سفر در تاریخ جام جهانی/ از دست خدا تا آخرین رقص ستارگان

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، کمتر رویدادی در جهان را می‌توان یافت که توانسته باشد برای نزدیک به یک قرن، مردم سراسر کره زمین را فارغ از زبان، نژاد، مذهب و مرزهای جغرافیایی، حول یک موضوع مشترک گرد هم آورد. جام جهانی فوتبال، مهم‌ترین و محبوب‌ترین تورنمنت ورزشی جهان، امروز نه‌تنها یک مسابقه فوتبالی، بلکه بخشی از تاریخ و فرهنگ ملت‌ها به شمار می‌رود.

از خیابان‌های مونته‌ویدئو در سال ۱۹۳۰ تا ورزشگاه‌های مدرن آمریکای شمالی در سال ۲۰۲۶، جام جهانی فراز و نشیب‌های بسیاری را تجربه کرده است؛ جنگ جهانی دوم آن را برای هشت سال متوقف کرد، اسطوره‌هایی را به جهان معرفی کرد، رکوردهای تاریخی را شکست و به صحنه‌ای برای بزرگ‌ترین لحظات تاریخ ورزش تبدیل شد.

رؤیایی به نام جام جهانی

داستان جام جهانی با مردی فرانسوی به نام ژول ریمه آغاز شد؛ سومین رئیس فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) که اعتقاد داشت فوتبال می‌تواند ملت‌ها را به یکدیگر نزدیک کند. در دهه ۱۹۲۰، فوتبال المپیک محبوبیت زیادی پیدا کرده بود، اما محدودیت حضور بازیکنان حرفه‌ای باعث شد ریمه به فکر ایجاد مسابقاتی مستقل و جهانی بیفتد. پس از سال‌ها تلاش و رایزنی، سرانجام در کنگره فیفا در سال ۱۹۲۹، پیشنهاد برگزاری جام جهانی به تصویب رسید.

اروگوئه به دلیل دو قهرمانی متوالی در مسابقات فوتبال المپیک (۱۹۲۴ و ۱۹۲۸) و همچنین هم‌زمانی سال ۱۹۳۰ با صدمین سالگرد استقلال این کشور، به عنوان نخستین میزبان تاریخ جام جهانی انتخاب شد. دولت اروگوئه نیز متعهد شد تمام هزینه‌های سفر و اقامت تیم‌های شرکت‌کننده را پرداخت کند؛ تصمیمی که نقش مهمی در برگزاری نخستین دوره این مسابقات داشت.

جام جهانی ۱۹۳۰؛ آغاز یک افسانه

نخستین جام جهانی فوتبال در روز ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۰ در شهر مونته‌ویدئو آغاز شد. تنها ۱۳ تیم در این مسابقات حضور داشتند؛ هفت تیم از آمریکای جنوبی، چهار تیم از اروپا و دو تیم از آمریکای شمالی. در آن زمان، سفر به آمریکای جنوبی برای بسیاری از کشورهای اروپایی دشوار و زمان‌بر بود و برخی تیم‌ها بیش از دو هفته را در کشتی سپری کردند تا به محل مسابقات برسند.

تیم‌های حاضر در نخستین جام جهانی عبارت بودند از:

– اروگوئه

– آرژانتین

– برزیل

– شیلی

– پاراگوئه

– پرو

– بولیوی

– فرانسه

– بلژیک

– رومانی

– یوگسلاوی

– آمریکا

– مکزیک

در همان روز نخست مسابقات، نام لوسین لوران، مهاجم تیم ملی فرانسه، برای همیشه در تاریخ ثبت شد؛ او با گلزنی مقابل مکزیک، نخستین گل تاریخ جام جهانی را به ثمر رساند.

فیلم دیدار اروگوئه و آرژانتین در نخستین‌ فینال جام جهانی تاریخ

فینالی که تاریخ را تغییر داد

سرانجام دو قدرت بزرگ فوتبال آمریکای جنوبی، یعنی اروگوئه و آرژانتین، به دیدار پایانی رسیدند. فینال در ورزشگاه سنتناریو و در حضور ده‌ها هزار تماشاگر برگزار شد. آرژانتین نیمه نخست را با برتری ۲ بر ۱ به پایان رساند، اما میزبان در نیمه دوم بازگشتی رؤیایی داشت و با گل‌های پدرو سئا، سانتوس ایریارته و هکتور کاسترو، بازی را ۴ بر ۲ به سود خود به پایان رساند تا نخستین قهرمان تاریخ جام جهانی لقب بگیرد.

فردای آن روز، دولت اروگوئه تعطیلی عمومی اعلام کرد و مردم این کشور به خیابان‌ها آمدند تا نخستین قهرمانی جهان را جشن بگیرند. از سوی دیگر، شکست در فینال باعث ایجاد تنش‌هایی در بوئنوس‌آیرس شد و حتی گزارش‌هایی از تجمع معترضان مقابل کنسولگری اروگوئه منتشر شد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۳۰

– میزبان: اروگوئه

– تعداد تیم‌ها: ۱۳

– قهرمان: اروگوئه

– نایب‌قهرمان: آرژانتین

– مقام سوم: ایالات متحده آمریکا

– آقای گل: گی‌یرمو استابیله (آرژانتین) با ۸ گل

– نخستین گل تاریخ جام جهانی: لوسین لوران (فرانسه)

– ورزشگاه فینال: سنتناریو، مونته‌ویدئو

– نتیجه فینال: اروگوئه ۴ – ۲ آرژانتین

میراث نخستین جام جهانی

جام جهانی ۱۹۳۰ ثابت کرد که فوتبال می‌تواند به بزرگ‌ترین زبان مشترک جهان تبدیل شود. شاید در آن زمان هیچ‌کس تصور نمی‌کرد مسابقاتی که با حضور تنها ۱۳ تیم آغاز شده بود، روزی به تورنمنتی با ۴۸ تیم و میلیاردها بیننده تبدیل شود.

اما آنچه در تابستان سال ۱۹۳۰ در مونته‌ویدئو رخ داد، تنها آغاز یک داستان بود؛ داستانی که در ادامه، با ظهور ایتالیا، برزیل، آلمان، آرژانتین و نسل‌های مختلف ستارگان فوتبال، به یکی از ماندگارترین روایت‌های تاریخ ورزش تبدیل شد.

جام جهانی ۱۹۳۴؛ آغاز عصر ایتالیا و ورود سیاست به فوتبال

چهار سال پس از موفقیت نخستین جام جهانی، فیفا تصمیم گرفت دومین دوره مسابقات را در قاره اروپا برگزار کند. ایتالیا، تحت حکومت بنیتو موسولینی، میزبان جام جهانی ۱۹۳۴ شد؛ تورنمنتی که نه‌تنها به دلیل کیفیت فنی مسابقات، بلکه به خاطر نقش پررنگ سیاست در آن، یکی از بحث‌برانگیزترین ادوار تاریخ جام جهانی به شمار می‌رود.

برخلاف دوره نخست که بسیاری از تیم‌ها با دعوت مستقیم در مسابقات حاضر شده بودند، جام جهانی ۱۹۳۴ برای نخستین بار با مرحله مقدماتی برگزار شد. ۳۲ تیم برای کسب ۱۶ سهمیه رقابت کردند و حتی اروگوئه، مدافع عنوان قهرمانی، در اعتراض به عدم حضور بسیاری از تیم‌های اروپایی در جام جهانی ۱۹۳۰، از شرکت در این دوره خودداری کرد و به نخستین قهرمان تاریخ تبدیل شد که از عنوان خود دفاع نکرد.

ایتالیا برای میزبانی این مسابقات سرمایه‌گذاری گسترده‌ای انجام داد. ورزشگاه‌های مدرن ساخته شدند و دولت موسولینی جام جهانی را فرصتی برای نمایش قدرت و اعتبار کشور خود می‌دانست. بسیاری از مورخان ورزشی معتقدند که جام جهانی ۱۹۳۴، نخستین نمونه جدی از استفاده سیاسی از فوتبال در سطح جهانی بود.

مسابقاتی با چاشنی جنجال

جام جهانی ۱۹۳۴ به صورت حذفی برگزار شد و از همان ابتدا، دیدارهای جذاب و پرحاشیه‌ای را به خود دید. یکی از مهم‌ترین مسابقات، تقابل ایتالیا و اسپانیا در مرحله یک‌چهارم نهایی بود. نخستین دیدار دو تیم پس از ۱۲۰ دقیقه با تساوی ۱-۱ به پایان رسید؛ چرا که در آن زمان هنوز ضربات پنالتی وجود نداشت، بازی روز بعد تکرار شد و ایتالیا با نتیجه ۱-۰ به پیروزی رسید.

این مسابقه با خشونت فراوان همراه بود و چندین بازیکن اسپانیا مصدوم شدند. برخی رسانه‌های آن زمان نیز نسبت به عملکرد داوران و فشارهای سیاسی انتقاداتی مطرح کردند؛ موضوعی که تا امروز نیز بخشی از روایت‌های تاریخی جام جهانی ۱۹۳۴ محسوب می‌شود.

نخستین قهرمانی آتزوری

ایتالیا پس از شکست اسپانیا، از سد اتریش گذشت و راهی فینال شد. در سوی دیگر، چکسلواکی با ارائه نمایشی درخشان به دیدار پایانی رسید. فینال در ورزشگاه ملی رم و در حضور بیش از ۵۰ هزار تماشاگر برگزار شد.

چکسلواکی در دقیقه ۷۶ به گل رسید و تنها چند دقیقه با قهرمانی فاصله داشت، اما ریموندو اورسی بازی را به تساوی کشاند تا مسابقه به وقت‌های اضافه برود. در نهایت، آنجلو اسکیاویو گل پیروزی‌بخش ایتالیا را به ثمر رساند تا آتزوری با پیروزی ۲ بر ۱، نخستین قهرمانی خود در جام جهانی را جشن بگیرد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۳۴

– میزبان: ایتالیا

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: ایتالیا

– نایب‌قهرمان: چکسلواکی

– مقام سوم: آلمان

– آقای گل: اولدریش نییدلی (چکسلواکی) با ۵ گل

– نتیجه فینال: ایتالیا ۲ – ۱ چکسلواکی (پس از وقت اضافه)

– تعداد مسابقات: ۱۷

– تعداد گل‌ها: ۷۰

جام جهانی ۱۹۳۴ نقطه عطفی در تاریخ این رقابت‌ها بود. این دوره، هم نخستین جام جهانی اروپا و هم نخستین دوره‌ای بود که مرحله مقدماتی را تجربه کرد؛ قالبی که تا امروز پابرجاست.

جام جهانی ۱۹۳۸؛ آخرین جام پیش از جنگ

فیفا در سال ۱۹۳۸ تصمیم گرفت برای دومین دوره متوالی، میزبانی جام جهانی را به یک کشور اروپایی واگذار کند و فرانسه به عنوان میزبان انتخاب شد. این تصمیم با اعتراض کشورهای آمریکای جنوبی، به‌ویژه آرژانتین و اروگوئه، همراه شد و هر دو کشور از حضور در مسابقات انصراف دادند.

در حالی که اروپا به آرامی به سمت جنگ جهانی دوم حرکت می‌کرد، جام جهانی ۱۹۳۸ در فضایی آمیخته با نگرانی و تنش‌های سیاسی برگزار شد. تنها یک سال بعد، آلمان به لهستان حمله کرد و جهان وارد بزرگ‌ترین جنگ تاریخ خود شد.

تکرار افتخار برای ایتالیا

ایتالیا که به عنوان مدافع عنوان قهرمانی وارد مسابقات شده بود، تیمی قدرتمند در اختیار داشت. شاگردان ویتوریو پوتزو، سرمربی افسانه‌ای آتزوری، موفق شدند در مسیر قهرمانی تیم‌های نروژ، فرانسه و برزیل را شکست دهند و به فینال برسند.

در دیدار پایانی، ایتالیا برابر مجارستان قرار گرفت؛ تیمی که یکی از زیباترین فوتبال‌های آن دوران را ارائه می‌کرد. با این حال، تجربه و کیفیت بالای ایتالیایی‌ها تعیین‌کننده بود و آن‌ها با پیروزی ۴ بر ۲، برای دومین دوره متوالی جام قهرمانی را بالای سر بردند.

ویتوریو پوتزو با این موفقیت، به تنها سرمربی تاریخ جام جهانی تبدیل شد که دو بار پیاپی عنوان قهرمانی را به دست آورده است؛ رکوردی که نزدیک به یک قرن بعد همچنان پابرجاست.

ستاره‌ای به نام لئونیداس

اگرچه ایتالیا جام قهرمانی را کسب کرد، اما ستاره اصلی مسابقات مهاجمی از برزیل بود؛ لئونیداس دا سیلوا، بازیکنی که بعدها به «الماس سیاه» مشهور شد. او با به ثمر رساندن ۷ گل، عنوان آقای گلی مسابقات را به دست آورد و به یکی از نخستین فوق‌ستاره‌های تاریخ فوتبال جهان تبدیل شد.

لئونیداس همچنین به محبوب شدن ضربه قیچی برگردان در فوتبال کمک کرد و بسیاری او را یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان دهه ۱۹۳۰ می‌دانند.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۳۸

– میزبان: فرانسه

– تعداد تیم‌ها: ۱۵

– قهرمان: ایتالیا

– نایب‌قهرمان: مجارستان

– مقام سوم: برزیل

– آقای گل: لئونیداس (برزیل) با ۷ گل

– نتیجه فینال: ایتالیا ۴ – ۲ مجارستان

– تعداد مسابقات: ۱۸

– تعداد گل‌ها: ۸۴

سایه جنگ بر فوتبال جهان

جام جهانی ۱۹۳۸ آخرین جشن بزرگ فوتبال پیش از تاریک‌ترین سال‌های تاریخ بشر بود. تنها چند ماه پس از پایان مسابقات، تنش‌های سیاسی در اروپا به اوج رسید و در سال ۱۹۳۹، آغاز جنگ جهانی دوم همه چیز را تغییر داد.

فیفا قصد داشت جام جهانی ۱۹۴۲ را برگزار کند و حتی کشورهایی مانند آلمان، برزیل و آرژانتین برای میزبانی اعلام آمادگی کرده بودند، اما جنگ فرصت برگزاری این رویداد را از جهان گرفت. شش سال بعد نیز شرایط برای بازگشت فوتبال به حالت عادی مهیا نبود و جام جهانی ۱۹۴۶ نیز لغو شد.

بدین ترتیب، جهان فوتبال برای هشت سال در سکوت فرو رفت؛ سکوتی که پایان آن، یکی از تلخ‌ترین و فراموش‌نشدنی‌ترین داستان‌های تاریخ جام جهانی را رقم زد: «ماراکانازو» در سال ۱۹۵۰.

سال‌های سکوت؛ وقتی جنگ، فوتبال را متوقف کرد

جام جهانی ۱۹۳۸ در حالی به پایان رسید که کمتر کسی تصور می‌کرد جهان تا سال‌ها رنگ آرامش را به خود نبیند. در نخستین دهه‌های قرن بیستم، فوتبال با سرعتی چشمگیر در حال گسترش بود و جام جهانی تنها در دو دوره توانسته بود خود را به عنوان مهم‌ترین رویداد فوتبالی جهان معرفی کند. اما وقوع جنگ جهانی دوم، نه‌تنها فوتبال، بلکه تمام جنبه‌های زندگی بشر را تحت تأثیر قرار داد.

در اول سپتامبر ۱۹۳۹، با حمله آلمان به لهستان، جنگ جهانی دوم آغاز شد؛ جنگی که تا سال ۱۹۴۵ ادامه یافت و جان ده‌ها میلیون نفر را گرفت. در این میان، بسیاری از ورزشگاه‌ها به مراکز نظامی یا پناهگاه تبدیل شدند، مسابقات داخلی کشورهای مختلف متوقف شد و تعداد زیادی از فوتبالیست‌ها راهی جبهه‌های جنگ شدند.

فیفا از مدت‌ها قبل در حال بررسی گزینه‌های میزبانی جام جهانی ۱۹۴۲ بود. برزیل، آرژانتین و آلمان از مهم‌ترین نامزدهای میزبانی به شمار می‌رفتند، اما با گسترش جنگ در اروپا و سپس ورود کشورهای مختلف به این درگیری، برگزاری مسابقات عملاً غیرممکن شد. به این ترتیب، برای نخستین بار در تاریخ، جام جهانی لغو شد.

جام جهانی ۱۹۴۲؛ جامی که هرگز برگزار نشد

لغو جام جهانی ۱۹۴۲، ضربه بزرگی به فوتبال جهان بود. بسیاری معتقدند اگر جنگ جهانی دوم رخ نمی‌داد، احتمالاً آمریکای جنوبی میزبان آن دوره می‌شد و شاید ستارگانی که هرگز فرصت حضور در جام جهانی را پیدا نکردند، می‌توانستند نام خود را در تاریخ ثبت کنند.

در این سال‌ها، بسیاری از بازیکنان برجسته فوتبال یا به خدمت سربازی فراخوانده شدند یا دوران حرفه‌ای‌شان به دلیل جنگ به پایان رسید. برخی نیز هرگز از میدان‌های نبرد بازنگشتند.

جام جهانی ۱۹۴۶؛ جهان هنوز آماده نبود

با پایان جنگ در سال ۱۹۴۵، انتظار می‌رفت جام جهانی به سرعت بازگردد، اما شرایط جهان چیز دیگری را نشان می‌داد. اقتصاد کشورهای مختلف ویران شده بود، زیرساخت‌ها آسیب دیده بودند و میلیون‌ها نفر همچنان با پیامدهای جنگ دست و پنجه نرم می‌کردند.

فیفا در نهایت تصمیم گرفت جام جهانی ۱۹۴۶ نیز برگزار نشود. بدین ترتیب، تاریخ جام جهانی شاهد یک وقفه هشت‌ساله شد؛ طولانی‌ترین وقفه‌ای که تاکنون در این مسابقات به ثبت رسیده است.

با این حال، در همان سال، فیفا تصمیم مهمی گرفت: برگزاری دوباره جام جهانی در سال ۱۹۵۰ و واگذاری میزبانی به برزیل؛ کشوری که قصد داشت با ساخت بزرگ‌ترین ورزشگاه جهان، بازگشت باشکوه فوتبال را جشن بگیرد.

جام جهانی ۱۹۵۰؛ ماراکانازو و اشک‌های برزیل

پس از ۱۲ سال انتظار، سرانجام جام جهانی در سال ۱۹۵۰ به صحنه بازگشت. برزیل که از جنگ جهانی دوم آسیب مستقیمی ندیده بود، با شور و اشتیاق فراوان خود را برای میزبانی آماده کرد و ورزشگاه عظیم ماراکانا را در شهر ریودوژانیرو ساخت؛ ورزشگاهی که در آن زمان بزرگ‌ترین ورزشگاه جهان محسوب می‌شد.

جام جهانی ۱۹۵۰ در بسیاری از جنبه‌ها با سایر ادوار متفاوت بود. برای نخستین و تنها بار در تاریخ، مسابقات فاقد فینال رسمی بود و قهرمان از طریق یک گروه نهایی چهار تیمی مشخص می‌شد. برزیل، اروگوئه، اسپانیا و سوئد چهار تیم حاضر در این مرحله بودند.

همه چیز برای جشن آماده بود برزیل با پیروزی‌های پرگل مقابل سوئد و اسپانیا، تنها به یک تساوی مقابل اروگوئه نیاز داشت تا قهرمان جهان شود. رسانه‌های برزیلی پیش از آغاز مسابقه، قهرمانی را قطعی می‌دانستند. حتی مدال‌های قهرمانی و روزنامه‌های ویژه جشن نیز از قبل آماده شده بودند.

