بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

بازگشت نیمار: ۲۰ دقیقه کافی بود تا دنیا یادش بیاید

منبع : خبرگزاری ایلنا
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : پنجشنبه 4 تیر 1405 | 9:48

بازگشت نیمار به تیم ملی برزیل پس از ۹۸۱ روز غیبت، واکنش گسترده‌ای در میان چهره‌های برتر فوتبال جهان برانگیخت.

به گزارش ایلنا به نقل از آاس، ۹۸۱ روز دور از پیراهن سلسائو؛ این طولانی‌ترین غیبت نیمار از تیم ملی برزیل بود. حالا او برگشته و فوتبال جهان این اتفاق را جشن می‌گیرد. بازیکن سابق بارسلونا تنها کمتر از ۲۰ دقیقه وقت لازم داشت تا بزرگان فوتبال را به تحسین وادار کند.

تیری هانری، ستاره سابق فرانسه، گفت: «همان لحظه‌ای که نیمار وارد زمین شد، بازی تغییر کرد. بازیکنان بزرگ به ۹۰ دقیقه نیاز ندارند تا ردپایشان را در یک بازی بگذارند. او حدود ۲۰ دقیقه بازی کرد و سه موقعیت گل ساخت. این همه چیز را درباره کیفیتش می‌گوید. صحبت فقط از گل و پاس گل نیست؛ مهم این است که چطور بازی را می‌بیند و چقدر سریع می‌تواند یک دفاع را بشکافد. هر بار که توپ به پایش می‌رسید، اسکاتلند مجبور بود دوباره سازماندهی کند. او سؤال می‌پرسید، فضا پیدا می‌کرد و موقعیت می‌ساخت.»

هانری در ادامه افزود: «برزیل بلافاصله در حمله خطرناک‌تر به نظر رسید. همیشه دنبال تأثیرگذاری می‌گردم؛ آیا یک بازیکن می‌تواند ریتم بازی را تغییر دهد؟ آیا می‌تواند حریف را ناراحت کند؟ نیمار امشب دقیقاً همین کار را کرد. با وجود همه استعدادهای برزیل، او هنوز چیزی منحصربه‌فرد به ارمغان می‌آورد. گاهی یک ورود کوتاه از نیمکت کافی است تا همه یادشان بیاید چرا او یکی از مهم‌ترین بازیکنان این نسل فوتبال برزیل بوده است.»

بازگشت نیمار: ۲۰ دقیقه کافی بود تا دنیا یادش بیاید

فردیناند: مدافعان از او می‌ترسند

ریو فردیناند، مدافع سابق انگلیس، هم همین دیدگاه را داشت: «ببینید، این همان چیزی است که بازیکنان نخبه را متفاوت می‌کند. نیمار حدود ۲۰ دقیقه وارد زمین شد و بلافاصله خلاق‌ترین بازیکن میدان به نظر رسید. مردم وسواس گل و پاس گل دارند، اما باید بازی را آن‌طور که باید دید. همان لحظه‌ای که او آمد، برزیل با اعتماد به نفس بیشتر، هدفمندتر و خطرناک‌تر بازی کرد.»

فردیناند ادامه داد: «او در مدت کوتاهی سه موقعیت ساخت و هر بار که توپ را لمس کرد، اسکاتلند عصبی به نظر رسید. این تأثیری است که بهترین بازیکنان دارند؛ مدافعان را به شک می‌اندازند. آنچه تحت تأثیرم قرار داد فقط آمار نبود؛ کنترل او بود. هر وقت لازم بود بازی را کند کرد، هر وقت فرصتی پیش آمد آن را تند کرد و مدام دنبال آزار حریف بود. برزیل استعداد جوان استثنایی دارد، ولی نیمار هنوز آن سطح اضافه از کیفیت و تخیل را به آن‌ها می‌دهد. بیست دقیقه کافی بود تا همه به یاد بیاورند که وقتی سالم و با اعتماد به نفس است، هنوز برای هر تیمی در فوتبال جهان مشکل‌ساز است.»

رونالدو نازاریو: اشک‌هایش را درک کردم

رونالدو نازاریو، اسطوره برزیل، از دیدن اشک‌های نیمار پس از پایان بازی به شدت متأثر شد: «وقتی نیمار را بعد از سوت پایان در حال گریه دیدم، چیزی در اعماق قلبم احساس کردم. آن اشک‌ها اشک‌های یک فوتبالیست که تازه بازی کرده نبود؛ اشک‌های مردی بود که ۹۸۱ روز برای زنده نگه داشتن رویایش جنگیده بود، آن هم در روزهایی که دنیا داشت به او شک می‌کرد.»

او افزود: «مردم لبخند نیمار را می‌بینند، استعدادش را می‌بینند و شهرتی که او را احاطه کرده. آنچه نمی‌بینند شب‌هایی است که تنها با افکارش نشسته و از خودش پرسیده آیا بدنش دوباره اجازه می‌دهد این لحظه را تجربه کند یا نه. من دقیقاً می‌دانم این درد چه حسی دارد. می‌دانم چه حالی است که در کنار ورزشی که عاشقش هستی بنشینی و ببینی دیگران رویایت را زندگی می‌کنند، در حالی که تو گیر اتاق‌های ریکاوری، بیمارستان‌ها و جلسات توان‌بخشی بی‌پایان هستی.»

بازگشت نیمار: ۲۰ دقیقه کافی بود تا دنیا یادش بیاید

کاکا: استقامت بزرگ‌ترین ویژگی یک ورزشکار است

کاکا، هم‌وطن نیمار، نیز احساسات مشابهی داشت: «دیدن نیمار در حال گریه بعد از سوت پایان یادآوری بود که فوتبال بسیار فراتر از آن چیزی است که در زمین اتفاق می‌افتد. مردم گل‌ها، پاس گل‌ها و نتایج را می‌بینند، اما همیشه فداکاری‌ها، شکست‌ها و کار سختی که پشت این لحظه‌هاست را نمی‌بینند.»

کاکا ادامه داد: «نیمار سال‌هاست مسئولیت نمایندگی برزیل را بر دوش کشیده و این فشار عظیمی است. مصدومیت‌ها، انتقادها و لحظات سختی در طول کارنامه‌اش داشته؛ وقت‌هایی بود که مردم به او شک کردند، اما او کار کرد و هرگز از باور به بازگشتش دست برنداشت. وقتی پیراهن برزیل را می‌پوشی، رویاهای یک ملت را با خود حمل می‌کنی. به همین دلیل آن اشک‌ها این‌قدر معنادار بودند؛ نه فقط برای این بازی، بلکه برای تمام مسیری که او را دوباره به اینجا رساند. خوشحال بودم که دوباره در زمین، سالم و در حال رقابت برای برزیل دیدمش. این لحظه‌ها یادآوری می‌کنند که استقامت یکی از بزرگ‌ترین ویژگی‌های یک ورزشکار است.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *