شاهکار اصلی لامین یامال هنوز در راه است

به گزارش ایلنا، لوئیس دلافوئنته، سرمربی تیم ملی اسپانیا، ساعاتی پیش از برگزاری دیدار حساس مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل فرانسه، در برنامه «ال لارگرو» از شبکه رادیویی کادنا سر حاضر شد و به گفتگو پرداخت. در این مصاحبه نام‌های بزرگی چون لامین یامال، میکل مرینو، رودری، نیکو ویلیامز، پدری و کیلیان امباپه مورد بحث قرار گرفتند.

بیش از یک ماه حضور در جام جهانی؟

امروز چهل و پنجمین روز از اردوی تمرینی ماست. این ۴۵ روز فوق‌العاده بوده و یک تجربه استثنایی را پشت سر گذاشته‌ایم. می‌خواهم تأکید کنم که این ۴۵ روز تماماً با هم‌زیستی مسالمت‌آمیز، صمیمیت و راحتی همراه بوده و این واقعاً شگفت‌انگیز است.

یک نیمه‌نهایی دیگر این بار مقابل فرانسه؟

فرانسه یکی از مدعیان اصلی قهرمانی به شمار می‌رود. رسیدن به نیمه‌نهایی جام جهانی به شدت دشوار و نفس‌گیر است. همه حریفان بسیار قدرتمند هستند و ما نیز به عنوان یک تیم، پتانسیل بالایی داریم. مسیر رسیدن به فینال کاملاً امکان‌پذیر است. شرایط نسبت به دو سال پیش؟ آن‌ها اکنون تیم‌های کاملاً متفاوتی هستند. این یک دوران جدید است، حتی با وجود اینکه بسیاری از بازیکنان در آن زمان هم حضور داشتند. تغییرات زیادی در جنبه‌های مختلف، هم از نظر سبک بازی و هم از نظر تاکتیکی ایجاد شده است. من فکر می‌کنم هر دو تیم پیشرفت کرده‌اند.

لامین یامال نیازی به انگیزه مضاعف ندارد؟

بهترین بازی لامین در این جام جهانی هنوز در راه است و من بحث را همین‌جا تمام می‌کنم. او به شدت انگیزه دارد و فقط کافی است به چهره‌اش نگاه کنید. او واقعاً مشتاق و حریص است. ما فقط باید کمی اضطراب او را مدیریت کنیم، چون او نباید تحت فشار قرار بگیرد و غرق در افکار شود. این یک فرآیند برای کسب تجربه و به بلوغ رسیدن است، چرا که امباپه و هالند نیز احتمالاً چند سال پیش چنین مراحلی را پشت سر گذاشته‌اند. او اکنون در این مسیر قرار دارد و ما در این باره زیاد با او صحبت می‌کنیم. او بازیکنی خواهد بود که از حالا تا پایان جام جهانی، تاثیر مثبت و ماندگاری از خود به جا می‌گذارد.

آیا از وضعیت و شور و حال هواداران در اسپانیا باخبر هستید؟

ما پیام‌های زیادی دریافت و آن‌ها را جمع‌آوری می‌کنیم. پیام‌های بسیار زیادی به دست ما می‌رسد. مردم اسپانیا کاملاً با تیم همراه هستند و ما این موضوع را روز گذشته پس از مسابقه مرحله یک‌چهارم نهایی به وضوح دیدیم. این حمایت‌ها استثنایی است، حتی در کنسرت‌ها هم دیده می‌شود. برخی از هنرمندان مجبور شدند اجرای خود را متوقف کنند تا درباره نتیجه بازی صحبت کنند و دیدن کشور در چنین وضعیتی مایه افتخار است. همه ما در جهت یک هدف مشترک تلاش می‌کنیم و این فوق‌العاده است. این موضوع ما را سرشار از هیجان می‌کند، چرا که مسئولیت همیشه روی دوش ماست. ما نماینده یک کشور هستیم و این بار سنگینی دارد. مردم کاملاً پشت ما هستند و این همیشه بسیار الهام‌بخش است.

