بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

اورا: میلنر آنقدر سمج بود که تا دستشویی آدم را تعقیب می‌کرد! هرگز دنبال تعریف و تمجید شنیدن از فرگوسن نبودم

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : دوشنبه 27 بهمن 1404 | 1:42

مدافع پیشین تیم ملی فرانسه اعتراف می‌کند که میلنر از آن دست بازیکنانی بود که او را کلافه می‌کردند.

مدافع پیشین تیم ملی فرانسه اعتراف می‌کند که میلنر از آن دست بازیکنانی بود که او را کلافه می‌کردند.

طرفداری | اورا می‌گوید زنده ماندن در تمرین کنار رونالدو، کارلوس توز و وین رونی خودش یک دستاورد بود، اما سخت‌ترین رقیبش بیرون از یونایتد، شاید تعجب‌آور باشد: جیمز میلنر، که حالا ۴۰ ساله است و هنوز در لیگ برتر بازی می‌کند.

اورا در مصاحبه‌ای طولانی با تلگراف که بخش‌های اول و دوم آن را پیش از این منتشر کردیم، خیلی صریح و رُک (به سبک خودش) دربارهٔ گذشته و حال صحبت کرده است. او همین صراحت را دربارهٔ سختی رویارویی با میلنر نیز به کار برده است.

چرا (سخت‌ترین رقیبم بود)؟ چون با میزان تلاش خودش کلافه‌ام می‌کرد. من جلو و عقب می‌رفتم و او هر بار دنبالم می‌آمد. یک‌بار گفتم: «جیمز، اگر برم دستشویی هم دنبالم می‌یای؟» تعجبی ندارد هنوز بازی می‌کند. همین‌طور آرون لنون از تاتنهام؛ چون همیشه پشت دفاع می‌دوید و این چیزی است که مدافعان کناری از آن متنفرند.

در سال ۲۰۰۸ در استمفوردبریج، پس از درگیری برخی بازیکنان یونایتد با مسئولان زمین هنگام سرد کردنِ بعد از بازی، این اورا بود که پیش‌قدم شد. مستقیم به سمت بزرگ‌ترین‌شان رفت؛ غولی که با بیل بزرگی در دست شناخته می‌شد. مأموران و هم‌تیمی‌ها به‌موقع مداخله کردند.

پاتریس اورا در استمفوردبریج
اورا در استمفوردبریج با سم بثل، مسئول زمین چمن ورزشگاه، درگیر شد و هر دو نفر جریمه شدند

فکر می‌کنم خوش‌ شانس بودم. عکسش را دیدم؛ واقعاً غول بود. چند هفته بعد در اردوی فرانسه، نیکولا آنلکا و فلوران مالودا گفتند: «پاتریس، ما هر روز این آدمو می‌بینیم؛ خیلی گنده است. مطمئن بودی داری چیکار می‌کنی؟» گفتم مطمئن نبودم، فقط رفتم سمتش. اسکولزی بعدش گفت: «(از این به بعد) هر وقت برم کافه محل، تو رو با خودم می‌برم.»

در همان بازی رفت نیمه‌ نهایی سال ۲۰۰۸ مقابل بارسلونا، اورا مسی را مهار کرد و یونایتد در بازی برگشت خانگی صعود کرد. هنوز یادش هست در نیوکمپ، ریو فردیناند، نویل و نمانیا ویدیچ آمدند با او دست دادند و تبریک گفتند؛ این همان حس پذیرفته شدن بود. در فینال ۲۰۰۹، پپ گواردیولا چینش بارسلونا را وسط بازی عوض کرد تا با تهدید اورا کنار بیاید و به ساموئل اتوئو مأموریت داد او را مهار کند.

اورا سه فینال لیگ قهرمانان را با یونایتد و یوونتوس به بارسلونا باخت، اما پشیمانی ندارد. او زبان‌‌شناسی چیره‌ دست است که به چهار زبان تسلط دارد و روزهایش را به‌راحتی پر می‌کند؛ هرچند روشن است چقدر دلتنگ رقابت است؛ به خصوص دلتنگ یک نفر.

خودم را می‌شناسم؛ تربیتم و جایی که بزرگ شدم را می‌دانم. هرگز نمی‌خواستم الکس فرگوسن بگوید: «آفرین، بازی خوبی داشتی.» می‌خواستم مرا بکوبد و بگوید: «آن پاس لعنتی را لو دادی.» چون می‌خواستم بی‌نقص باشم!

  • بخش ابتدایی؛ اورا: با دیدن فیلم‌های بروس لی بزرگ شدم؛ در دوران فوتبال فقط ۷ بازی بدون درد بازی کردم؛ دکتر به من گفت تو دیوانه‌ای!
  • بخش دوم؛ اورا: بازیکن امروزی سشوار فرگوسن را ببیند، فردا سر تمرین نمی‌آید؛ می‌گویم رونالدو بهترین است، طرفداران مسی از من بدشان می‌آید؛ من یک آفتاب پرستم!

  درگیری عجیب پاتریس اورا با یک هوادار در بازی با ویتوریا گیمارش

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *