صعود جنونآمیز آمریکا به یکهشتم نهایی جام جهانی
منبع : خبرگزاری ایلنا
تیم ملی آمریکا با عبور از جهنم اخراج بالوگان، برای اولین بار از سال ۲۰۰۲ به مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی صعود کرد تا در کنار مکزیک و کانادا، سهگانه میزبانان را تکمیل کند.
به گزارش ایلنا، ایالات متحده آمریکا تنها تیم باقیماندهای بود که باید وظایف خود را به عنوان میزبان جام جهانی به سرانجام میرساند. شاگردان مائورسیو پوچتینو که دو سال تمام را صرفاً برای آمادهسازی جهت حضور در مسابقاتی شبیه به بازی دیروز بعدازظهر در قلب سیلیکون ولی صرف کرده بودند، نمیتوانستند هواداران خود را ناامید کنند. این پیروزی، اگرچه فاقد جذابیتهای بصری و بازی مالکانه بود، اما سرشار از اهمیت و معنا بود.
تیم ملی آمریکا نیز همانند همسایگان و شرکای خود در میزبانی، دست به تاریخسازی زد؛ آنها برای دومین بار در تاریخ خود موفق به کسب پیروزی در مرحله حذفی جام جهانی شدند (اولین بار در سال ۲۰۰۲ مقابل مکزیک رقم خورده بود) و به حداقل هدف تعیینشده توسط این سرمربی آرژانتینی و فدراسیون دست یافتند. این صعود میتوانست بسیار راحتتر به دست آید، اما بدشانسی فلورین بالوگان که یک بار دیگر در نقش گلزن ظاهر شده بود، درامی را به مسابقهای اضافه کرد که پیش از آن فاقد هیجان جدی بود. بعدازظهر شیرین سانتا کلارا برای دقایقی با یک تراژدی تمامعیار گره خورد.
پوچتینو برای این مسابقه قویترین ترکیب یازده نفره خود را با سیستم ۵ دفاعه که شناسه دوران حضورش روی نیمکت این تیم است، روانه میدان کرد. آنتونی رابینسون و سرجینیو دست به عنوان مدافعان کناری با تمایلات هجومی بازی کردند، در حالی که تیم ریم، کریس ریچاردز و فریمن عمق و عرض لازم را به خط دفاعی تیم بخشیدند. بین سوت آغاز بازی و اولین تایم اوت برای نوشیدن آب، اتفاق خاصی روی دروازهها رخ نداد؛ به جز شوت مستقیم دمیروویچ که توسط فریس مهار شد و ارسال ضعیف رابینسون که راه به جایی نبرد. کریستین پولیشیچ در موقعیت غیرتخصصی خود به شدت تغییر مکان داده بود و عملاً توسط ددیچ و کاتیچ ایزوله و مهار شده بود. حرکت ماهرانه فلورین بالوگان که منجر به یک گل کلاسیک برای این مهاجم شد، توسط ویلتون کلاوس، داور مسابقه، به دلیل یک جزییات بسیار کوچک مردود اعلام شد؛ چند سانتیمتر اضافه بودن پای چپ او در موقعیت آفساید. این فقط یک تخلف جزیی بود و گل رد شد.
برای یک بار هم که شده، پولیشیچ خود را از بند گیگوویچ رها کرد و چیزی نمانده بود پاس پشت پای تماشایی مالیک تیلمان را در بعدازظهر درخشان کالیفرنیا به گل اول بازی تبدیل کند؛ این دومین هشدار جدی آمریکا بود. طولی نکشید تا بالوگان انتقام خود را از جریان بازی بگیرد؛ پاس پشت پای وستون مککنی باعث رهایی تیلمان شد، پاس عمقی و تماشایی این هافبک لورکوزن ارسال گردید و در نهایت بالوگان پس از اشتباه فاحش محارموویچ، توپ را به تور چسباند.