مسابقه با کیپ‌ورد شبیه به اتفاقی از یک جام جهانی دیگر به نظر می‌رسید…

این بازی شبیه به چیزی از یک جام جهانی دیگر، یک سال دیگر و یک قرن دیگر به نظر می‌رسد (می‌خندد). کارها خیلی سریع پیش می‌روند. مهم‌ترین نکته این است که ما تغییر نکرده‌ایم و همچنان همان رویکردی را دنبال می‌کنیم که از ابتدای شروع تمرینات داشتیم. ما همان تیم سابق هستیم و همان فرآیندی را طی می‌کنیم که برنامه‌ریزی کرده بودیم. می‌دانستیم که کار بسیار دشوار خواهد بود، بنابراین دقیقاً در همان جایی هستیم که می‌خواستیم باشیم، در موقعیتی که هدفمان بود و کارها را همان‌طور که تمایل داشتیم پیش می‌بریم.

بازیکنان زیادی در این جام جهانی پیشرفت کرده‌اند؟

این موضوع صرفاً به خاطر عملکرد برتر آن‌ها نیست. این یک فرآیند برای شناخت مسابقات و سازگاری با بازی‌هاست… عربستان سعودی یا کیپ‌ورد شبیه به بلژیک یا اتریش نیستند. پرتغال هم همین‌طور. هر تیمی الزامات و ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد خود را دارد و کار بسیار سخت است. تیم ما بسیار باهوش است و می‌داند چگونه هر لحظه از هر مسابقه را مدیریت کند. ما اکنون با فرانسه روبرو می‌شویم؛ تیمی که شناخت بسیار خوبی از آن‌ها داریم و آن‌ها نیز ما را به خوبی می‌شناسند. این بازی هیچ ارتباطی با گذشته نخواهد داشت.

برای شما همیشه ترکیب یعنی رودری و ۱۰ بازیکن دیگر؟

رودریگو بازیکن بسیار مهمی برای ماست. اما متمایز کردن فقط او… بی‌انصافی است، چون این‌طور به نظر می‌رسد که شما فقط به او بها می‌دهید، در حالی که زوبیمندی، پدری، فابیان روئیز و بقیه دقیقاً در کنار او هستند. از نظر من، آن‌ها بهترین‌های جهان در پست‌های خود هستند. اگر از من درباره رودریگو بپرسید، او بازیکن بسیار مهمی است، کاپیتان ماست. او ستون فقرات کل ساختار تیم است. او تجربه فوق‌العاده‌ای دارد و از وضوح فوتبالی بی‌نظیری برخوردار است. به همین دلیل است که او بهترین بازیکن جهان در پست خودش محسوب می‌شود.

این همان فرآیندی است که ما برنامه‌ریزی کرده بودیم. روز گذشته می‌شد دید که او دارد ریتم بازی خود را پیدا می‌کند. ما در این مسابقات به جنبه روانی بازیکنان نیاز داشتیم. وقتی از یک مصدومیت طولانی‌مدت بازمی‌گردید، چیزی که یک بازیکن به آن نیاز دارد اعتماد به نفس است. آخرین جلسات تمرینی ویکتور مونیوز و نیکو ویلیامز فوق‌العاده و سرشار از انرژی و انفجار بود. باید ببینیم چه زمانی بازی کردن آن‌ها برای تیم مهم خواهد بود، اما آن‌ها در شرایط کاملاً ایده‌آلی قرار دارند. روز گذشته نیکو بسیار مشتاق بود، چون همه با شور و اشتیاق زیادی پا به این جام جهانی می‌گذارند. بازیکنانی هستند که آن انرژی خاص را دارند و نیکو یکی از آن‌هاست. او می‌توانست بعد از آن هم در مسابقات بسیار بیشتری بازی کند.