در روز ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۰، حدود ۲۰۰ هزار تماشاگر در ورزشگاه ماراکانا حضور یافتند؛ رقمی که همچنان یکی از بزرگ‌ترین تجمع‌های تاریخ ورزش محسوب می‌شود.

ماراکانازو؛ تلخ‌ترین روز تاریخ فوتبال برزیل

برزیل در ابتدای نیمه دوم توسط فریاسا به گل رسید و ورزشگاه غرق در شادی شد، اما اروگوئه تسلیم نشد. خوان آلبرتو اسکیافینو در دقیقه ۶۶ بازی را به تساوی کشاند و در دقیقه ۷۹، آلکیدس گیجیا با ضربه‌ای تاریخی، دروازه برزیل را باز کرد.

سکوتی سنگین ماراکانا را فرا گرفت. اروگوئه با پیروزی ۲ بر ۱، برای دومین بار قهرمان جهان شد و یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ فوتبال را رقم زد.

این مسابقه بعدها با نام «ماراکانازو» (فاجعه ماراکانا) شناخته شد؛ واژه‌ای که هنوز هم برای بسیاری از برزیلی‌ها یادآور تلخ‌ترین خاطره تاریخ فوتبال این کشور است.

قربانی ماراکانازو

شاید هیچ‌کس به اندازه باربوسا، دروازه‌بان برزیل، از این شکست آسیب ندید. او سال‌ها بعد جمله‌ای تاریخی بر زبان آورد:

««در برزیل، حداکثر مجازات برای یک جرم، ۳۰ سال زندان است؛ اما من بیش از ۵۰ سال است که تاوان اشتباهی را می‌دهم که مرتکب شدم.»»

باربوسا تا پایان عمر، نماد آن شکست باقی ماند و بسیاری معتقدند با او ناعادلانه رفتار شد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۵۰

– میزبان: برزیل

– تعداد تیم‌ها: ۱۳

– قهرمان: اروگوئه

– نایب‌قهرمان: برزیل

– مقام سوم: سوئد

– آقای گل: آدیمیر (برزیل) با ۸ گل

– تعداد مسابقات: ۲۲

– تعداد گل‌ها: ۸۸

– مهم‌ترین اتفاق: پیروزی تاریخی اروگوئه مقابل برزیل در ماراکانا

میراث جام جهانی ۱۹۵۰

جام جهانی ۱۹۵۰ تنها بازگشت فوتبال پس از جنگ نبود؛ این مسابقات ثابت کرد که جام جهانی تا چه اندازه می‌تواند غیرقابل پیش‌بینی باشد. همچنین، این دوره آغازگر شکل‌گیری فرهنگ فوتبالی مدرن در برزیل بود؛ فرهنگی که تنها هشت سال بعد، با ظهور نوجوانی ۱۷ ساله به نام پله، جهان را برای همیشه تغییر داد.

اما پیش از ظهور پله، جام جهانی ۱۹۵۴ در سوئیس برگزار شد؛ تورنمنتی که با «معجزه برن» و یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ فوتبال همراه بود.

جام جهانی ۱۹۵۴؛ معجزه برن و پایان سلطه مجارهای شکست‌ناپذیر

چهار سال پس از «ماراکانازو»، فوتبال جهان آماده تجربه یکی دیگر از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ خود بود. جام جهانی ۱۹۵۴ در سوئیس برگزار شد؛ کشوری که به دلیل موقعیت جغرافیایی مناسب و بی‌طرفی تاریخی‌اش، گزینه‌ای ایده‌آل برای میزبانی محسوب می‌شد.

این دوره از مسابقات با حضور ۱۶ تیم برگزار شد و از همان ابتدا، یک تیم بیش از همه نگاه‌ها را به خود جلب کرده بود؛ مجارستان. تیمی که بعدها به «مجاری‌های جادویی» مشهور شد و بسیاری آن را یکی از بهترین تیم‌هایی می‌دانند که هرگز قهرمان جهان نشد.

تیمی که شکست‌ناپذیر به نظر می‌رسید. مجارستان با هدایت گوستاو شبش و ستارگانی همچون فرانس پوشکاش، شاندور کوچیش و زولتان چیبور، پیش از آغاز جام جهانی بیش از چهار سال شکست نخورده بود. آن‌ها در المپیک ۱۹۵۲ به مدال طلا رسیده بودند و یک سال قبل نیز با پیروزی تاریخی ۶ بر ۳ مقابل انگلیس در ورزشگاه ومبلی، جهان فوتبال را شگفت‌زده کرده بودند.

در مرحله گروهی جام جهانی، مجارستان کره جنوبی را ۹ بر صفر و آلمان غربی را ۸ بر ۳ شکست داد تا همه مطمئن شوند که قهرمانی، تنها یک تشریفات برای این تیم است.

شاندور کوچیش؛ ماشین گلزنی

یکی از ستاره‌های اصلی این مسابقات، شاندور کوچیش بود؛ مهاجمی که با قدرت سرزنی فوق‌العاده‌اش، مدافعان را به زانو درمی‌آورد. او در طول مسابقات ۱۱ گل به ثمر رساند؛ رکوردی که تا جام جهانی ۱۹۷۰ پابرجا ماند و همچنان یکی از بهترین عملکردهای تاریخ جام جهانی به شمار می‌رود.

معجزه برن

فینال جام جهانی ۱۹۵۴ در شهر برن سوئیس برگزار شد. مجارستان تنها در هشت دقیقه ابتدایی با دو گل از آلمان غربی پیش افتاد و به نظر می‌رسید همه چیز مطابق انتظار پیش می‌رود. اما آلمان‌ها که با هدایت سپ هربرگر وارد میدان شده بودند، دست به کاری زدند که بعدها «معجزه برن» نام گرفت.

آلمان غربی بازی را به تساوی کشاند و در دقیقه ۸۴، هلموت ران گل سوم را به ثمر رساند تا یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ ورزش رقم بخورد. پیروزی ۳ بر ۲ آلمان، نه‌تنها نخستین قهرمانی این کشور در جام جهانی را رقم زد، بلکه به نمادی از بازسازی آلمان پس از جنگ جهانی دوم تبدیل شد.

بسیاری از مورخان معتقدند «معجزه برن» نقش مهمی در بازگشت اعتمادبه‌نفس ملی در آلمان غربی داشت و فراتر از یک پیروزی ورزشی بود.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۵۴

– میزبان: سوئیس

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: آلمان غربی

– نایب‌قهرمان: مجارستان

– مقام سوم: اتریش

– آقای گل: شاندور کوچیش (مجارستان) با ۱۱ گل

– نتیجه فینال: آلمان غربی ۳ – ۲ مجارستان

– تعداد مسابقات: ۲۶

– تعداد گل‌ها: ۱۴۰ (بالاترین میانگین گل در تاریخ جام جهانی)

میراث جام جهانی ۱۹۵۴

اگرچه مجارستان هرگز نتوانست به رؤیای قهرمانی برسد، اما تیم پوشکاش همچنان در فهرست بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال جای دارد. در مقابل، آلمان غربی با این قهرمانی، نخستین گام خود را برای تبدیل شدن به یکی از قدرت‌های همیشگی فوتبال جهان برداشت.

جام جهانی ۱۹۵۸؛ ظهور پسری ۱۷ ساله به نام پله

اگر جام جهانی ۱۹۵۴ با شگفتی به پایان رسید، جام جهانی ۱۹۵۸ آغازگر دوران سلطه بزرگ‌ترین نام تاریخ فوتبال بود. سوئد میزبان ششمین دوره جام جهانی شد و برای نخستین بار، مسابقات به صورت گسترده از طریق تلویزیون در نقاط مختلف جهان پخش شد.

اما مهم‌ترین اتفاق این مسابقات، ظهور نوجوانی از برزیل بود که بعدها فوتبال را برای همیشه تغییر داد: ادسون آرانتس دو ناسیمنتو؛ همان پله.

تولد یک اسطوره

پله در زمان آغاز مسابقات تنها ۱۷ سال داشت. او به دلیل مصدومیت، دو دیدار ابتدایی برزیل را از دست داد، اما پس از بازگشت به ترکیب اصلی، نمایشی خیره‌کننده ارائه کرد.

در مرحله یک‌چهارم نهایی، تک‌گل او مقابل ولز، برزیل را راهی نیمه‌نهایی کرد. سپس در دیدار برابر فرانسه، هت‌تریک کرد تا همه جهان نام او را به خاطر بسپارند.

فینالی که پله را جاودانه کرد

دیدار نهایی میان برزیل و سوئد برگزار شد. میزبان خیلی زود به گل رسید، اما برزیل با درخشش پله و واوا، جریان بازی را تغییر داد و در نهایت با نتیجه ۵ بر ۲ به پیروزی رسید.

پله در این مسابقه دو گل به ثمر رساند؛ از جمله گلی که بسیاری آن را یکی از زیباترین گل‌های تاریخ فینال‌های جام جهانی می‌دانند. او با کنترل توپ روی مدافع و ضربه‌ای دقیق، نام خود را برای همیشه در تاریخ ثبت کرد.

پس از پایان مسابقه، پله نوجوان در میان اشک‌های شوق روی زمین افتاد. او جوان‌ترین قهرمان تاریخ جام جهانی شد؛ رکوردی که تا امروز پابرجاست.

ستارگان دیگر برزیل

اگرچه پله در مرکز توجه قرار داشت، اما تیم برزیل پر از ستاره‌های بزرگ بود:

– گارینشا

– دیدی

– واوا

– زاگالو

– نیلتون سانتوس

بسیاری این تیم را آغازگر سبک «سامبای فوتبال» می‌دانند؛ سبکی که بعدها به هویت فوتبال برزیل تبدیل شد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۵۸

– میزبان: سوئد

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: برزیل

– نایب‌قهرمان: سوئد

– مقام سوم: فرانسه

– آقای گل: ژوست فونتن (فرانسه) با ۱۳ گل

– نتیجه فینال: برزیل ۵ – ۲ سوئد

– تعداد مسابقات: ۳۵

– تعداد گل‌ها: ۱۲۶

رکوردی که هرگز شکسته نشد

یکی از ماندگارترین دستاوردهای جام جهانی ۱۹۵۸ متعلق به ژوست فونتن، مهاجم فرانسه است. او در تنها یک دوره جام جهانی موفق به زدن ۱۳ گل شد؛ رکوردی که پس از گذشت نزدیک به هفت دهه، همچنان دست‌نخورده باقی مانده است.

میراث جام جهانی ۱۹۵۸

جام جهانی ۱۹۵۸ نقطه آغاز عصر جدیدی در فوتبال بود. برزیل نخستین قهرمانی خود را به دست آورد، پله به جهان معرفی شد و فوتبال بیش از هر زمان دیگری به یک پدیده جهانی تبدیل شد.

در آن زمان، هیچ‌کس نمی‌دانست که پسر ۱۷ ساله برزیلی، در سال‌های آینده دو بار دیگر جام جهانی را فتح خواهد کرد و به بزرگ‌ترین اسطوره تاریخ این ورزش تبدیل خواهد شد.

جام جهانی ۱۹۶۲؛ تداوم سلطه برزیل و درخشش گارینشا

پس از قهرمانی خاطره‌انگیز برزیل در سوئد، نگاه‌ها در سال ۱۹۶۲ به شیلی دوخته شد؛ کشوری که تنها دو سال پیش از آغاز مسابقات، یکی از ویران‌کننده‌ترین زلزله‌های تاریخ بشر را تجربه کرده بود. بسیاری تصور می‌کردند شیلی توان میزبانی جام جهانی را نخواهد داشت، اما شعار مشهور رئیس کمیته برگزاری، کارلوس دیتبورن، همه چیز را تغییر داد:

««چون هیچ چیزی نداریم، همه کار خواهیم کرد.»»

این جمله به نمادی از اراده مردم شیلی تبدیل شد و جام جهانی ۱۹۶۲ سرانجام در این کشور برگزار شد.

پله مصدوم شد، گارینشا ظهور کرد

برزیل به عنوان مدافع عنوان قهرمانی وارد مسابقات شد و همچنان از ستارگان بزرگی مانند پله، گارینشا، زاگالو و دیدی بهره می‌برد. با این حال، در دومین دیدار مرحله گروهی، پله دچار مصدومیت شد و ادامه مسابقات را از دست داد.

در غیاب بزرگ‌ترین ستاره جهان، این گارینشا بود که بار تیم را به دوش کشید. وینگری با پاهای خمیده و تکنیکی شگفت‌انگیز که بسیاری او را بهترین دریبل‌زن تاریخ فوتبال می‌دانند.

گارینشا در مراحل حذفی نمایش خیره‌کننده‌ای داشت؛ او در پیروزی مقابل انگلیس و شیلی نقش اصلی را ایفا کرد و برزیل را به فینال رساند.

نبرد سانتیاگو؛ خشن‌ترین بازی تاریخ جام جهانی

جام جهانی ۱۹۶۲ تنها به خاطر درخشش برزیل به یاد آورده نمی‌شود. دیدار شیلی و ایتالیا در مرحله گروهی که بعدها به «نبرد سانتیاگو» مشهور شد، یکی از خشن‌ترین مسابقات تاریخ فوتبال به شمار می‌رود.

در این بازی، بازیکنان دو تیم بارها با یکدیگر درگیر شدند، پلیس برای آرام کردن اوضاع وارد زمین شد و دو بازیکن ایتالیا نیز اخراج شدند. این مسابقه بعدها به یکی از دلایل اصلی سخت‌گیرانه‌تر شدن قوانین داوری در فوتبال تبدیل شد.

دومین جام متوالی

برزیل در دیدار پایانی به مصاف چکسلواکی رفت؛ تیمی که پس از ۲۸ سال بار دیگر به فینال جام جهانی رسیده بود. چکسلواکی ابتدا از حریف خود پیش افتاد، اما برزیلی‌ها با گل‌های آمارالدو، زیتو و واوا، بازی را ۳ بر ۱ به سود خود به پایان رساندند.

با این پیروزی، برزیل به دومین تیم تاریخ تبدیل شد که از عنوان قهرمانی خود دفاع می‌کند. همچنین، این موفقیت آغازگر تثبیت جایگاه سلسائو به عنوان قدرت اول فوتبال جهان بود.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۶۲

– میزبان: شیلی

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: برزیل

– نایب‌قهرمان: چکسلواکی

– مقام سوم: شیلی

– آقای گل: گارینشا، واوا، لئونل سانچز، درازن یرکوویچ، فلوریان آلبرت و والنتین ایوانوف (هر کدام ۴ گل)

– نتیجه فینال: برزیل ۳ – ۱ چکسلواکی

– تعداد مسابقات: ۳۲

– تعداد گل‌ها: ۸۹

میراث جام جهانی ۱۹۶۲

جام جهانی شیلی ثابت کرد که برزیل فقط به پله وابسته نیست. گارینشا در غیاب ستاره اصلی تیم، نمایش‌هایی ارائه کرد که هنوز هم در آرشیو فوتبال جهان مورد ستایش قرار می‌گیرد. بسیاری معتقدند جام جهانی ۱۹۶۲ بهترین تورنمنت دوران حرفه‌ای او بود. 

جام جهانی ۱۹۶۶؛ فوتبال به خانه آمد

در سال ۱۹۶۶، انگلستان برای نخستین بار میزبانی جام جهانی را بر عهده گرفت. کشوری که خود را زادگاه فوتبال مدرن می‌دانست، حالا این فرصت را داشت که برای نخستین بار جام قهرمانی را نیز به دست آورد.

این دوره از مسابقات با اتفاقات عجیبی همراه بود. مهم‌ترین آن‌ها، سرقت جام ژول ریمه چند ماه پیش از آغاز مسابقات بود. جام قهرمانی که در یک نمایشگاه عمومی در لندن به نمایش گذاشته شده بود، به سرقت رفت و پلیس برای مدتی از یافتن آن ناتوان ماند.

سرانجام، سگی به نام «پیکلز» جام را در میان بوته‌ها پیدا کرد و به قهرمان ملی انگلیسی‌ها تبدیل شد!

راه دشوار سه‌شیرها

تیم ملی انگلیس با هدایت آلف رمزی، یکی از منسجم‌ترین تیم‌های آن دوران را در اختیار داشت. بازیکنانی مانند بابی چارلتون، گوردون بنکس و جک چارلتون، ستون‌های اصلی این تیم بودند.

انگلیس در نیمه‌نهایی با نتیجه ۲ بر ۱ پرتغال اوزه‌بیو را شکست داد و راهی فینال شد. در سوی دیگر، آلمان غربی نیز پس از عبور از شوروی به دیدار پایانی رسید.

جنجالی‌ترین گل تاریخ فینال‌های جام جهانی

فینال جام جهانی ۱۹۶۶ در ورزشگاه ومبلی برگزار شد. بازی پس از ۹۰ دقیقه با تساوی ۲-۲ به پایان رسید و به وقت‌های اضافه کشیده شد.

در دقیقه ۱۰۱، جف هرست ضربه‌ای به سمت دروازه آلمان زد. توپ پس از برخورد به تیر افقی روی خط فرود آمد و سپس توسط مدافعان دور شد. داور پس از مشورت با کمک‌داور شوروی، گل را پذیرفت.

این صحنه تا امروز یکی از بحث‌برانگیزترین لحظات تاریخ فوتبال محسوب می‌شود. با وجود پیشرفت فناوری و بازبینی‌های متعدد، هنوز هم درباره عبور کامل توپ از خط دروازه اختلاف نظر وجود دارد.

جف هرست در ادامه یک گل دیگر نیز به ثمر رساند تا انگلیس با پیروزی ۴ بر ۲، نخستین و تاکنون تنها قهرمانی خود در جام جهانی را جشن بگیرد.

هت‌تریک تاریخی جف هرست

هرست با سه گل در فینال، به نخستین و تنها بازیکن تاریخ تبدیل شد که در دیدار نهایی جام جهانی هت‌تریک کرده است؛ رکوردی که پس از گذشت دهه‌ها همچنان پابرجاست.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۶۶

– میزبان: انگلستان

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: انگلستان

– نایب‌قهرمان: آلمان غربی

– مقام سوم: پرتغال

– آقای گل: اوزه‌بیو (پرتغال) با ۹ گل

– نتیجه فینال: انگلستان ۴ – ۲ آلمان غربی (پس از وقت اضافه)

– تعداد مسابقات: ۳۲

– تعداد گل‌ها: ۸۹

میراث جام جهانی ۱۹۶۶

برای انگلیسی‌ها، جام جهانی ۱۹۶۶ چیزی فراتر از یک قهرمانی بود؛ این مسابقات به بخشی از هویت ملی آن‌ها تبدیل شد. عبارت مشهور گزارشگر انگلیسی هنگام گل سوم هرست، «آن‌ها فکر می‌کنند همه چیز تمام شده؛ حالا تمام شد!» هنوز هم یکی از معروف‌ترین جملات تاریخ ورزش است.

از سوی دیگر، این جام جهانی آغازگر دوران جدیدی از رقابت میان انگلیس و آلمان بود؛ رقابتی که در دهه‌های بعد بارها تکرار شد.

اما فوتبال در آستانه ورود به یکی از باشکوه‌ترین دهه‌های خود قرار داشت؛ دهه‌ای که با درخشش پله، ظهور یوهان کرایف و تولد فوتبال مدرن همراه شد.

