طرفداری | هفته‌ای پر از فراز و نشیب در لیگ برتر، از نمایش درخشان آلیسون و قدرت‌نمایی برایان بروبی تا بحران دفاعی چلسی و دردسرهای انضباطی برنتفورد را رقم زد؛ اسکای اسپورت در این بررسی، عملکرد چند تیم و بازیکن را زیر ذره‌بین برده است.
آلیسون دوباره در اوج؛ لیورپول از سد پالاس گذشت
لیورپول با نتیجه ۳-۱ کریستال پالاس را شکست داد. فلوریان ویرتس، الکساندر ایساک و بردلی بارکولا، که در متن از آنها به‌عنوان سه بازیکن بالای ۱۰۰ میلیون پوند یاد شده، در گل‌های لیورپول نقش داشتند؛ بااین‌حال، آلیسون بهترین بازیکن تیمش بود.
در سوی مقابل، کریستال پالاس می‌توانست نتیجه دیگری بگیرد، اما دروازه‌بان برزیلی در لحظه‌های حساس ایستادگی کرد. او ضربه والی دایچی کامادا را با واکنشی سریع دفع کرد و لیورپول دو دقیقه بعد گل نخست را زد.
آلیسون پیش از پایان نیمه اول با کشیده شدن به گوشه دروازه، ضربه سر آدام وارتون را مهار کرد تا لیورپول با برتری به رختکن برود. او در دقیقه ۷۷ و در حالی که تیمش ۲-۰ پیش بود، ضربه تک‌به‌تک یرمی پینو را هم گرفت و اجازه نداد پالاس بازی را به پایان پرهیجان بکشاند.
پینو اوایل بازی آلیسون را جا گذاشت، اما ضربه‌اش به تیر دروازه خورد. دروازه‌بان لیورپول همچنین با پنالتی بحث‌برانگیز دیرهنگام ادی انکتیا کلین‌شیت را از دست داد. بااین‌حال، نمایش او یادآور جایگاهش به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین دروازه‌بان‌های لیگ برتر از زمان پیوستنش در سال ۲۰۱۸ بود.
چلسی دوباره به نقطه صفر برگشت
چلسی پس از شکست ۱-۰ مقابل ساندرلند، بار دیگر از مسیر خارج شد. این تیم پیش از وقفه ملی قبلی هم بدون ژوائو پدرو، بازیکن کلیدی‌اش، با نتیجه ۳-۰ به برنتفورد باخته بود؛ شکستی که در آن حریف از نظر قدرت بدنی و نبردهای تن‌به‌تن برتری داشت.
ساندرلند که روز بازی در قعر جدول قرار داشت، چلسی را هم از پا درآورد. آمار نیمه اول نشان داد چلسی ۶۳ درصد دوئل‌ها را باخته است. این بار لوی کولویل در خط دفاعی شکننده ظاهر شد و در نیمه‌وقت تعویض شد؛ وسلی فوفانا هم هفته گذشته برابر منچستریونایتد چند اشتباه داشت که مجازاتی در پی نداشت.
ارزیابی مسابقه از مشکلات دفاعی چلسی و اهمیت ژوائو پدرو برای تیم حکایت داشت. با این حال، ژابی آلونسو برداشت متفاوتی از درگیری‌های فیزیکی بازی داشت و گفت:
ما زیر فشار فیزیکی قرار نگرفتیم.
چلسی اکنون بیرون از جمع چهار تیم برتر است و با اوج‌گیری اورتون و بورنموث، خطر عقب‌رفتن به میانه جدول را حس می‌کند. تا زمانی که این تیم مشکلاتش را نپذیرد، بعید است از چرخه تکراری شکست‌ها و بازگشت به نقطه اول خارج شود.
بروبی چلسی را به دردسر انداخت
برد ساندرلند مقابل چلسی حاصل تلاش کل تیم بود، اما برایان بروبی در بهترین نمایش هجومی این فصل ساندرلند نقشی برجسته داشت. مهاجم هلندی در به‌دست‌آمدن پنالتی گل پیروزی هم سهم داشت و تهدیدی دائمی برای خط دفاع چلسی بود.
ژابی آلونسو در نیمه‌وقت مویسس کایسدو را از خط میانی بیرون کشید تا بروبی را مهار کند. بروبی این فصل ۳۱ بار توپ را حفظ کرده؛ آماری که از هر بازیکن دیگری در لیگ برتر بیشتر است، با وجود اینکه به‌دلیل مصدومیت دو مسابقه از ۱۰ بازی را از دست داده است.
