قابی فراتر از مرزها؛ دختر ایرانی در آغوش نماینده مدالآور آمریکا در المپیک زمستانی ۲۰۲۶
منبع : طرفداری
لحظهای که المپیک میلانو کورتینا ۲۰۲۶ را معنا کرد.
طرفداری | در ششمین روز رقابتهای المپیک زمستانی میلانو کورتینا ۲۰۲۶، صحنهای رقم خورد که بسیار فراتر از نتایج رسمی مسابقه ۱۰ کیلومتر آزاد زنان بود؛ لحظهای که نه به خاطر زمانسنجها، بلکه به دلیل معنایش در حافظه این بازیها ثبت شد.
پس از پایان رقابت نفسگیر، جسی دیگینز، اسکیباز پرافتخار آمریکایی و دارنده مدال برنز این ماده، در خط پایان منتظر ماند تا دیگر رقبا نیز مسابقه را به اتمام برسانند. وقتی سمانه بیرامی باهر، نماینده ایران، از خط پایان عبور کرد، دیگینز او را در آغوش گرفت؛ آغوشی که به سرعت به تصویری نمادین از روح واقعی المپیک بدل شد.

در این رقابت فریدا کارلسون از سوئد با ثبت زمان ۲۲:۴۹.۲ دقیقه به مدال طلا رسید و دومین طلای خود در این دوره از بازیها را جشن گرفت. همتیمی او، ابا آندرسون، با اختلاف ۴۶.۶ ثانیهای نقره گرفت و جسی دیگینز با زمان ۲۳:۳۸.۹ دقیقه و اختلاف ۴۹.۷ ثانیه نسبت به صدر، بر سکوی سوم ایستاد.

این چهارمین مدال المپیکی دیگینز بود؛ مدالی که در شرایطی به دست آمد که او با آسیبدیدگی دندهها و درد شدید مسابقه داد و تا آخرین متر جنگید. با این حال، آنچه مسابقه را در کانون توجه رسانهها قرار داد، نه جدول نتایج، بلکه رفتار ورزشکاران در خط پایان بود. دیگینز همراه با برونا مورا از برزیل و دیگر مدالآوران، منتظر ماند تا چهرههایی چون رجینا مارتینز از مکزیک و بیرامی باهر از ایران نیز مسابقه را به پایان برسانند. این همدلی، تصویری متفاوت از رقابت ارائه داد؛ رقابتی که در آن احترام و همراهی، همسنگ مدالها جلوه کرد.
آغوش دیگینز و بیرامی باهر، در شرایطی که روابط سیاسی میان تهران و واشنگتن سالهاست پیچیده و پرتنش توصیف میشود، به عنوان پیامی قدرتمند از دوستی و احترام متقابل بازتاب یافت. این تصویر به سرعت در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد و بسیاری آن را تجسم عینی شعارهای المپیک دانستند.













