بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

بازگشت قصاب؛ تأثیر لیساندرو مارتینز در احیای یونایتد، هم‌تراز با انتصاب مایکل کریک

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : جمعه 17 بهمن 1404 | 21:20

فراتر از یک مدافع؛ شیاطین سرخ اکنون یک هافبک اضافه در اختیار دارند.

فراتر از یک مدافع؛ شیاطین سرخ اکنون یک هافبک اضافه در اختیار دارند.

طرفداری | در حالی که مایکل کریک بابت رنسانس منچستریونایتد از زمان به دست گرفتن سکان هدایت تیم، سیل تحسین‌ها را به سوی خود روانه کرده، اما در تحلیلِ بهبود عملکرد و نتایج در اولدترافورد، فاکتور انکارناپذیر دیگری نیز خودنمایی می‌کند. 

لیساندرو مارتینز اولین بازی خود را پس از ۳۰۱ روز دوری ناشی از مصدومیت، زمانی انجام داد که هنوز روبن آموریم سرمربی بود؛ اما تأثیر واقعی و عمیق بازگشت او تازه اکنون در حال درک شدن است. آموریم منطقاً می‌خواست بازگشت مارتینز را پس از یک مصدومیت شدید زانو با وسواس مدیریت کند. مربی پرتغالی در پنج بازی نخست، دقایق بازی مدافع میانی خود را به صورت قطره‌چکانی افزایش داد تا اینکه سرانجام در برابر نیوکاسل او را در ترکیب اصلی قرار داد؛ و اصلاً تصادفی به نظر نمی‌رسد که یونایتد آن بازی را ۱-۰ پیروز شد.

مارتینز از آن زمان در تمامی بازی‌ها فیکس بوده و کارنامه یونایتد ثبت سه تساوی و چهار پیروزی است که سه برد آخر همگی تحت هدایت کریک رقم خورده‌اند. حضور هافبک سابق یونایتد روی نیمکت، بدون شک به مارتینز کمک کرده است، چرا که به این بازیکن آرژانتینی اجازه داده در سیستم چهار دفاعه به میدان برود. او همچنین از بازی در کنار یک زوج ثابت یعنی هری مگوایر بهره برده است؛ بازیکنی که ویژگی‌های فنی متضادش باعث شده تا این دو به شکلی بی‌نقص مکمل یکدیگر باشند.

با وجود لقب قصاب که به دلیل سبک بازی تهاجمی به او داده شده، مارتینز همیشه بیش از آنکه به روحیه جنگندگی‌اش شناخته شود، با توانمندی‌های تکنیکی‌اش متمایز شده است. در این زوج دفاعی، مگوایر وظیفه سد دفاعی بودن را بر عهده گرفته تا مارتینز با فراغ بال به کاری بپردازد که در آن بهترین است: بازیسازی از عقب زمین و توزیع هدفمند توپ برای به حرکت درآوردن چرخ‌دنده‌های یونایتد.

در آخرین بازی یونایتد مقابل فولام که با برتری ۳-۲ همراه بود، مارتینز در دو صحنه نشان داد که چرا برای فاز هجومی شیاطین سرخ تا این حد حیاتی است. در اوایل مسابقه، او توپ را از کاسمیرو در نزدیکی محوطه جریمه خودی گرفت و با نفوذی سریع به نیمه فولام، پاسی هوشمندانه به کوبی مینو داد که زمینه‌ساز موقعیت خطرناک آماد دیالو شد. سپس در دقایق پایانی، زمانی که یونایتد تحت فشار دو گل دیرهنگام فولام بود، این پاس قطری و دقیق مارتینز برای آماد بود که جرقه گل پیروزی‌بخش بنیامین ششکو را زد.

مارتینز علاوه بر این، همان تکل‌های کشویی و بلاک‌هایی را به نمایش گذاشت که هواداران عاشقش هستند؛ اما این توانایی او در کار با توپ است که او را به یک مهره تعیین‌کننده تبدیل می‌کند، چرا که او عملاً نقش نیمه مدافع-نیمه هافبک دفاعی را ایفا می‌کند. آرامش او و تمایلش برای حضور در میانه زمین و جناح چپ، فاکتور بزرگی در پیروزی هفته گذشته مقابل آرسنال نیز بود.