او تنها بازیکنی است که دست‌کم ۱۰ بار توپ را حفظ کرده و در بیش از نیمی از این موارد مالکیت را نگه داشته است. بروبی نزدیک به ۷۰ درصد مواقع توپ را برای تیمش حفظ می‌کند. هواداران ساندرلند هم اوایل همین هفته از امضای قرارداد جدیدش خوشحال شدند، هرچند او این فصل فقط در یک بازی گل زده است.
روی کین درباره حرکتی که پنالتی ساندرلند را به ارمغان آورد، گفت:
نمایش فوق‌العاده‌ای از یک مهاجم نوک بود.
کریس ساتن هم درباره نبرد بروبی با فوفانا گفت:
او فوفانا را زیر فشار گذاشت.
برای بقا، ساندرلند ابتدا باید انسجام دفاعی تازه‌یافته‌اش را حفظ کند و جلوی گل‌خوردن‌های پرتعداد را بگیرد. اما اگر بروبی آماده بماند، این تیم در خط حمله برای هر حریفی دردسرساز خواهد بود.
دفاع پالاس می‌تواند کار ساژ را تمام کند
کریستال پالاس برابر لیورپول شاید بهترین نمایش فصلش را ارائه کرد، اما باز هم ۳-۱ شکست خورد. پیر ساژ هنوز رختکن را از دست نداده، اما ممکن است شغلش را از دست بدهد؛ احتمالی که به وضعیت دفاعی تیم گره خورده است.
پالاس پس از ۱۰ بازی در قعر جدول قرار دارد و در این مقطع از فصل، طی ۲۵ سال گذشته هیچ‌گاه به‌اندازه این فصل گل نخورده بود. این تیم در لیگ برتر ۲۴ گل دریافت کرده و بارها از دفاع آسیب‌پذیرش ضربه خورده است.
پالاس در نیمه اول بازی با لیورپول سه بار به گل نزدیک شد، اما با یک ضربه ایستگاهی ساده غافلگیر شد. این ششمین گلی بود که تیم در این فصل از ضربه ایستگاهی غیرپنالتی دریافت کرد؛ الگویی که تکرارش می‌تواند هزینه سنگینی داشته باشد.
اخراج‌های پیاپی، برنتفورد را عقب می‌اندازد
بازیکنان برنتفورد در پنج فصل نخست حضور تیم در لیگ برتر، طی ۱۹۰ بازی در مجموع هشت کارت قرمز گرفتند. اما پس از ۱۰ بازی فصل ۲۷-۲۰۲۶، آنها سه بار اخراج شده‌اند و هر سه کارت قرمز در سه مسابقه اخیر تیم بوده است.
اخراج دیرهنگام ویتال‌ی یانلت در بازی خانگی با لیورپول در ۱۷ اکتبر، حاصل دریافت کارت زرد دوم بود. اما پیش از آن، یهور یارمولیوک پس از بازبینی صحنه با VAR، به‌دلیل ضربه سر به جرمی ژاکه کارت قرمز مستقیم گرفت. برنتفورد آن زمان پیش بود و بازی را خوب اداره می‌کرد، اما پس از اخراج در نهایت ۲-۱ باخت.
کیت اندروز، سرمربی برنتفورد، درباره صحنه اخراج یارمولیوک گفت:
فکر می‌کنم آنها زرنگ و حسابگر بودند، اما یارمو باید بهتر عمل کند.
برنتفورد برابر برایتون هم هنگام اخراج ایگور تیاگو ۱-۰ عقب بود. مهاجم برزیلی با دست به صورت چما برخورد کرد و لب حریفش را شکافت. مایکل الیور پس از بازبینی صحنه در نمایشگر کنار زمین، تصمیم اولیه‌اش را به کارت قرمز تغییر داد و برنتفورد دیگر نتوانست به بازی برگردد. این بی‌انضباطی‌ها به شروع مثبت تیم لطمه زده است.
بورنموث از فشردگی بازی‌ها نیرو می‌گیرد
بازی در اروپا معمولاً با فشار مسابقات بیشتر، سفرهای طولانی‌تر و خستگی همراه است؛ اما بورنموث انگار از این قاعده پیروی نمی‌کند. این تیم در ماه گذشته ۹ بار به میدان رفت و در هشت بازی اخیرش به هشت پیروزی رسید؛ بازدهی چشمگیر با چنین برنامه فشرده‌ای.
