طرفداری | هانسی فلیک در یک هفته دو شکست مهم را تجربه کرد، زیر فشار انتقادها رفت و حتی تردیدهایی درباره روش‌هایش در باشگاه بارسلونا شکل گرفت؛ اما پیروزی‌های بعدی تیم، ورق را برگرداند.

این هفته برای فلیک آزمونی بزرگ در سومین فصل پروژه‌اش بود. او پیش از بازی با پاری‌سن‌ژرمن و رئال مادرید شکست نخورده بود و همه مسابقه‌هایش را با اختلاف زیاد برده بود. آ.اس می‌نویسد فلیک دیدار پاریس را فرصتی برای تقویت شانس بارسا در مسیر قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا می‌دانست؛ تیمی که ۱۲ سال از آخرین قهرمانی‌اش در این رقابت‌ها می‌گذشت.

فلیک پاری‌سن‌ژرمن را در کنار بایرن مونیخ از مدعیان اصلی فوتبال اروپا می‌دانست؛ حتی بالاتر از رئال مادرید و منچسترسیتی. بارسا هم با رافینیای آماده، لامینِ امیدوار به کسب توپ طلا و پائو کوبارسی، که به‌عنوان بهترین استعداد جوان شناخته شده بود، با اعتمادبه‌نفس به پاریس رفت.

فلیک پیش از دیدار پاریس در صحبت با بازیکنان درباره اهمیت مسابقه گفت:

چیزی بیشتر از سه امتیاز در میان است؛ می‌خواهیم به اروپا نشان بدهیم که برای قهرمانی در این لیگ قهرمانان آمده‌ایم.

تصمیم‌های فلیک و شکست در پاریس

فلیک برای این مسابقه به رودری استراحت داد؛ او نمی‌خواست این بازیکن دو دیدار پرفشار در یک هفته را با تمام توان بازی کند. مارک برنال جای رودری را در ترکیب گرفت. از سوی دیگر، هیچ‌کدام از مدافعان راست در دسترس نبودند و فلیک از ژاوی اسپارت جوان استفاده کرد؛ بازیکنی که در سمت چپ عملکرد خوبی داشت.‌ با این حال، برنامه فلیک فقط تا حدی جواب داد. پاری‌سن‌ژرمن میانه میدان بارسا را از کار انداخت و پرس این تیم پدری را به‌هم ریخت. دوئه هم در برابر کانسلو دست بالا را داشت. ژاوی اسپارت تنها بازیکنی بود که خوب دوام آورد؛ او کواراتسخلیا را مهار کرد و گل نخست را هم به ثمر رساند.

بازی تا ۸۰ دقیقه کاملاً باز بود و نتیجه‌ای قابل پیش‌بینی نداشت. در لحظات پایانی اما ویتینیا و فابیان روئیز گل زدند تا پیروزی به پاری‌سن‌ژرمن برسد. پس از بازی، فلیک به‌خاطر نیمکت‌نشین‌کردن رودری و نداشتن برنامه جایگزین انتقاد شد؛ به‌ویژه اینکه در دقیقه ۸۰ نتیجه ۲-۲ بود و منتقدان معتقد بودند بارسا می‌توانست محتاط‌تر بازی کند. بخشی از این انتقادها هم از داخل باشگاه مطرح شد.

شکست برابر رئال و تردید در بارسا

به روایت منبع، فلیک در روزهای بعد کم‌حرف و گرفته بود و تمام تمرکزش را روی بازی بعدی گذاشت: دیدار با رئال مادرید. پیروزی می‌توانست فاصله بارسا را در صدر لالیگا به ۹ امتیاز برساند و شرایط را برای قهرمانی تیم در لیگ بسیار بهتر کند. اما فلیک در نیمه نخست بازی، از برنامه تاکتیکی مورینیو ضربه خورد. پدری در این نیمه تا هفت توپ از دست داد و بارسا بار دیگر بیش از اندازه برای بردن پیش رفت. پس از گل تساوی رافینیا و ثبت نتیجه ۱-۱، تیم همه‌جانبه به‌دنبال پیروزی رفت و پشت خط دفاعش خالی ماند؛ امباپه هم ضربه نهایی را وارد کرد و بارسا شکست خورد.

دو شکست پیاپی، فلیک را در شوک فرو برد. او در فاصله یک هفته برابر دو رقیبی شکست خورده بود که بارسا برای فتح دو جام مهم فصل باید با آن‌ها رقابت می‌کرد. تردیدها به هیئت‌مدیره هم رسید و این نهاد برای نخستین بار با انتشار بیانیه‌ای حمایت خود را از فلیک و کادر فنی تأیید کرد. فلیک در آن روزهای دشوار، تلاش کرد روحیه بازیکنان را برگرداند. واکنش تیم سریع بود: بارسا آلاوس را ۶-۱ شکست داد و سه روز بعد در اروپا با نتیجه ۳-۰ از سد استون ویلا گذشت.

بازگشت با یک پیروزی مهم

هنوز یک آزمون مهم دیگر باقی مانده بود؛ دیدار با تیمی که فصل قبل بارسا را از لیگ قهرمانان اروپا و جام حذفی کنار زده بود. فلیک می‌دانست این مسابقه فقط درباره سه امتیاز و صدرنشینی نیست؛ بارسا باید نشان می‌داد می‌تواند یکی از رقبای اصلی‌اش را در خانه خودش شکست دهد. اریک و کریستنسن به خط دفاع برگشته بودند، اما فلیک نمی‌توانست از ابتدا از آن‌ها استفاده کند. نیمه نخست با نمایش ضعیف بارسا و نتیجه ۱-۱ به پایان رسید. فلیک سپس فرنکی دی‌یونگ را به زمین فرستاد و فارینیاس را بیرون کشید؛ تغییری که مسیر بازی را به سود بارسا عوض کرد. تیم به پیروزی رسید و جایگاهش در رقابت‌ها را هم تقویت کرد. نام حریف و نتیجه نهایی این بازی در مطلب ذکر نشده است.

این برد برای فلیک آرامش‌بخش بود و کمک کرد از هفته‌ای سخت عبور کند؛ هفته‌ای که پس از دو شکست، روش‌های او حتی در بخش‌هایی از باشگاه زیر سؤال رفته بود. نارضایتی فلیک از پرسش خبرنگاری درباره مدیریت دقایق بازی رودری هم علنی شد و باشگاه در نشست خبری بعدی، نوبت پرسش را به آن خبرنگار نداد.