از منچستریونایتد و منچسترسیتی تا لیدز؛ داستان سقوطهای باورنکردنی فوتبال انگلیس
منبع : طرفداری
در صورتی که اسپرز نتواند در پایان فصل ۲۶-۲۰۲۵ در لیگ برتر بماند، یک شگفتی رخ داده است؛ البته نه به اندازهٔ سقوطهای بزرگی که از گذشته سراغ داریم.
طرفداری | چه میشود اگر قهرمان فصل گذشته لیگ اروپا، فصل بعد در چمپیونشیپ بازی کند؟ باشگاهی با پنجمین گردش مالیِ بالای کشور و شاید چشمگیرترین ورزشگاه مملکت، میزبان یک مسابقه لیگ برابر لینکلن سیتی باشد؟ وقتی تاتنهام هاتسپر در خانه مقابل نیوکاسل یونایتد شکست خورد و به فاصلهٔ ۱۲ بازی از فصل جاری لیگ برتر، تنها پنج امتیاز بالاتر از منطقهٔ سقوط ایستاد، این سناریوهای بعید کمی ملموستر شد.
تاتنهام خیلی سریع دست به کار شد؛ توماس فرانک را اخراج کرد و ایگور تودور را به خدمت گرفت، مربیای که در نجات تیمها تخصص دارد. اما اگر او هم ناکام بماند و بدترین اتفاق برای اسپرز رخ دهد، این سقوط یکی از مهمترین سقوطها در تاریخ سطح اول فوتبال انگلیس خواهد بود. در اینجا به چند سقوط تاریخی دیگر نگاه میکنیم.
نیوکاسل یونایتد، ۲۰۰۹
شش فصل پیشتر، نیوکاسل در لیگ قهرمانان اروپا یوونتوس را شکست داده بود، اما با روی کار آمدن مایک اشلیِ نامحبوب در سال ۲۰۰۷، افت عملکرد درون زمین آغاز شده بود.
فصل سرنوشتساز ۰۹-۲۰۰۸ از نظر مربیگری یک آشوب تمامعیار بود: کوین کیگان پس از سه بازی استعفا داد، کریس هیوتن سه بازی بعدی تیم را بهعنوان سرمربی موقت هدایت کرد؛ جو کینیر در فوریه به دلیل مشکلات سلامتی کنار رفت؛ هیوتن برای شش بازی دیگر بازگشت؛ و در نهایت آلن شیرر هدایت تیم برای هشت مسابقه پایانی را بر عهده گرفت؛ بیفایده.
مایکل اوون، دیمین داف، جرمی، نیکی بات و دیگران نتوانستند تیم را نجات دهند؛ حتی هواداران پرشمارشان هم کاری از پیش نبردند. میانگین ۴۸٬۷۵۰ نفر تماشاگر خانگی آن فصل، بالاترین میانگین تاریخ برای تیمی سقوط کرده بود (تا اینکه خود نیوکاسل هنگام سقوط دوباره در سال ۲۰۱۶، از آن عبور کرد).
سال بازگشت به سطح اول: ۲۰۱۰
استون ویلا، ۱۹۸۷
ویلا در ۱۹۸۱ قهرمان لیگ شده و سپس جام باشگاههای اروپا را برده بود، اما نتوانست این روند را حفظ کند.
گراهام ترنر فصل ۸۷-۱۹۸۶ را آغاز کرد، اما پس از تنها شش بازی لیگ و یک شکست ۶-۰ برکنار شد. بیلی مکنیل (که فصل را با منچسترسیتی آغاز کرده بود و آنها هم در نهایت سقوط کردند) از مین رود به ویلا پارک آمد، اما نتوانست شرایط را عوض کند.
تیمی با حضور تونی دوریگو، استیو هاج، مارتین کیوون و پل الیوت، با باقی ماندن یک بازی تا پایان فصل، سقوطش قطعی شد و در همان مقطع مکنیل اخراج شد.
سال بازگشت به سطح اول: ۱۹۸۸
لیدز یونایتد، ۱۹۸۲
لیدز در فاصله ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ احتمالاً قدرتمندترین تیم انگلیس بود؛ در آن دوره بیشترین امتیاز لیگ را گرفت و در ۹ فینال حاضر شد.
آنها سپس در ۱۹۷۵ به فینال جام باشگاههای اروپا رسیدند و به بایرن مونیخ باختند، اما جدایی دان رِوی برای هدایت تیم ملی انگلیس، از یک سال قبلتر به افت تیم انجامید. با این حال، آنها در سالهایی که به فصل ۸۲-۱۹۸۱ رسیدند، هرگز کار را پایینتر از ردهٔ یازدهم جدول تمام نکرده بودند.
