بازگشت تیم ملی فوتبال از جام جهانی با طبل و تشویق وایکینگی، کشتی با سکوت و بی‌اعتنایی!
منبع : خبرگزاری دانشجو
در حالی که بازگشت تیم ملی فوتبال از جام جهانی ۲۰۲۶ با استقبال پرشور، طبل و تشویق‌های وایکینگی و مراسمی ویژه همراه شد، ملی پوشان کشتی آزاد و فرنگی پس از افتخارآفرینی در مسابقات جهانی، بی‌سروصدا به کشور بازگشتند؛ تفاوتی معنادار که پرسش‌هایی جدی درباره معیار مسئولان برای قدردانی از قهرمانان ورزش ایران ایجاد می‌کند.
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، تفاوت در نحوه استقبال از ورزشکاران رشته‌های مختلف، بار دیگر پرسشی جدی را درباره نگاه مسئولان ورزش کشور به قهرمانان ملی مطرح کرده است؛ تفاوتی که در بازگشت تیم ملی فوتبال و ملی‌پوشان کشتی آزاد و فرنگی بیش از هر زمان دیگری به چشم آمد.
زمانی که تیم ملی فوتبال از رقابت‌های جام جهانی بازگشت، مراسم استقبال مفصلی برای اعضای این تیم تدارک دیده شد. حضور جمعی از مردم از ساعت‌ها قبل، اجرای موسیقی زنده، برنامه‌های تشریفاتی، گل انداختن بر گردن بازیکنان و برگزاری مراسم ویژه، همگی بخشی از استقبالی بود که برای ملی‌پوشان فوتبال در نظر گرفته شد. مراسمی پررنگ که بازتاب گسترده‌ای نیز داشت.
اما در سوی دیگر، بازگشت قهرمانان کشتی آزاد و فرنگی از رقابت‌های جهانی، تفاوتی معنادار با آنچه برای فوتبالیست‌ها رقم خورد، داشت. ورزشکارانی که با تلاش فراوان روی تشک رفتند، برای کشور مدال گرفتند، روی سکوهای جهانی ایستادند و حتی عنوان قهرمانی جهان را به دست آوردند، بدون تشریفات خاص و مراسم ویژه‌ای به کشور بازگشتند و راهی خانه‌های خود شدند.
اینجا یک پرسش اساسی مطرح می‌شود؛ چرا باید میان ورزشکارانی که برای نام ایران تلاش می‌کنند، چنین تفاوتی وجود داشته باشد؟ آیا ارزش افتخارآفرینی یک قهرمان کشتی که پرچم ایران را در مسابقات جهانی به اهتزاز درمی‌آورد، کمتر از بازیکنی است که پیراهن تیم ملی فوتبال را بر تن می‌کند؟
بدون تردید فوتبال به دلیل محبوبیت و گستردگی مخاطبانش جایگاه ویژه‌ای در ورزش کشور دارد و استقبال از ملی‌پوشان این رشته نیز قابل درک است؛ اما این محبوبیت نباید بهانه‌ای برای نادیده گرفتن سایر رشته‌های پرافتخار باشد. کشتی همواره یکی از مهم‌ترین رشته‌های مدال‌آور ایران بوده و قهرمانی‌های متعدد آن در رقابت‌های جهانی و المپیک، جایگاه ویژه این رشته را در تاریخ ورزش کشور تثبیت کرده است.
مسئله اصلی، مخالفت با برگزاری مراسم برای فوتبالیست‌ها نیست؛ انتقاد متوجه مسئولانی است که برای یک رشته سنگ تمام می‌گذارند، اما هنگام بازگشت قهرمانان رشته‌ای دیگر، حتی به اندازه برگزاری یک مراسم ساده استقبال نیز برنامه‌ریزی نمی‌کنند.
قهرمانان کشتی برای رسیدن به سکوی جهانی، ماه‌ها و سال‌ها از زندگی خود می‌گذرند و سختی‌های فراوانی را تحمل می‌کنند. آیا شایسته نیست پس از بازگشت، حداقل به اندازه افتخاری که کسب کرده‌اند مورد توجه و احترام قرار بگیرند؟
مسئولان ورزش کشور باید پاسخ دهند که معیارشان برای قدردانی از ورزشکاران چیست؛ تعداد مخاطبان یک رشته یا افتخاری که ورزشکاران برای پرچم ایران به دست می‌آورند؟ مدال‌آوران کشتی نیز به اندازه فوتبالیست‌ها نماینده ایران هستند و نباید احساس کنند افتخاراتشان در سایه توجهات ویژه به فوتبال قرار گرفته است.
قدردانی از قهرمانان نباید سلیقه‌ای و رشته‌محور باشد؛ ورزشکاران ایران، فارغ از رشته‌ای که در آن فعالیت می‌کنند، شایسته احترامی برابر هستند.
پیشکسوت استقلال درگذشت ؛ کام هواداران فوتبال تلخ شد + جزئیات
بدشانسی بزرگ برای ستاره خبرساز تیم ملی در فوتبال اروپا
وعده بزرگ ستاره تیم ملی فوتبال ایران به هواداران خبرساز شد
اولین واکنش علیرضا بیرانوند به لطف بزرگ AFC + جزئیات
لطف بزرگ امیر قلعه نویی به استقلال سوژه شد + جزئیات
افسوس بزرگ برانکو برای فوتبال ایران فاش شد + جزئیات
