بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

نانی: کریستیانو رونالدو اگر برنده نمی‌شد یا اوضاع خوب پیش نمی‌رفت، گریه می‌کرد

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : یکشنبه 26 بهمن 1404 | 21:35

نانی و رونالدو روزگاری به عنوان شماره ۱۷ و ۷ منچستریونایتد، لرزه بر اندام حریفان می‌انداختند؛ البته آن‌طور که نفر اول می‌گوید، در سنین پایین‌تر اوضاع همیشه باب میل آن‌ها پیش نمی‌رفت.

نانی و رونالدو روزگاری به عنوان شماره ۱۷ و ۷ منچستریونایتد، لرزه بر اندام حریفان می‌انداختند؛ البته آن‌طور که نفر اول می‌گوید، در سنین پایین‌تر اوضاع همیشه باب میل آن‌ها پیش نمی‌رفت.

طرفداری | پیش از تعقیب رؤیای ۱۰۰۰ گل، کسب پنج توپ طلا و فهرست به‌ظاهر پایان‌ناپذیر افتخارات تیمی و فردی، کریستیانو رونالدوی جوان فقط یکی از هزاران استعداد امیدوار بود که در پی یک رویا می‌دوید. با این حال، زمانی که این نماد فوتبال پرتغال مسیرش را در رده‌های پایهٔ اسپورتینگ لیسبون طی می‌کرد، نشانه‌هایی وجود داشت که خبر از آینده‌ای متفاوت می‌داد.

به گزارش FourFourTwo، رونالدو در همان‌جا پله‌ پله بالا رفت و بعدتر در باشگاه و تیم ملی کنار مهاجم هم‌دوره‌اش، نانی، بازی کرد؛ کسی که حالا از تجربهٔ ورود به فوتبال بزرگسالان در کنار این اسطوره یاد می‌کند.

مسیر نانی چندان ساده نبود؛ او در ۱۶ سالگی هم‌زمان با بنفیکا و اسپورتینگ تمرین می‌کرد، پیش از آن‌که در نهایت دومی را انتخاب کند.

بله، وضعیت عجیبی بود. من همزمان با بنفیکا و اسپورتینگ تمرین می‌کردم. بعدتر هر دو باشگاه برای پیش‌فصل دعوتم کردند و من اول به هر دو جواب مثبت دادم. دیوانه‌وار بود.

در نهایت اسپورتینگ را انتخاب کردم چون دوستی در آنجا داشتم؛ و راستش را بخواهید، همان باشگاهی بود که بیشتر دوستش داشتم.

این انتخاب باعث شد نانی در آکادمی اسپورتینگ کنار رونالدو بازی کند؛ اما آیا همان موقع معلوم بود که این نوجوان به این سطح می‌رسد؟

آن زمان اصلاً به این چیزها فکر نمی‌کردیم؛ فقط بازی می‌کردیم و لذت می‌بردیم. جاه‌طلبی و رؤیای حرفه‌ای شدن را داشتیم، اما می‌دانستیم تا وقتی واقعاً به آن نرسی، بیشتر شبیه یک خیال است.

در نهایت همه‌ چیز خیلی سریع اتفاق افتاد؛ فرصت‌ها از راه رسیدند و ما هم از دست‌شان ندادیم. روحیهٔ فداکاری‌ای که در آن سنِ کم داشتیم، عامل کلیدی بود.

با این حال، بعضی از ویژگی‌های رونالدو از همان کودکی پیدا بود.

حتی وقتی بچه بود، از بقیه سرتر بود. دقیقاً می‌دانست چه می‌خواهد. کریستیانو فوتبال را با اشتیاقی عظیم زندگی می‌کرد؛ اگر نمی‌برد یا اوضاع خوب پیش نمی‌رفت، گریه می‌کرد. این نشان می‌داد چقدر متعهد است و با چه علاقه‌ای فوتبال را زندگی می‌کند.

ویدیو؛ ضربه آزاد های رونالدو، نانی و کوارشما در تمرینات پرتغال

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *