کم لطفی نکنید؛ سنه لامنس تنها بهترین خرید فصل منچستریونایتد نیست

طرفداری | پیروزی ۱-۰ منچستریونایتد مقابل اورتون، بهترین ویترین ممکن برای تیم استعدادیابی باشگاه بود. گل بازی حاصل همکاری سه خرید تابستانی بود: شروع حرکت با ماتئوس کونیا، آماده‌سازی توسط برایان امبومو و ضربه نهایی دقیق از بنیامین ششکو. سپس برتری تیم توسط بازیکنی حفظ شد که حالا ثابت کرده بهترین خرید یونایتد در یک سال اخیر (و شاید بهترین استخدام‌شان در سال‌های طولانی) بوده است: سنه لامنس.

لامنس مجبور شد با ۱۰ ضربه کرنر روبه‌رو شود؛ بیشترشان مستقیماً به بالای سرش ارسال می‌شدند. او با ۳۵ ارسال از جناحین مواجه شد، دو توپ را مهار کرد و چهار بار آن را با مشت دفع کرد. همچنین چهار شوت در چارچوب بود که باید مهار می‌کرد؛ از جمله یک مهار فوق‌العاده در دقیقه ۸۲ که مانع گل شدن ضربه دیدنی مایکل کین شد و سپس در دقیقه ۹۲ ضربه تایریک جورج را هم گرفت.

نمایش آرام و خونسرد این دروازه‌بان بلژیکی زیر این حجم از بمباران هوایی و مقابل تاکتیک کرنرهایی که کوبی مینو آن را به «رویال رامبل WWE» تشبیه کرد، زمانی تحسین‌ برانگیزتر می‌شود که بدانیم او بازی را در شرایطی نه‌چندان آرمانی شروع کرد: تنها ۱۰ ثانیه از بازی گذشته بود که تیرنو بری او را پرس کرد و لامنس توپ را مستقیم به بدن این مهاجم کوبید.

این عملکرد کاملاً در تضاد با چیزی بود که هواداران یونایتد عادت داشتند از دروازه‌بان قبلی‌شان آندره اونانا و ذخیره‌اش آلتای بایندر ببینند؛ دو گلری که هر کدام مستقیماً از روی کرنر گل خورده بودند، معمولاً با هر ارسال دچار وحشت می‌شدند و واکنش معمول‌شان به یک اشتباه، ارتکاب اشتباه بعدی بود.

لامنس که با مبلغ اولیه ۱۸.۲ میلیون پوند از رویال آنتورپ به یونایتد پیوست (رقمی که با گذشت هر بازی بیشتر شبیه یک خرید با تخفیفی فوق‌العاده به نظر می‌رسد) پیش‌تر توضیح داده بود آرامش برایش چقدر مهم است. برای حفظ این آرامش، او یک دفترچه یادداشت دارد؛ عادتی که با ستاره المپیک زمستانی، آیلین گو، مشترک است.

او به رسانه باشگاه گفت:

قبل و بعد از بازی فقط چند کلمه کلیدی و کمی از افکارم را می‌نویسم. چون بعضی وقت‌ها اگر این کار را نکنی، ذهنت خیلی شلوغ می‌شود. این کار کمک می‌کند آرام بمانم، در لحظه بمانم و در موقعیت‌ها واکنش افراطی نشان ندهم.

کلمات کلیدی (می‌نویسم)، نقاط محرک رسم می‌کنم. مثلاً اگر قرار است مقابل تیمی بازی کنی که فشار زیادی می‌آورد، از قبل از نظر ذهنی آماده‌ای و لازم نیست وسط بازی زیاد فکر کنی. می‌دانی بازی چه شکلی خواهد بود و وقتی بازی شروع می‌شود، غافلگیر نمی‌شوی. به باور من این خیلی مهم است.

یادداشت‌های او برای این بازی فوق‌فیزیکی مقابل اورتون قطعاً خواندنی بوده‌اند. با این حال، لامنس توانست بخشی از افکارش را در مصاحبه پس از بازی با اسکای اسپورتس بیان کند و به حجم بالای ارسال‌هایی که به سمتش می‌آمد اشاره کند.

او گفت:

می‌دانستیم کرنرها و ضربات ایستگاهی سخت خواهند بود. این یکی از نقاط قوت من است، اما امروز واقعاً بیش از حد بود! مجبور بودم عقب‌تر از خط بایستم تا بتوانم بیرون بیایم. خیلی زیاد بود، هرچند دیدنش برای داور هم سخت است. اورتون تیمی فیزیکی است، مدافعان‌شان واقعاً درشت‌ هیکل هستند.

بعضی وقت‌ها نمی‌توانی زیاد به بازیکنان اطرافت فکر کنی، چون آن وقت تمرکزت از روی توپ برداشته می‌شود. مدافعان من می‌توانند فضا ایجاد کنند تا من فرصت خروج و مشت‌ کردن توپ را داشته باشم، اما این کار هر روز سخت‌تر می‌شود.

با وجود این گلایه‌ها، لامنس کاملاً خونسرد به نظر می‌رسید و کریک به‌شدت تحت تأثیر نحوه کنار آمدن او با این شرایط قرار گرفت.

سرمربی شیاطین سرخ گفت:

برای من، او دروازه‌بانی قابل اتکا و قابل اعتماد است. خواست ما این است که به‌جای ایجاد آشوب، او آشوب را از بین ببرد و فضا را آرام کند. فکر می‌کنم سنه دقیقاً همین کار را می‌کند.

گاهی خیلی کم‌حرف و بی‌ادعاست، اما از درون جنس فولادی دارد. ورود به این نقش برای بعضی‌ها خیلی بزرگ است. بعضی‌ها فقط درباره کنار آمدن و راحت بودن در محیط حرف می‌زنند. گاهی زمان می‌برد، گاهی نه؛ اما شیوه‌ای که او با این آرامش و متانت جلو آمده، واقعاً به بازیکنان جلویش خیلی کمک می‌کند.