جام جهانی ۱۹۷۰؛ خداحافظی باشکوه پله و تولد بهترین تیم تاریخ

جام جهانی ۱۹۷۰ در مکزیک، از نگاه بسیاری از کارشناسان، یکی از بهترین ادوار تاریخ این مسابقات و شاید محل حضور بهترین تیم ملی تاریخ فوتبال بود. این نخستین جام جهانی بود که به‌صورت گسترده و رنگی از تلویزیون پخش شد و میلیون‌ها نفر در سراسر جهان توانستند جادوی فوتبال را با کیفیتی متفاوت تماشا کنند.

برزیل با تیمی رؤیایی پا به مسابقات گذاشت؛ تیمی متشکل از پله، ژائیرزینیو، توستائو، ریولینو و کارلوس آلبرتو. این نسل طلایی، فوتبال را به هنر تبدیل کرده بود.

آخرین رقص پادشاه

پله که اکنون ۲۹ سال داشت، برای چهارمین و آخرین بار در جام جهانی حضور پیدا می‌کرد. او که در سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ قهرمان شده بود، به دنبال ثبت رکوردی جاودانه بود؛ سه قهرمانی در جام جهانی.

برزیل در مسیر قهرمانی، تمامی مسابقات خود را با پیروزی پشت سر گذاشت. آن‌ها در مرحله گروهی از سد چکسلواکی، انگلیس و رومانی گذشتند و سپس پرو و اروگوئه را شکست دادند تا به فینال برسند.

فینالی برای تاریخ

در دیدار پایانی، برزیل برابر ایتالیا قرار گرفت؛ تیمی که خود دو قهرمانی جهان را در کارنامه داشت. پله گل نخست بازی را به ثمر رساند و سلسائو در نهایت با نتیجه ۴ بر ۱ پیروز شد.

گل چهارم برزیل، که با پاس پله و ضربه کارلوس آلبرتو به ثمر رسید، هنوز هم یکی از زیباترین گل‌های تیمی تاریخ فوتبال محسوب می‌شود.

با این قهرمانی، برزیل برای سومین بار جام جهانی را فتح کرد و مطابق قوانین آن زمان، جام ژول ریمه را برای همیشه در اختیار گرفت. همچنین، پله به تنها بازیکن تاریخ تبدیل شد که سه بار قهرمان جام جهانی شده است.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۷۰

– میزبان: مکزیک

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: برزیل

– نایب‌قهرمان: ایتالیا

– مقام سوم: آلمان غربی

– آقای گل: گرد مولر (آلمان غربی) با ۱۰ گل

– نتیجه فینال: برزیل ۴ – ۱ ایتالیا

– تعداد مسابقات: ۳۲

– تعداد گل‌ها: ۹۵

جام جهانی ۱۹۷۴؛ انقلاب فوتبال با یوهان کرایف

چهار سال بعد، آلمان غربی میزبان جام جهانی شد؛ تورنمنتی که با ظهور مفهومی جدید در فوتبال همراه بود: «فوتبال تمام‌عیار» یا Total Football.

مغز متفکر این سبک، رینوس میخلس، سرمربی هلند بود و رهبر آن در زمین، یوهان کرایف؛ بازیکنی که بسیاری او را تأثیرگذارترین فوتبالیست تاریخ از نظر تاکتیکی می‌دانند.

هلند؛ تیمی که جهان را عاشق خود کرد

هلند بدون آنکه پیش از این افتخار بزرگی در سطح ملی کسب کرده باشد، با فوتبالی چشم‌نواز وارد مسابقات شد. بازیکنان این تیم به‌طور مداوم جای خود را در زمین تغییر می‌دادند و ساختاری سیال و مدرن ارائه می‌کردند.

کرایف، نیسکنس و رپ، ستارگان اصلی این تیم بودند. هلند در مسیر رسیدن به فینال، آرژانتین و برزیل را شکست داد و به عنوان محبوب‌ترین تیم مسابقات شناخته شد.

فینال؛ نبرد تاکتیک و واقع‌گرایی

در فینال، هلند برابر میزبان قرار گرفت. جالب اینکه هلندی‌ها پیش از آنکه حتی بازیکنی از آلمان توپ را لمس کند، صاحب یک ضربه پنالتی شدند و یوهان نیسکنس آن را به گل تبدیل کرد.

اما آلمان غربی با رهبری فرانتس بکن‌باوئر و درخشش گرد مولر، بازی را برگرداند و با نتیجه ۲ بر ۱ به پیروزی رسید.

این دومین قهرمانی آلمان غربی در جام جهانی بود، اما بسیاری معتقدند میراث واقعی این تورنمنت، فوتبال زیبای هلند و یوهان کرایف بود.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۷۴

– میزبان: آلمان غربی

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: آلمان غربی

– نایب‌قهرمان: هلند

– مقام سوم: لهستان

– آقای گل: گرد مولر (آلمان غربی) با ۴ گل

– نتیجه فینال: آلمان غربی ۲ – ۱ هلند

– تعداد مسابقات: ۳۸

– تعداد گل‌ها: ۹۷

میراث دهه ۱۹۷۰

جام‌های جهانی ۱۹۷۰ و ۱۹۷۴، دو روی متفاوت فوتبال را به نمایش گذاشتند؛ از یک سو، برزیلِ پله که فوتبال را به هنر تبدیل کرد و از سوی دیگر، هلندِ کرایف که تاکتیک‌های مدرن را به جهان معرفی کرد.

اگر پله نماد عظمت فوتبال کلاسیک بود، کرایف معمار فوتبال مدرن محسوب می‌شد. تأثیر این دو اسطوره، دهه‌ها بعد نیز در سبک بازی تیم‌ها و نسل‌های مختلف فوتبال دیده شد.

اما تاریخ جام جهانی هنوز ستاره‌های بزرگی را در آستین داشت؛ از ماریو کمپس و آرژانتین ۱۹۷۸ گرفته تا درخشش مارادونا در دهه ۱۹۸۰ و ظهور نسل جدیدی از اسطوره‌ها.

جام جهانی ۱۹۷۸؛ آرژانتین و نخستین ستاره بر سینه

جام جهانی ۱۹۷۸ در شرایطی به میزبانی آرژانتین برگزار شد که این کشور روزهای پرتلاطمی را پشت سر می‌گذاشت. حکومت نظامی بر آرژانتین حاکم بود و فضای سیاسی کشور، سایه‌ای سنگین بر مسابقات انداخته بود. با این حال، فوتبال بار دیگر به نقطه اتصال میلیون‌ها نفر در سراسر جهان تبدیل شد.

این نخستین بار بود که آرژانتین میزبانی جام جهانی را بر عهده داشت و مردم این کشور امیدوار بودند پس از سال‌ها انتظار، تیم ملی‌شان به نخستین قهرمانی تاریخ خود دست پیدا کند.

ماریو کمپس؛ قهرمان مردم

ستاره بی‌چون‌وچرای آرژانتین در این مسابقات، ماریو کمپس بود؛ مهاجمی که با قدرت تمام خط دفاعی حریفان را در هم می‌شکست. او در طول تورنمنت شش گل به ثمر رساند و نقش مهمی در مسیر قهرمانی آلبی‌سلسته ایفا کرد.

آرژانتین در مرحله دوم گروهی، برای رسیدن به فینال نیاز داشت با اختلاف زیادی پرو را شکست دهد. آن‌ها با نتیجه ۶ بر صفر به پیروزی رسیدند؛ مسابقه‌ای که سال‌ها بعد، شایعات و بحث‌های فراوانی درباره آن مطرح شد.

فینال در بوئنوس‌آیرس

دیدار پایانی میان آرژانتین و هلند برگزار شد. هلندی‌ها برای دومین دوره متوالی به فینال رسیده بودند و امیدوار بودند پس از ناکامی در سال ۱۹۷۴، این بار جام را بالای سر ببرند.

بازی پس از ۹۰ دقیقه با تساوی ۱-۱ به پایان رسید و به وقت‌های اضافه کشیده شد. در نهایت، دو گل دیگر از سوی آرژانتین، پیروزی ۳ بر ۱ و نخستین قهرمانی تاریخ این کشور را رقم زد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۷۸

– میزبان: آرژانتین

– تعداد تیم‌ها: ۱۶

– قهرمان: آرژانتین

– نایب‌قهرمان: هلند

– مقام سوم: برزیل

– آقای گل: ماریو کمپس (آرژانتین) با ۶ گل

– نتیجه فینال: آرژانتین ۳ – ۱ هلند (پس از وقت اضافه)

– تعداد مسابقات: ۳۸

– تعداد گل‌ها: ۱۰۲

جام جهانی ۱۹۸۲؛ شب جادویی ایتالیا و درخشش پائولو روسی

جام جهانی ۱۹۸۲ در اسپانیا برگزار شد و برای نخستین بار تعداد تیم‌های حاضر از ۱۶ به ۲۴ افزایش یافت. این تغییر، آغاز عصر جدیدی در تاریخ جام جهانی بود و فرصت بیشتری به کشورهای مختلف برای حضور در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال جهان داد.

پائولو روسی؛ از محرومیت تا قهرمانی

شاید عجیب‌ترین داستان این جام جهانی، مربوط به پائولو روسی باشد. مهاجم ایتالیا پس از پشت سر گذاشتن محرومیتی طولانی، با انتقادات فراوان وارد مسابقات شد و در مرحله گروهی عملکرد درخشانی نداشت.

اما همه چیز در مرحله دوم تغییر کرد.ایتالیا در گروهی قرار گرفت که برزیل، آرژانتین و ایتالیا را بسیاری «گروه مرگ» می‌نامیدند. در دیداری که هنوز هم یکی از بهترین مسابقات تاریخ جام جهانی محسوب می‌شود، ایتالیا با هت‌تریک پائولو روسی، برزیل رؤیایی زیکو، سقراطس و فالکائو را با نتیجه ۳ بر ۲ شکست داد.

روسی در ادامه نیز درخشید و با ۶ گل، عنوان آقای گلی مسابقات را به دست آورد.

سومین ستاره آتزوری

ایتالیا در فینال به مصاف آلمان غربی رفت. شاگردان انزو بئرزوت با نمایشی مقتدرانه، حریف خود را ۳ بر ۱ شکست دادند و برای سومین بار قهرمان جهان شدند.

تصویر ساندرو پرتینی، رئیس‌جمهور وقت ایتالیا، که پس از گل سوم با هیجان در جایگاه ویژه شادی می‌کرد، به یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ جام جهانی تبدیل شد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۸۲

– میزبان: اسپانیا

– تعداد تیم‌ها: ۲۴

– قهرمان: ایتالیا

– نایب‌قهرمان: آلمان غربی

– مقام سوم: لهستان

– آقای گل: پائولو روسی (ایتالیا) با ۶ گل

– نتیجه فینال: ایتالیا ۳ – ۱ آلمان غربی

– تعداد مسابقات: ۵۲

– تعداد گل‌ها: ۱۴۶

جام جهانی ۱۹۸۶؛ دست خدا و تولد اسطوره‌ای به نام مارادونا

اگر قرار باشد تنها یک بازیکن را به عنوان نماد یک جام جهانی انتخاب کنیم، احتمالاً هیچ نامی به اندازه دیه‌گو آرماندو مارادونا شایسته جام جهانی ۱۹۸۶ نباشد.

مکزیک، که پیش‌تر در سال ۱۹۷۰ نیز میزبان بود، به نخستین کشوری تبدیل شد که دو بار جام جهانی را برگزار می‌کند. اما این تورنمنت بیش از هر چیز، متعلق به مردی بود که با پای چپ خود تاریخ را بازنویسی کرد.

دست خدا

در مرحله یک‌چهارم نهایی، آرژانتین به مصاف انگلیس رفت؛ دیداری که تنها چهار سال پس از جنگ فالکلند، بار احساسی و سیاسی فراوانی داشت.

مارادونا در دقیقه ۵۱ با ضربه‌ای که بعدها «دست خدا» نام گرفت، دروازه انگلیس را باز کرد. داور متوجه خطای هند نشد و گل را پذیرفت.

تنها چهار دقیقه بعد، مارادونا یکی از زیباترین گل‌های تاریخ فوتبال را به ثمر رساند. او با عبور از میان چندین بازیکن انگلیس، توپ را وارد دروازه کرد؛ گلی که بعدها از سوی فیفا به عنوان «گل قرن» انتخاب شد.

مردی که یک ملت را قهرمان کرد

مارادونا در طول مسابقات، تقریباً به تنهایی آرژانتین را به قهرمانی رساند. او در پنج گل از شش گل آرژانتین در مراحل حذفی نقش مستقیم داشت و در فینال نیز با پاس گل خود، زمینه‌ساز پیروزی تیمش شد.

آرژانتین در دیدار پایانی با نتیجه ۳ بر ۲ آلمان غربی را شکست داد و برای دومین بار قهرمان جهان شد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۸۶

– میزبان: مکزیک

– تعداد تیم‌ها: ۲۴

– قهرمان: آرژانتین

– نایب‌قهرمان: آلمان غربی

– مقام سوم: فرانسه

– آقای گل: گری لینه‌کر (انگلیس) با ۶ گل

– نتیجه فینال: آرژانتین ۳ – ۲ آلمان غربی

– تعداد مسابقات: ۵۲

– تعداد گل‌ها: ۱۳۲

میراث مارادونا

جام جهانی ۱۹۸۶ بیش از آنکه متعلق به آرژانتین باشد، متعلق به مارادونا بود. بسیاری از کارشناسان معتقدند هیچ بازیکنی در تاریخ جام جهانی، به اندازه او در یک دوره بر سرنوشت تیمش تأثیر نگذاشته است.

مارادونا در مکزیک، از یک ستاره بزرگ به یک اسطوره جاودانه تبدیل شد؛ اسطوره‌ای که نامش تا ابد با جام جهانی گره خورده است.

جام جهانی ۱۹۹۰؛ اشک‌های مارادونا و انتقام آلمان

جام جهانی ۱۹۹۰ در ایتالیا برگزار شد؛ تورنمنتی که از نظر بسیاری، دفاعی‌ترین و کم‌گل‌ترین جام جهانی دوران مدرن به شمار می‌رود. با این حال، این مسابقات صحنه پایان یک عصر و آغاز عصری دیگر بود.

آرژانتینِ مارادونا به عنوان مدافع عنوان قهرمانی وارد مسابقات شد، اما شرایط با چهار سال قبل تفاوت داشت. مارادونا با مصدومیت و مشکلات جسمانی دست‌وپنجه نرم می‌کرد و تیمش نیز دیگر آن قدرت سابق را نداشت.

شگفتی کامرون

یکی از مهم‌ترین اتفاقات این جام، در همان دیدار افتتاحیه رقم خورد. تیم ملی کامرون با گل فرانسوا اومان بییک، آرژانتین را ۱-۰ شکست داد و یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ جام جهانی را رقم زد.

در ادامه، راژه میلا، مهاجم ۳۸ ساله کامرون، با رقص‌های معروفش کنار پرچم کرنر به یکی از نمادهای این جام تبدیل شد و تیمش را تا مرحله یک‌چهارم نهایی رساند؛ اتفاقی که برای نخستین بار یک تیم آفریقایی را تا این مرحله پیش برد.

تکرار فینال ۱۹۸۶

سرنوشت بار دیگر آرژانتین و آلمان غربی را در فینال مقابل هم قرار داد. دیداری که برخلاف فینال پرگل ۱۹۸۶، بسیار بسته و فیزیکی دنبال شد.

در دقیقه ۸۵، آندریاس برمه از روی نقطه پنالتی تنها گل مسابقه را به ثمر رساند تا آلمان غربی با پیروزی ۱ بر صفر، انتقام شکست چهار سال قبل را بگیرد و سومین قهرمانی خود را جشن بگیرد.

تصویر مارادونا که پس از سوت پایان با چشمانی اشکبار زمین مسابقه را ترک می‌کرد، به یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ جام جهانی تبدیل شد.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۹۰

– میزبان: ایتالیا

– تعداد تیم‌ها: ۲۴

– قهرمان: آلمان غربی

– نایب‌قهرمان: آرژانتین

– مقام سوم: ایتالیا

– آقای گل: سالواتوره اسکیلاچی (ایتالیا) با ۶ گل

– نتیجه فینال: آلمان غربی ۱ – ۰ آرژانتین

– تعداد مسابقات: ۵۲

– تعداد گل‌ها: ۱۱۵

جام جهانی ۱۹۹۴؛ فوتبال به آمریکا رفت

وقتی فیفا تصمیم گرفت میزبانی جام جهانی را به ایالات متحده واگذار کند، بسیاری تردید داشتند که کشوری با محبوبیت اندک فوتبال بتواند میزبان موفقی باشد. اما جام جهانی ۱۹۹۴ تمام معادلات را تغییر داد.

این مسابقات با ثبت رکورد حضور تماشاگران، به یکی از موفق‌ترین ادوار تاریخ جام جهانی تبدیل شد و راه را برای رشد فوتبال در آمریکا هموار کرد.

تراژدی آندرس اسکوبار

جام جهانی ۱۹۹۴ با یکی از تلخ‌ترین اتفاقات تاریخ فوتبال نیز همراه بود. آندرس اسکوبار، مدافع تیم ملی کلمبیا، در دیدار مقابل آمریکا به اشتباه دروازه خودی را باز کرد.

چند هفته پس از بازگشت به کشورش، او در شهر مدلین به قتل رسید؛ حادثه‌ای که جهان فوتبال را در شوک فرو برد و یکی از غم‌انگیزترین فصل‌های تاریخ این ورزش را رقم زد.

فینالی بدون گل

برزیل و ایتالیا در فینال به مصاف هم رفتند. برای نخستین بار در تاریخ، قهرمان جام جهانی از طریق ضربات پنالتی مشخص شد.

پس از تساوی بدون گل در ۱۲۰ دقیقه، روبرتو باجو، ستاره ایتالیا، پشت آخرین ضربه پنالتی ایستاد. ضربه او از بالای دروازه به بیرون رفت و برزیل با نتیجه ۳ بر ۲ در ضربات پنالتی، چهارمین قهرمانی خود را جشن گرفت.

تصویر باجو با سر خمیده و نگاهش به آسمان، هنوز هم یکی از مشهورترین قاب‌های تاریخ جام جهانی است.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۹۴

– میزبان: ایالات متحده آمریکا

– تعداد تیم‌ها: ۲۴

– قهرمان: برزیل

– نایب‌قهرمان: ایتالیا

– مقام سوم: سوئد

– آقای گل: خریستو استویچکوف (بلغارستان) و اولگ سالنکو (روسیه) با ۶ گل

– نتیجه فینال: برزیل ۰ – ۰ ایتالیا (پیروزی ۳-۲ در ضربات پنالتی)

– تعداد مسابقات: ۵۲

– تعداد گل‌ها: ۱۴۱

جام جهانی ۱۹۹۸؛ ظهور رونالدوی پدیده و تولد عصر جدید

فرانسه در سال ۱۹۹۸ میزبان جام جهانی شد؛ تورنمنتی که برای نخستین بار با حضور ۳۲ تیم برگزار شد و شکل جدید مسابقات را به جهان معرفی کرد.

اما پیش از آغاز مسابقات، همه نگاه‌ها به یک نام دوخته شده بود: رونالدو نازاریو.

رونالدوی جوان و تیم رؤیایی برزیل

رونالدو که تنها ۲۱ سال داشت، بهترین بازیکن جهان محسوب می‌شد و بسیاری او را جانشین پله و مارادونا می‌دانستند. برزیل با حضور ستارگانی مانند رونالدو، ریوالدو، ببتو و کافو به فینال رسید و آماده دفاع از عنوان قهرمانی بود.

اما چند ساعت پیش از دیدار نهایی، اتفاقی عجیب رخ داد. رونالدو دچار تشنج شد و حضور او در فینال تا آخرین لحظه در هاله‌ای از ابهام قرار داشت.

