بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

اودگارد: حالا می‌فهمم انتقال به رئال مادرید چقدر بزرگ بود؛ نگران بودم اگر سیب زمینی سرخ شده بخورم ونگر فکر بدی کند!

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : یکشنبه 26 بهمن 1404 | 22:03

کاپیتان توپچی‌ها با مرور خاطرات گذشته، از شهرت در سن کم، انتخابی سخت برای آینده‌اش و البته شام خوردنی عجیب با ونگر صحبت کرده است.

کاپیتان توپچی‌ها با مرور خاطرات گذشته، از شهرت در سن کم، انتخابی سخت برای آینده‌اش و البته شام خوردنی عجیب با ونگر صحبت کرده است.

طرفداری | مارتین اودگارد هنوز دوران نوجوانی را پشت سر نگذاشته بود که شایعات پیوستنش به بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا آغاز شد.

به گزارش FourFourTwo، این هافبک در سال ۲۰۱۴ و در حالی که فقط ۱۵ سال داشت، نخستین بازی‌اش را در سطح بزرگسالان برای استرومسگودست انجام داد و خیلی زود رکورد جوان‌ترین گلزن تاریخ لیگ نروژ را هم شکست. پس از آن، تور فشرده‌ای از مذاکره با بهترین باشگاه‌های قاره در انتظارش بود؛ نوجوانی که پیش از شانزدهمین تولدش، باید تصمیمی سرنوشت‌ساز می‌گرفت.

او در نهایت با قراردادی ۴ میلیون یورویی به رئال مادرید پیوست و به جوان‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه تبدیل شد.

بله، تجربهٔ عجیبی بود. ۱۵ سالم بود و ناگهان با جت‌های شخصی سفر می‌کردم و با مربیان و بازیکنان تراز اول دیدار داشتم. البته لذتبخش هم بود. حس می‌کردم در حال زندگی کردن یک رؤیا هستم. همیشه می‌خواستم برای بزرگ‌ترین باشگاه‌ها و در بزرگ‌ترین لیگ‌ها بازی کنم و ناگهان آنجا بودم.

پدر اودگارد بخش عمدهٔ مذاکرات را پیش می‌برد و مارتین فرصت داشت تا بزرگی ماجرا را درک کند؛ جایی که نام‌هایی چون بایرن مونیخ، بروسیا دورتموند، رئال مادرید، لیورپول، منچستریونایتد و حتی آرسنال برای جذبش اقدام کردند.

هرچند در نهایت مادرید برنده شد، اما مشخص بود که آرسنال، به لطف شامی با آرسن ونگر، اثر عمیقی بر او گذاشته است. او اعتراف می‌کند:

واقعاً خیلی به انتخاب آرسنال نزدیک بودم. در لندن کلنی تمرین کردم و آرسن ونگر، من و پدرم را برای شام بیرون برد. مدام با خودم می‌گفتم: «این آرسن ونگره…» با دیدن او در تلویزیون بزرگ شده بودم و ناگهان روبه‌رویش نشسته بودم و استیک می‌خوردم. یادم هست با خودم فکر می‌کردم: «اگه سیب‌ زمینی سرخ‌ کرده بخورم قضاوتم می‌کنه؟ بخورم یا نخورم؟»

اودگارد با لبخندی بر لب، آن دو راهی را به یاد می‌آورد؛ یادآوری این‌که با وجود جلسات سطح بالا و صحبت از مبالغ میلیونی، او هنوز نوجوانی بود که دنبال جایگاهش می‌گشت.

در نهایت تصمیم گرفتم به رئال مادرید بروم چون آن زمان فکر می‌کردم گزینهٔ بهتری است. اما بله، واقعاً خیلی نزدیک بود (راهی آرسنال شوم).

البته آرسنال سرانجام هفت سال بعد به هدفش رسید؛ زمانی که اودگارد در ژانویهٔ ۲۰۲۱ به‌صورت قرضی به امارات رفت و تابستان همان سال، انتقال دائمی‌اش نهایی شد.

