جنگ کلامی کاپیتان آمریکا در آستانه بازگشت

به گزارش  ایلنا، «می‌توانم اولین سوال را حدس بزنم؟» کریستین پولیشیچ در حالی که لبخند عمیقی به رسانه‌های حاضر در ایرواین می‌زند، این جمله را به زبان می‌آورد. با وجود تمام سختی‌ها و مصائب دو هفته گذشته، او در شرایط روحی فوق‌العاده‌ای قرار دارد. آن سختی‌ها دقیقاً همان چیزی است که به قول خودش، همه می‌خواهند درباره‌اش صحبت کنند؛ بنابراین نشست خبری پولیشیچ با همان سوالی آغاز شد که خودش کاملاً برای آن آمادگی داشت: «در حال حاضر چه وضعیتی داری؟»

او می‌گوید از نظر بدنی خوب است و از نظر روحی، حتی بهتر. با وجود مصدومیتی که حضور او را در بازی افتتاحیه جام جهانی محدود کرد و باعث شد بازی دوم را به طور کامل از دست بدهد، ستاره تیم ملی فوتبال آمریکا سرشار از انرژی و لبخند است. یک هفته و نیم گذشته قاعدتاً باید برای او ناامیدکننده سپری می‌شد، اما پولیشیچ به وضوح در آرامش کامل به سر می‌برد.

چطور می‌تواند آرام نباشد؟ یانکـی‌ها حتی در شرایطی که ستاره بزرگ‌شان تنها ۴۵ دقیقه در زمین حضور داشته، با کسب دو پیروزی درخشان مقابل پاراگوئه و استرالیا، صعود خود را به مرحله حذفی قطعی کرده‌اند. پولیشیچ در همان ۴۵ دقیقه بازی خود خیره‌کننده ظاهر شد، اما تشدید مصدومیت قدیمی ساق پا باعث شد دوران حضورش در مستطیل سبز کوتاه باشد.

پس از پیروزی بزرگ مقابل استرالیا، یکی از ماندگارترین تصاویر جام ثبت شد؛ جایی که در میان همخوانی و تشویق‌های پرشور تماشاگران در سیاتل، پولیشیچ با کاور گرم‌کردن به جمع هم‌تیمی‌هایش پیوست و با لبخندی که از ته دل می‌زد، سرود پیروزی را زمزمه کرد. اگر او از بازی نکردن ناراحت بود، در آن لحظه هیچ اثری از این ناراحتی دیده نمی‌شد؛ او فقط غرق در شادی بود.

پولیشیچ در این رابطه گفت: «جام جهانی واقعاً تورنمنت خاصی است. کسب دو پیروزی در دو بازی اول و قطعی کردن صعود به مرحله بعد، یک لحظه فوق‌العاده مهیج را برای تیم ما رقم زد. آن‌ها آهنگی را پخش کردند که همه ما با آن خاطره داریم و واقعاً… نمی‌توانم توصیفش کنم، فقط مو به تن آدم سیخ می‌شد. حضور در اینجا و بخشی از این تیم بودن، چه بازی کنم و چه بازی نکنم، به شدت لذت‌بخش است. صادقانه بگویم، این بهترین تجربه‌ای است که یک فوتبالیست می‌تواند در زندگی‌اش لمس کند و من عاشق این لحظات هستم.»

البته او ترجیح می‌دهد این عشق را با بازی کردن درون زمین نشان دهد. شانس زیادی وجود دارد که او در نبرد روز پنجشنبه مقابل ترکیه به میدان برود. اما آیا این بازی ارزش ریسک کردن را دارد؟ این تصمیمی است که تنها مائوریسیو پوچتینو، سرمربی ایالات متحده، می‌تواند اتخاذ کند؛ اما پولیشیچ رسماً تایید کرد که در صورت صلاحدید کادر فنی، کاملاً آماده نبرد است.

ستاره آمریکایی افزود: «من مسلماً بسیار هیجان‌زده هستم. بازی در جام جهانی آرزوی هر بازیکنی است؛ من بازی قبلی را از دست دادم و حالا با تمام وجود می‌خواهم در کنار گروه باشم. می‌خواهم پا به زمین بگذارم و به هر شکلی که می‌توانم به تیمم کمک کنم.» او قبل از بازی با استرالیا نیز همین حس را داشت، اما بدنش در آن زمان به موقع ریکاوری نشد.

ماجرای مصدومیت مشکوک در تمرینات

در روزهای پس از تعویض پولیشیچ در دیدار افتتاحیه، مشخص شد که این وینگر تکنیکی حتی پیش از ورود به جام جهانی نیز با مصدومیتی جزئی دست‌وپنجه نرم می‌کرده است. او در جریان تمرینات ضربه‌ای به ساق پایش وارد شده بود که تا پیش از بازی اول او را آزار می‌داد. بلافاصله سوال بعدی خبرنگاران مطرح شد: چه کسی در تمرین زیر پایت خالی کرد؟

پولیشیچ با خنده‌ای بلند پاسخ داد: “هرگز نامش را فاش نخواهم کرد!”

به طور کلی، پولیشیچ برای بازی با پاراگوئه وضعیت مناسبی داشت؛ اما وقتی یک مدافع پاراگوئه‌ای دقیقاً به همان نقطه آسیب‌دیده ضربه زد، او وخامت اوضاع را حس کرد. او با چنگ و دندان نیمه اول را دوام آورد، پاس گل اول را ساخت و روی گل دوم نیز تاثیر مستقیم گذاشت، اما در نهایت بین دو نیمه تعویض شد.

کاپیتان آمریکا توضیح داد: “در طول نیمه اول حس خوبی داشتم اما کم‌کم متوجه درد شدم. فکر می‌کنم ترشح آدرنالین باعث شد تا پایان نیمه در زمین بمانم. مصدومیت من یک کوفتگی شدید یا کشیدگی عضلانی بود؛ هر اسمی که می‌خواهید رویش بگذارید.”

او هفته بعد از آن را به انجام “تمرینات اختصاصی و سبک” سپری کرد؛ در حالی که اهالی فوتبال در آمریکا مدام بازیِ رسانه‌ای «آیا او می‌رسد یا نه؟» را راه انداخته بودند. در نهایت او به بازی استرالیا نرسید و پیروزی ۲-۰ تیمش را از روی نیمکت تماشا کرد.

او اعتراف کرد: “پیش از آن بازی احساسات سختی را تجربه می‌کردم، اما وظیفه من حمایت از تیم بود. هم‌تیمی‌هایم کار را برای من بسیار راحت‌تر کردند چون یک پیروزی شگفت‌انگیز دیگر را به دست آوردند. آن‌ها در نیمه دوم فوق‌العاده بازی کردند و بله، وقتی تیم برنده می‌شود، تحمل همه‌چیز بسیار آسان‌تر است.” آن پیروزی در سیاتل، حساسیت بازی سوم گروهی را از بین برد، اما انگیزه پولیشیچ را برای بازگشت به زمین کم نکرد.

چراغ سبز به پوچتینو برای نبرد با ترکیه

پولیشیچ با صراحت اعلام کرد که غیبت اخیرش به معنای استراحت نبوده و او در دو هفته گذشته شبانه‌روز برای بازگشت به ترکیب تلاش کرده است.

او گفت: «دو هفته دوری از میادین شاید زیاد به نظر برسد، اما من اصلاً استراحت نکردم؛ بلکه هر روز به سختی کار کرده‌ام. در حال حاضر شرایط خوبی دارم. در چند روز گذشته به تمرینات گروهی تیم اضافه شدم و با حس و حالی مثبت به جلو نگاه می‌کنم؛ امیدوارم فردا بتوانم نقشی در زمین ایفا کنم.»

به طور معمول، عقل سلیم حکم می‌کند که پوچتینو هرگز نباید روی بهترین مهره تهاجمی خود در چنین مسابقه‌ای ریسک کند. صعود آمریکا قطعی است و ترکیه نیز انگیزه‌ای برای این بازی ندارد؛ بنابراین خطرات مصدومیت مجدد قطعاً بر فواید آن می‌چربد.

با این حال، تنها دلیل بازی کردن پولیشیچ می‌تواند بازگرداندن او به شرایط مسابقه و حفظ آمادگی بدنی‌اش برای مراحل حذفی باشد. تصمیم نهایی با پوچتینو است، اما پولیشیچ می‌گوید برای هر سناریویی آمادگی دارد: «فکر نمی‌کنم این مدت زمان دوری باعث افت کیفیت و آمادگی من شده باشد. من هر روز با توپ کار کرده‌ام، تمرینات فشرده‌ای داشته‌ام و حالا احساس آمادگی کامل می‌کنم.» در هفته‌های اخیر از هم‌تیمی‌های پولیشیچ بارها درباره وضعیت او سوال شد و با اینکه آن‌ها صلاحیت پزشکی نداشتند، اما همگی تایید کردند که روحیه او عالی است؛ موضوعی که خود او نیز آن را تایید می‌کند.

نفوذ فرهنگ یانکی‌ها به اتاق کار پوچتینو

جو حاکم بر اردوی تیم ملی آمریکا فوق‌العاده مثبت است. به همین دلیل بود که پولیشیچ پس از بازی با استرالیا سراپا لبخند بود. او می‌گوید تماشای موفقیت هم‌تیمی‌هایش و جشن گرفتن با آن‌ها زیباترین بخش کار است.

او گفت: “من از حضور در کنار زمین و بودن در کنار تیم لذت بردم. می‌خواستم آنجا باشم و اتمسفر جام جهانی را لمس کنم. من نمی‌توانم خوشحال‌تر و مغرورتر از این باشم که بچه‌ها چگونه آن شرایط سخت را مدیریت کردند. من به آن‌ها ایمان داشتم و می‌دانستم موفق می‌شوند. این تیم واقعاً فوق‌العاده است.”

این ابعاد منحصر‌به‌فرد جام جهانی ۲۰۲۶ است که تجربه‌ای کاملاً متفاوت را رقم می‌زند. با افزایش تعداد تیم‌ها، این تورنمنت تفاوت‌های زیادی با سال ۲۰۲۲ دارد. فاصله زمانی بیشتری میان بازی‌ها وجود دارد که یعنی زمان‌های مرده و خلوت بیشتری برای معاشرت با هم‌تیمی‌ها، خانواده و البته شخص پوچتینو فراهم است.

پولیشیچ با خنده درباره یادگیری اصطلاحات آمریکایی توسط سرمربی آرژانتینی‌اش گفت: “فکر می‌کنم او قطعاً چیزهای زیادی یاد گرفته است. فرهنگ آمریکایی بسیار خاص است. گاهی اوقات در جلسات تیمی کسی یک اصطلاح کاملاً عامیانه و لاتی آمریکایی به کار می‌برد و پوچتینو با تعجب می‌گوید: «چی؟!»؛ این صحنه‌ها برای من واقعاً خنده‌دار است. به نظر می‌رسد او کاملاً با این فضا هماهنگ شده است. دیروز در دفترش بودم و دیدم دارد به موسیقی کانتری آمریکایی گوش می‌دهد! تماشای این صحنه‌ها جالب است، اما او فرهنگ آرژانتینی خودش را هم به تیم تزریق کرده است. کادر فنی چیزهای زیادی از آرژانتین به ما نشان می‌دهند و یک پیوند کاملاً منحصربه‌فرد در گروه ما شکل گرفته است.”

ذهنیت برنده در دور حذفی

پیروزی همیشه بهترین راه برای بالا نگه داشتن روحیه تیم است. برای تیم ملی آمریکا، جام جهانی به ایده‌آل‌ترین شکل ممکن آغاز شده است، حتی اگر اوضاع برای بزرگ‌ترین ستاره‌اش کاملاً بی‌نقص پیش نرفته باشد. کریستین پولیشیچ می‌گوید با این موضوع مشکلی ندارد؛ به خصوص که آزمون‌های بزرگ‌تری در راه است که با بازی روز پنجشنبه مقابل ترکیه آغاز می‌شود. در نگاه کلان، نتیجه این بازی شاید چیزی را تغییر ندهد، اما در داخل اردوی آمریکا، این مسابقه برای حفظ ریتم پیروزی و روحیه تیم اهمیت بالایی دارد.

او گفت: “من فکر می‌کنم وقتی بازی قبلی خود را می‌برید، با یک حس خوب و انرژی مضاعف وارد بازی بعدی می‌شوید. آن ذهنیت برنده بودن در وجود شما ته‌نشین می‌شود و شما قطعاً برای ورود به مراحل حذفی به این حس نیاز دارید. با یک برد دیگر حس بهتری خواهیم داشت و به همین دلیل برای کسب آن تلاش خواهیم کرد. این یک فرصت شگفت‌انگیز است؛ ما نیازی مبرم به برد نداریم، اما این یک مسابقه در جام جهانی است و همه ما می‌خواهیم بهترین نمایش خود را ارائه دهیم.”

اگر این اتفاق رخ دهد، باور و ایمان تیم فراتر خواهد رفت. پوچتینو و شاگردانش کاری کرده‌اند که حالا تمام دنیا بپرسد «چرا که نه؟» و یک پیروزی دیگر این صدا را بلندتر خواهد کرد. هدف آمریکا در بازی فردا مشخص است: تقویت این ایمان ملی.

پولیشیچ در پایان گفت: “من همیشه باور دارم که هر چیزی ممکن است و فکر نمی‌کنم برای رفتن به مراحل پایانی جام جهانی حتماً به یک معجزه نیاز داشته باشیم. ما تیم بسیار باکیفیتی داریم و می‌توانیم کارهای بزرگی انجام دهیم. البته شانس هم باید با شما یار باشد، همان‌طور که برای بقیه تیم‌ها هست. من فقط همیشه احساس می‌کنم که ایمان داشتن، بسیار بهتر از ناامیدی است.” سوالات زیادی در آینده وجود دارد و پولیشیچ از نظر بدنی و ذهنی کاملاً آماده است تا با درخشش در زمین، به آن‌ها پاسخ دهد.