بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

اعتراف تلخ مهاجم سابق پاری‌سن‌ژرمن؛ در ۲۹ سالگی تا مرز فرسودگی روانی پیش رفتم

منبع : خبرگزاری ایلنا
تعداد نظرات کاربران : 0 نظر
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵ | ۹:۰۴

ژان‌کریستوف باه‌بک، مهاجم سابق پاری‌سن‌ژرمن که در ۲۹ سالگی از فوتبال حرفه‌ای فاصله گرفت، پس از مدت‌ها سکوت درباره مصدومیت‌های پیاپی، فشارهای روانی و تجربه متفاوت زندگی در آمریکای جنوبی صحبت کرد. او فاش کرد که در دوران حضورش در صربستان تا آستانه فرسودگی شدید روانی پیش رفته بود.

به گزارش ایلنا، ژان‌کریستوف باه‌بک، مهاجم سابق پاری‌سن‌ژرمن و سنت‌اتین، در گفت‌وگویی درباره سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود توضیح داد که چگونه مصدومیت‌های مکرر، مسیر فوتبالش را تغییر دادند و در نهایت باعث شدند در سنی که بسیاری از بازیکنان به اوج پختگی می‌رسند، از میادین فاصله بگیرد.

باه‌بک که پس از جدایی از فوتبال فرانسه تجربه حضور در لیگ‌های ایتالیا، هلند، صربستان و بولیوی را داشت، درباره تصمیمش برای تغییر پست از وینگر به مهاجم نوک گفت: «بعد از فصل حضور قرضی در سنت‌اتین، به این نتیجه رسیدم که می‌خواهم شماره ۹ بازی کنم. به‌خصوص بعد از مسابقه لیگ اروپا مقابل بازل که در آن پست بازی کردم و سه بر دو پیروز شدیم.»

او ادامه داد: «وقتی در مرکز خط حمله بازی می‌کردم، نسبت به زمانی که در کناره‌ها بودم، به دروازه نزدیک‌تر می‌شدم و برای رسیدن به موقعیت گلزنی مسیر کوتاه‌تری داشتم. به همین دلیل با هدف بازی در این پست به پسکارا رفتم، اما آنجا با مشکلات جسمانی مواجه شدم.»

سه فصل موفق در هلند و آغاز مصدومیت‌های جدی

مهاجم سابق پاری‌سن‌ژرمن از دوران حضورش در اوترخت هلند به‌عنوان یکی از بهترین مقاطع فوتبال خود یاد کرد.

باه‌بک گفت: «در هلند همه‌چیز واقعاً خوب پیش می‌رفت. گل می‌زدم، بازی می‌کردم و در اوترخت احساس بسیار خوبی داشتم. در رقابت‌های اروپایی حضور پیدا کردیم و به فینال جام حذفی هم رسیدیم که به دلیل شیوع کرونا نتوانستیم آن را برگزار کنیم.»

او افزود: «سه فصل فوق‌العاده را پشت سر گذاشتم، اما همان‌جا بود که دچار مصدومیت تاندون آشیل شدم؛ آسیبی که برای مدت بسیار طولانی مرا از زمین فوتبال دور نگه داشت.»

مشکلات جسمانی باه‌بک پس از انتقال به پارتیزان بلگراد نیز ادامه پیدا کرد و فرصت بازگشت به شرایط مطلوب را از او گرفت.

تجربه متفاوت در بولیوی؛ فوتبال بهانه‌ای برای کشف زندگی

باه‌بک پس از سال‌ها حضور در فوتبال اروپا، تصمیم گرفت راهی آمریکای جنوبی شود و پیراهن اتلتیکو پالمافلور بولیوی را بپوشد.

او درباره این انتخاب توضیح داد: «برای رسیدن به بالاترین سطح عملکردم به بولیوی نرفتم. هدفم این بود که دوباره از فوتبال بازی کردن لذت ببرم.»

مهاجم فرانسوی ادامه داد: «همیشه ماجراجویی را دوست داشتم. رفتن به آمریکای جنوبی، آشنا شدن با فوتبالی متفاوت و کشف یک فرهنگ جدید برایم فوق‌العاده بود. این تجربه بیشتر از آنکه فوتبالی باشد، جنبه انسانی داشت.»

باه‌بک درباره تأثیر زندگی در بولیوی بر نگاهش به دنیا گفت: «وقتی این شانس را داری که به‌عنوان یک فوتبالیست حرفه‌ای به کشورهای مختلف سفر کنی و فرهنگ‌های متفاوت را بشناسی، چیزهای زیادی یاد می‌گیری.»

او افزود: «در بولیوی مناظر طبیعی شگفت‌انگیزی دیدم، اما روی دیگر زندگی را هم تجربه کردم. فقر زیادی دیدم و همین موضوع به انسان درس می‌دهد که فروتن بماند.»

بازیکن سابق پاری‌سن‌ژرمن در توصیف این تجربه گفت: «من با فروتنی بزرگ شده‌ام، اما چیزهایی که آنجا دیدم باعث شد بعد از تمام تجربه‌هایی که پشت سر گذاشته بودم، متوجه شوم ما در این کهکشان بزرگ فقط ذره‌ای کوچک هستیم.»

اعتراف درباره پایان زودهنگام فوتبال؛ دیگر از نظر روحی توان نداشتم

مهم‌ترین بخش صحبت‌های باه‌بک به دلایل فاصله گرفتن او از فوتبال در ۲۹ سالگی اختصاص داشت.

او تأکید کرد که این تصمیم از ابتدا به معنای بازنشستگی قطعی نبوده، بلکه فشار ناشی از آسیب‌دیدگی‌های مداوم او را فرسوده کرده بود.

باه‌بک گفت: «واقعیت این است که آن اتفاق را نمی‌توان دقیقاً بازنشستگی نامید، اما انباشته شدن مصدومیت‌ها مرا از پا انداخته بود.»

او ادامه داد: «هر بار که مصدوم می‌شدم، دست‌کم دو تا سه هفته از میادین دور بودم. آسیب‌دیدگی‌های عضلات ران و تاندون آشیل مرتب تکرار می‌شدند.»

مهاجم سابق سنت‌اتین سپس درباره دوران دشوار حضورش در صربستان اعتراف کرد: «وقتی در صربستان دوباره شروع کردم، برای چند ماه متوقف شدم، چون واقعاً فاصله زیادی با فرسودگی روانی نداشتم.»

باه‌بک درباره تلاش ناموفقش برای بازگشت به فوتبال گفت: «وقتی دوباره برگشتم، از نظر بدنی آماده نبودم. تنها یک یا دو جلسه تمرین بعد از نخستین مسابقه‌ام، از ناحیه عضلات پشت ران مصدوم شدم.»

او افزود: «این نخستین بار بود که چنین مصدومیت شدیدی را تجربه می‌کردم و چند ماه از فوتبال دور ماندم. این آسیب از نظر روحی ضربه بسیار سختی به من زد.»

باه‌بک که روزگاری با پیراهن پاری‌سن‌ژرمن وارد فوتبال حرفه‌ای شده بود، در نهایت با مجموعه‌ای از مصدومیت‌های مداوم و فشارهای روانی مواجه شد که ادامه مسیر را برایش دشوار کرد. روایت او نشان می‌دهد که تصمیم به کنار گذاشتن فوتبال در ۲۹ سالگی، بیش از آنکه یک انتخاب برنامه‌ریزی‌شده باشد، نتیجه فرسودگی ناشی از سال‌ها تلاش برای بازگشت به زمین مسابقه بوده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *