اورا: با دیدن فیلمهای بروس لی بزرگ شدم؛ در دوران فوتبال فقط ۷ بازی بدون درد بازی کردم؛ دکتر به من گفت تو دیوانهای!
منبع : طرفداری
مدافع پیشین تیم ملی فرانسه، مصاحبهای خواندنی و بلند با تلگراف انجام داده است، که در چند بخش منتشر خواهد شد.
طرفداری | پاتریس اورا با جزئیات کامل، جلسهٔ توجیهی سر الکس فرگوسن پیش از دیدار رفت نیمه نهایی لیگ قهرمانان ۲۰۰۸ مقابل بارسلونا را به یاد دارد؛ عمدتاً چون بخش بزرگی از آن جلسه دربارهٔ خودش بود.
به گزارش تلگراف، این مدافع چپ بزرگ منچستریونایتد و تیم ملی فرانسه، اکنون ۴۴ سال دارد؛ همان سنی که فرگوسن در سال ۱۹۸۶ هدایت یونایتد را در اولدترافورد به دست گرفت. اورا که از خانهاش در دبی از طریق تماس ویدیویی صحبت میکند، خاطراتش زنده به نظر میرسد. در سال ۲۰۰۸، کمی بیش از یک سال از حضورش در یونایتد میگذشت و مسیر حرفهای او هنوز میتوانست به هر سمتی برود؛ پسری از حومهٔ شهر مشهور به پرورش فوتبالیست در پاریس، له اولیس.
فرگوسن جلوی همه جلسه را اینطور شروع کرد: «بچهها، امروز بازی مهمی داریم و اگر ببازیم، تقصیر پاتریسه.» همه به هم نگاه کردیم و من با خودم گفتم: «خب، فشار زیادی روی منه.» بعد فرگوسن گفت: «پاتریس، برام مهم نیست که لیونل مسی بهترین بازیکن دنیاست یا نه. اگر ببازیم، اگر نتونیم مسی رو مهار کنیم، من تو رو مقصر میدونم.»
اورا با لبخندی بر لب، از آن اسکاتلندیِ سالخورده یاد میکند که حضوری پررنگ در زندگیاش داشت:
من را میشناخت و میدانست چطور مدیریتم کند.
مسیر زندگی اورا شگفتانگیز بود. او یکی از ۲۴ خواهر و برادری است که از یک یا هر دو والد به دنیا آمدهاند و عضوی از خانوادهای بود که از داکار به پاریس مهاجرت کرد. کودکیاش با سختیهای فراوان گذشت، اما به مدافع چپ اول (و سپس کاپیتان) یونایتد و فرانسه تبدیل شد.
او در پنج فینال لیگ قهرمانان برای سه باشگاه مختلف بازی کرد و بهجز سال ۲۰۰۸، همه را باخت. از نسل خودش تنها بازیکن تیم ملی فرانسه بود که از سیستم آکادمیهای کشور عبور نکرد؛ در عوض از لیگهای پایین بالا آمد: ابتدا در سیسیل و سپس در سرزمین اصلی ایتالیا با مونتزا.
اورا هنوز هم روزی پنج ساعت برای ورزش جدیدش تمرین میکند: هنرهای رزمی ترکیبی یا همان MMA. هدف وزنیاش حدود ۷۱ کیلو است و سال گذشته برای مبارزهای در پاریس قرارداد بست که حریفش کنار کشید. این روزها همان توان بدنیای را دارد که در دوران بازی، او را از بقیه متمایز میکرد و همچنان بهشدت اهل رقابت است.
با دیدن فیلمهای بروس لی بزرگ شدم و در کودکی کیک بوکسینگ کار میکردم. ورود به اوکتاگون و روبهرو شدن با حریف خیلی وسوسه برانگیز است؛ ترس از مشت خوردن یا نترسیدن از آن؛ توضیحش سخت است. بعضیها میگویند خشونتآمیز است، اما MMA در واقع یک بازی تعقیب و گریز است؛ همه چیز به تکنیک و گرفتن حریف برمیگردد، نه قدرت. یک جلسهٔ تمرین MMA مثل ۹۰ دقیقه فوتبال بازی کردن است.
این انرژی ما را به پروژهٔ جدیدش میرساند: «Kurk»، یک جایگزین گیاهی برای کاهش درد و التهاب که در آن سرمایهگذاری کرده و خودش هم استفاده میکند. اورا در دوران بازی همیشه با مصدومیتها کنار میآمد؛ خودش تخمین میزند در بیش از ۸۰۰ بازی، فقط در حدود هفت بازی بدون درد بوده است. از او میپرسم: «هفت درصد؟» میگوید: «نه، هفت بازی.»
او بهخوبی از آسیبهای داروهای ضدالتهاب خبر دارد. بارها در یونایتد و بعدتر در یوونتوس، حین مسابقه استفراغ کرده بود؛ قرصها را برای کنترل درد و حتی بهتعویق انداختن جراحی مصرف میکرد. پس از پیوستن به یوونتوس در ۲۰۱۴، یکبار با درد شدید از خواب بیدار شد و اصرار کرد اسکن بدهد؛ آرتروسکوپی، زخم معدهای را نشان داد که تا همین امروز مدیریتش میکند.
خیلی از ورزشکاران این را تجربه کردهاند و فشار فوتبال را میشناسند. هواداران نمیدانند چرا بازی نمیکنی و اگر مشکل معده داشته باشی، میگویند نازکنارنجی. میخواهم ورزشکاران آینده را نجات بدهم. این (Kurk) جواب میدهد؛ گیاهی و کاملاً طبیعی است. مُسکن نخورید چون در نهایت بهایش را پرداخت خواهید کرد.
قهرمان لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا شد
در یونایتد (که ژانویهٔ ۲۰۰۶ به آن پیوست، زمانی که فرگوسن آخرین تیم بزرگش را میساخت) شدت تمرینها اورا را غافلگیر کرد. از لحظهای در فصل اول یاد میکند که مصدومیت کوچکی داشت و قرار شده بود آن هفته تمرین و بازی نکند.
روی تخت درمان بودم که رایان گیگز را دیدم؛ مشکل کمر داشت اما کشش انجام داد و رفت تمرین. پل اسکولز روی مچش یخ میگذاشت. گری نویل مچش را میبست. با خودم گفتم: «وایسا ببینم، اگه این سه دایناسور میرن بیرون، چرا من مثل پرنسس روی تخت موندهام؟» پس کفشهایم را پوشیدم و رفتم تمرین. دکتر گفت: «پاتریس، تو دیوانهای.» تمرین کردم و فردایش هم بازی کردم.
همین اراده او را به اوج رساند. پس از بازنشستگی، بهعنوان کارشناس و کارآفرین فعالیت کرده و ۱۴ میلیون دنبال کننده در اینستاگرام دارد که ویدئوهای پرشورش را دوست دارند. زندگینامه خودنوشتهاش در سال ۲۰۲۱، I Love This Game، از بهترین کتب خاطرات بازیکنان یونایتد است؛ پر از افشاگری دربارهٔ چهرههای بزرگ آن دوران و نگاهی تیزبین به تناقضهای فوتبال در سطح اول.
ادامه دارد…
لیورپول با آرنه اسلوت؛ غرق در باتلاق مشکلات
بدشانسی بزرگ برای لیونل مسی در اینتر میامی + جزئیات
لیونل مسی به رکورد تاریخی علی دایی در تیم ملی رسید
رکورد جدید برای مسی فوق ستاره آرژانتینی اینتر میامی
بدشانسی بزرگ برای لیونل مسی در اینترمیامی + جزئیات