از زمانی که کریک جانشین روبن آموریم شد و سیستم سه‌ دفاعه را کنار گذاشت، لامنس از بازی کردن کنار یک خط دفاعی ثابت سود برده است. علاقه آموریم به تعویض مداوم مدافعان مرکزی، کمکی به هماهنگی یونایتد نکرده بود.

با وجود مصدومیت لیساندرو مارتینز، لامنس با خط دفاعی‌اش راحت به نظر می‌رسید و سومین کلین‌ شیت خود را در شش بازی تحت هدایت کریک ثبت کرد. در ۲۰ بازی آموریم در همه رقابت‌های این فصل، یونایتد فقط دو بار دروازه‌اش را بسته نگه داشت.

داشتن یک مدافع اضافه و بازی کردن تمامی نفرات در پست‌های تخصصی‌شان، قطعاً یونایتد را منسجم‌تر کرده، اما دلیل اصلی این آسودگی در عقب زمین، خود لامنس است. بر اساس آمار xGoT (گل‌های مورد انتظار از ضربات در چارچوب)، او از زمان پیوستنش به باشگاه، بیش از هر دروازه‌بان دیگری در لیگ برتر از گل خوردن تیمش جلوگیری کرده است.

طبیعی بود که شروع درخشان لامنس باعث مقایسه او با پیتر اشمایکل، نمادین‌ترین دروازه‌بان تاریخ یونایتد، شود. با این حال این مقایسه از نظر شخصیتی چندان درست نیست. اشمایکل دائماً سر مدافعانش فریاد می‌زد، با حریفان درگیر می‌شد یا با دستکش‌هایش به آن‌ها اشاره می‌کرد. لامنس دقیقاً نقطه مقابل اوست. مقایسه مناسب‌تر، ادوین فن‌ در سار است؛ دروازه‌بانی که او هم مظهر آرامش بود و از کشورهای منطقه بنلوکس می‌آمد.

فن‌ در سار یک روز قبل از بازی در پادکست Overlap گفت:

مشخص است که او فیزیک لیگ برتر را می‌شناسد؛ می‌بینم برای توپ‌های ارسالی روی نقطه پنالتی بیرون می‌آید و با اعتماد به‌ نفس جمع‌شان می‌کند، وقتی لازم باشد توپ را مهار می‌کند و دنبال مهارهای نمایشیِ غیرضروری نیست.

فن در سار بعد از بازی هم از استودیوی اسکای اسپورتس با او صحبت کرد، نحوه برخوردش با کرنرهای «افتضاح» اورتون را ستود و اولین فصلش در لیگ برتر را به او تبریک گفت. خود فن‌ در سار هم با مبلغی نسبتاً کم، فقط ۲ میلیون پوند، در سال ۲۰۰۵ از فولام به یونایتد پیوست؛ آن زمان ۳۴ ساله بود اما تا ۴۰ سالگی در یونایتد ماند و چهار قهرمانی لیگ برتر و یک لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد.

تفاوت اینجا بود که فن‌ در سار تجربه فراوانی با آژاکس و یوونتوس داشت، لیگ برتر را می‌شناخت و سال‌ها دروازه‌بان شماره یک هلند بود. لامنس اما فقط یک فصل کامل در سطح اول بازی کرده بود؛ آن هم خارج از پنج لیگ برتر اروپا. او حتی تا آن زمان هیچ بازی ملی برای بلژیک در سطح بزرگسالان انجام نداده بود.

به همین دلیل، هنگام خرید او نگرانی‌هایی قابل درک وجود داشت. خود اشمایکل اعتراف کرد قبلاً نام لامنس را نشنیده و از او به‌عنوان یک خرید «امیدوار کننده» یاد کرده بود. او و آموریم ترجیح می‌دادند باشگاه به سراغ امی مارتینز برود.

اما یونایتد با هدایت استعدادیاب ارشد دروازه‌بانان، تونی کاتن، به لامنس اعتماد کرد؛ هم به‌خاطر پروفایل سنی‌اش (او ده سال جوان‌تر از دروازه‌بان تیم ملی آرژانتین است) و هم این‌که مبلغ انتقال و دستمزدش به‌مراتب کمتر بود. این خرید در تضاد با سیاست جذب مهاجمان باتجربه لیگ برتری مثل امبومو و کونیا به نظر می‌رسید و دست‌ کم شبیه یک سرمایه‌گذاری برای آینده بود.

اشمایکل هشدار داده بود:

می‌دانم آمارش در میان ده لیگ برتر اروپا عالی است؛ اما این آمار با آنتورپ در بلژیک به دست آمده، تیمی که پنجم شد. او چهار پنالتی از هشت پنالتی را گرفت، اما جذب بازیکن صرفاً بر اساس آمار ریسک دارد. آمار نشان نمی‌دهد بعد از یک اشتباه چه واکنشی داری یا چگونه با فشار منچستریونایتد کنار می‌آیی. این فشار، شبیه هیچ جای دیگری در فوتبال نیست.

لامنس در تمام این موارد ثابت کرده اشمایکل اشتباه می‌کرده و نشان داده اگر خوب جست‌وجو کنی، هنوز هم می‌شود در بازار بازیکنانی با ارزش پیدا کرد. اگر این دروازه‌بان بلژیکی به همین شکل ادامه دهد، بدون تردید یکی از مقرون‌ به‌ صرفه‌ترین خریدهای تاریخ اخیر لیگ برتر خواهد بود.

ترجمه‌ای از یادداشت ریچارد مارتین برای وب‌سایت گل