آیا از اینکه نتوانستید از ابتدا روی نیکو و ویکتور حساب کنید، ناراحت شدید؟

ما برای این موضوع برنامه‌ریزی کرده بودیم، چون می‌دانستیم نیکو در دسترس نخواهد بود و در مورد ویکتور هم تردیدهایی وجود داشت. این موضوع تغییر زیادی ایجاد نمی‌کند، زیرا بائنا یا فران تورس وقتی در بال‌ها بازی می‌کنند، گزینه‌های تاکتیکی فوق‌العاده‌ای به ما می‌دهند. ما با مدافعان کناری زمین را عریض می‌کنیم و بیشتر در مرکز بازی می‌کنیم. این یک تغییر جزئی ایجاد می‌کند و سایر جنبه‌های تاکتیکی ما را غنی‌تر می‌سازد. من همیشه می‌گویم که مهم‌ترین چیز ایده بازی است؛ سپس این بازیکنان هستند که با ویژگی‌های متفاوت خود، به آن ایده جان می‌بخشند.

اگر قرار بود دوباره لیست بازیکنان را اعلام کنید، آیا نیکو و ویکتور را باز هم دعوت می‌کردید؟

بله. علاوه بر این، آن‌ها ممکن بود در شرایط کاملاً ایده‌آلی باشند و ما تصمیم می‌گرفتیم با آرایش متفاوتی و با وینگرهایی از نوع دیگر بازی کنیم. تیم در فرم کاملاً مناسبی قرار دارد و آن‌ها به نقطه‌ای که باید، رسیده‌اند. مطمئن هستم که هم نیکو و هم ویکتور در ادامه مسابقات نقش مهمی ایفا خواهند کرد.

درباره میکل مرینو چه می‌توان گفت؟ چرا او در ترکیب اصلی مقابل اروگوئه قرار گرفت؟

می‌دانستیم که این یک بازی فیزیکی و پربرخورد خواهد بود و میکل مرینو در این کار یک متخصص است. او در نبردهای هوایی و موقعیت‌های تک‌به‌تک تسلط کامل دارد… ما همچنین فکر می‌کردیم که او باید وظیفه خود را به خوبی انجام دهد تا بازیکن تعویضی‌اش بتواند از آن بهره‌مند شود. بازیکنان فیکس باید کارشان را درست انجام دهند و به این هم فکر کنند که چگونه فردی که به جای آن‌ها وارد زمین می‌شود، می‌تواند از شرایط سود ببرد. مرینو فقط یک بازیکن تاثیرگذار برای ورود از روی نیمکت نیست؛ او یک بازیکن در کلاس جهانی است و هر زمان که بخواهد می‌تواند در ترکیب اصلی قرار بگیرد، چون یکی از بهترین‌های دنیاست.

وقتی مرینو زمین را ترک می‌کند به او چه می‌گویید؟

روزی که بورخا وارد زمین شد و ما زمان کافی در اختیار نداشتیم… برای تعویض او مردد بودیم چون اگر میکل را بیرون می‌کشیدیم، یک دقیقه دیگر زمان می‌گذشت. او بسیار خسته بود، بنابراین تعویض را انجام دادیم. وقتی رفتم تا با بورخا صحبت کنم، او را صدا زدم و او گفت: «نگران نباش، می‌دانم باید چه کار کنم.» این بهترین خبر بود چون ما قبلاً در طول هفته درباره‌اش صحبت کرده بودیم… به او گفتم «برو جلو و انجامش بده» و اتفاق مشابهی هم برای میکل مرینو رخ می‌دهد. وقتی او به عنوان هافبک هجومی بازی می‌کند، کارش را بسیار خوب انجام می‌دهد.