تیمی با هدایت آلن کلارک و با حضور کهنهکاران دوران روی (ادی گری و ترور چری) بههمراه کنی برنز و پیتر بارنز، در روز پایانی فصل سقوط کرد و هشت سال طول کشید تا به سطح اول بازگردد.
سال بازگشت به سطح اول: ۱۹۹۰
تاتنهام هاتسپر، ۱۹۷۷
در اوایل دهه ۱۹۶۰، تاتنهام نخستین تیم قرن بیستم بود که دبل قهرمانی لیگ و جام حذفی را برد و نخستین باشگاه انگلیسی فاتح یک جام اروپایی شد. آنها در ده سال پیش از سقوطشان نیز، چهار جام کسب کرده بودند.
نقطه اوجِ سقوط برای تیمی که پت جنینگز، استیو پریمن، گلن هادل و پیتر تیلور را داشت، شکست ۸-۲ خارج از خانه مقابل دربی کانتی بود.
این نخستین فصل کیت برکینشاو بهعنوان سرمربی بود، اما تاتنهام به او اعتماد کرد؛ او بازگشتی فوری به سطح اول را رقم زد و سپس دو بار جام حذفی و جام یوفا را برد.
سال بازگشت به سطح اول: ۱۹۷۸
منچستریونایتد، ۱۹۷۴
سر مت بازبی یونایتد را در ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ به قهرمانی لیگ رسانده و در ۱۹۶۸ قهرمان اروپا کرده بود، اما پس از رسیدن به آن قله، تیم طی شش سال بعد بهتدریج سقوط کرد. باشگاه هرگز از بازنشستگی بازبی در ۱۹۶۹ بهطور کامل عبور نکرد.
در فصل ۷۴-۱۹۷۳، بابی چارلتون و دنیس لاو رفته بودند و جرج بست آخرین بازیاش را در روز سال نوی ۱۹۷۴ انجام داد، اما تیم هنوز بازیکنانی چون الکس استپنی، مارتین بوکان، سمی مکایلوای و لو مکاری را داشت. یونایتد فصل بعد در دسته دوم هم، بیشترین میانگین تماشاگر در دیدارهای خانگی، در کل کشور را داشت.
سال بازگشت به سطح اول: ۱۹۷۵
ساندرلند، ۱۹۵۸
ساندرلند از ۱۸۹۰ وارد لیگ شده بود و تا آن زمان هرگز سقوط نکرده بود و در این مسیر شش بار به قهرمانی دست یافت. این باشگاه که بهخاطر هزینههای بالا در بازار نقل و انتقالات، پس از جنگ جهانی دوم به «بانک انگلستان» معروف بود، نتوانست به پتانسیل ظاهریاش جامه عمل بپوشاند.
لن شکلتون (خریدی رکوردشکن در سطح بریتانیا از نیوکاسل در ۱۹۴۸) مهره کلیدی تیم بود، اما در روز افتتاحیه فصل ۵۸-۱۹۵۷ مصدوم شد و سپس اعلام بازنشستگی کرد. تیمی با حضور دان روی، چارلی هرلی، بیلی بینگام و استن اندرسون، بر اساس تفاضل گل سقوط کرد.
سال بازگشت به سطح اول: ۱۹۶۴
منچسترسیتی، ۱۹۳۸
سیتی که تازه در ۱۹۳۷ برای نخستین بار قهرمان لیگ شده بود، بهسختی میتوانست چنین سقوط سریعی را تصور کند. اما آنها در یکی از عجیبترین فصلهای ثبتشده در سطح اول فوتبال انگلیس، سقوط کردند.
سیتی همچنان تنها باشگاهی است که فصلِ بعد از قهرمانی سقوط کرده، تنها تیمی که با وجود بهترین خط حملهٔ لیگ سقوط کرده، و یکی از فقط دو تیمی که با تفاضل گل مثبت به دستهٔ پایینتر رفتند.
تیم آنها شامل فرانک سوئیفت (دروازهبان آینده تیم ملی انگلیس) اریک بروک، بهترین گلزن تاریخ باشگاه تا پیش از شکستن رکوردش توسط سرخیو آگوئرو، و پیتر دوهرتی، ستاره بزرگ ایرلند، بود.
سال بازگشت به سطح اول: ۱۹۴۷
ترجمهای از یادداشت بیل ادگار برای وبسایت The Times
روبن دیاز با گلی که به ساندرلند زد داغ دل پرسپولیسی ها را تازه کرد+ کلیپ
پایان ابهت ترسناک منچسترسیتی
نیوکاسل به دنبال جذب ستاره بارسلونا
خط و نشان ستاره استون ویلا برای بایرن مونیخ
استون ویلا به دنبال جذب ستاره ناراضی مادریدی ها
داستان عجیب سقوط کوتینیو : از عرش به فرش!
