آشنایی با هنری کریپ هرد، مبدع «Crip Walk»؛ مردی که با یک دست و یک پا، میرقصید
نام هنری کریپ هرد در دنیای ورزش، بیش از یک دهه پس از مدال طلای سرنا ویلیامز در المپیک ۲۰۱۲ لندن، توسط ورزشکاران المپیک زمستانی ۲۰۲۶ زنده شده است. این رقصنده که پس از تصادف شدید با قطار، یک دست و یک پایش را از دست داده بود، با یک دست و یک پای باقیمانده توانست تا علاوه بر ادامه حرفه رقص، سبک جدیدی را با نام «کریپواک»، ابداع کند. این سبک از رقص به روتین ورزشکاران بسیاری پس از موفقیت، تبدیل شده است.
طرفداری | هنری کریپ هرد (Henry “Crip” Heard) زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۲۴ در شهر ممفیس ایالت تنسی آمریکا است. او در سن ۱۳ سالگی، یک رقصنده حرفهای شد و به عنوان یکی از استعدادهای این حوزه محسوب میشد. با این وجود، یک تصادف شدید در ۲۰ سالگی، باعث شد تا هنری، یک دست و یک پایش را در اثر برخورد اتومبیلش با قطار، از دست بدهد. با وجود این اتفاق هولناک، هنری از حرفه خود دست نکشید و با اراده قوی خود، به استیجهای مختلف بازگشت. او در همین دوران، نوعی از رقص را ابداع کرد و آن را «Crip Walk» نامید. این رقص شامل بازی با پاشنه پا و پنجه، کشیدن و سُر خوردن روی زمین، هماهنگی با بیتهای هیپ هاپ و ساختن اشکالی همانند چهار حرف اصلی کلمه یعنی C-R-I-P میشود.
هنری در سال ۱۹۴۹، با حضور در فیلم سینمایی موزیکالی به نام «خانههای شبانهروزی بلوز»، تنها فیلم موجود از رقص ابداعی خود در آن دهه را به یادگار گذاشت. در این فیلم، قرار بود تا مستاجرهای یک خانه شبانهروزی که اکثرا سیهچرده بودند، با اجراهای هنرمندانه خود، از فروش آن جلوگیری کنند. هرد در تورهای مختلفی اجرا داشت و رقص خود با یک دست و یک پایش را به نمایش میگذاشت. در یکی از همین سفرها به شهر آتلانتای ایالت جورجیا بود که او ۱۰۰۰ دلار پول نقد و جواهراتش را به دلیل سرقت، از دست داد. او در سال ۱۹۶۰، با علائمی شبیه به سکته مغزی، به زمین خورد و مدتی از استیج دور بود. دوران بازنشستگی این مرد اهل تنسی، از سال ۱۹۷۱ شروع شد. او پس از بازنشستگی به افراد معلول و کمبضاعت، کمک میکرد. او در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۱، در سن ۶۶ سالگی، دار فانی را وداع گفت.
رقص ابداعی هنری، پس از مرگش توسط رپرهای مختلفی همچون اسنوپداگ به جامعه موسیقی آمریکا معرفی شد. با این وجود، ارتباط هنری کریپ هرد با دنیای ورزش، به لطف سرنا ویلیامز، تنیسور مطرح آمریکایی شکل گرفت. ویلیامز در المپیک ۲۰۱۲، پس از کسب مدال طلا، به سبک کریپواک رقصید تا ورزشدوستان را نیز با دستاورهای هنری آشنا کند. این عمل توسط برخی ورزشکاران در المپیک زمستانی ۲۰۲۶ نیز تکرار شد تا میراث هنری، یک دهه پس از ویلیامز نیز زنده باشد. او نمادی از غلبه بر معلولیت، محدودیت و نژادپرستی است که توانست، نام خود را در عرصههای مختلف، جاودانه کند.
از سری خاطرات ورزشی
- کریس تیلور، سنگینترین ورزشکار تاریخ المپیک؛ از تحمل ناداوری و سالتوی قرن در مونیخ تا کشتی حرفهای
- سردار کباپچیلار، رمبوی ترک بدنسازی؛ از رعد و برق سیاه تا درخشش در سینمای ترکیه
- کن نورتون، بوکسور فکشکن محمدعلی؛ از تأثیرپذیری از ناپلئون هیل و دفاع ضربدری تا ماندیگو و درام
- هریستو زلاتانوف، زلاتان هوایی والیبال ایتالیا؛ از نخستین والیبالیست ۹۰۰۰ امتیازه سریآ تا ادامه راه پدر
- آرشیو مطالب مرتبط
پشت پرده دعوت بازیگر زن ایرانی به تیم ملی بوکس مشخص شد !! + جزئیات
بازیگر مطرح و استقلالی سینما درگذشت + جزئیات
ستاره مطرح سینمای ایران استقلالی است یا پرسپولیسی + جزئیات
