طرفداری | ناتینگهام فارست با وجود قرارگرفتن در رتبه نوزدهم لیگ برتر و شروعی دشوار در این فصل، فعلاً قصدی برای تغییر سرمربی ندارد و مدیران باشگاه بر حمایت از الیور گلاسنر تمرکز کرده‌اند؛ گزارشی از اتلتیک وضعیت تیم و واکنش بازیکنان به تغییرات اخیر را بررسی می‌کند.
پس از آشفتگی فصل گذشته و تغییر چهار سرمربی، شاید انتظار می‌رفت حضور فارست در منطقه سقوط دوباره بحث تغییرات را به جریان بیندازد. اما در سیتی گراند، اتفاق‌های ۱۸ ماه اخیر خود انگیزه‌ای برای پایان‌دادن به چرخه تغییر مربیان شده است. انتصاب گلاسنر قرار بود ثبات و آرامش به همراه بیاورد؛ مدیران پیش از فراهم‌کردن زمینه حضور او، جدایی ویتور پریرا را بررسی کردند؛ مربی‌ای که فارست را از خطر سقوط دور کرده بود.
گلاسنر با سابقه موفق در آلمان و قهرمانی در جام حذفی انگلیس و لیگ کنفرانس اروپا با کریستال پالاس، به‌عنوان انتخابی مهم برای فارست دیده شد. امید باشگاه به تغییر روند همچنان پابرجاست، هرچند تیم در ۹ بازی لیگ این فصل فقط یک پیروزی به دست آورده و پس از شکست ۲ بر صفر مقابل برنتفورد، فشار برای کسب نتیجه مثبت بر سرمربی افزایش یافته است.
حمایت مدیران، با وجود نارضایتی از نتایج
منابع باشگاه می‌گویند تمرکز مدیران بر این است که چگونه می‌توانند از گلاسنر حمایت کنند تا تغییراتی را که پس از شکست برابر برنتفورد ضروری دانسته بود، پیش ببرد. چند هفته پیش، جورج سیریانوس، مدیر ارشد فوتبال باشگاه، به گروه‌های هواداری گفته بود انتظار می‌رود گلاسنر در تمام مدت قرارداد سه‌ساله‌اش سرمربی بماند؛ منابع باشگاه می‌گویند این موضع تغییری نکرده است.
این حمایت به معنای پایان‌ناپذیربودن صبر باشگاه نیست و نارضایتی و ناامیدی از مسیر فصل رو به افزایش است. بااین‌حال، سابقه شروع‌های کند گلاسنر در چند باشگاه قبلی‌اش در محاسبات مدیران ارشد فارست اهمیت دارد و در حال حاضر کسی برای جدایی او برنامه‌ریزی نمی‌کند. تیم در آستانه میزبانی از منچسترسیتی است و همچنان در جمع سه تیم پایین جدول قرار دارد.
آمار نشان می‌دهد عملکرد فارست در بسیاری از بازیها می‌توانست به نتیجه بهتری منجر شود: این تیم در اختلاف امیدگل غیرپنالتی در هر بازی رتبه چهارم لیگ را دارد و مجموع امیدگلش با ۱۴.۳۴، پنجمین رقم برتر مسابقات است. بااین‌حال، فارست تنها ۶ گل زده و کم‌گل‌زن‌ترین تیم لیگ بوده است. شکست مقابل برنتفورد از معدود بازی‌هایی بود که نمایش کم‌فروغ تیم با نتیجه‌اش همخوانی داشت.
تغییر سبک و دوره دشوار سازگاری
تمرین روز یکشنبه فارست، با وجود آنکه بازیکنان معمولاً روز پس از بازی برای ریکاوری تمرین می‌کنند، تفاوتی با روال عادی داشت: بازیکنان در زمین‌های وست بریجفورد دویدن کراس‌کانتری انجام دادند. پس از بازی شنبه، بازیکنان معمولاً دوشنبه را استراحت می‌کنند؛ اما این جلسه تمرینی در حالی برگزار شد که تیم در حال سازگاری با فلسفه، آرایش و خواسته‌هایی تازه است.