اودگارد: حس بدی به جدایی از رئال مادرید ندارم؛ فوتبال همین است

مارتین اودگارد در رئال مادرید
مارتین اودگارد در ۱۵ سالگی به رئال مادرید پیوست

برای بیشتر بازیکنان، امضای قرارداد با رئال مادرید رؤیاست؛ انجام این کار در ۱۵ سالگی داستانی کاملاً متفاوت است.

در سال ۲۰۱۵، مارتین اودگارد نوجوان دقیقاً همین کار را کرد؛ زمانی که غول‌های مادریدی، رقابت برای جذب یکی از پرتقاضاترین استعدادهای جوان اروپا را بردند و او را با ۴ میلیون یورو از استرومسگودست به خدمت گرفتند.

البته چنین انتقالی، با موجی از هیاهو، نظارت موشکافانه و انتظارات سنگین همراه است؛ چیزی که اودگارد حالا، بیش از یک دهه بعد، کاملاً درکش می‌کند.

نخستین خاطرهٔ او، رنگ‌ و بوی طنز دارد.

صبح خیلی زود از نروژ پرواز کردیم. مجبور شدیم زود بیدار شویم، پس فقط چند لباس از بالای کمد برداشتم و چمدان را بستم. فکر می‌کردم می‌رسیم، می‌رویم هتل، دوش می‌گیریم و لباس عوض می‌کنیم.

اما وقتی رسیدیم، بلافاصله شروع شد. مستقیم از فرودگاه به بیمارستان رفتیم و بعد بدون درنگ، به زمین تمرین. سپس ناگهان گفتند: «خب، حالا می‌رویم کنفرانس خبری.» در آن کنفرانس مرا با یک پلیور راه‌ راه و موهایی شلخته می‌بینید! من فقط غرق در لحظه بودم؛ خوشحال و سربلند. واقعاً به چیزهای اطراف فکر نمی‌کردم. حالا می‌فهمم چقدر دیوانه‌وار بود. رفتن به آنجا در آن سن، با آن همه توجه و فشار… آن موقع زیاد به آن فکر نمی‌کردم.

اودگارد در نهایت فقط ۱۱ بازی برای تیم اول مادرید انجام داد و سپس به‌صورت قرضی راهی هیرنفین، ویتسه آرنهم و رئال سوسیداد شد، تا این‌که در سال ۲۰۲۱ خانهٔ جدیدش را در آرسنال پیدا کرد.

وقتی با مادرید قرارداد بستم، انتظار نداشتم دو سال قرضی جدا شوم و برای سه باشگاه مختلف بازی کنم، اما فوتبال همین است. در تیم اول رئال زیاد بازی نکردم. در تیم دوم هم حس می‌کردم برای رشد کردن به‌عنوان بازیکن و یک انسان، باید جایی بروم که در تیم اصلی فوتبال بازی کنم.

رفتن به هلند در آن زمان کمی تصادفی به نظر می‌رسید، اما قدم خیلی خوبی بود. لیگ هلند و باشگاه‌هایی که برایشان بازی کردم، به من کمک کردند مسئولیت بیشتری بپذیرم. آن‌ها به بازیکنان جوان اعتماد می‌کنند و برای من این موضوع حیاتی بود. تصمیم درستی بود و امروز بخش بزرگی از چیزی است که هستم؛ آنجا خیلی رشد کردم.

دوران حضورش در رئال سوسیداد نقشی کلیدی در قرار گرفتن باشگاه در مسیر قهرمانی کوپا دل‌ ری داشت؛ فینالی که به‌دلیل همه‌گیری کووید، به فصل بعد موکول شد.

قرار بود دو سال در سوسیداد بمانم، اما در نهایت یک سال شد. دوران کووید بود و جذب بازیکن جدید آسان نبود، پس رئال مادرید می‌خواست برگردم، عضو تیم باشم و برای جایگاهم بجنگم.

تلاش کردم، اما در نهایت آن‌طور که می‌خواستم پیش نرفت و به آرسنال رفتم. زندگی و فوتبال همین است؛ حس بدی ندارم. هیچ‌وقت نمی‌دانی چه می‌شود و گاهی مسیر کمی متفاوت درمی‌آید. همهٔ این‌ها سازندهٔ چیزی است که امروز هستم.

گل‌ها و مهارت‌های اودگارد در فصل ۲۰۱۶/۱۷ همراه با هیرنفین

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *