جان مکگین فرشته نجات اسکاتلند شد
منبع : خبرگزاری ایلنا
تیم ملی فوتبال اسکاتلند پس از ۲۸ سال دوری از ویترین جهانی، بازگشت خود به جام جهانی را با یک پیروزی سخت و ناپلئونی ۱ بر ۰ مقابل هائیتی جشن گرفت.
به گزارش ایلنا، وقفه برای نوشیدن آب اکنون به یکی از ارکان ثابت جامهای جهانی تبدیل شده است، اما در گرمای مرطوب و آزاردهنده تابستان آمریکای شمالی، این وقفهها اهمیت بیشتری پیدا میکنند. آنها یک ضرورت هستند، بله، اما چیز دیگری را نیز ارائه میدهند: فرصتی برای بازسازی تیم. اسکاتلند به شدت به این فرصت نیاز داشت.
هائیتی که برای اولین بار از سال ۱۹۷۴ در جام جهانی بازی میکرد، بازی را طوفانی آغاز کرد؛ آنها در ۲۵ دقیقه ابتدایی به سرعت خطوط را میشکستند و با هر موج حمله، پنج یا شش بازیکن را به جلو میفرستادند. اسکاتلند مالکیت توپ بیشتری داشت، اما آنها اغلب تیمی بودند که تحت فشار قرار داشتند. لوس گرنادیرز فضاها را پیدا میکرد و استارتهای خطرناکی به درون محوطه جریمه میزد، اما آنها نتوانستند آن تهدیدهای اولیه را به گل تبدیل کنند.
سپس زمان وقفه فرا رسید. اسکاتلند تیزتر از قبل وارد زمین شد – که احتمالاً ناشی از الهامبخشی استیو کلارک، سرمربی تیم بود – و خیلی زود، یعنی تنها دو دقیقه بعد، به آن شانسی که نیاز داشتند، دست یافتند.
روی یک ضدحمله، آدامز یک پاس بلند را درست در بیرون محوطه جریمه کنترل کرد و توپ را به داخل برای بن گانون-دوآک فرستاد. آدامز به دویدن خود ادامه داد، توپ را پس گرفت و به سمت جانی پلاسید شلیک کرد. دروازهبان هائیتی توپ را مهار کرد، اما توپ برگشتی مستقیماً به جان مکگین رسید و او با بالا فرستادن ضربه آخر خود از بالای سر پلاسید، گلی را به ثمر رساند که در نهایت مشخص شد گل پیروزیبخش بوده است.
اسکاتلند اولین ضربه را وارد کرد، اما هائیتی تسلیم نشد. تیم سباستین مینیه به فشار خود ادامه داد و بارها و بارها فضاها را در مناطق کناری پیدا کرد، اما آنها فاقد آن ضربه نهایی بودند که برای به چالش کشیدن جدی آنگوس گان نیاز داشتند. بهترین موقعیت آنها در دقیقه ۸۴ به دست آمد، زمانی که ضربه سر فرانتزدی پیروت روی یک ضربه کرنر، درست از کنار تیرک سمت چپ به بیرون رفت. آنها همچنین ممکن است این احساس را داشته باشند که در حقشان اجحاف شده است، چرا که کنی مکلین در وقتهای تلفشده به خاطر یک حرکت با کف پا، موستوجب دریافت کارت قرمز تشخیص داده نشد.
با این وجود، اسکاتلند جان سالم به در برد. این برد قطعاً آسان به دست نیامد، اما اسکاتلندیها پیش از رویارویی با دو تیم حاضر در رتبه زیر ۱۰ جهان یعنی برزیل و مراکش در دو بازی بعدی گروهی خود، با سه امتیاز ارزشمند از ورزشگاه بوستون خارج شدند.
نمرات بازیکنان اسکاتلند
دروازهبان و خط دفاعی
آنگوس گان (۶/۱۰): بهندرت به چالش کشیده شد، اما زمانی که اسکاتلند به دنبال بازیسازی از عقب زمین بود، با توپ زیر پای خود مسلط نشان داد.
آرون هیکی (۷/۱۰): در برخی لحظات با سرعت هائیتی در کنارهها به مشکل خورد، اما تلاشهای ناموفق لوس گرنادیرز باعث شد که او مجازات نشود. در اواخر بازی چند مهار کلیدی انجام داد، اما در فاز هجومی نیز چیز زیادی ارائه نداد.
گرنت هنلی (۶/۱۰): با نه مشارکت دفاعی، خط دفاع اسکاتلند را رهبری کرد و در طول مسابقه استوار به نظر میرسید. این بازیکن باسابقه هیبرنین، حضور قابلاتکایی را در عقب زمین به کلارک هدیه داد.
جک هندری (۶/۱۰): در آمار دفاعی چندان به چشم نیامد، اما به اندازه کافی تلاش کرد تا ویلسون ایزیدور، مهاجم ساندرلند را ساکت نگه دارد. یک نمایش بیحاشیه و محکم.
اندرو رابرتسون (۶/۱۰): مانند هیکی، مدافع سابق لیورپول که راهی تاتنهام شده است، لحظات سختی را در برابر سرعت بازیکنان هائیتی تجربه کرد. او نیز مانند زوج دفاع کناری خود، در لحظات حساس اواخر مسابقه به داد تیم رسید.
خط هافبک
بن گانون-دوآک (۷/۱۰): سخت تلاش کرد، حتی اگر کارهایش در یکسوم هجومی همیشه تمیز پیش نمیرفت. اسکاتلند در خط حمله به چیزهای بیشتری از او نیاز خواهد داشت، اما تلاش دفاعی او و نقشش در بازیسازی منجر به گل اهمیت زیادی داشت.
اسکات مکتومینای (۶/۱۰): اوجگیری او در ناپولی گاهی از دریچه عدم ثبات او در منچستریونایتد دیده شده است، اما در صحنه جام جهانی، کیفیت او از همان ابتدا واضح بود. او در نیمه اول در سراسر زمین به پرواز درآمد و شبیه به بزرگترین قدرت اسکاتلند به نظر میرسید و بدشانس بود در آن بازه زمانی به گل نرسید. او بعد از استراحت بین دو نیمه افت کرد، اما ۴۵ دقیقه ابتدایی او همچنان کنترل و خطرات واقعی را به اسکاتلند بخشید.
لوئیس فرگوسن (۷/۱۰): بهندرت قدم اشتباهی برداشت و در میانه میدان به خوبی جنگید، حتی اگر در برخی لحظات برای همگام شدن با سرعت هائیتی در انتقال توپ به مشکل خورد. یک نمایش آرام و مفید در یک بازی دشوار.
جان مکگین (۸/۱۰): آنها به یک دلیل او را «سوپر جان مکگین» مینامند. شانس در افتادن توپ جلوی پای او نقش داشت، اما در ضربه آخر هیچ چیز تصادفی نبود؛ چرا که او با آرامش توپ را از بالای سر پلاسید عبور داد تا گل تعیینکننده بازی را به ثمر برساند.
خط حمله
لارنس شنکلند (۷/۱۰): در مالکیت توپ یا در اطراف دروازه چیز زیادی ارائه نداد، اما بدون توپ بیوقفه تلاش کرد. او با هدفی واقعی پرس کرد و به اسکاتلند کمک کرد تا کار را برای تیم هائیتی که هر زمان فرصت داشت مایل به بازی رو به جلو بود، مختل کند.
آدامز (۵/۱۰): در بخشهای طولانی از بازی تا حد زیادی محو بود، اما یک لمس توپ درخشان در جریان بازیسازی گل اسکاتلند خلق کرد. در مجموع نمایش کمفروغی بود، اما همان یک مشارکت تعیینکننده او اهمیت داشت.
بازیکنان تعویضی و سرمربی
نیتن پترسون (۶/۱۰): پس از کارت زرد گرفتن هیکی وارد زمین شد. مؤثر بود، اما به زحمت.
رایان کریستی (۶/۱۰): برای کمک به به ثمر رساندن گلی دیگر به زمین آمد، اما نتوانست تأثیری بگذارد.
لیندون دایکز (۵/۱۰): بیشتر به یک جلسه تمرین هوازی پرداخت و بیتأثیر بود.
فیندلی کورتیس (بدون نمره): زمان کافی برای ایجاد تفاوت در اختیار نداشت.
کنی مکلین (بدون نمره): خوششانس بود که تنها با یک کارت زرد قسر در رفت، در غیر این صورت عملکرد محدودی داشت.
استیو کلارک (۷/۱۰): این بازی به هیچ وجه زیبا نبود، اما باید به کلارک بابت حفظ آرامش تیمش در طول مسابقه اعتبار داد. آنها خم شدند اما هرگز نشکستند. بله، آنها به چند موقعیت همراه با شانس دست یافتند، اما این موضوع در جام جهانی مورد انتظار است. بیایید امیدوار باشیم که این روند ادامه داشته باشد، زیرا لیست بازیهای باقیمانده آنها بیرحمانه است.
منبع: گل
انتقاد پیشکسوت استقلال از مدیران فیفا سوژه شد + جزئیات
هشدار جدی مدیر تیم ملی فوتبال ایران به فیفا + جزئیات
لطف بزرگ فیفا به تیم ملی ایران و امیر قلعه نویی + جزئیات
اعضای تیم ملی مصر مصمم به کسب یک افتخار بزرگ در بزرگترین رویداد فوتبال جهان
تغییرات بزرگ فیفا در راه جام جهانی ۲۰۲۶ !! + جزئیات
پیام مهم مهدی طارمی خطاب به فیفا خبرساز شد + جزئیات