نفراتی که قبلاً به تیم پشت می‌کردند، حالا چه کار می‌کنند؟

شما می‌توانید با گفتن اینکه این فقط شانس است، قضیه را ساده کنید، اما من به شانس اعتقادی ندارم، من به کار سخت معتقدم. همه چیز برنامه‌ریزی و آماده شده است. برای اینکه آن موقعیت رخ دهد، باید خودتان آن را خلق کنید. بازیکن باید احساس راحتی کند. این‌ها چیزهایی هستند که باید ابتدا اتفاق بیفتند تا اتفاقات بعدی شکل بگیرند. آیا این حرف‌ها مرا آزار می‌دهد؟ من به کسانی که به شانس اعتقاد دارند احترام می‌گذارم و فکر می‌کنم این هم جالب است، اما در کار یا ورزش به شانس اعتقادی ندارم. صحبت از شانس مرا آزار می‌دهد، چون نگاه کنید به رافا نادال به عنوان مثال، موفقیت او حاصل ساعت‌ها و ساعت‌ها تمرین است. چیزهایی که روی آن‌ها کار می‌کنید و تمرینشان می‌دهید. گاهی اوقات کارساز نیستند، اما وقتی جواب می‌دهند، نتیجه کار سخت و استعداد است.

پدری را بیشتر در کدام پست می‌پسندید؟

پدری نمی‌تواند برای ما همان‌طوری بازی کند که در بارسا بازی می‌کند. سبک بازی ما متفاوت است. ما ممکن است شباهت‌هایی داشته باشیم، اما سیستم فرق دارد. ما بازیکنانی مثل رودری و زوبیمندی را داریم که روی رفتار بازیکنی که در کنارشان قرار می‌گیرد تأثیر می‌گذارد. او نمی‌تواند مثل باشگاهش بازی کند چون ما خواسته‌های دیگری داریم و فلسفه فوتبالی ما متفاوت است. پدری به خاطر توانایی و استعدادش می‌تواند به عنوان شماره ۶، ۸ یا ۱۰ بازی کند. من با او صحبت کرده‌ام و او زمانی که پاس آخر را می‌دهد، شوت می‌زند و به درون محوطه جریمه استارت می‌زند، بسیار راحت است. ما تلاش می‌کنیم تا مطمئن شویم همه احساس راحتی می‌کنند تا بتوانند پتانسیل فوتبالی خود را شکوفا کنند. من عاشق بازی او در بارسا و بازی‌اش در تیم ملی هستم. او در دیدار مقابل بلژیک نیمکت‌نشین بود، نه به این دلیل که بد بازی می‌کند. در آن مسابقه، ما به قدرت فابیان روئیز نیاز داشتیم و می‌خواستیم از این مزیت استفاده کنیم که وقتی جریان بازی تغییر کرد، از استعداد پدری برای حفظ توپ بیشتر و کنترل بازی بهره ببریم. می‌خواستیم او آرامش داشته باشد و مسابقه دقیقاً همان‌طور که برنامه‌ریزی کرده بودیم پیش رفت.

وقتی دیگر سرمربی تیم ملی نباشید، به چه چیزی بیشتر افتخار خواهید کرد: خانواده‌تان یا شناخت استعدادهای ناب؟

وقتی من به اینجا آمدم، به یاد دارید که به شما گفتم یکی از نقاط قوت من شناختم از استعدادهای پایه است. ما وضعیت حال و آینده را مانند معدود افرادی درک می‌کردیم، احتمالاً هیچ‌کس بهتر از ما این شناخت را نداشت. علاوه بر این، من حس خانواده بودن را برای کار گروهی ضروری می‌دانم. ما ۴۵ روز است که بدون کوچکترین مشکلی در کنار هم کار می‌کنیم. افرادی که اینجا هستند فوق‌العاده‌اند و من به آن‌ها افتخار می‌کنم. نمی‌دانم این یک میراث است یا نه، اما این وضعیت نشان می‌دهد که این مدل بسیار خوب کار می‌کند، چه از آن خوشتان بیاید و چه نیاید. این مدل جواب می‌دهد و ما باید ارزش آن را درک کنیم.

اسپانیا بیشترین ضربه را از مصدومیت‌ها خورده است. آیا این واقعیت که اکنون همه بهبود یافته‌اند، تیم را قوی‌تر می‌کند؟

شما باید روی چیزهایی تمرکز کنید که می‌توانید تغییرشان دهید، چون اگر مصدومیتی پیش بیاید… چرا باید روی آن قفل کنید؟ به بازیکن جایگزین اعتماد به نفس و اطمینان خاطر بدهید. یک مصدومیت، یک حادثه در تمرین… این فقط بدشانسی است. اما بعد از آن، مردم سخت تلاش می‌کنند و بهتر می‌شوند. ما رابطه بسیار نزدیکی با باشگاه‌ها و بازیکنان داریم، بنابراین اطلاعات را از دست اول دریافت می‌کنیم. ما می‌دانیم که آیا بازیکنان شانس بهبودی دارند یا خیر و این وضعیت را ارزیابی می‌کنیم. از ۸ فوریه، من با میکل مرینو در تماس بوده‌ام و ما به لندن سفر کردیم تا تمرینات او را با آرسنال از نزدیک ببینیم. پزشک و فیزیوتراپ‌ها آنجا بودند… ما دقیقاً می‌دانستیم که او در چه وضعیتی قرار دارد. با او صحبت کردم و او به من گفت: «من آنجا خواهم بود.» هیچ شکی در این باره وجود نداشت.

برنامه اسپانیا در زمان نیاز به گلزنی، فقط ارسال توپ به روی دروازه جهت رفع تکلیف نیست؟

ما تمام سناریوهایی را که می‌توانیم کنترل کنیم، در نظر می‌گیریم. تلاش می‌کنیم تا راهکارها را پیدا کنیم و این موقعیت‌ها را پیش‌بینی کنیم تا بدانیم چگونه باید واکنش نشان دهیم. اصالت بازی ما حمله به حریف از جناحین است و اگر به تمام‌کننده نیاز داشته باشیم، فقط برای رفع تکلیف سانتر نمی‌کنیم. ببینید در بازی مقابل کیپ‌ورد چه اتفاقی افتاد؛ ارسال توپ به روی دروازه عملاً غیرممکن بود. ما باید قبل از سانتر کردن، موقعیت‌سازی کنیم چون در برابر تیمی که سازماندهی خوبی دارد، این کار واقعاً دشوار است. با این حال، ما بازیکنانی داریم که در آن منطقه خوب هستند، مثل فران تورس، میکل مرینو و بورخا ایگلسیاس.

ما اصلاً درباره فرانسه صحبت نکردیم: دمبله، امباپه، اولیسه… آیا کلید کار در داشتن مالکیت توپ بیشتر است؟

قبل از مسابقه مقابل پرتغال گفتم که ما با دو تیم با ویژگی‌های بسیار مشابه روبرو خواهیم شد. در این مسابقه، ما کاملاً نقطه مقابل هم هستیم. آن‌ها با سرعت بسیار راحت هستند، بنابراین ما باید به دیکته کردن سبک بازی خودمان ادامه دهیم. ما می‌دانیم که یک نقطه ضعف داریم: اینکه بیش از حد در معرض خطر قرار می‌گیریم. ما یک خط دفاعی فوق‌العاده داریم و تلاش می‌کنیم تا تعادل را پیدا کنیم. ما نقاط قوت فرانسه را می‌شناسیم، اما باید به برنامه بازی خودمان وفادار بمانیم. ما در رویکرد خود انعطاف‌ناپذیر نیستیم: اگر چیزی نیاز به تغییر داشته باشد، تغییر خواهد کرد. ما دو بازی آخر خود را مقابل فرانسه با اجرای سبک بازی خودمان برده‌ایم.

یک جمله پایانی برای اتمام گفتگو؟

هیچ چیز در زندگی بدون تلاش، فداکاری یا رنج به دست نمی‌آید. زندگی یعنی رنج کشیدن، دوستان من. این چیزی است که من فکر می‌کنم.

منبع: AS