طرفداری | جانپیرو گاسپرینی نتوانست لبخندش را پنهان کند. رم او در خانه مقابل اینتر برتری دوگلهاش را از دست داده بود، اما وقتی در میانه زمین المپیکو به سمت مردی رفت که بازگشت اینتر را رقم زده بود، لبخند روی لبانش بود. وقتی از گاسپرینی پرسیدند به لائوتارو مارتینز چه گفته است، با خنده جواب داد: «او همیشه مقابل تیمهای من گل میزند. به او گفتم بس کند! البته او این کار را با همه انجام میدهد. قهرمان بزرگی است و همه ارزش او را میدانند، حتی اگر باعث شود همهی ما عذاب بکشیم.»
بازی با تساوی ۲-۲ به پایان رسید؛ دو گل مارتینز در نیمه دوم دو گل مانو کونه را خنثی کرد. دو امتیاز از دست رفته برای جالوروسی گاسپرینی، اما در عین حال یک امتیاز مهم برایشان بود؛ امتیازی که برای رقبایشان و البته هواداران اهمیت داشت. رم پس از پیروزی در چهار بازی ابتدایی فصل، مقابل قهرمان ایتالیا شانهبهشانه ایستاد و به سختی جنگید، هرچند نتوانست ضربه نهایی را وارد کند.
در آغاز دومین فصل حضور گاسپرینی، رم بیش از هر زمان دیگری شبیه تیمی شده که تصویر مربیاش را در زمین منعکس میکند؛ تیمی که از جلوی زمین پرس میکند، بازیکنان را در نبردهای نفربهنفر درگیر میکند و به دنبال استفاده از فرصتهایی است که از دل همین دوئلها به وجود میآیند.
خطرات این سبک حتی در دقایق منتهی به گل زودهنگام کونه هم آشکار بود؛ زمانی که مالکیت توپ با سرعت زیادی بین دو تیم جابهجا میشد و لئوناردو بالردی، مدافع رم، هوشیارانه پاس در عمق یان بیسک برای مارتینز را قطع کرد. رم خیلی زود پاداش رویکردش را گرفت؛ ارسال پائولو دیبالا با ضربه سر ناهوئل مولینا به مقابل کونه رسید و او توپ را وارد دروازه کرد.
کونه تهدید چندان محتملی برای گلزنی نیست. او در هر یک از دو فصل حضورش در رم فقط دو گل زده بود، اما در دقیقه ۳۷ همین مسابقه، دومین گل خود در این بازی و این فصل را به ثمر رساند. او این بار هم روی ارسال دیبالا در محوطه ششقدم حاضر شد و پس از اثرگذاری جانلوکا مانچینی، گل دومش را به ثمر رساند. این گل ابتدا مردود اعلام شد، اما بررسی VAR مشخص کرد هیچیک از دو بازیکن در موقعیت آفساید قرار نداشتهاند.
رم تیم بهتر میدان بود، اما از شانس هم بهره برد. کمی پیش از گل دوم کونه، مارتینز در موقعیتی بسیار نزدیک دروازه نتوانست توپ را وارد دروازه کند و الساندرو باستونی نیز از زاویهای بسته توپ را به تیر زد. این هشدارها نادیده گرفته شدند. کمتر از یک دقیقه پس از شروع نیمه دوم، مارکوس تورام پاس مارتینز را در سمت چپ دریافت کرد؛ مهاجم آرژانتینی با سرعت از میانه زمین جلو کشید تا پاس برگشتی را دریافت کند و بین سه مدافع، توپ را با ضربهای عالی به گوشه پایین دروازه بفرستد.
اگر رم در دومین سال حضور گاسپرینی در حال تثبیت هویت خودش است، شاید همین اتفاق درباره اینتر کریستین کیوو نیز در حال رخ دادن باشد. آنها، راکی بالبوآی سری آ هستند؛ تیمی که گاهی با سادگی و بیمحابایی وارد رگباری از ضربات حریف میشود، همه آنها را تحمل میکند و بعد با قدرتی دوچندان پاسخ میدهد.
این چهارمین بازی پیاپی بود که اینتر در آن با نتیجه ۲-۰ عقب افتاد و سومین مسابقه از این چهار بازی بود که در نهایت از شکست فرار کرد. قهرمان ایتالیا در همین ماه مقابل ناپولی و اودینزه در چنین وضعیتی گیر افتاد و بعد جبران کرد؛ حتی در بازی خارج از خانه مقابل رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا نیز میتوانست همین کار را انجام دهد، اگر تیبو کورتوا با چند واکنش درخشان مانع نمیشد.
این بار مایل سویلر سد راه اینتر شد. دروازهبان رم با واکنشی تماشایی، ضربه سر تورام روی یک ضربه کرنر را دفع کرد و مارتینز نیز در ادامه توپ برگشتی را به تیر دروازه زد. با این حال، سرانجام طلسم شکست و اینتر در دقیقه ۷۹ گل تساوی را به ثمر رساند. اینتر آنقدر موقعیت ساخته بود که سزاوار تساوی باشد. با این حال، بازی میتوانست به شکل دیگری هم پیش برود. در دقیقه ۶۸ و در شرایطی که رم ۲-۱ پیش بود، فرصتهایی داشت که کار را یکسره کند.
تماشاگری بیطرف، مسابقهای تماشایی را نظاره کرد. دیداری که هر دو تیم میتوانستند با ترکیبی از رضایت و حسرت زمین را ترک کنند. اینتر در خانه یکی از جدیترین رقبای احتمالی خود برای قهرمانی نشان داد همچنان از مقاومت و عمق بالایی برخوردار است. داشتن بهترین مهاجم لیگ هم کمک بزرگی است. با این حال، نمیتوان این وضعیت که آنها در هر مسابقه ۲-۰ عقب میافتند را راهکاری در شان یک تیم قهرمان دانست. در میکسدزون از بازیکنان اینتر پرسیده شد چرا تیم شروعهای اینچنین دارد و همه تقریباً پاسخی مشابه دادند: «نمیدانیم.» کیوو مصاحبه پس از بازی را اینطور آغاز کرد: «درباره نیمه دوم صحبت میکنم، چون چیزهایی که درباره نیمه اول باید میگفتم، بین من و تیم باقی میماند.»
مشکل رم دقیقاً معکوس اینتر است؛ بارها شروعهای خوبی داشته اما اجازه داده حریف به بازی برگردد. در سه مسابقهی این فصل نتوانسته کلینشیت کند (مقابل اینتر، آتالانتا و فنرباغچه) و در هر سهی آنها، در سه دقیقه ابتدایی نیمه دوم گل خوردهاند. گاسپرینی پس از تساوی رم مقابل فنرباغچه در لیگ قهرمانان، به همین ضعف اشاره کرد و به شوخی از آگاتا کریستی نقلقول آورد: «دو اتفاق مشابه یعنی یک نشانه». البته جمله اصلی کریستی این است که «سه اتفاق مشابه یعنی یک نشانه»؛ عددی که رم حالا دقیقاً به آن رسیده است.
گاسپرینی در پاسخ به این سؤال که آیا تیمش آماده رقابت برای اسکودتو است، گفت: «ما باید روی کار خودمان تمرکز کنیم. باید این آگاهی را با خودمان داشته باشیم که اگر شرایط مناسب باشد، میتوانیم تیمی واقعاً خوب و خطرناک باشیم.»
رم قطعاً چنین تیمی است. مالن در این بازی گل نزد، اما در این فصل سری آ تاکنون شش گل به ثمر رسانده؛ دو گل بیشتر از مارتینز. مهاجم هلندی از زمان پیوستنش به رم در ژانویه، همچنان فرم گلزنی فوقالعادهای داشته است. دیبالا نیز چهار پاس گل داده که البته گلهای این بازی مقابل اینتر در آمار پاس گل او محاسبه نمیشوند، با وجود اینکه هر دو گل حاصل ارسالهای او بودند. خط حمله سهنفره گاسپرینی با حضور دیبالا، مالن و ماتیا سولِه با همراهی گهگاه رودریگو مورا، مهاجم ۱۹ ساله، بهسرعت به یکی از ترسناکترین خطوط هجومی سری آ تبدیل میشود. در خط دفاعی نیز سرعت بالای بالردی، برای تیمی که با خط دفاعی بسیار جلو بازی میکند یک امتیاز بزرگ به نظر میرسد.
سوال اینجاست که آیا این تیم از عمق کافی برای ادامه رقابت با اینتر برخوردار است یا نه؛ تیمی که بار دیگر قدرت نیمکتش را به نمایش گذاشت. کیوو توانست پتار سوسیچ را به جای کورتیس جونز که نمایش خوبی نداشت وارد زمین کند و کارلوس آگوستو را نیز جایگزین فدریکو دیمارکو کرد. او مارتینز و تورام را تا دقیقه ۹۰ در زمین نگه داشت، چرا که هر دو نمایش بسیار خوبی داشتند، اما فرانچسکو پیو اسپوزیتو و آنژ یوان بونی نیز ذخیرههایی فوقالعاده قدرتمند برای دقایق پایانی هستند.
رم باید از سانتیاگو کاسترو، گرانترین خرید تابستانیاش، عملکرد بیشتری ببیند تا گزینه دیگری برای خط حمله داشته باشد. با این حال، پس از پنج بازی، لیوان گاسپرینی بیش از نیمه پر است. او گفت: «وقتی اینتر در اوج آمادگی است، با آنها بازی کردیم. شاید در طول فصل همیشه اینطور نباشد.»
شاید روزی برسد که مارتینز مقابل او گل نزند. البته شاید هم چنین روزی هرگز نرسد. طبق گزارش گاتزتا دلو اسپورت، مهاجم آرژانتینی در ۱۷ بازی مقابل تیمهای تحت هدایت گاسپرینی شکست نخورده؛ ۱۲ برد و پنج تساوی به دست آورده و ۱۱ گل نیز زده است. اما مارتینز فقط بخشی از تصویر بزرگتر است. این رویارویی در سپتامبر میان مدافع عنوان قهرمانی و یکی از مدعیان احتمالی، بیشتر از آنکه پاسخهای قطعی بدهد، پرسشهای جذابتری برای ادامه فصل به جا گذاشت.
– گاردین، نیکی بندینی
