آشنایی با کریس تیلور، سنگینترین ورزشکار تاریخ المپیک؛ از تحمل ناداوری و سالتوی قرن در مونیخ تا کشتی حرفهای
کریس تیلور، کشتیگیر سنگینوزن آمریکایی است که با حضورش در المپیک ۱۹۷۲، علاوه بر ناداوری، سنگینترین سالتوی تاریخ کشتی را نیز تجربه کرد؛ او که در دو سبک آزاد و فرنگی به روی تشک رفت، در نهایت با یک مدال برنز به کشورش بازگشت. او که در مسابقات دانشگاهی آمریکا، بسیار عالی عمل کرده بود، پس از المپیک، به کشتی حرفهای پیوست تا در نوع جدیدی، قهرمانی کسب کند.
طرفداری | کریس تیلور (Chris Taylor) زاده ۱۳ ژوئن ۱۹۵۰ در شهر دواجیاک ایالت میشیگان آمریکا است. او از دوران تحصیل در دبیرستان دواجیاک، علاقهاش به کشتی را پیدا کرد و تا رسیدن به دانشگاه، آن را تقویت کرد. تیلور با حضور در تیم کشتی دانشگاههای ماسکگون کامیونیتی و دانشکده ایالتی آیووا، توانست تا در مسابقات NCAA شرکت کند. پیروزی برابر گرگ وویچیچوفسکی و جیم هاگن د سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳، او را به مدال طلای سنگینوزن کشتی دانشگاهی ایالات متحده، رساند. قد ۱۸۲ سانتیمتری و وزنی بیش از ۱۸۰ کیلوگرم، از تیلور غولی ساخته بود که برخی کشتیگیران نیروی دریایی آمریکا، در صورتی که به سلامت از کشتی با او بیرون میآمدند، صلیب شجاعت را از سازمانشان دریافت میکردند. ۵۸ پیروزی از ۶۰ مسابقه دانشگاهی، او را به امیدهای آینده آمریکا در کشتی المپیک تبدیل کرده بود.
در یکی از مسابقات دانشگاهی به همراه کالج ماسکگون بود که کریس، گردن حریفش را شکست و باعث فلجشدن او شد. پس از این اتفاق، ناراحتی شدیدی برای تیور به وجود آمد زیرا او با وجود هیبت درشت، قلب مهربانی داشت و نمیتوانست به این رخداد، بیتفاوت باشد. از همین رو بود که او تصمیم گرفت تا کشتی را رها کند اما خانواده رقیبش، با اصرار به بیگناهی تیلور در تشک، باعث شدند تا این مرد اهل دواجیاک، به کشتی قهرمانی بازگردد. پس از عملکرد فوقالعاده در مسابقات دانشگاهی، این کشتیگیر نماینده آمریکا در هر دو سبک کشتی المپیک ۱۹۷۲ مونیخ شد. در روزهای تشدید جنگ سرد، قرعه حکم میداد که تیلور آمریکایی برابر الکساندر مدود، نماینده کشور شوروی قرار گیرد. اومیت دمیراگ، داور این جدال، دو بار تیلور را به دلیل انفعال جریمه کرد تا در نهایت، مدود به لطف تصمیمات داور بازی، با نتیجه ۲-۳ پیروز شود. ناداوری علیه آمریکاییها باعث شد تا آنها با شکایت به مراجع مربوطه، داور بازی را از قضاوت کشتی محروم کنند. دمیراگ پس از مدتی اعتراف کرد که به دلیل جثه درشت تیلور، تصمیم داشت تا با دادن دو اخطار، مبارزه با مدود را عادلانهتر کند؛ اتفاقی که خشم آمریکاییها و تیلور را بیش از پیش کرد. این آمریکایی در ادامه توانست تا برابر مسلم اسکندر فیلابی از ایران، یوریهیده ایسوگای از ژاپن، ویلفرد دیتریش از آلمان و عثمان دورالیف از بلغارستان پیروز شده و با مدال نقره، مسابقات سنگینوزن کشتی آزاد را به پایان برساند.
اگر در کشتی آزاد، ناداوری باعث شده بود تا تیلور به تیتر اخبار تبدیل شود، در کلاس سنگینوزن کشتی فرنگی المپیک مونیخ، جدال مجدد تیلور و دیتریش، سرتیتر رسانهها شد. دیتریش توانست تا با اجرای «سالتوی قرن» بر روی این آمریکایی عظیمالجثه، بار دیگر او را در نخستین مسابقه کشتیاش، بهتزده کند. پس از تحمل کنایههای مختلف در رابطه با این سالتو، تیلور به تساوی برابر پتر کرمنت از جمهوری چک رسید و از مسابقات کشتی فرنگی، کنار رفت. پس از این المپیک عجیب و غریب، تیلور دیگر در کشتی آماتور دیده نشد زیرا با هدایت ورن گاگن و بیلی رابینسون، در انجمن AWA ثبتنام کرد تا عضوی از کشتیگیران حرفهای آمریکا شود. او در نخستین مبارزه خود در سال ۱۹۷۳، برابر رنه گولت قرار گرفت و به پیروزی رسید. او در این مدت، با کشتیگیران صاحبنام آمریکایی سرشاخ شد و در بتل رویالهای متعددی حضور یافت. او در سال ۱۹۷۶، مدت کوتاهی قهرمان سنگینوزن AWA بود زیرا برابر نیک بوکوینکل به پیروزی رسید اما این عنوان را برابر همین رقیب، از دست داد. او در سال ۱۹۷۶ نیز موفق به قهرمانی در بتل رویال برگزارشده در مونیخ شد تا کمی خاطرات تلخ المپیک در این شهر را از یاد ببرد. آخرین مسابقه کشتی حرفهای تیلور، در سال ۱۹۷۷، با پیروزیاش برابر بابی وان و دوک جورج، همراه بود. ۳۲۷ بازی، ۲۸۱ پیروزی، ۱۴ تساوی و ۵۲ شکست، کارنامه نهایی او در بخش حرفهای کشتی بود.
او در سن ۲۹ سالگی، دو سال پس از آنکه مشکلات سلامتی باعث بازنشستگی او از کشتی حرفهای شد، در خانه خود، بر اثر عوارض قلبی عروقی درگذشت. تیلور در آرامستان ریورساید در دواجیاک، میشیگان به خاک سپرده شده است. از تکنیکهای همیشگی تیلور در کشتی حرفهای، میتوان به «بیرهاگ» اشاره کرد که استفاده زیادی از آن میشد. تیلور بارها برای کاهش وزن خود تلاش کرد اما هیچ گاه این مهم، عملی نشد. این اتفاق در حالی بود که مصرف تغذیه تیلور، چندان به پرخوری شباهت نداشت اما او همواره، درشت هیکل بود. او پیش از شروع کشتی، در اسکیتسواری و فوتبال آمریکایی نیز سرآمد بود اما عملکرد فوقالعاده دانشگاهی، او را به سمت و سوی کشتی کشاند. یکی از عادتهای همیشگی تیلور، گرم نکردن پیش از مسابقاتش بود که باعث تعجب رقبا میشد. تیلور با ۱۹۰ کیلوگرم وزن در زمان شرکت در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ، سنگینترین المپین تاریخ شناخته میشود.
از سری خاطرات ورزشی
- سردار کباپچیلار، رمبوی ترک بدنسازی؛ از رعد و برق سیاه تا درخشش در سینمای ترکیه
- کن نورتون، بوکسور فکشکن محمدعلی؛ از تأثیرپذیری از ناپلئون هیل و دفاع ضربدری تا ماندیگو و درام
- هریستو زلاتانوف، زلاتان هوایی والیبال ایتالیا؛ از نخستین والیبالیست ۹۰۰۰ امتیازه سریآ تا ادامه راه پدر
- گوستاو فریشتنسکی، هرکول قصاب کشتی؛ از سوختگی با نعل اسب تا قهرمانی اروپا و جلاد پراگ
- آرشیو مطالب مرتبط
دعوت حسن یزدانی به اردوی تیم ملی کشتی آزاد + جزئیات
رسمی؛ پایان کار برانکو در چین
ستاره برنزی کشتی ایران در مسیر بازگشت به تشک
خبر ویژه سرمربی تیم ملی درباره حسن یزدانی
بزرگسالان شانسی برای قهرمانی آسیا ندارند!
فعلا هیچ کس صاحب دوبنده تیم ملی نیست
