نابرابری و بدهیها: آیا هزینه ۳ میلیارد پوندی لیگ برتر نگرانکننده است؟
منبع : طرفداری
دن روآن از بیبیسی اسپورت نگاهی دقیق به هزینههای گزاف نقل و انتقالات لیگ برتر انداخته است.
طرفداری | در پنجره نقلوانتقالات تابستانی، هزینههای باشگاههای لیگ برتر به سطحی بیسابقه رسید. با توجه به شروعقراردادجدید و رکوردشکن تلویزیونیداخلیبهارزش۶.۷میلیاردپوند در یک دوره چهار ساله و همچنین درآمدزاییبیشترازرقابتهایباشگاهیاروپایی، تیمهایلیگبرتر، تابستانامسالبیش از هر زمان دیگری سرمایهگذاری کردند.
بااین حال در حالی که هزینه بیسابقه ۳ میلیارد پوندی و هیجان روز پایانی نقلوانتقالات، بدون شک علاقه به لیگ را افزایش میدهد، آیا موجب نگرانیهایی نیز میشود؟
شکافی که در حال گسترش است؟
روز چهارشنبه، فیفا گسترش مداوم جابهجایی بینالمللی بازیکنان و رشد سیستم جهانی نقلوانتقالات را ستود و اضافه کرد که انگلستان موقعیت خود را به عنوان سرمایهگذار پیشرو در استعدادهای جهانی تثبیت کرده است. اما برای برخی، این واقعیت که باشگاههای لیگ برتر بیش از مجموع باشگاههای بوندسلیگا، لالیگا، لوشامپیونه و سری آ هزینه کردهاند، سؤالات جدی در مورد تعادل رقابتی ایجاد میکند.
در واقع، پس از اینکه فلوریان ویرتس و نیک ولتماده به ترتیب لیورپول و نیوکاسل را به جای بایرن مونیخ انتخاب کردند، اولی هوینس، رئیس افتخاری قهرمان آلمان، از ولخرجی کاملاً دیوانهوار رقبای انگلیسی خود صحبت کرد و گفت که این وضعیت نمیتواند خوب تمام شود. پس از جدایی چندین بازیکن برتر دیگر از بوندسلیگا به مقصد انگلستان، وینسنت کمپانی، سرمربی بایرن، نیز از دشواری رقابت حتی با باشگاههای کوچکتر لیگ برتر گلایه کرد.
به عنوان مثال، ساندرلند، تیمی که به تازگی به لیگ برتر صعود کرده، هزینه خالص بیشتری (۱۱۸ میلیون پوند) نسبت به هر باشگاهی در قاره اروپا، به جز رئال مادرید، داشت. حتی در چمپیونشیپ، سرمایهگذاری ۳۰ میلیون پوندی رکسم در تابستان، هزینه خالص بیشتری نسبت به تیمهایی مانند بارسلونا، میلان و دورتموند را به همراه داشت.
در شرایطی که لالیگا و سری آ به دنبال برگزاری بازیهای فصل عادی خود در خارج از کشور هستند، به امید کسب درآمدهای هنگفت، آیا نابرابری فعلی این لیگها انگیزهای بیشتر برای دیگران جهت پیروی از این الگو فراهم نمیکند؟
کریستین پورزلو، مدیر اجرایی سابق لیورپول و آستون ویلا، معتقد است که هزینههای لیگ برتر به سادگی بازتاب موفقیت چشمگیر رقابتی است که درآمد رسانهای آن، رقبای اصلی خارجیاش را تحتالشعاع قرار میدهد. پورزلو بیشتر از شکاف بین لیگ برتر و EFL (لیگ فوتبال انگلستان) متعجب است و میگوید پس از دو فصل متوالی که سه تیم صعودکرده از چمپیونشیپ بلافاصله سقوط کردند، جهش بزرگ لازم برای پر کردن این شکاف به نظر میرسد در حال گسترش است.
با این حال، او بیشتر نگران افزایش نابرابری در خود لیگ برتر است. قوانین سود و پایداری (PSR) که زیانهای مالی را محدود میکند، باشگاههای بیشتری را مجبور به فروش بازیکنان برای رعایت مقررات کرده، در حالی که تیمهای نخبه لیگ از این وضعیت بهره میبرند. پورزلو به بیبیسی اسپورت گفت:
در حالی که همیشه باشگاههای بزرگ به دنبال بازیکنان تیمهای رده میانی بودند، این روند اکنون بسیار فراگیرتر شده و باعث قطبی شدن بیشتر بین برندگان و بازندگان میشود.
او به پنجره نقلوانتقالاتی اشاره کرد که در آن استون ویلا، باشگاه سابق او، جیکوب رمزی را که یکی از معدود محصولات برجسته آکادمیشان بود، به نیوکاسل فروخت. نیوکاسل نیز خود، شان لانگستاف، بازیکن بومیاش را به لیدز فروخت. پورزلو توضیح داد:
نه تنها شاهد پیامد ناخواسته PSR، یعنی انگیزهای وارونه برای فروش استعدادهای بومی هستیم (زیرا محصولات آکادمی خود باشگاه در صورت فروش به عنوان سود خالص محاسبه میشوند)، بلکه به طور کلی، خریداران احتمالی اغلب همان شش باشگاه بزرگ هستند که از درآمد لیگ قهرمانان بیش از هر زمان دیگری سود میبرند.
این یک ضربه دوقلوی خطرناک است که در حال تشدید شدن است. فکر میکنم بیشتر هواداران از آن خوششان نمیآید. آنها دوست دارند که هسته اصلی تیمشان با جامعه محلی پیوند داشته باشد و دیدن جدایی چنین بازیکنانی تأثیر بیشتری دارد. هواداران میدانند که مالکان نه به دلیل نداشتن منابع مالی، بلکه برای رعایت قوانین، بازیکن میفروشند. بنابراین فکر میکنم فشار بیشتری برای آزادسازی قوانین وجود خواهد داشت، زیرا هواداران بیشتری احساس میکنند وقتی تیمهایی مانند نیوکاسل و استون ویلا مجبور به فروش بازیکن هستند، مشکلی وجود دارد.
با توجه به اینکه منچستریونایتد و تاتنهام فصل گذشته به سختی از منطقه سقوط نجات یافتند، در حالی که برایتون، بورنموث و برنتفورد در میان ۱۰ تیم برتر قرار گرفتند و کریستال پالاس قهرمان جام حذفی شد، به نظر میرسد باشگاههای بزرگ از این پنجره برای بازپسگیری سلطه قبلی خود با جذب استعدادهای رقبای داخلیشان استفاده کردهاند.
در واقع، مبلغ رکوردشکن ۱ میلیارد پوند بین باشگاههای لیگ برتر هزینه شد که ۲۰۰ میلیون پوند بیشتر از سال گذشته است. به عقیده پورزلو، این وضعیت استدلال برای اصلاح PSR را تقویت میکند تا باشگاهها به حفظ استعدادهای بومی خود تشویق شوند و مالکان اجازه داشته باشند بیشتر سرمایهگذاری کرده و زیانهای بیشتری را پوشش دهند.
او گفت:
شما باید سطحی از کنترل داشته باشید، اما در حال حاضر این امر چشمانداز رقابتی را منحرف میکند. چرا قوانینی داریم که ما را به فروش استعدادهای بومی تشویق میکند؟ بیایید حقوق بازیکنان آکادمی را برای FFP غیرقابل کسر کنیم. این کار رفتار باشگاهها را یک شبه تغییر میدهد تا این بازیکنان را نگه دارند.
کیران مگوایر، کارشناس مالی فوتبال، موافق است که تابستان امسال نگرانی اصلی را تقویت کرده است که مالکان باشگاههای جاهطلب و دارای آرزو، مانند ناتینگهام فارست، استون ویلا، نیوکاسل و غیره، در توانایی خود برای خرج کردن محدود شدهاند، چیزی که در زمان خرید چلسی توسط رومن آبراموویچ [در سال ۲۰۰۳] و منچسترسیتی توسط شیخ منصور [در سال ۲۰۰۸] وجود نداشت.
مگوایر اضافه کرد:
آنها در سمت اشتباه تاریخ قرار دارند، زیرا قوانین PSR، صرف نظر از نیت خود، یک سقف شیشهای ایجاد کرده و مانع از آن شده که مالکان بتوانند به اندازهای که میخواهند از باشگاهها حمایت مالی کنند.
بدهیهای مالی، بالقوه مسری هستند
با اینکه هزینه خالص کلی لیگ برتر در این پنجره ۱.۳۶ میلیارد پوند بود، مگوایر به تعداد زیاد معاملاتی که به صورت اعتباری انجام میشوند نیز اشاره میکند. حتی پیش از این پنجره، اقساط معوق نقلوانتقالات بیش از ۳ میلیارد پوند بود و اکنون بسیار بیشتر شده است. مگوایر گفت:
این یک پدیده نسبتاً جدید است، زیرا هزینههای نقلوانتقالات افزایش یافته است. اکنون معمول است که پرداختها طی سه تا پنج قسط سالانه انجام شود. در نتیجه، باشگاهها با بدهی قابل توجهی در زمینه نقلوانتقالات روبرو شدهاند.
مگوایر به منچستریونایتد اشاره میکند که بدهیهای قابل پرداخت نقلوانتقالات آن از ۳۴ میلیون پوند در سال ۲۰۱۳، به بیش از ۴۰۰ میلیون پوند در سال جاری رسیده است. او گفت:
این وضعیت یک صنعت جانبی جدید در فوتبال ایجاد کرده که در آن باشگاهها بدهی حاصل از نقلوانتقالات را به مؤسسات مالی میفروشند و زودتر پول نقد را دریافت میکنند. لیگ برتر میتواند در صورت عدم پرداخت توسط یک باشگاه، وجوهی را از توزیعهای مرکزی کسر و به طلبکاران فوتبال پرداخت کند، ضمن اینکه همه باشگاهها باید صورتهای مالی را برای کاهش خطر قصور ارائه دهند.
