چگونه دومینیک سوبوسلای مرد اول لیورپول شد؟

طرفداری | روی ساعد دست دومینیک سوبوسلای، یک خالکوبی به زبان مجاری دیده می‌شود که نوشته است: «استعداد نعمتی الهی است، اما بدون اراده‌ای خارق‌العاده و فروتنی، هیچ ارزشی ندارد.»

اگر کمی جست‌وجو کنید، می‌بینید این جمله به استیون جرارد نسبت داده شده است.

وقتی سوبوسلای در سال ۲۰۲۳ با مبلغ ۶۰ میلیون پوند از لایپزیش به لیورپول پیوست، دلیل مشخصی وجود داشت که چرا پیراهن شماره ۸ را انتخاب کرد؛ شماره‌ای که در آنفیلد به نام جرارد گره خورده بود.

اوایل همان تابستان، الکسیس مک‌ آلیستر فرصت پوشیدن این شماره را رد کرد، اما سوبوسلای تشنهٔ همان انرژی «نقش اول داستان» بود.

این بازیکن ۲۵ ساله در این فصل واقعاً نقش اول لیورپول بوده؛ او به‌تازگی دهمین گل فصلش را به ثمر رساند و در کنار آن، تعداد پاس گل‌هایش به عدد هفت رسیده است.

وقتی به او گفته شد که در حال گذراندن یک «فصل به سبک استیون جرارد» است، با احترام مخالفت کرد و تأکید داشت که در حال نوشتن داستان خودش است.

در این فصل، فقط هوگو اکیتیکه از نظر مشارکت گل آمار بهتری از سوبوسلای دارد و تنها ویرجیل فن‌ دایک دقایق بیشتری برای لیورپول بازی کرده است؛ ضمن اینکه دوست نزدیکش، محمد صلاح، او را «یکی از بهترین بازیکنان جهان در حال حاضر» توصیف کرده است.

ستاره تیم ملی مجارستان اصرار دارد که راه خودش را می‌رود، اما وقتی صحبت از به دوش کشیدن مسئولیت در زمانی است که دیگران افت می‌کنند، یا داشتن رقابتی درون‌تیمی برای بهترین گل فصل، شباهت‌ها با جرارد کاملاً قابل مشاهده است.

سوبوسلای در این فصل همیشه در پست شماره ۱۰ محبوبش بازی نکرده، اما با این حال بیشتر گل می‌زند؛ ضربات ایستگاهی تماشایی‌اش مقابل آرسنال و منچسترسیتی در بازی‌هایی به ثمر رسید که او کارش را از دفاع راست آغاز کرده بود. جهش او از نظر ثبات و خروجی، کاملاً مشهود است.

در فصلی پرالتهاب برای لیورپول که با گمانه‌زنی‌هایی درباره آینده محمد صلاح و مدافعانی چون ابراهیما کوناته و اندی رابرتسون همراه بوده، شاید مهم‌ترین مذاکره، مربوط به خود سوبوسلای باشد؛ بازیکنی که کمی بیش از دو سال از قرارداد اولیه پنج‌ ساله‌اش که در سال ۲۰۲۳ امضا شد، باقی مانده است.

هفته گذشته رسانه اسپانیایی مارکا به نقل از مارکو روسی، سرمربی تیم ملی مجارستان، نوشت که تنها رویای سوبوسلای بازی برای رئال مادرید است. همچنین وینیسیوس جونیور، ستاره برزیلی رئال، کاپیتان مجارستان را یکی از نزدیک‌ترین دوستانش خارج از این باشگاه نامیده است.

با این حال، برای هواداران لیورپول خبرهای امیدوارکننده‌ای وجود دارد؛ مذاکرات برای تمدید قرارداد آغاز شده و سوبوسلای اوایل همین ماه گفته بود که عاشق این شهر و باشگاه است. مدیر برنامه‌هایش، ماتیاس استرهازی، نیز این هفته در تلویزیون مجارستان تأکید کرد که این بازیکن به دنبال انتقال به تیم دیگری نیست.

کسانی که هر روز او را در لیورپول می‌بینند، از رقابت‌طلبی شدید و میل آشکارش به پیشرفت صحبت می‌کنند.

سوبوسلای معمولاً جزو اولین نفراتی است که به تمرین می‌رسد و تعجبی ندارد که در آمار دوندگی و فیزیکی تیم، در رتبه‌های بالایی قرار دارد. هیچ بازیکن لیورپولی در این فصل مسافت بیشتری از او طی نکرده است.

در ویدیویی که اخیراً در کانال‌های رسمی لیورپول منتشر شد، میلوش کرکز (که در تیم باشگاهی و ملی کنار او بازی می‌کند) گفت اگر سوبوسلای فوتبالیست نمی‌شد، احتمالاً دوندهٔ ۴۰۰ متر بود.

