از سرمربی توانمند تا بازیکنان ذخیره موثر ؛ رمز گشایی از پشت پرده این تیم موفق
نگاهی به ویژگی های لازم برای یک تیم فوتبال خوب به قلم دکتر بهروز شهسواری
در هیچ شرایطی، یک تیم خوب، بهتنهایی نمیتواند مربیِ توانمندی بسازد؛ بلکه این مربی است که با دانش، بینش و روشهای خود، میتواند زمینهساز شکلگیری و پرورش یک تیم موفق باشد.
در هیچ شرایطی، یک تیم خوب، بهتنهایی نمیتواند مربیِ توانمندی بسازد؛ بلکه این مربی است که با دانش، بینش و روشهای خود، میتواند زمینهساز شکلگیری و پرورش یک تیم موفق باشد.
تیم، گروهی از افراد است که برای دستیابی به هدفی مشخص گرد هم آمدهاند و معمولاً برای انجام وظایف پیچیدهای به کار گرفته میشود که قابلیت تقسیم به بخشهای سادهتر را دارند.
اعضای تیم، با دارا بودن مهارتهای مکمل، از طریق هماهنگی و تلاش دستهجمعی، همافزایی لازم را ایجاد میکنند.
بدیهی است که هدایت تیمهای بزرگ، مستلزم برخورداری مربیان از شایستگیها و توانمندیهای برجستهای است.
از جمله ویژگیهای بارز این افراد میتوان به تحصیلات و آموزشهای تخصصی، تجربهی عملیِ میدانی، مهارت در رهبری و مدیریت، و همچنین بهروزبودن نسبت به دانش و فنون روز دنیا اشاره کرد.
در این زمینه خاطرنشان میشوم، که تمامی مربیان تیمها، همواره در تلاشاند تا بهترین عملکرد خود را در مسابقات به نمایش بگذارند و تواناییهای خویش را اثبات کنند، تا مبادا اعتماد کسانی که به آنان دل بستهاند، ناامید و مخدوش گردد.
بیگمان، در اختیار داشتن بازیکنان باکیفیت، برای هر تیمی موهبتی ارزشمند به شمار میرود.
با این حال، ممکن است هر مربی چنان بخت و اقبالی نداشته باشد که در تیم خود، ستارههایی داشته باشد که بتوانند در شرایط بحرانی و لحظات حساس، با تکیه بر مهارتهای ویژهی خویش، مسیر رقابت را دگرگون سازند.
حال پرسش اینجاست که چگونه میتوان انتظار داشت مربی با قدرت و صلابت به کار خود ادامه دهد، در حالی که از چنین موقعیت ممتازی محروم است و ستارههای تأثیرگذاری در اختیار ندارد؟
در جریان رقابتها، گاه اتفاقاتی رخ میدهد که تیم را با بحران مواجه میسازد؛ مانند :
دریافت کارت قرمز توسط بازیکن، مصدومیت، یا محرومیتهای انضباطی
که به هر دلیل، حضور آن بازیکن را در دیدارهای بعدی ناممکن میسازد.
جایگاه بازیکنان ذخیره
در چنین مواقعی، مربی چارهای جز بهرهگیری از بازیکن جانشین ندارد، اما در میدان مسابقه، خلأ ناشی از غیبت بازیکن اصلی بهوضوح احساس میشود.
به همین دلیل تیم از همان ناحیه دچار آسیبپذیری و فشار مضاعف میگردد که گاه تا شکست تیم نیز پیش میرود.
در این شرایط، چگونه میتوان انتظار داشت مربی با همان قدرت و صلابتِ پیشین به هدایت تیم ادامه دهد، در حالی که دستی خالی دارد؟
بهیقین، یکی از معیارهای اصلی قدرت و کارآمدی مربی، وجود بازیکنان باکیفیت بر روی نیمکت تیم است.
بازیکنان موپثری که مربی بتواند در هر لحظهی بحرانی از ظرفیت آنان بهره بگیرد.
چه بسیار مشاهده شده که بازیکنان ذخیره، در آخرین دقایق مسابقه، سرنوشت بازی را تغییر دادهاند.
از اینرو، یکی از مهمترین وظایف مربی در چنین موقعیتهایی، تقویت و آمادهسازی بازیکنان نیمکتنشین است.
این ایده ای نیکو و سازنده است که بازیکنان ذخیره در زمان مقتضی، بتوانند جانشین مؤثری برای بازیکنان اصلی باشند.
حالا پرسش اساسی این است که این اقدام حیاتی را چه کسی و با چه روشی باید به انجام برساند؟
نویسنده: دکتر بهروز شهسواری – اختصاصی پارس فوتبال
مروری بر حواشی فوتبال ایران در هفته گذشته ؛ دیگر حتی نقاب هم نمی زنند !
راز بزرگ فوتبال ایران ؛ بدون استعداد میلیاردر شوید !!
