طرفداری | روملو لوکاکو پس از اعلام بازنشستگی ملی، با روایتی تازه درباره رابطه پرتنش او با نقشش در تیم بلژیک خبرساز شده است. هت لاتسته نیوز جزئیات این تصمیم را بررسی کرده است.
تصمیم لوکاکو روز دوشنبه خیلیها را غافلگیر کرد، اما او مدتی بود به پایان دوران ملیاش فکر میکرد. بنا بر این روایت، آگاهی از اینکه برابر ترکیه در ترکیب اصلی نیست، آخرین ضربه بود.
هت لاتسته نیوز ماجرای آن روزها و نگاه لوکاکو به نقش ذخیره را اینطور روایت کرد:
لوکاکو از مربی تیم ملی میفهمد که برابر ترکیه از ابتدا بازی نخواهد کرد. این خبر بهشدت ناراحتش میکند. او در جام جهانی قبلی، با وجود حضور بهعنوان بازیکن تعویضی، تأثیر زیادی گذاشت؛ گفتوگوهایی هم پیش از آن کمک کرده بود با این نقش کنار بیاید. با این حال، لوکاکو این جایگاه را بیشتر موقتی میدید.
در بخشی دیگر از این روایت، از جایگاه او در برنامههای تیم و حضورش در بازیهای پیشین گفته شده است:
او زیر نظر مارک فان بومل و از مسیر فنرباغچه میخواست دوباره بازیکن ثابت شود. اما از همان ابتدا احساس میکرد در برنامهها بهاندازهای که انتظار داشت نقش پررنگی ندارد. مقابل ایتالیا فقط ده دقیقه بازی کرد و در خانه برابر فرانسه حتی به زمین هم نرفت؛ اتفاقی نادر و در عین حال، اشتباهی از سوی مربی تیم ملی.
فان بومل دیگر مهاجم ۳۳ساله را بازیکنی قطعی برای ترکیب اصلی یا حتی تعویضی ثابت نمیدانست. لوکاکو احساس میکرد جایگاهش تنزل کرده است. وقتی فهمید برابر ترکیه بازی نمیکند، توضیحی نخواست؛ گفت مصدومیت جزئی دارد و بهجای سفر به ازمیر، در بلژیک و نزدیک خانوادهاش ماند.
لوکاکو در همان روزها تصمیمش را برای پایان دادن به دوران ملی نهایی کرد. بلژیک در بازی برابر ایتالیا ۴-۱ پیروز شد و فان بومل میخواست کمی مانده به پایان، او را به زمین بفرستد. لوکاکو اما دیگر تمایلی به بازی نداشت. روایت هت لاتسته نیوز درباره این دقایق چنین است:
او دیگر میلی به آن چند دقیقه حضور در زمین نداشت. لوکاکو ترجیح میداد هوگو کویپرس به میدان برود.
فان بومل پس از بازی ایتالیا، مقابل دوربین ویتیام، درباره پایان کار لوکاکو گفت:
تصمیمی مشترک
اما روایت هت لاتسته نیوز میگوید تصمیم مشترک نبود؛ خود لوکاکو صبح دوشنبه در اینستاگرام پایان دوران بازی ملیاش را اعلام کرد.
این روایت، فشارهای یک سال گذشته و مرگ پدر لوکاکو را نیز بخشی از زمینه این تصمیم میداند. درباره دوران ملی او و تأثیر این فقدان، چنین آمده است:
او احساس میکند دوران خوبی را پشت سر گذاشته؛ دورانی طولانی. سال گذشته فشار زیادی به او آورده است. مرگ پدرش، روژه، هنوز زخمی بزرگ برای اوست.
جزئیات خاکسپاری پدرش و روزهای پس از آن نیز در این روایت آمده است:
روژه لوکاکو در کینشاسا به خاک سپرده شد و روملو و جردن نتوانستند آنطور که باید با او خداحافظی کنند. از آن زمان، او روندی دشوار و عاطفی را برای سوگواری میگذراند.
لوکاکو پس از جام جهانی و نقش تأثیرگذارش بهعنوان بازیکن تعویضی، دوباره انگیزه گرفت و فکر بازنشستگی از تیم ملی بلژیک را کنار زد. اما چهار ماه بعد، به روایت هت لاتسته نیوز، دیگر طاقت نداشت:
نقش قهرمانانهاش در جام جهانی به او انرژی تازهای داد و باعث شد فکر بازنشستگی از تیم ملی بلژیک را دوباره به حاشیه ببرد. اما چهار ماه بعد، دیگر بس بود. ادامه نیمکتنشینی از نظر روانی فشار زیادی به او وارد میکرد.
این روایت در پایان، از رؤیای لوکاکو برای اثرگذاری در تیم ملی و اولویتهایش پس از پایان این دوران میگوید:
روملو لوکاکو رؤیا داشت که همچنان نقشی بسیار مهم در تیم ملی داشته باشد، اما حالا که زمان برای او هم گذشته، اولویتهایش جای دیگری است: دو پسر خردسالش، رومئو و جردن؛ برادرش؛ مادرش؛ و خودش.