با این حال، مگوایر هشدار میدهد:
فقط یک باشگاه نیاز به مشکل مالی دارد تا این وضعیت به طور بالقوه مسری شود و میتواند یک اثر دومینوی بزرگ بر روی باشگاههای بزرگتر در فوتبال انگلستان و اروپا ایجاد کند.
قرض گرفتن و قدرت بازیکنان
یکی دیگر از روندهای قابل توجه این تابستان، تعداد زیاد قراردادهای قرضی با گزینهها یا تعهدات خرید بود. این کار میتواند به نفع بازیکن باشد و همچنین از دیدگاه PSR به باشگاهها کمک میکند، زیرا میتواند هزینه خرید بازیکن را برای ۱۲ ماه به تعویق بیندازد. اما با توجه به اینکه بسیاری از بازیکنان به باشگاههای دیگر قرض داده میشوند، ماهیت موقت این نوع قراردادها، خطر تضعیف هویت تیمها را نیز به همراه دارد.
در میانه بحران هزینه زندگی، برخی از مردم از مبالغ هنگفتی که برای نقلوانتقالات، دستمزد بازیکنان و حقالزحمه ایجنتها صرف میشود، و همچنین ظهور به اصطلاح جوخههای بمب از بازیکنان ناخواسته، ناراحت هستند. علاوه بر این، تابستان امسال شاهد بیوفایی محسوس در دو مورد از بزرگترین نقلوانتقالات، یعنی الکساندر ایساک و یوان ویسا بودیم. هر دو از تمرین با نیوکاسل و برنتفورد خودداری کرده و بیانیههایی برای درخواست جدایی منتشر کردند.
ویکتور یوکرس نیز به دلیل عدم حضور در تمرینات پیشفصل، با اقدامات انضباطی از سوی باشگاه سابقش اسپورتینگ روبرو شد، زیرا برای انتقال به آرسنال فشار میآورد. پورزلو در مورد نحوه تلاش ایساک برای انتقال رکوردشکن به لیورپول، گفت:
به نظرم وجهه خوبی نداشت.
نیوکاسل پیشنهاد ایساک مبنی بر اینکه قبلاً به او وعده داده شده بود که میتواند جدا شود را رد کرد. پورزلو گفت:
هر کسی که در این بازی کار کرده باشد، میداند که اگر یک باشگاه وعدهای بدهد، بازیکن آن را به صورت کتبی دریافت میکند. در این مورد، این به معنای یک بند فسخ بود و هیچ بحثی پیش نمیآمد و ما شاهد وقوع این معامله در زمان بسیار زودتر بودیم. بنابراین، فشار یک بازیکن برای جدایی سابقه خوبی نبود. باید بپذیریم که باشگاهها نیز اغلب میخواهند و نیاز دارند که بازیکن بفروشند، بنابراین این قضیه دوطرفه است، اما این مکالمات باید در خلوت انجام شوند.
در مقابل، مارک گهی، مدافع تیم ملی انگلستان، که به تمرین و بازی برای کریستال پالاس ادامه داد، رویای انتقالش به لیورپول نقش بر آب شد، با این حال به دلیل حرفهایگریاش مورد تحسین قرار گرفت. برخی با توجه به تأثیر بیثباتکننده بالقوه بسیاری از معاملات (و آنهایی که شکست خوردند)، به این نتیجه میرسند که پنجره نقلوانتقالات باید قبل از شروع فصل بسته شود.
برخی دیگر نگران این هستند که با رسیدن ایساک به خواستهاش، بازیکنان بیشتری در آینده برای جدایی فشار بیاورند. با این حال، با توجه به اینکه اخیراً اقدامات قانونی علیه فیفا در مورد قوانین نقلوانتقالات آن آغاز شده است، برخی معتقدند که بازیکنان به زودی میتوانند قراردادهای خود را بدون پرداخت غرامت، پیش از پایان آنها، فسخ کنند.
قیمت بلیطها
نگرانی دیگری که بسیاری دارند، این است که باشگاهها برای جبران بخشی از هزینههای رکوردشکن خود، قیمت بلیطها را افزایش دهند. نایجل کلاف، مدیر تیم منسفیلد تاون در لیگ یک، گفته است که هزینههای لیگ برتر غیرقابل درک شده و خطر دور کردن هواداران را به همراه دارد.
با توجه به اینکه ۱۳ باشگاه از ۲۰ باشگاه، قیمت بلیطهای فصلی خود را در فصل گذشته افزایش دادند، تام گریترکس، رئیس انجمن هواداران فوتبال، به بیبیسی اسپورت گفت:
هیچ دلیلی برای افزایش بیشتر وجود ندارد.
او گفت:
درآمد روز مسابقه، بخش کوچکی از درآمد یک باشگاه است، بخش عمده آن از درآمدهای رسانهای به دست میآید. بنابراین فشار بیشتر بر هواداران وفادار، پول اضافی ناچیزی به همراه دارد. باشگاهها باید به گروههای هواداری خود گوش دهند که همگی از کمپین توقف سوءاستفاده از وفاداری ما حمایت کردهاند که خواستار ثابت ماندن قیمت بلیطها است.
