آشنایی با جیمز فیگ، نخستین قهرمان شناختهشده تاریخ بوکس؛ از شکستن مچ رقیب تا مبارزه با گرز
جیمز فیگ، یکی از نخستین قهرمانان تاریخ بوکس است که میتوان او را به نوعی، «پدر بوکس» جهان دانست. او در سده هجدهم میلادی، مبارزاتی ترکیبی از بوکس، شمشیربازی، مبارزه با چوب و چماق را انجام میداد و در بیش از ۲۰۰ مبارزه، تنها یک شکست را تجربه کرد. فیگ، بدون دستکش بوکس مبارزه میکرد و توانست تا با افتتاح باشگاه آموزشی مبارزه صحیح، نقشی ویژه در گسترش هنرهای رزمی، بوکس و دفاع شخصی داشته باشد.
طرفداری | جیمز فیگ (James Figg)، تاریخ تولد مشخصی ندارد اما بسیاری از مورخان، تولد او را در حدود سال ۱۷۰۰ میلادی میدانند. جیمز در خانوادهای هفت نفره و فقیر، چشم به جهان گشود و با رفت و آمدهایش به نمایشگاههای محلی، در جستجوی راهی برای رسیدن به درآمدی قابل توجه بود. «ارل پیتربورو»، فردی بود که حامی سرسخت ورزشهای شجاعانه و مردانه بود و با شرطبندی بر روی همین مسابقات، درآمد خوبی را به دست میآورد؛ پیتربورو، پس از مشاهده تواناییهای فیگ، او را حمایت کرد تا در مسابقات قدرتی شرکت کند. فیگ با قد ۱۶۸ سانتیمتری خود، مهارتهای بالایی را در شمشیربازی، جنگ با چماق و بوکس بدون دستکش داشت. مسابقات بوکس بدون دستکش در زمان فیگ، چیزی شبیه مسابقات MMA امروزی بود که استفاده از پا را نیز مجاز میدانست. فیگ توانست تا در مسابقات بوکس مختلفی با افرادی متفاوت شرکت کرده و همگی را بدون استثنا، شکست دهد.
او در طول زندگی خود، بیش از ۲۷۹ مبارزه را با دستانی بدون دستکش بوکس، انجام داد و در همگی آنها به جز یک مسابقه، پیروز شد. این مسابقات، شامل راندهایی ترکیبی از بوکس، مبارزه با چوب و شمشیربازی میشدند. در روزهای که محدودیت راند وجود نداشت و بوکسورها تا آخرین انرژی خود، میجنگیدند، ند ساتون، تنها کسی بود که توانست تا فیگ را به چالش بکشد. در نخستین مبارزه، ساتون به تنها بوکسوری تبدیل شد که موفق به پیروزی برابر فیگ شده است. با این وجود، جیمز در مسابقات بعدی توانست تا این شکست را جبران کرده و بر ساتون، غلبه کند. فیگ در سال ۱۷۱۹، تصمیم گرفت تا با افتتاح یک آمفیتئاتر و یک مدرسه آموزش مبارزه در لندن، بوکس بدون دستکش، شمشیربازی و مبارزه با چماق، چوب و گرز را به مراجعین خود، آموزش دهد. او یکی از نخستین افرادی بود که به ترویج هنرهای رزمی میپرداخت و شاگردان مرد و زن داشت. او در ۲۰ ژانویه ۱۷۲۵، نخستین مبارزه بوکس بینالمللی در تاریخ مدرن جهان را میان آلبرتو دی کارنی، قایقرانی از ونیز و باب ویتاکر، قایقرانی از انگلستان، در حضور شاهزاده جورج از ولز، ترتیب داد.
یکی از مبارزات فیگ در روزنامه ایپسویچ ژورنال، به رشته تحریر درآمده بود؛ در این مبارزه که میان فیگ و فردی به نام هولمز، صاحب مهمانخانه پائول در واترفورد برگزار میشد، فیگ آنقدر مسلط بود که علاوه بر دفاع جانانه از خود، مچ دست هولمز را شکست تا رقیب را به بدترین شکل، مجبور به تسلیم کند. او پس از سال ۱۷۳۰، دیگر کمتر در مسابقات بوکس حضور مییافت اما با این وجود، یک مسابقه نمایشی با جک بروتون و سپس یک مسابقه شمشیربازی برابر جان اسپارکس در هیمارکت برگزار کرد. او در هشتم دسامبر ۱۷۳۴، درگذشت تا در کلیسای سنت مریلیون، به خاک سپرده شود. او در پایان دوران ورزشی خود، فردی شناختهشده در لندن بود که باعث میشد تا خانوادههای سلطنتی، اشراف، سیاستمداران، نویسندگان، هنرمندان و بازیگران در مبارزاتش، حاضر شوند. او در نوشتههای جان بایروم، هنری فیلدینگ و الکساندر پوپ و پرترههای جان الیس و جاناتان ریچاردسون، حضور داشته است تا بدینگونه، میراثش در طول تاریخ، حفظ شود. او در سال ۱۹۹۲، با لقب «پدر بوکس»، به تالار مشاهیر این ورزش، راه یافت.
از سری خاطرات ورزشی
- الکساندر ساوین، «فیل» والیبال جهان؛ از طلای المپیک تا کنارهگیری از تیم ملی
- یوسف اسماعیل، ترک مخوف کشتی؛ از پرتاب حریف به سوی جمعیت تا غرقشدن با ۱۰۰ هزار دلار طلا
- اکسل کادیر، طلایی کشتی فرنگی در المپیک ۱۹۳۶؛ از سه طلای جهانی آماتور تا قهرمانی نیمه سنگینوزن حرفهای
- امانوئل یاربورو، سنگینوزنترین ورزشکار گینس؛ از وزن ۳۱۹ کیلوگرمی تا کشتی سومو، MMA و بالیوود
- آرشیو مطالب مرتبط