لیساندرو به راحتی هالند را مهار کرد 

با این حال، درخشان‌ترین نمایش او در این زنجیره پیروزی‌های تحت هدایت کریک، در دربی مقابل منچسترسیتی رقم خورد؛ جایی که او ارلینگ هالند را کاملاً در جیب خود گذاشت. بلاک کشویی او روی ضربه برترین گلزن لیگ، ماندگارترین لحظه بازی بود، اما فهرست درخشش او طولانی‌تر از این حرف‌هاست.

این عملکرد، پاسخی دندان‌شکن به پیش‌بینی مضحک نیکی بات و پل اسکولز پیش از بازی بود که مدعی شده بودند مارتینز توسط هالند مانند یک بچه نوپا به اطراف پرتاب خواهد شد. این دو اسطوره نه‌تنها بی‌احترامی خود را به یکی از متعصب‌ترین بازیکنان تیم نشان دادند، بلکه ثابت کردند تحلیلشان سطحی و کاملاً غلط بوده است. مارتینز پیش‌تر هم به خاطر قد کوتاهش نادیده گرفته شده بود، اما او بارها ثابت کرده است که هر کسی که هنوز فکر می‌کند قد او نقطه ضعفش است، احتمالاً بازی‌های یونایتد در چهار فصل اخیر را تماشا نکرده است.

آمارها به وضوح نشان می‌دهند یونایتد بدون او چه تیمی است. در ۷۰ مسابقه‌ای که او حضور داشته، یونایتد ۳۵ برد کسب کرده، اما در ۶۸ بازی که او غایب بوده، شیاطین سرخ تنها ۲۸ بار پیروز شده‌اند. بدترین دوران‌های یونایتد دقیقاً با مصدومیت‌های او همزمان بوده است؛ از جمله سقوط به بدترین رتبه تاریخ باشگاه در ۵۱ سال اخیر و شکست در فینال لیگ اروپا مقابل تاتنهام در زمانی که او با پارگی رباط صلیبی دست و پنجه نرم می‌کرد.

 

مصدومیت شدید لیساندرو مارتینز

مارتینز در مصاحبه‌ای صادقانه فاش کرد که دوران مصدومیت برایش چقدر طاقت‌فرسا بوده است:

بعد از دو سه هفته اول، دیگر نمی‌خواستم فوتبال بازی کنم. هر روز یک مبارزه مداوم در سالن بدنسازی بود. اما به خانواده و دوستانم تکیه کردم. امروز اگر در زمین احساس فوق‌العاده‌ای دارم، به خاطر همان روزهای سختی است که تسلیم نشدم.

یونایتد اکنون در حال درو کردن ثمره بازگشت لیساندرو به اوج است. منابع داخلی باشگاه می‌گویند او هر روز سطح تمرینات را در کارینگتون بالا می‌برد و ابایی ندارد که اگر کسی در سطح انتظار نیست، به او گوشزد کند. او به شدت رقابت‌طلب است و حتی از باختن در تمرینات هم متنفر است. او به شدت به باشگاه متعهد است و حتی زمانی که مصدوم بود، تیم را در تور پیش‌فصل آمریکا همراهی کرد.

مارتینز معتقد است کریک توانسته رگ خواب بازیکنان را پیدا کند. او می‌گوید:

او قلب من را لمس کرده است؛ و وقتی کسی قلب من را لمس کند، من تمام وجودم را برای او در زمین می‌گذارم. او بهترین بازی را از همه می‌گیرد.

برای کریک، این مدافع آرژانتینی مظهر دقیق همان فلسفه‌ای است که او سعی در بنا کردنش دارد: بازی با احساس، هیجان و تعصب. ترکیب روحیه جنگندگی و توانایی فنی خیره‌کننده مارتینز، دلیل اصلی بازگشت آن جادویی است که کریک در اولین کنفرانس خبری‌اش به آن اشاره کرده بود.

به قلم Richard Martin برای Goal

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *