بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

خاطرات فوتبالی با آلبریکو اوانی؛ دستیار یوگی، کاشته‌زن میلان و بازیکن مورد علاقه آریگو ساکی

نویسنده : خبرگزاری فوتبال ایران ؛ پارس فوتبال
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : دوشنبه 30 تیر 1404 | 2:09


از بازیکنان زحمت‌کش و پرتلاش میلان قدرتمند آریگو ساکی، آلبریکو اوانی بود که از سقوط اجباری میلان به سری‌ب تا قهرمانی جام میان قاره‌ای، روسونری را همراهی کرد و به یکی از بازیکنان مهم تاریخ این باشگاه تبدیل شد. او پس از جدایی از میلان در سمپدوریا و دو باشگاه ناشناس ایتالیایی بازی کرد.

از بازیکنان زحمت‌کش و پرتلاش میلان قدرتمند آریگو ساکی، آلبریکو اوانی بود که از سقوط اجباری میلان به سری‌ب تا قهرمانی جام میان قاره‌ای، روسونری را همراهی کرد و به یکی از بازیکنان مهم تاریخ این باشگاه تبدیل شد. او پس از جدایی از میلان در سمپدوریا و دو باشگاه ناشناس ایتالیایی بازی کرد.

طرفداری | آلبریکو اوانی (Alberico Evani) زاده یک ژانویه ۱۹۶۳ در شهر ماسای ایتالیا است. او در پست‌های هافبک چپ، هافبک راست و هافبک میانی بازی می‌کرد. اوانی که در ابتدا به اشتباه با نام «آلبریگو» شناخته می‌شد، خیلی زود توسط استعدادیاب‌های میلان کشف شد و در ۱۴ سالگی، عضوی از خانواده روسونری شد. او در سال ۱۹۸۰ به تیم اصلی باشگاه میلان رسید. در سالی که میلان به دلیل دخالت در پرونده «رسوایی توتونرو»، مجبور به بازی در سری‌ب ایتالیا شده بود، اوانی نخستین بازی‌اش را در هفته ۳۸ این لیگ برابر پسکارا انجام داد. میلان که پیش از شروع این دیدار، صدرنشینی خود در سری‌ب و متعاقباً صعود به سری‌آ را قطعی کرده بود، تصمیم گرفت تا به بازیکن جوانی چون اوانی میدان دهد. این بازیکن در فصل ۸۲-۱۹۸۱، نخستین حضور در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا را تجربه کرد اما در فصلی که منجر به سقوط میلان به دسته پایین‌تر شد، آماری بهتر از ۱۴ بازی و یک پاس گل در کارنامه اوانی ثبت نشد.

آلبریکو اوانی در میلان

اوانی پس از حضور مجدد تیمش در سری‌ب، یار فیکس این باشگاه در این رقابت‌ها شد و با ثبت ۴۱ بازی و ۱۴ گل، نقش ویژه‌ای در بازگشت میلان به بالاترین سطح ایتالیا، به عنوان صدرنشین سری‌ب داشت. پس از بازگشت به سری‌آ، اوانی موفق شد تا با درخشش در ترکیب اصلی میلان، نامش را بیش از پیش در فوتبال ایتالیا مطرح کند. بریس برابر کاتانیا در هفته چهارم باعث شد تا نام اوانی به گلزنان بالاترین سطح فوتبال ایتالیا اضافه شود. پس از ثبت ۳۳ بازی، دو گل و هفت پاس گل در فصل ۸۴-۱۹۸۳، این بازیکن به آمارهای ۳۷ بازی و پنج پاس گل در فصل ۸۵-۱۹۸۴، ۴۲ بازی و پنج پاس گل در فصل ۸۶-۱۹۸۵ و ۱۲ بازی در فصل ۸۷-۱۹۸۶ رسید. در حالی که مصدومیت اوانی در سال ۱۹۸۷، بازی‌های او در ترکیب اصلی میلان را محدود و جانشین تازه نفسی چون پائولو مالدینی را رو کرده بود، حضور آریگو ساکی در میلان، باعث شد تا فوتبال اوانی به بهترین فرم خود بازگردد. او در فصل ۸۸-۱۹۸۷ که با قهرمانی میلان در سری‌آ به پایان رسید، یکی از بازیکنان مهم ترکیب تیمش بود و به آمار ۳۰ بازی، دو گل و ۹ پاس گل رسید. گلزنی برابر آسکولی و چزنا، از اثرگذاری‌های مستقیم این بازیکن بر گل‌های میلان بود.

آلبریکو اوانی در میلان

فصل ۸۹-۱۹۸۸ با قهرمانی میلان در جام باشگاه‌های اروپا همراه بود. اوانی که در نخستین تجربه حضور در این تورنمنت، قهرمانی آن را به دست آورده بود، در راه این مهم، موفق به ثبت یک پاس گل در دیدار برگشت مرحله یک‌هشتم نهایی برابر ستاره سرخ بلگراد شد و حتی پنالتی خود در ضیافت پنالتی‌های این بازی را به گل تبدیل کرد. او در دیدار برگشت نیمه نهایی و تک بازی فینال این دوره از جام باشگاه‌های اروپا به میدان نرفت. اوانی در سری‌آ، موفق به گلزنی برابر یوونتوس شد و در نهایت به آمار کلی ۳۹ بازی، سه گل و ۱۴ پاس گل رسید. تک گل پیروزی‌بخش اوانی در تک دیدار جام میان‌قاره‌ای برابر اتلتیکو ناسیونال بود که میلان را به قهرمان سال ۱۹۸۹ جهان تبدیل کرد. به جز این گل، ضربه آزاد گل‌شده این بازیکن در دیدار برگشت سوپرکاپ اروپا برابر بارسلونا که میلان را به قهرمانی این جام رساند، از دیگر گل‌های تاریخی او بود. اوانی در فصل ۹۰-۱۹۸۹، قهرمانی اروپایی دیگری را به همراه میلان در جام باشگاه‌های اروپا تجربه کرد؛ او این بار در مرحله نخست و دیدار برابر هلسینکی به یک گل و یک پاس گل رسید و در دیدار فینال نیز بازی کرد. ۴۸ بازی، پنج گل و هشت پاس گل، حاصل این فصل اوانی در میلان بود. اوانی، سه فصل دیگر در میلان حضور داشت و به آمارهای ۳۲ بازی، چهار گل و پنج پاس گل در فصل ۹۱-۱۹۹۰، ۳۱ بازی، یک گل و پنج پاس گل در فصل ۹۲-۱۹۹۱ و ۲۹ بازی، یک گل و یک پاس گل در فصل ۹۳-۱۹۹۲ رسید.

آلبریکو اوانی در میلان

پس از تجربه سه قهرمانی سری‌آ، دو قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا، سری‌ب، سوپرکاپ‌های ایتالیا و اروپا و یک قهرمانی در جام حذفی و جام میان قاره‌ای، اوانی در سال ۱۹۹۳ تصمیم گرفت تا راهی باشگاه جاه‌طلب سمپدوریا شود. نخستین فصل حضور اوانی در سمپدوریا با قهرمانی این باشگاه در جام حذفی ایتالیا همراه بود. او در دیدار برگشت فینال برابر آنکونا به یک گل و یک پاس گل رسید تا با استفاده از اکسیر قهرمانی‌های میلانی خود، سمپدوریا را به یک جام جذاب در این فصل برساند. او در سری‌آ موفق شد تا دروازه رقیب همیشگی خود یعنی اینتر را باز کند. آمار کلی اوانی در این فصل، ۴۰ بازی، دو گل و یک پاس گل بود. او سه فصل دیگر در سمپدوریا حضور داشت و به آمارهای ۳۶ بازی و یک گل در فصل ۹۵-۱۹۹۴، ۳۱ بازی و یک پاس گل در فصل ۹۶-۱۹۹۵ و ۱۲ بازی در فصل ۹۷-۱۹۹۶ رسید. حضور در رجیانای حاضر در سری‌ب با آمار ۱۱ بازی و کارارسه حاضر در سری سی با آمار ۱۳ بازی، یک گل و دو پاس گل، از تجربیات بعدی اوانی بودند. او در سال ۱۹۹۸ تصمیم گرفت تا از دنیای فوتبال، خداحافظی کند.

آلبریکو اوانی در سمپدوریا

اوانی پس از حضور در تیم ملی زیر ۲۱ سال ایتالیا، یکی از اعضای تیم ملی زیر ۲۳ سال کشورش در المپیک ۱۹۸۸ سئول بود. او این تورنمنت را با یک گل و یک پاس گل برابر گواتمالا شروع کرد و در تورنمنتی که با رتبه چهارم کشورش همراه بود، موفق به ثبت یک پاس گل در مرحله نیمه نهایی برابر شوروی شد. نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی بزرگسالان ایتالیا در سال ۱۹۹۱ و دیدار برابر قبرس به ثبت رسید. حضور ساکی افسانه‌ای در تیم ملی ایتالیا، باعث شده بود تا اوانی به یکی از اعضای ثابت لیست این مربی تبدیل شود. او در جام جهانی ۱۹۹۴ حضور داشت و در دو بازی این جام به میدان رفت. اوانی در فینال این دوره که با شکست ایتالیا از برزیل همراه بود، موفق به ثبت ۲۵ دقیقه حضور در زمین بازی شد. دیدار برابر استونی، پس از جام جهانی تبدیل به آخرین بازی ملی اوانی شد. او با ۱۵ بازی و یک پاس گل به ماجراجویی ملی خود، خاتمه داد. اگرچه این بازیکن از سرعت زیادی برخورددار نبود اما با نظم بازی، کمک به خط دفاعی و سانترهای موفق خود به بازیکن محبوب مربیانش تبدیل شد. او هم‌چنین یکی از بازیکنان مهم تیمش در ضربات ایستگاهی بود و تهدید بالقوه‌ای برای هر حریف بود. به دلیل شباهت چهره آلبریکو به کاراکتر جذاب کارتون محبوب «یوگی خرسه» که «بوبو» نام داشت و دستیار یوگی بود، بسیاری از اهالی فوتبال به او لقب «بوبو» را داده بودند.

آلبریکو اوانی در تیم ملی ایتالیا


از سری خاطرات فوتبالی

  • فردی لیونبرگ؛ هافبک سوئدی آرسنال، مدل کلوین کلاین و مو قرمز دهه ۹۰ میلادی
  • راماز شنگلیا، مهاجم افسانه‌ای شوروی و گرجستان؛ از آقای گلی یورو زیر ۲۱ سال تا درخشش در جام جهانی
  • پائولو روسی؛ آقای گل جام جهانی و برنده توپ طلای سال ۱۹۸۲ و مهاجم سابق یوونتوس و میلان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *