آشنایی با دن کو، وزیر دفاع فوتبال رومانی که حلقآویز شد؛ از سرود «آهوی» تا مخالفت صریح با چائوشسکو
دن کو، یکی از بازیکنان مطرح فوتبال رومانی بود که با درخشش خود در برابر اوزه بیو، حضور در المپیک و جام جهانی، لقب «وزیر دفاع» و مخالفت صریح با دولت کمونیستی نیکلای چائوشسکو، به یاد آورده میشود. مرگ مشکوک به خودکشی کو، همواره یکی از رازهای حلنشده فوتبال رومانی بوده است.
طرفداری | دن کو (Dan Coe) زاده هشت سپتامبر ۱۹۴۱ در شهر بخارست رومانی است. او در پستهای دفاع میانی و هافبک دفاعی بازی میکرد. پدر دن یک فوتبالیست در باشگاه اسپورتول استودینتسک رومانی بود و فرزندش را نیز به راه خود کشاند. دن فوتبال را از ۱۰ سالگی در تیمهای پایه راپید بخارست شروع کرد و در سال ۱۹۶۲، با بازی برابر منرول لوپنی، به تیم اصلی آن رسید. شش بازی در فصل ۶۲-۱۹۶۱، ۱۹ بازی و دو گل در فصل ۶۳-۱۹۶۲، ۲۱ بازی در فصل ۶۴-۱۹۶۳، ۲۴ بازی و دو گل در فصل ۶۵-۱۹۶۴، ۲۵ بازی در فصل ۶۶-۱۹۶۵، ۲۶ بازی در فصل ۶۷-۱۹۶۶، ۱۷ بازی در فصل ۶۸-۱۹۶۷، ۱۹ بازی و دو گل در فصل ۶۹-۱۹۶۸، ۲۳ بازی و دو گل در فصل ۷۰-۱۹۶۹ و ۲۲ بازی و یک گل در فصل ۷۱-۱۹۷۰، نتیجه چندین فصل همکاری مثبت کو با راپید بود.

کو که در حدود ۱۰ سال به باشگاه راپید بخارست خدمت کرده بود، توانست تا یک قهرمانی لیگ برتر رومانی و دو قهرمانی جام بالکان را به همراه این باشگاه، تجربه کند. او در سال ۱۹۶۷، به عنوان بازیکن سال فوتبال رومانی، برگزیده شد و در اوج فوتبالش قرار گرفت. طرفداران راپید، آنقدر کو را دوست داشتند که در هر بازی، سرود اختصاصی «فریادی از تروی باستان، آهوی! به شهرت مثالزدنی دن کو، آهوی! و یک بار دیگر، چون مجاز است، آهوی!» را سر میدادند. این بازیکن که به نام و نشانی در فوتبال اروپا رسیده بود، در سال ۱۹۷۱، راهی رویال آنتورپ بلژیک شد تا بازی در خارج از کشور رومانی را تجربه کند. او در بلژیک، عملکرد قابل قبولی داشت و در دو فصل، به آمارهای ۳۳ بازی و شش گل در فصل ۷۲-۱۹۷۱ و ۱۳ بازی و دو گل در فصل ۷۳-۱۹۷۲ رسید. این بازیکن در سال ۱۹۷۳ به بلژیک بازگشت تا به مدت دو فصل در باشگاه اوتلول گالاتی، آمارهای ۲۳ بازی در فصل ۷۴-۱۹۷۳ و ۱۲ بازی و سه گل در فصل ۷۵-۱۹۷۴ را به ثبت برساند. او در سال ۱۹۷۵، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی رومانی در سال ۱۹۶۳ برابر تیم ملی آلمان شرقی صورت گرفت. یک سال بعد، کو از بازیکنان ترکیب اصلی رومانی برای فوتبال المپیک ۱۹۶۴ توکیو بود و توانست در مسابقات این تورنمنت، تیمش را با حضور در پنج بازی به رتبه پنجم برساند. پس از پایان المپیک، کو به نخستین گل ملیاش برابر چکسلواکی در سال ۱۹۶۵ رسید و در ادامه، نمایشی جانانه را برابر پرتغال با حضور اوزه بیو، داشت. نمایش کو، آنقدر چشمگیر بود که پس از بازی، اوزه بیو در مصاحبهای گفت که اگر کو در جام جهانی ۱۹۶۶، مأمور مهارش بود، پرتغالیها هیچگاه تا نیمه نهایی این جام، پیشروی نمیکردند. پس از بستن بازوبند کاپیتانی در چند بازی ملی، کو به جام جهانی ۱۹۷۰ رفت اما در هر سه بازی کشورش در این جام، نیمکتنشین بود. او پس از دیدار برابر چکسلواکی در سال ۱۹۷۱، با آمار نهایی ۲۹ بازی و دو گل، به ماجراجوییهای ملی خود، خاتمه داد.

کو، سبک بازی تدافعی هوشمندانهای داشت و با کنترل توپ عالی خود در کنار تکنیک قابل قبولش، به نوعی شروعکننده بازیسازی تیمهایش بود. او به دلیل قدرت رهبری و نقش کلیدیاش در خط دفاعی، از سوی هواداران فوتبال رومانی به لقب «وزیر دفاع» رسیده بود.دن کو، از منتقدان سرسخت نظام کمونیستی نیکلای چائوشسکو در رومانی بود و از همین رو، با وجود رسیدن به عنوان «استاد ورزش رومانی» توسط چائوشسکو، در سال ۱۹۸۰ تصمیم گرفت تا به کشور بلژیک سفر کرده و درخواست پناهندگی کند. او ترجیح داد تا به دور از کشورش، به عنوان کارگر ساده، با شستن ظرفهای یک رستوران، خرج خودش را دربیاورد. در ادامه، کو به شهر کلن آلمان رفت تا با ادامه انتقادات سیاسیاش در آلمان، توسط برخی رسانههای رومانی به «داشتن دهان بد»، متهم شود. در روز ۱۹ اکتبر ۱۹۸۱، خبری تلخ از ستاره سابق خط دفاع رومانی، فوتبالدوستان این کشور را شوکه کرد. پیکر بیجان دن در منزلش، در حالی که از دستگیره درب منزل، در حالی که زانوهایش را به دهانش چسبانده، به صورت حلقآویز پیدا شد. پزشک قانونی که به منزل کو مراجعه کرده بود، ادعا داشت که هرگز چنین اتفاقی را در زندگی خود ندیده است. پلیس آلمان، فرضیه خودکشی کو را قبول کرده بود اما بسیاری اعتقاد داشتند که به دلیل حضور کشیش در مراسم تشییع، نبودن یادداشت خودکشی و علاقهاش به زندگی، او توسط عدهای کشته شده است. با توجه به دیدگاههای سیاسی وی، برخی همکاران کو اعتقاد داشتند که ردپای برخی مأموران رومانی در این اتفاق، دیده میشود. هرچه که بود، مرگ کو تاکنون به یکی از رازهای حلنشده فوتبالی تبدیل شده است. او در ۴۰ سالگی، با وجود تلاش پزشکان برای احیایش، دار فانی را به شیوه عجیبی از دار آویختهشدن، وداع گفت.

از سری خاطرات فوتبالی
- دانکن ادواردز، آخرین قربانی سانحه هوایی مونیخ؛ از قرارداد شبانه با منچستر یونایتد تا تمجید چارلتون
- آندره آ ایکاردی؛ محصول تیمهای پایه میلان، از گل پیروزیبخش دربی دلامادونینا تا استرالیا
- گئورگی آسپاروهوف یا گوندی، اسطوره فوتبال بلغارستان؛ از رد پیشنهاد میلان تا تصادف، پس از سخاوتمندی
- آرشیو تمامی مطالب این دسته














