شعارهای نژادپرستانه ملوان یا امتناع خودسر تراکتور از بازی؟/ نگاه‌ها به کمیته انضباطی؛ ترک زمین را مُد نکنید!
منبع : خبرگزاری میزان
اتفاقات جنجالی دیدار ملوان و تراکتور حالا به یک پرونده انضباطی پیچیده تبدیل شده؛ پرونده‌ای که در آن باید میان رفتار تماشاگران و مسئولیت برگزار نشدن مسابقه تفکیک قائل شد.
فوتبال ایران در روز یکشنبه، یکی از عجیب‌ترین مسابقات تاریخ خود را تجربه کرد؛ دیدار جنجالی ملوان و تراکتور در هفته نهم لیگ برتر که پیش از آنکه آغاز شود، به پایان رسید.
در پی شعار‌ها و فحاشی‌های روی سکو‌های ورزشگاه سیروس قایقران شهر انزلی، بازیکنان تراکتور زمین را ترک کردند و پس از بیش از ۴۰ دقیقه بلاتکلیفی و تلاش مسئولان برای بازگرداندن آنها، مسابقه بدون نواخته‌شدن سوت آغاز برگزار نشد.
در این بین تراکتور معتقد است هواداران ملوان از همان ابتدا روی به فحاشی‌ها و شعارهای نژادپرستانه آورده‌اند و این خلاف عدالت و کرامت انسانی است. در سمت مقابل ملوانی‌ها هم معتقدند شیطنت اولیه از سوی هواداران تراکتور صورت گرفته و این تبریزی‌ها بودند که ابتدا شعارهای تحریک‌آمیز سردادند و حتی برخی بازیکنان این تیم، چون خلیل‌زاده، اقدام به تحریک انزلی‌چی‌ها کردند.
پس از لغو بازی، هر ۲ تیم ادعا می‌کنند رأی کمیته انضباطی باید به سود آنها صادر شود و اگر این مسابقه به سود حریف ۳ بر صفر شود، از ادامه لیگ انصراف خواهند داد. اما سوال بزرگ این دیدار اینجاست؛ با توجه به قوانین و مقررات، حق با کدام تیم است؟
نقطه کلیدی پرونده؛ چه کسی مانع برگزاری مسابقه شد؟
بنا بر پیگیری خبرنگار میزان از یکی از خبره‌ترین وکلای ورزشی و حقوقی، طبق متن قانون، داور وسط مسابقه از لحظه ورود ۲ تیم به زمین، تصمیم‌گیرنده اول و آخر است و اگر تیمی بدون نظر و دستور داور، زمین را ترک کند و یا حاضر به بازی نشود، باید ۳ بر صفر بازنده اعلام شود. طبق شنیده‌ها و روایت افراد حاضر در زمین، بیژن حیدری که قضاوت این مسابقه را برعهده داشت، تمایل داشته بازی برگزار شود و دلیلی برای لغو بازی نداشته.
در سمت مقابل تراکتوری‌ها ادعا می‌کنند طبق قانون سازمان لیگ که چند فصل گذشته به تصویب رسید و حتی مدیران سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال نیز بر اجرای آن تأکید داشتند، هواداران ملوان شعارهای نژادپرستانه و قومیتی سر دادند و ملوان باید به دلیل رفتار هواداران خود، ۳ بر صفر بازنده شود. البته وکیل ورزشی مذکور تأکید کرد لغو بازی به دلیل شعارهای نژادپرستانه، فقط با تصمیم داور صورت می‌گیرد و چون حیدری چنین چیزی را تشخیص نداده است، بازی باید طبق روال برگزار می‌شد.
وکیل ورزشی مورد نظر قید کرد که حتی در صورت سناریوی عدم آشنایی داور وسط با قانون و یا سهل‌انگاری در اجرای قانون نژادپرستانه، مسابقه باید طبق روال برگزار می‌شد و تراکتوری‌ها بعد از مسابقه به ناظر بازی و فدراسیون شکایت می‌کردند.
این وکیل در پایان خاطرنشان کرد که در صورت اثبات اینکه تراکتور برخلاف تصمیم داور از انجام مسابقه امتناع کرده، مطابق مقررات امکان اعلام شکست انضباطی برای تیم تبریزی وجود دارد. البته او عنوان کرد که ممکن است به دلیل ادعای وقوع رفتار‌های نژادپرستانه و تبعیض‌آمیز، کمیته انضباطی تصمیم به تکرار بازی یا حتی حکم‌های سنگین‌تر علیه ملوان بگیرد.
لزوم تدوین دقیق و شفاف قانون در موارد مشابه؛ ترک زمین را مُد نکنید
با وجود مطالعه چندین‌باره متن قانون، همه چیز به گزارش داور وسط و ناظر این دیدار منتهی خواهد شد و کمیته انضباطی بر اساس آن تصمیم خواهد گرفت؛ گزارش‌هایی که کسی از محتوای آن خبر ندارد.
فارغ از رأی این مسابقه و پند و نصیحت‌های اخلاقی برای اصلاح جو سکوها، باید اصلاح متن قانون را در موارد مشابه جدی گرفت. متأسفانه فحاشی و شعارهای تند، عضوی جدانشدنی از فوتبال ایران هستند؛ اما مشکل زمانی پیچیده‌تر می‌شود که مرز میان فحاشی عمومی، توهین قومیتی و رفتار تبعیض‌آمیز، و همچنین اختیار واکنش به هرکدام، برای باشگاه‌ها و عوامل مسابقه به‌صورت روشن و یکسان تعریف نشده باشد. اگر قرار باشد هر تیم به دلیل فحاشی، زمین مسابقه را ترک کند، شاید در طول یک فصل نهایتاً ۱۰ بازی به پایان برسد.
فدراسیون فوتبال، سازمان لیگ و کمیته انضباطی باید ضمن صدور یک رأی بازدارنده، پروتکلی ویژه برای موارد مشابه فحاشی در استادیوم‌ها در نظر بگیرند تا باشگاه‌ها، بازیکنان و حتی هواداران دقیقاً بدانند در مواجهه با فحاشی، توهین قومیتی و رفتار‌های تبعیض‌آمیز چه پروتکلی اجرا می‌شود، چه کسی اختیار توقف مسابقه را دارد و هر مرحله چه پیامد انضباطی خواهد داشت. اگر این مرز‌ها روشن نباشد، هر فضای متشنجی روی سکوها می‌تواند به اختلافی تازه درباره ماندن یا ترک زمین تبدیل شود؛ اختلافی که نتیجه مسابقه را نه در زمین، بلکه پشت در‌های کمیته انضباطی تعیین خواهد کرد.