شب زیدان

در سوی دیگر، فرانسه با هدایت امه ژاکه و درخشش زین‌الدین زیدان به دنبال نخستین قهرمانی تاریخ خود بود.

زیدان در فینال دو بار با ضربات سر دروازه برزیل را باز کرد و امانوئل پتی نیز گل سوم را به ثمر رساند تا فرانسه با پیروزی ۳ بر صفر، نخستین ستاره را روی پیراهن خود ثبت کند.

آمار و ارقام جام جهانی ۱۹۹۸

– میزبان: فرانسه

– تعداد تیم‌ها: ۳۲

– قهرمان: فرانسه

– نایب‌قهرمان: برزیل

– مقام سوم: کرواسی

– آقای گل: داور شوکر (کرواسی) با ۶ گل

– نتیجه فینال: فرانسه ۳ – ۰ برزیل

– تعداد مسابقات: ۶۴

– تعداد گل‌ها: ۱۷۱

پایان قرن 

جام جهانی ۱۹۹۸، آخرین جام جهانی قرن بیستم بود؛ تورنمنتی که هم شاهد ظهور قدرتی جدید به نام فرانسه بود و هم زمینه را برای ورود فوتبال به هزاره سوم فراهم کرد.

با آغاز قرن بیست‌ویکم، فوتبال قرار بود شاهد داستان‌های تازه‌ای باشد؛ از بازگشت باشکوه رونالدو در سال ۲۰۰۲ گرفته تا ظهور نسل طلایی اسپانیا و رقابت تاریخی لیونل مسی و کریستیانو رونالدو.

جام جهانی ۲۰۰۲؛ بازگشت پدیده و نخستین جام آسیایی

جام جهانی ۲۰۰۲ نقطه عطفی در تاریخ این رقابت‌ها بود. برای نخستین بار، میزبانی به دو کشور سپرده شد و برای نخستین بار، جام جهانی در قاره آسیا برگزار شد. ژاپن و کره جنوبی با میزبانی مشترک، صفحه‌ای تازه در تاریخ فوتبال جهان گشودند.

این مسابقات سرشار از شگفتی بود؛ از حذف زودهنگام مدافع عنوان قهرمانی و نایب‌قهرمان دوره قبل گرفته تا درخشش تیم‌هایی مانند ترکیه، کره جنوبی و سنگال.

بازگشت مردی که همه او را تمام‌شده می‌دانستند

چهار سال پیش، رونالدو نازاریو با چشمانی اشکبار و بدنی ناتوان، فینال جام جهانی ۱۹۹۸ را ترک کرده بود. اما بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲، او دو مصدومیت شدید زانو را پشت سر گذاشت؛ مصدومیت‌هایی که بسیاری معتقد بودند به دوران حرفه‌ای او پایان داده‌اند.

با این حال، «پدیده» بازگشت

رونالدو در جام جهانی ۲۰۰۲، نمایشی خیره‌کننده ارائه کرد و با ۸ گل، عنوان آقای گلی مسابقات را به دست آورد. مدل موی عجیب او نیز به یکی از نمادهای آن جام جهانی تبدیل شد.

شگفتی‌های آسیا

در نخستین دیدار مسابقات، سنگال با نتیجه ۱ بر ۰ فرانسه، مدافع عنوان قهرمانی، را شکست داد. فرانسه بدون به ثمر رساندن حتی یک گل از مرحله گروهی حذف شد؛ اتفاقی که یکی از بزرگ‌ترین ناکامی‌های تاریخ جام جهانی به شمار می‌رود.

از سوی دیگر، کره جنوبی با هدایت گاس هیدینک تا نیمه‌نهایی پیش رفت و به نخستین تیم آسیایی تبدیل شد که به جمع چهار تیم پایانی جام جهانی راه پیدا می‌کند. البته مسیر کره جنوبی با قضاوت‌های جنجالی در دیدارهای مقابل ایتالیا و اسپانیا نیز همراه بود؛ موضوعی که هنوز هم مورد بحث قرار می‌گیرد.

فینال؛ انتقام رونالدو

برزیل و آلمان در فینال به مصاف یکدیگر رفتند؛ دیداری که برای نخستین بار این دو قدرت بزرگ فوتبال را در جام جهانی مقابل هم قرار می‌داد.

رونالدو هر دو گل برزیل را به ثمر رساند تا سلسائو با پیروزی ۲ بر صفر، پنجمین قهرمانی خود را جشن بگیرد و به پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی تبدیل شود.

تصویر رونالدو در پایان مسابقه، در حالی که جام را بالای سر برده بود، نمادی از یکی از بزرگ‌ترین بازگشت‌های تاریخ ورزش شد.

آمار و ارقام جام جهانی ۲۰۰۲

– میزبان: کره جنوبی و ژاپن

– تعداد تیم‌ها: ۳۲

– قهرمان: برزیل

– نایب‌قهرمان: آلمان

– مقام سوم: ترکیه

– آقای گل: رونالدو (برزیل) با ۸ گل

– نتیجه فینال: برزیل ۲ – ۰ آلمان

– تعداد مسابقات: ۶۴

– تعداد گل‌ها: ۱۶۱

جام جهانی ۲۰۰۶؛ آخرین رقص زیدان

جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان برگزار شد و بسیاری آن را یکی از متعادل‌ترین و باکیفیت‌ترین ادوار تاریخ این مسابقات می‌دانند. این جام جهانی، آخرین حضور چندین اسطوره بزرگ فوتبال، از جمله زین‌الدین زیدان، بود.

زیدان؛ بازگشتی برای جاودانگی

زیدان که پیش از آغاز مسابقات اعلام کرده بود پس از جام جهانی از فوتبال خداحافظی خواهد کرد، فرانسه را با نمایشی درخشان به فینال رساند.

او در مراحل حذفی مقابل اسپانیا، برزیل و پرتغال درخشید و بار دیگر ثابت کرد که یکی از بزرگ‌ترین هافبک‌های تاریخ فوتبال است.

فینال میان فرانسه و ایتالیا برگزار شد. زیدان در همان دقایق ابتدایی از روی نقطه پنالتی، با ضربه‌ای چیپ دروازه ایتالیا را باز کرد، اما مارکو ماتراتزی بازی را به تساوی کشاند.

در وقت‌های اضافه، اتفاقی رخ داد که هیچ‌کس انتظارش را نداشت. زیدان پس از درگیری لفظی با ماتراتزی، با ضربه سر به سینه او کوبید و از زمین مسابقه اخراج شد.

تصویر زیدان که در مسیر خروج از زمین، از کنار جام جهانی عبور می‌کند، یکی از نمادین‌ترین تصاویر تاریخ ورزش است.

چهارمین ستاره آتزوری

ایتالیا در نهایت در ضربات پنالتی با نتیجه ۵ بر ۳ به پیروزی رسید و چهارمین قهرمانی خود را جشن گرفت.

آمار و ارقام جام جهانی ۲۰۰۶

– میزبان: آلمان

– تعداد تیم‌ها: ۳۲

– قهرمان: ایتالیا

– نایب‌قهرمان: فرانسه

– مقام سوم: آلمان

– آقای گل: میروسلاو کلوزه (آلمان) با ۵ گل

– نتیجه فینال: ایتالیا ۱ – ۱ فرانسه (پیروزی ۵-۳ در ضربات پنالتی)

– تعداد مسابقات: ۶۴

– تعداد گل‌ها: ۱۴۷

جام جهانی ۲۰۱۰؛ اسپانیا و کامل شدن فوتبال مالکانه

آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۰ به نخستین کشور آفریقایی تبدیل شد که میزبان جام جهانی می‌شود. این مسابقات نه‌تنها به خاطر فوتبال، بلکه به دلیل صدای مداوم «وووزلا» نیز در ذهن هواداران باقی مانده است.

عصر طلایی اسپانیا

اسپانیا با نسلی استثنایی وارد مسابقات شد؛ ایکر کاسیاس، ژاوی، اینیستا، ژاوی آلونسو، داوید ویا و سرخیو راموس تنها بخشی از ستارگان این تیم بودند.

اگرچه اسپانیا مسابقات را با شکست مقابل سوئیس آغاز کرد، اما به تدریج به فرم ایده‌آل خود رسید و با سبک بازی مبتنی بر مالکیت توپ، حریفان را یکی پس از دیگری شکست داد.

فینالی کم‌گل اما تاریخی

در دیدار پایانی، اسپانیا برابر هلند قرار گرفت. مسابقه‌ای فیزیکی و پربرخورد که با ۱۴ کارت زرد، یکی از خشن‌ترین فینال‌های تاریخ جام جهانی لقب گرفت.

در دقیقه ۱۱۶، آندرس اینیستا با ضربه‌ای دقیق، تنها گل مسابقه را به ثمر رساند تا اسپانیا برای نخستین بار قهرمان جهان شود.

آمار و ارقام جام جهانی ۲۰۱۰

– میزبان: آفریقای جنوبی

– تعداد تیم‌ها: ۳۲

– قهرمان: اسپانیا

– نایب‌قهرمان: هلند

– مقام سوم: آلمان

– آقای گل: توماس مولر (آلمان) با ۵ گل

– نتیجه فینال: اسپانیا ۱ – ۰ هلند (پس از وقت اضافه)

– تعداد مسابقات: ۶۴

– تعداد گل‌ها: ۱۴۵

آغاز عصر جدید

جام جهانی ۲۰۱۰ پایان دوران سلطه نسل قدیمی فوتبال و آغاز دوره‌ای جدید بود. اسپانیا با تکیه بر فلسفه «تیکی‌تاکا» به قله جهان رسید و در همان حال، نسل تازه‌ای از ستارگان مانند لیونل مسی، توماس مولر و نیمار در حال آماده شدن برای تسخیر جهان فوتبال بودند.

اما بزرگ‌ترین داستان دهه بعد، رقابت دو نابغه بود؛ لیونل مسی و کریستیانو رونالدو. و در نهایت، مردی که سال‌ها در انتظارش بود، در قطر ۲۰۲۲ به رؤیای خود رسید.

جام جهانی ۲۰۱۴؛ شب تاریخی «هفت‌یک»

جام جهانی ۲۰۱۴، پس از ۶۴ سال بار دیگر به برزیل بازگشت؛ کشوری که فوتبال در آن چیزی فراتر از یک ورزش است. هواداران برزیلی امیدوار بودند خاطره تلخ «ماراکانازو» را با قهرمانی در خانه پاک کنند، اما سرنوشت برنامه دیگری برای آن‌ها داشت.

نیمار و رؤیای قهرمانی

برزیل با ستارگانی همچون نیمار، تیاگو سیلوا، داوید لوئیز و اسکار وارد مسابقات شد و تا مرحله نیمه‌نهایی نیز پیش رفت. اما در دیدار یک‌چهارم نهایی برابر کلمبیا، نیمار از ناحیه کمر مصدوم شد و ادامه مسابقات را از دست داد.

در سوی دیگر، آلمان با تیمی منسجم و نسل طلایی خود شامل مانوئل نویر، فیلیپ لام، توماس مولر، تونی کروس و باستین شواین‌اشتایگر، به دنبال چهارمین قهرمانی بود.

۷-۱؛ غیرقابل باورترین شب تاریخ جام جهانی

در نیمه‌نهایی، برزیل و آلمان در ورزشگاه مینی‌رائو به مصاف هم رفتند. آنچه رخ داد، فراتر از تصور بود.

آلمان در فاصله دقایق ۱۱ تا ۲۹، پنج گل وارد دروازه برزیل کرد و در نهایت با نتیجه ۷ بر ۱ به پیروزی رسید. این سنگین‌ترین شکست تاریخ برزیل در جام جهانی و یکی از شوکه‌کننده‌ترین نتایج تاریخ فوتبال بود.

تصاویر اشک‌های هواداران برزیلی در سکوها، به بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ جام جهانی تبدیل شد.

فینال؛ لحظه جاودانه گوتسه

در دیدار پایانی، آلمان برابر آرژانتین قرار گرفت. لیونل مسی در آستانه فتح بزرگ‌ترین جام دوران حرفه‌ای خود بود، اما در دقیقه ۱۱۳، ماریو گوتسه با ضربه‌ای تماشایی تنها گل مسابقه را به ثمر رساند.

با این پیروزی، آلمان چهارمین قهرمانی خود را جشن گرفت و به نخستین تیم اروپایی تبدیل شد که در خاک آمریکای جنوبی قهرمان جام جهانی می‌شود.

آمار و ارقام جام جهانی ۲۰۱۴

– میزبان: برزیل

– تعداد تیم‌ها: ۳۲

– قهرمان: آلمان

– نایب‌قهرمان: آرژانتین

– مقام سوم: هلند

– آقای گل: خامس رودریگس (کلمبیا) با ۶ گل

– نتیجه فینال: آلمان ۱ – ۰ آرژانتین (پس از وقت اضافه)

– تعداد مسابقات: ۶۴

– تعداد گل‌ها: ۱۷۱

جام جهانی ۲۰۱۸؛ فرانسه و ظهور امباپه

روسیه در سال ۲۰۱۸ میزبان جام جهانی شد؛ تورنمنتی که بسیاری آن را آغاز عصر جدید فوتبال می‌دانند. در این مسابقات، فناوری کمک‌داور ویدئویی (VAR) برای نخستین بار در تاریخ جام جهانی مورد استفاده قرار گرفت.

ستاره‌ای به نام کیلیان امباپه

اگر جام جهانی ۱۹۵۸ متعلق به پله نوجوان بود، جام جهانی ۲۰۱۸ صحنه ظهور کیلیان امباپه بود. مهاجم ۱۹ ساله فرانسه با سرعت و تکنیک فوق‌العاده خود، جهان فوتبال را شگفت‌زده کرد.

او در دیدار مقابل آرژانتین، نمایشی خیره‌کننده داشت و به دومین نوجوان تاریخ پس از پله تبدیل شد که در مرحله حذفی جام جهانی موفق به گلزنی می‌شود.

دومین ستاره خروس‌ها

فرانسه با هدایت دیدیه دشان، تیمی کامل و متوازن در اختیار داشت؛ هوگو لوریس، آنتوان گریزمان، پل پوگبا، انگولو کانته و امباپه، ستون‌های اصلی این تیم بودند.

خروس‌ها در فینال با نتیجه ۴ بر ۲ کرواسی را شکست دادند. کرواسی نیز با رهبری لوکا مودریچ، برای نخستین بار در تاریخ خود به فینال رسیده بود و یکی از زیباترین داستان‌های این جام را رقم زد.

آمار و ارقام جام جهانی ۲۰۱۸

– میزبان: روسیه

– تعداد تیم‌ها: ۳۲

– قهرمان: فرانسه

– نایب‌قهرمان: کرواسی

– مقام سوم: بلژیک

– آقای گل: هری کین (انگلیس) با ۶ گل

– نتیجه فینال: فرانسه ۴ – ۲ کرواسی

– تعداد مسابقات: ۶۴

– تعداد گل‌ها: ۱۶۹

جام جهانی ۲۰۲۲؛ تاج‌گذاری لیونل مسی

قطر در سال ۲۰۲۲ به نخستین کشور خاورمیانه تبدیل شد که میزبانی جام جهانی را بر عهده می‌گیرد. این مسابقات در ماه‌های نوامبر و دسامبر برگزار شد؛ اتفاقی بی‌سابقه که به دلیل شرایط آب‌وهوایی منطقه رقم خورد.

اما جام جهانی ۲۰۲۲ بیش از هر چیز، متعلق به مردی بود که سال‌ها در انتظار این لحظه مانده بود: لیونل آندرس مسی.

آخرین فرصت

مسی در ۳۵ سالگی وارد پنجمین جام جهانی خود شد. او تمام افتخارات ممکن را کسب کرده بود، اما جای خالی جام جهانی همچنان در کارنامه‌اش احساس می‌شد.

آرژانتین مسابقات را با شکست شوکه‌کننده برابر عربستان سعودی آغاز کرد، اما این شکست، نقطه آغاز یک بازگشت تاریخی بود.

بهترین فینال تاریخ؟

دیدار پایانی میان آرژانتین و فرانسه، از نگاه بسیاری از کارشناسان، بهترین فینال تاریخ جام جهانی است.

آرژانتین تا دقیقه ۸۰ با نتیجه ۲ بر ۰ پیش بود، اما کیلیان امباپه در عرض دو دقیقه دو گل به ثمر رساند تا بازی به وقت‌های اضافه کشیده شود. مسی بار دیگر آرژانتین را پیش انداخت، اما امباپه با تکمیل هت‌تریک خود، مسابقه را ۳-۳ کرد.

در نهایت، آرژانتین در ضربات پنالتی به پیروزی رسید و لیونل مسی سرانجام جامی را بالای سر برد که سال‌ها در انتظارش بود.

تصویر مسی با عبای سنتی قطری و جام جهانی در دستانش، یکی از ماندگارترین قاب‌های تاریخ ورزش خواهد بود.

آمار و ارقام جام جهانی ۲۰۲۲

– میزبان: قطر

– تعداد تیم‌ها: ۳۲

– قهرمان: آرژانتین

– نایب‌قهرمان: فرانسه

– مقام سوم: کرواسی

– آقای گل: کیلیان امباپه (فرانسه) با ۸ گل

– نتیجه فینال: آرژانتین ۳ – ۳ فرانسه (پیروزی ۴-۲ در ضربات پنالتی)

– تعداد مسابقات: ۶۴

– تعداد گل‌ها: ۱۷۲ (رکورد تاریخ جام جهانی)

جام جهانی ۲۰۲۶؛ آغاز عصر ۴۸ تیمی

جام جهانی ۲۰۲۶، فصل تازه‌ای در تاریخ فوتبال جهان است. برای نخستین بار، مسابقات با حضور ۴۸ تیم برگزار می‌شود و سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک به صورت مشترک میزبانی این رویداد را بر عهده دارند.

این دوره از مسابقات از همان ابتدا با رکوردهای متعدد، شگفتی‌های بزرگ و استقبال گسترده هواداران همراه بوده است. تیم‌های جدیدی فرصت حضور در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان را پیدا کرده‌اند و ساختار رقابت‌ها نیز دستخوش تغییر شده است.

اکنون، در حالی که جام جهانی ۲۰۲۶ به مرحله فینال رسیده، دو تیم آرژانتین و اسپانیا باید در دیداری جذاب و حساس به مصاف یکدیگر بروند. 

از ژول ریمه تا امروز

نزدیک به ۹۶ سال از روزی که نخستین سوت جام جهانی در مونته‌ویدئو به صدا درآمد، می‌گذرد. در این مدت:

– ۲۴ دوره جام جهانی برگزار شده است.

– ۸ کشور مختلف قهرمان جهان شده‌اند.

– برزیل با ۵ قهرمانی، پرافتخارترین تیم تاریخ است.

– میروسلاو کلوزه با ۱۶ گل، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی است.

– پله تنها بازیکن تاریخ با ۳ قهرمانی در جام جهانی است.

– لیونل مسی رکورددار بیشترین تعداد بازی در تاریخ جام جهانی است.

– ژوست فونتن با ۱۳ گل در یک دوره، رکورددار بیشترین گل در یک جام جهانی است.

 میراثی که هرگز پایان نمی‌یابد

جام جهانی تنها یک تورنمنت فوتبال نیست؛ این مسابقات روایتگر تاریخ ملت‌ها، نسل‌ها و رؤیاهاست. از اشک‌های باربوسا در ماراکانا تا لبخند پله در مکزیک، از «دست خدا»ی مارادونا تا آخرین رقص زیدان، از کابوس ۷-۱ برزیل تا تاج‌گذاری لیونل مسی در قطر، هر دوره از جام جهانی داستانی منحصر‌به‌فرد را روایت کرده است.