روشن نیست کدام عامل پشت این روند قرار دارد؛ آمادگی بدنی، ریکاوری، مدیریت ترکیب یا روحیه تیمی. اما بورنموث نشانی از تیمی خسته ندارد. ایپسویچ آخرین تیمی بود که با شدت بازی این تیم روبه‌رو شد و نتیجه ۲-۱ هم به سود تیم گری اونیل بود.
ایپسویچ در بیشتر دقایق بازی زیر فشار قرار داشت و نتوانست با انرژی بورنموث رقابت کند. تفاوت دو تیم در این زمینه چشمگیر بود: بورنموث نه‌فقط از فشار مسابقات بیشتر جان سالم به در برده، بلکه از آن نیرو گرفته است.
وابستگی ایپسویچ به انسیسو دردسرساز شد
ایپسویچ برای خلق موقعیت بیش از اندازه به انسیسو متکی است؛ به‌ویژه وقتی حریف راه او را می‌بندد. این بازیکن پاراگوئه‌ای به محور خلاقیت تیم تازه‌صعودکرده تبدیل شده، اما بورنموث نشان داد تمرکز بیش از حد بر یک بازیکن می‌تواند برنامه هجومی را از کار بیندازد.
با اینکه ایپسویچ تقریباً در تمام مسابقه عقب بود، فقط ۰.۳۰ امید گل از جریان بازی ثبت کرد. آمار هجومی تیم از این هم ضعیف‌تر شد: در نیمه دوم، تا پیش از گل پنالتی کلارک در دقیقه ۷۳، هیچ بازیکن ایپسویچ در محوطه جریمه بورنموث با توپ تماس نداشت.
وقتی تیمی دنبال جبران نتیجه است، چنین ناتوانی‌ای در حمله نگران‌کننده است. ایپسویچ نمی‌تواند این‌قدر قابل پیش‌بینی بماند؛ حریفان لیگ برتر حالا راه بستن انسیسو را دیده‌اند و این تیم به برنامه جایگزین نیاز دارد.
منچستریونایتد هنوز در آشفتگی غرق است
پیروزی مقابل رم و تساوی ۴-۴ برابر استون ویلا در ظاهر می‌توانست کمی از فشار روی منچستریونایتد کم کند، اما بازی‌های آشفته این تیم پرسش‌های بیشتری به‌جا گذاشته‌اند. دو بازگشت دراماتیک نشان داد بازیکنان مایکل کریک برای جنگیدن کم نمی‌گذارند؛ بااین‌حال، مشکلات اصلی همچنان پابرجاست.
یونایتد در دو بازی سه بار با اختلاف دو گل عقب افتاد. آشفتگی در چیدمان تیم، دلیل مهمی برای حضورش در منطقه سقوط است. این تیم در سه بازی مورد اشاره هفت گل زده، اما در همان بازه گل‌های بیشتری دریافت کرده است؛ اشتباه‌ها همچنان بیش از حدند.
هواداران از اشتباه‌های دیوگو دالوت خسته شده‌اند. زوج لنی یورو و آیدن هیون در قلب دفاع هم هنوز اطمینان‌بخش نیست؛ هیچ‌کدام از این دو بازیکن ۲۱ ساله نشده‌اند. پس از ۱۰ بازی، یونایتد فقط یک امتیاز با انتهای جدول فاصله دارد و فضای عجیب پس از سوت پایان، نگرانی‌ها را نشان می‌داد.
سوزوکی پیروزی استون ویلا را از دست داد
استون ویلا در پایان بازی با منچستریونایتد برتری دوگله‌اش را از دست داد و زایون سوزوکی، دروازه‌بان تیم، در این فروپاشی نقش داشت. او شروع امیدوارکننده‌ای در ویلا پارک داشت و با بازی خوب با پا جلب توجه کرده بود، اما پس از اشتباه برابر فولام، این نمایش هم نشان داد هنوز باید چیزهای زیادی یاد بگیرد.
سوزوکی ۲۴ ساله پس از جایگزینی امیلیانو مارتینس هنوز باید خودش را با لیگ برتر وفق دهد. اونای امری به پیشرفت او اطمینان دارد و درباره عملکرد دروازه‌بانش گفت:
زایون پیشرفت خواهد کرد و خودش را با لیگ برتر وفق می‌دهد، اما در این مسیر یک گل دیگر دریافت کردیم. با این حال، زایون واقعاً فوق‌العاده کار می‌کند.
با وجود اعتماد امری به دروازه‌بان ژاپنی، نمایش او در اولدترافورد برای استون ویلا گران تمام شد و تیمش پیروزی را از دست داد.