کرکز با شوخی گفت: «می‌تواند از لیورپول تا مجارستان بدود و خسته هم نشود.»

سوبوسلای شخصیتی مستقل و مصمم دارد، اما استانداردهای بالای صلاح تأثیر زیادی روی او گذاشته است. خارج از فوتبال، این دو اغلب با هم تخته‌نرد بازی می‌کنند و زیاد در خانه‌های یکدیگر وقت می‌گذرانند.

وقتی ماه گذشته سرمربی بارنزلی، کانر هوریهان، تلاش او را برای ارسال پاس پشت پا در محوطهٔ جریمه خودی (که منجر به اشتباه و گلزنی آن تیم لیگ یکی شد) «بی‌احترامی» توصیف کرد، سوبوسلای از خودش دفاع کرد.

در خفا، آرنه اسلوت، سرمربی تیم، هم با او صحبت کرد.

سال‌های اوج سوبوسلای هنوز در پیش است. او در ۲۲ سالگی بازوبند کاپیتانی تیم ملی را به بازو بست و لیورپول نیز او را یک کاپیتان آینده می‌بیند؛ درست مانند جرارد.

با توجه به اینکه انتظار می‌رود رابرتسون، کاپیتان دوم تیم، تابستان امسال جدا شود و قرارداد فن‌ دایک در سال ۲۰۲۷ به پایان می‌رسد، این احتمال کاملاً وجود دارد.

وقتی از اسلوت پرسیده شد که آیا سوبوسلای ویژگی‌های یک رهبر آینده را دارد یا نه، گفت:

بله، اما هنوز جوان است. او همین حالا هم ویژگی‌های زیادی دارد، به‌ویژه در رهبری کردن با اعمالش. اگر او را با ویرجیل مقایسه کنیم، هنوز باید از نظر رهبری کلامی و داشتن صدایی بلند در رختکن یک پله جلوتر برود، که این کاملاً طبیعی است.

ویرجیل ۳۴ ساله است و کنار بازیکنانی مثل جیمز میلنر و جوردن هندرسون بازی کرده، بنابراین حضور او برای دومینیک خیلی مفید است. قدم بعدی برای دومینیک این است که مثل ویرجیل تأثیرگذار باشد و این با گذر زمان به دست می‌آید. اما از نظر همه چیزهای دیگر، او پتانسیل زیادی برای تبدیل شدن به بازیکنی بسیار تأثیرگذار در لیورپول دارد و می‌توان او را یک رهبر دانست.

در نخستین فصل سوبوسلای در لیورپول که آخرین فصل یورگن کلوپ هم بود، او در دیداری مقابل لوتون دچار مشکل شد و اوج عصبانیتش زمانی بود که توپ را به بیرون از ورزشگاه شوت کرد.

در پایان آن فصل، او از ترکیب اصلی خارج شد. اگر چیزی هم بود، این اتفاق برایش زنگ خطری بود تا بفهمد برای موفقیت در لیگ برتر چه چیزی لازم است.

سوبوسلای آن تابستان با انگیزه‌ای مضاعف بازگشت و از زمان حضور اسلوت، همواره یکی از بازیکنان ثابت تیم بوده است؛ سال ۲۰۲۵ برای او سالی بود که همسر شد، پدر شد و قهرمان لیگ برتر.

در این فصل، او تاکنون دقایق بیشتری نسبت به فصل ۲۴-۲۰۲۳ برای لیورپول بازی کرده و فقط ۳۰۲ دقیقه با رسیدن به مجموع دقایق فصل قبلش فاصله دارد.

فن‌دایک در این باره گفت:

واضح است که او این فصل خیلی خوب بوده. او بازیکنی است که به نظرم می‌تواند از نظر رهبری هم یک قدم جلوتر برود. همه چیز از الگو بودن در زمین شروع می‌شود و این کاری است که او تا اینجای فصل انجام داده است. اما در جنبه‌های دیگر هم هنوز جای پیشرفت دارد و به نظر من این چیز خوبی است. امیدوارم در سال‌های آینده بازیکنی بسیار مهم برای لیورپول باشد.

وقتی کلوپ سوبوسلای را (که پیش از پیوستن به لایپزیش در سال ۲۰۲۱، در ردبول سالزبورگ درخشیده بود) جذب کرد، گفت: «این خریدی برای حالِ ما و آینده ماست.»

لیورپول تمام تلاشش را خواهد کرد تا این حرف همچنان حقیقت داشته باشد.

ترجمه‌ای از یادداشت آدام پتل برای BBC Sport