ باشگاه تبدیل کرد.

چهار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، دو قهرمانی لالیگا، چهار توپ طلا در دوران حضورش در مادرید و تعداد زیادی جام داخلی و بین‌المللی، بخشی از کارنامه او در پایتخت اسپانیا بود.

اما چیزی که دوران مادرید را از سایر فصل‌های زندگی رونالدو جدا می‌کند، رقابت دائمی او با لیونل مسی بود.

دوئلی که بیش از یک دهه فوتبال جهان را تحت تأثیر قرار داد.رقابتی که فوتبال را به دو قسمت تقسیم کرد. در یک سوی داستان، رونالدو بود و در سوی دیگر، لیونل مسی. یکی در مادرید، دیگری در بارسلونا.یکی با قدرت بدنی، پرش، سرعت و تمام‌کنندگی؛ دیگری با کنترل توپ، دریبل و خلاقیت.

رقابت این دو باعث شد استانداردهای گلزنی و عملکرد فردی در فوتبال اروپا به شکل بی‌سابقه‌ای بالا برود.

رونالدو در نهایت پنج توپ طلا به دست آورد و پنج بار نیز قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد؛ یک بار با منچستریونایتد و چهار بار با رئال مادرید.

یک تصمیم بزرگ دیگر؛ یوونتوس

66

در سال ۲۰۱۸، پس از ۹ سال درخشان در مادرید، رونالدو تصمیم گرفت فوتبال اسپانیا را ترک کند.

مقصد بعدی ایتالیا بود.او به یوونتوس پیوست تا یک چالش تازه را تجربه کند؛ سری‌آ، فوتبال ایتالیا و تیمی که سال‌ها در کشورش قدرت اول بود.

رونالدو در تورین هم گل زد، جام برد و رکورد شکست، اما آنچه در رئال مادرید ساخته بود، تکرار نشد.

سه فصل در یوونتوس سپری شد و سپس رونالدو تصمیم گرفت دوباره به جایی برگردد که آغاز شهرت جهانی‌اش در آن شکل گرفته بود.

77

بازگشت به منچستر؛ اما این بار همه چیز متفاوت بودسال ۲۰۲۱، هواداران منچستریونایتد با هیجان زیادی شاهد بازگشت شماره ۷ محبوبشان بودند.

بازگشت رونالدو در ابتدا شبیه یک داستان رؤیایی بود. او دوباره گل زد و هواداران دوباره نامش را فریاد زدند.

اما شرایط باشگاه دیگر مانند دوران جوانی او نبود.اختلافات، نتایج ضعیف و حواشی باعث شد این بازگشت خیلی زود به پایان برسد. در نهایت، رونالدو در سال ۲۰۲۲ از منچستریونایتد جدا شد.این بار دیگر خبری از بازگشت به فوتبال اروپا نبود.

عربستان؛ آغاز فصل تازه

77

در سال ۲۰۲۳، رونالدو راهی النصر عربستان شد.انتقال او تنها یک جابه‌جایی فوتبالی نبود؛ حضور رونالدو باعث شد نگاه فوتبال جهان بیش از گذشته به لیگ عربستان جلب شود و بسیاری از ستاره‌های بزرگ نیز در ادامه راهی فوتبال این کشور شوند.

رونالدو در النصر همچنان گل زد و به رکوردهایش اضافه کرد.او حتی در ۴۰ سالگی نیز از رقابت با آمارهای گذشته خودش دست نکشید و حالا در آستانه یکی از بزرگ‌ترین رکوردهای شخصی دوران حرفه‌ای‌اش قرار دارد: رسیدن به هزار گل رسمی.

طبق آمار منتشرشده در گزارش‌های اخیر، او در حال حاضر ۹۷۶ گل برای باشگاه و تیم ملی به ثمر رسانده و تنها ۲۴ گل تا این عدد تاریخی فاصله دارد.و اما پرتغال؛ جایی که بالاخره جام گرفت. 

چرا داستان رونالدو فقط داستان فوتبال نیست؟

رونالدو

شاید جذاب‌ترین بخش زندگی رونالدو همین‌جا باشد.او از کودکی در مادیرا به دنبال فوتبال رفت، در ۱۱ سالگی خانه را ترک کرد، با خانواده فاصله گرفت، در نوجوانی با یک مشکل پزشکی جدی روبه‌رو شد و سپس سال‌ها خودش را تحت فشار گذاشت تا به بهترین نسخه ممکن از یک فوتبالیست تبدیل شود.رونالدو فقط با استعدادش به اینجا نرسید.

بخش بزرگی از داستان او درباره تمرین، انضباط، رژیم غذایی، بدنسازی، خواب، تکرار و وسواس برای بهتر شدن است.او بارها نشان داده که حتی وقتی به قله رسیده، حاضر نیست از تلاش دست بکشد.همین ویژگی شاید مهم‌ترین دلیل طول عمر عجیب دوران حرفه‌ای او باشد.

 رکوردها و افتخارات کریستیانو رونالدو

رونالدو

۹۷۶ گل رسمی | ۱۳۳۰ بازی

۳۵ جام مهم در رده باشگاهی و ملی

۵ توپ طلا

 ۵ قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا

 قهرمانی یورو ۲۰۱۶ با پرتغال

۲ قهرمانی لیگ ملت‌های اروپا

۱۱ گل در جام جهانی

 اولین بازیکن تاریخ با گلزنی در ۶ دوره جام جهانی

۱۴۶ گل ملی؛ بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی مردان

۴۵۰ گل برای رئال مادرید؛ بهترین گلزن تاریخ باشگاه

۲۴ گل تا رسیدن به هزار گل رسمی

تعداد جام های رونالدو

رونالدو تا کنون موفق به کسب ۳۶ جام شده که شرح آن ها به ترتیب زیر می باشد:

۴ جام باشگاه های جهان

۳ سوپر جام اروپا

۵ چمپیونزلیگ

۲ لیگ ملت های اروپا

۱ یورو

۱ قهرمانی لیگ پرتغال

۱ قهرمانی سوپر کاپ پرتغال

۳ جام لیگ جزیره

۱ جام حذفی انگلیس

۲ سوپر کاپ انگلیس

۱ جام اتحادیه

۲ جام لالیگا

۲ جام کوپا دل ری

۲ سوپر جام اسپانیا

۲ سوپر جام ایتالیا

۲ سری آ

۱ جام کوپا ایتالیا

۱ لیگ عربستان

کریستیانو رونالدو با عبور از رکورد علی دایی، به تنهایی در صدر جدول بهترین گلزنان تاریخ فوتبال ملی قرار گرفت. او با پشت سر گذاشتن رکورد ۱۰۹ گل ملی دایی، به نخستین بازیکنی تبدیل شد که از مرز ۱۱۰ گل ملی عبور کرد و حالا با بیش از ۱۴۰ گل، فاصله‌اش با دیگر مدعیان این رکورد بیشتر شده است.

رونالدو با این رکورد، نام خود را در کنار بزرگ‌ترین دستاوردهای تاریخ فوتبال ملی ثبت کرد؛ رکوردی که سال‌ها در اختیار اسطوره فوتبال ایران بود.

۴۱ سالگی؛ زمان خداحافظی فرا رسید 

99

حالا اما به نظر می‌رسد داستان در حال نزدیک شدن به فصل پایانی خود است. رونالدو در گفت‌وگویی تازه با ووگ گفته است: «احتمالاً این آخرین سال من در فوتبال است» و تأکید کرده که می‌خواهد میراثی فوق‌العاده از خود به جا بگذارد. او همچنین گفته برای زندگی پس از فوتبال برنامه‌هایی دارد؛ از سفر و بازی پدل گرفته تا لذت بردن از زندگی در کنار خانواده.

البته یک نکته مهم وجود دارد: رونالدو هنوز به صورت قطعی اعلام نکرده که در پایان فصل بازنشسته می‌شود. او از واژه «احتمالاً» استفاده کرده و همچنان با النصر قرارداد دارد. بنابراین، درهای فوتبال هنوز کاملاً بسته نشده‌اند.

اما اگر این واقعاً آخرین فصل باشد، فوتبال با یکی از بزرگ‌ترین فصل‌های تاریخ خود خداحافظی خواهد کرد.

از یک پسر کوچک تا یک نام جهانی

کریستیانو رونالدو

کریستیانو رونالدو وقتی فوتبال را شروع کرد، هیچ‌کس نمی‌توانست پیش‌بینی کند که روزی در کنار بزرگ‌ترین نام‌های تاریخ قرار خواهد گرفت.

او از آندورینیا و ناسیونال مادیرا به اسپورتینگ رفت؛ از اسپورتینگ به منچستریونایتد رسید؛ در مادرید به اسطوره رئال تبدیل شد؛ در یوونتوس یک چالش تازه را تجربه کرد؛ دوباره به منچستر برگشت و در نهایت سر از النصر درآورد.

در این مسیر، پنج توپ طلا، پنج قهرمانی لیگ قهرمانان، قهرمانی اروپا با پرتغال و صدها گل به کارنامه‌اش اضافه شد.

اما شاید مهم‌تر از تعداد جام‌ها، چیزی باشد که در طول این سال‌ها ساخته است: تصویری از بازیکنی که تقریباً هیچ‌وقت از بهتر شدن دست نکشید.

حالا مردی که زمانی در کوچه‌های مادیرا با توپ می‌دوید، در ۴۱ سالگی به آخرین صفحات داستان حرفه‌ای خود نزدیک شده است.

شاید هنوز چند گل، چند بازی و حتی چند رکورد دیگر باقی مانده باشد.شاید هم نه.اما یک چیز تقریباً قطعی است؛ وقتی روز خداحافظی کریستیانو رونالدو از راه برسد، فوتبال فقط با یک بازیکن خداحافظی نخواهد کرد.

با یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های تاریخ این ورزش خداحافظی خواهد کرد؛ پسری از مادیرا که تصمیم گرفت رؤیایش را جدی بگیرد و نزدیک به یک ربع قرن، تمام دنیا را وادار کرد به تماشای آن بنشیند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *