صدرنشینی نکونام با فرمولی کلیشهای و دوست نداشتنی؛ تراکتور، مثل بنز!
منبع : خبرانلاین
این تراکتور، هنوز به معنای واقعی کلمه «تیم نکونام» نیست.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تراکتور از همین ابتدای فصل دارد یک پیام روشن برای رقبا میفرستد؛ برای قهرمانی آمده، نه برای امتحان کردن شانسش. ۴ بازی، ۴ برد، ۱۲ امتیاز کامل و صفر گل خورده؛ کارنامهای که شاید برای توصیفش نیازی به هیچ تحلیل پیچیدهای نباشد. تراکتور صددرصد امتیازها را گرفته، تمام بازیها را با کلینشیت پشت سر گذاشته و حالا یکه و تنها به صدر جدول تکیه زده؛ بالاتر از تیمهایی که با سروصدای فراوان برای قهرمانی بسته شدهاند.
اما شاید مهمتر از عددها، کیفیت ۳ برد اخیر تراکتور باشد. آنها در ۳ هفته متوالی از ۳ بازی دشوار عبور کردند؛ ۳ مسابقهای که میتوانست برای هر تیمی دردسرساز شود. سه هفته پیش در اصفهان سپاهان را زمینگیر کردند، هفته گذشته پرسپولیسِ پرستاره و نونوار شده را در ورزشگاه بدون تماشاگر تبریز شکست دادند و این هفته در یزد از سد چادرملوی چغر و بدبدن گذشتند؛ تیمی که بازی مقابلش برای هر حریفی ساده نیست. تازه یزد برای تراکتور همیشه فقط یک شهر و یک ورزشگاه نبوده؛ زمین مسابقهای بوده که معمولاً حاشیه هم کم نداشته است.
اما تراکتور این بار به همه اینها بیاعتنا بود. سپاهان باشد، پرسپولیس باشد یا چادرملو، مدعی باشد یا متوسط، پرستاره باشد یا ته جدولی؛ تراکتور فعلاً یک نسخه بیشتر ندارد: برد. این شاید مهمترین ویژگی تراکتور جدید باشد. تیمی که در ابتدای فصل نشان داده برایش اسم و رسم حریف تعیینکننده نیست. آنها وارد زمین میشوند تا ۳ امتیاز را بگیرند و ظاهراً چندان هم برایشان مهم نیست که این ۳ امتیاز چگونه به دست میآید.
البته در این شروع رویایی، سهم جواد نکونام را نباید بیش از اندازه بزرگ کرد. واقعیت این است که تراکتور فعلی بیشتر از آنکه نان تفکرات سرمربی جدیدش را بخورد، از ثبات تیمی، کیفیت ستارهها و ساختار شکلگرفته فصل قبل تغذیه میکند.
نکونام تنها ۵ روز مانده به آغاز لیگ ناگهان روی نیمکت تراکتور نشست. طبیعی است که در چنین شرایطی فرصت چندانی برای پیاده کردن ایدههایش نداشته باشد. نه زمان کافی برای تمرین وجود داشته، نه امکان تغییرات بنیادین در ساختار تیم. پس این تراکتور، هنوز به معنای واقعی کلمه «تیم نکونام» نیست.
با این حال، ردپای سرمربی جدید را میتوان در سبک بازی دید. تراکتورِ نکونام بیشتر واکنشی شده؛ تیمی که کمتر برای هجوم بیمحابا برنامه دارد و بیشتر منتظر اشتباه حریف میماند تا در زمان مناسب ضربه بزند. فوتبال مالکانه و تهاجمی شاید فعلاً اولویت این تراکتور نباشد؛ اولویت، نباختن، گل نخوردن و استفاده از همان یک یا دو فرصتی است که برای کشتن بازی پیدا میشود.
این همان فرمول قدیمی و مورد علاقه نکونام است؛ فرمولی که شاید برای تماشاگر چندان چشمنواز نباشد، اما فعلاً دارد نتیجه میدهد. تراکتور زیبا بازی نمیکند؟ شاید. تراکتور به اندازه انتظار هوادارانش موقعیت نمیسازد؟ احتمالاً. اما یک پرسش مهمتر وجود دارد: چه کسی میتواند این تراکتور را ببرد؟ تا اینجا جواب مشخصی وجود ندارد.
آنها ۴ بازی کردهاند، ۴ برد داشتهاند، ۱۲ امتیاز جمع کردهاند و هنوز دروازهشان باز نشده. مهمتر اینکه ۳ بازی سخت اخیر را هم با پیروزی پشت سر گذاشتهاند؛ درست همان بازیهایی که مدعیان واقعی قهرمانی باید بلد باشند ببرند. فصل هنوز طولانی است و قطعاً روزهای سختتری در راه خواهد بود. تراکتور هم دیر یا زود با بحران، مصدومیت، افت بازیکنان و شاید مشکلات تاکتیکی روبهرو میشود. اما آنچه در همین چهار هفته مشخص شده، این است که تراکتور امسال تیمی نیست که بتوان به امید لغزشش برای قهرمانی برنامهریزی کرد.
مدعیان باید خودشان را با تراکتور تنظیم کنند؛ نه اینکه منتظر بمانند تراکتور از بالای جدول پایین بیاید. فعلاً پرشورها صدرنشیناند، بدون شکست، بدون گل خورده و با ۱۲ امتیاز کامل. تراکتور شاید فعلاً زیباترین تیم لیگ نباشد، اما در شروع فصل، بیرحمترین و برندهترین تیم لیگ است و برای قهرمانی، گاهی همین کافی است.
تمجید مدیرعامل آلومینیوم از عملکرد تیمش پس از تساوی برابر خیبر
حمایت مالک باشگاه خیبر از سرمربی تیم پس از تساوی برابر آلومینیوم
حرکت استثنایی ستاره محبوب تراکتور و گرفتن پنالتی از مدافع چادرملو
واکنش مدیرعامل تراکتور به حواشی سربازی علیرضا بیرانوند
یک رکورد جذاب برای سپاهان پس از استقلال
واکنش ستاره محبوب فولاد خوزستان به شایعه انتقال به پرسپولیس