فارست از فضای گرم و صمیمی و حمایت‌گرانه دوران پریرا به سبک رهبری سخت‌گیرانه‌تر گلاسنر رسیده است. به گفته منابع آشنا با وضعیت تیم، برخی بازیکنان با این دوره سازگاری دشواری داشته‌اند. گلاسنر اقتدار بیشتری در مدیریت دارد و در کریستال پالاس نیز با انضباط و کنترل بالا کار می‌کرد و به‌روشنی نشان می‌داد که تصمیم‌گیرنده اصلی است.
گلاسنر با آگاهی از گستردگی تغییرات موردنظرش، آرایش ۳-۴-۲-۱ را در فارست به کار گرفت؛ سیستمی که در باشگاه‌های قبلی‌اش برای او موفقیت به همراه داشت. فارست در فصل گذشته از تیم‌های منفعل‌تر لیگ بود و معمولاً عقب می‌نشست و تا عبور حریف از نیمه زمین به‌ندرت پرس می‌کرد. گلاسنر رویکردی معکوس می‌خواست، اما می‌دانست تلاش آنژه پوستکوگلو برای تغییر ذهنیت تیم پس از جانشینی نونو اسپیریتو سانتو در فصل گذشته چقدر بد پیش رفته بود.
به همین دلیل، گلاسنر می‌خواست تیم را به‌تدریج به پرس شدیدتر و ریتم بالاتر عادت دهد. مسافت دویدن سرعتی فارست در هر بازی ۱۴ درصد افزایش یافته و مسافت کلی طی‌شده در هر بازی نیز ۱.۷ درصد بیشتر شده است. بااین‌حال، بهتر بودن نمایش‌ها نسبت به نتایج هنوز نتوانسته تیم را از سه رتبه پایین جدول خارج کند و شکست برنتفورد به هشداری برای بازیکنان تبدیل شد.
پیام سخت‌گیرانه پس از شکست برنتفورد
گلاسنر پس از بازی درباره تصمیمش در مورد بازگشت یک بازیکن از لندن و خواسته‌هایش از اعضای تیم گفت:
از من پرسیدند آیا یک بازیکن می‌تواند به‌تنهایی با خودرو به خانه برگردد؛ گفتم نه، با اتوبوس برمی‌گردی. نمی‌فهمم چرا بازیکنی باید امروز بخواهد تنهایی به خانه برود. نه، با بقیه سوار اتوبوس شو. هیچ امتیاز ویژه‌ای در کار نیست. باید همراهی کنید؛ هر روز، هر لحظه، هر جلسه تمرین و در همه کارهایی که انجام می‌دهیم. همراهی کنی، می‌توانی عضوی از تیم باشی. همراهی نمی‌کنی؟ برو. وگرنه من اشتباه می‌کنم؛ جای اشتباهی هستم.
اجازه‌دادن به بازیکنان برای بازگشت مستقل از سفرهای تیمی اتفاقی رایج است، اما چنین امکانی معمولاً امتیازی تلقی می‌شود که در ازای عملکرد یا رفتار مناسب به بازیکن داده می‌شود. گلاسنر پس از شکست در غرب لندن، بازیکن موردنظر را ملزم کرد با اتوبوس تیم برگردد.
هسته ثابت ترکیب و احتمال تغییرات
فارست در این فصل از ۲۱ بازیکن استفاده کرده است؛ تنها لیورپول و لیدز یونایتد با ۲۰ بازیکن، نفرات کمتری را به میدان فرستاده‌اند. گلاسنر عمدتاً به هسته‌ای ثابت تکیه کرده و فقط ۱۴ بازیکن بیش از ۱۵۰ دقیقه بازی کرده‌اند. این موضوع برای کسانی که فرصت محدودی داشته‌اند، به‌طور طبیعی می‌تواند نارضایتی ایجاد کند.
اگر گلاسنر تغییراتی در ترکیب در نظر بگیرد، کریس وود، ابراهیم سانگاره، نیکو دومینگز و رایان ییتس ممکن است فرصت بیشتری پیدا کنند. ییتس، کاپیتان باشگاه، شنبه از روی نیمکت به میدان رفت و نخستین حضورش در این فصل را تجربه کرد. فارست امیدوار است تغییرات مثبت بیشتری در راه باشد، اما در حال حاضر تمایل چندانی برای تغییر سرمربی وجود ندارد.
لیورپول با آرنه اسلوت؛ غرق در باتلاق مشکلات
تمجید مربی فرانکفورت از ناپولی : جذاب، زیبا و هجومی