یانکیها سرانجام ریتم اصلی خود را پیدا کرده بودند. تلاش جدی دیگری از سوی تیلمان، سرجینیو دست را مجبور کرد تا به سمت خط عرضی زمین استارت بزند؛ بالوگان توپ را به تیرک افقی دروازه کوبید و تشویق شدید پوچتینو را به همراه داشت، سرمربی که استایل خاصش در ساحل غربی بیشتر یک طلسم شانس شکستناپذیر به نظر میرسید تا یک بیانیه مد و فشن. در پایان نیمه اول، بالوگان تا آستانه ۲ بر صفر کردن بازی پیش رفت. در بررسی آماری، امید گل (xG) آمریکا عدد ۰.۹۲ را نشان میداد و این تیم خطر بسیار بیشتری نسبت به رقیب خود ایجاد کرد که به سختی در آمار امید گل به عدد ۰.۲۵ رسیده بود. یانکیها با ۲۴ بار حضور در محوطه جریمه حریف، عملاً حضور هجومی خود را به رخ کشیدند و آمار خود را به نزدیک ۳ برابر ۷ کنش بوسنی در منطقه خطر رساندند، هرچند بوسنی مالکیت توپ ۵۱.۶ درصدی را در اختیار داشت اما در تبدیل آن به موقعیتهای واضح یا کارایی هجومی کاملاً ناکام بود.
غروب یک افسانه
ادین ژکو در نیمه دوم تنها پنج دقیقه دوام آورد. یک استارت سریع برای رسیدن به توپ در جدال با فریمن، آخرین فیبرهای عضلانی او را پاره کرد؛ یک خداحافظی تا حدی تلخ و بدون شکوه برای بزرگترین افتخار فوتبال بوسنی و هرزگوین پس از جنگهای بالکان. «اژدها» هنوز از شوک غیبت نمادین کاپیتان خود و تکل بالوگان خارج نشده بودند که مهاجم موناکو در چالش با محارموویچ، استوکهای خود را روی پاشنه پای راست مدافع میانی بوسنی کوبید. کلاوس این بازی خشن را جریمه کرد، هرچند شاید او توالی اتفاقات مربوط به توپ را نادیده گرفت. مهاجم تیم ملی آمریکا در دقیقه ۶۴ با دریافت ۱ کارت قرمز اخراج شد و در میان تشویق و ریتم آهنگ بون جووی، زمین بازی را به مقصد رختکن ترک کرد تا ایالات متحده با وجود پیروزی نهایی، ده نفره به کار ادامه دهد.
نجات در گلولای سانتا کلارا با تعویضهای طلایی پوچ
ایالات متحده با کشاندن بازی به درگیریهای فیزیکی در حال بقا در زمین بود. سپس پولیشیچ در یک موقعیت آفساید، به شکلی ناشیانه ضربه نهایی را به توپ زد، پیش از آنکه باربارز، سرمربی بوسنی، از فرط ناامیدی و عصبانیت نسبت به آنچه که به عنوان سوگیری و اشتباهات مکرر داوری تلقی میکرد، در کنار زمین منفجر شود. شاگردان پوچتینو زمانی که تیلمان توپ را در نزدیکی گوشه راست محوطه جریمه بوسنی نوازش کرد، نوری از امید را در آن سوی گلدن گیت دیدند. واسیلی از موقعیت خود به پرواز درآمد؛ ضربه ضربهای فوقالعاده و تقریباً شبیه به نسخههای مارادونا در ناپولی بود، و دروازهبان قاطعیت لازم برای تصاحب و مهار کامل آن را نداشت.
پوچتینو درست قبل از اینکه بوسنی تمام چاههای نفت خود را بسوزاند و انتحاری حمله کند، بازیکنان تعویضی خود را به زمین فرستاد؛ گرگ برهالتر و ریکاردو پپی درست به موقع وارد جریان بازی شدند. آلایبگوویچ نزدیک بود با ارسالی از جناح راست، توپ را به کنج دروازه فریس بفرستد، پیش از آنکه جیووانی رینا، دیگر منبع جنجال و حواشی تیم، در خط میانی مستقر شود تا با حفظ مالکیت توپ، زمان بازی را بکشد و ساعت را به نفع یانکیها جلو ببرد. شوت زمینی و دبل ماهمیچ باعث شد ثانیههای پایانی بازی برای یاغیهای آمریکایی و هوادارانشان به درازا بکشد، تا اینکه سرانجام فریاد و شعار میهنپرستانه “آمریکا! آمریکا” در استادیوم طنینانداز شد. ماموریت با موفقیت به پایان رسید.
سرمربی کنگو به شاگردانش افتخار میکند؛ جنگیدیم تا آخرین لحظه
بیتوجهی توخل به اظهارات هواداران؛ فقط به فکر برد برابر حریف
ادعای کین پس از پیروزی؛ خود را قهرمان بزرگ خواند
فرانسه مزد عملکرد درخشانش را گرفت
اسطوره آلمان خواستار شروع دوباره در تیم ملی با جوانگرایی اجباری شد
تأکید دبیرکل فدراسیون بر جایگاه قانونی گلگهر برای حضور در آسیا
