چرا باشگاههای ترکیهای پول زیادی خرج میکنند؟/ پولپاشی برای قهرمانی یا قمار بزرگ؟
منبع : خبرگزاری میزان
در حالی که پنجره نقل و انتقالات اروپا بسته شد، ترکیه تازه شروع کرده: ۴۵۳ میلیون یورو در یک فصل، ۲ برابر رکورد قبلی، اما چرا باشگاههای ترکیه ناگهان اینقدر پولدار شدند و آیا این جاهطلبی به قهرمانی اروپا میرسد یا فقط بدهی بیشتر؟
در حالی که پنجره نقل و انتقالات برای بسیاری از لیگهای برتر اروپا روز دوشنبه بسته شد، آخرین مهلت نقل و انتقالات برای باشگاههای فوتبال ترکیه در واقع جمعه این هفته، ۶ فوریه، فرا میرسد. با توجه به استانداردهای هزینهای که معمولاً با پنج لیگ برتر مرتبط است، این یک پنجره نسبتاً آرام بود، اما نمیتوان همین را برای تیمهای سوپر لیگ ترکیه گفت. همانطور که در پنجره نقل و انتقالات تابستانی انجام شد، باشگاههای ترکیهای بار دیگر پول زیادی خرج کردهاند.
متئو گوندوزی با ۲۸ میلیون یورو به فنرباغچه پیوست، در حالی که تامی آبراهام با ۱۵ میلیون یورو به بشیکتاش پیوست و سپس مستقیماً با ۲۱ میلیون یورو به استون ویلا پیوست. همچنین انتظار میرود قبل از بسته شدن مهلت نقل و انتقالات در ساعت ۹ شب به وقت اروپای مرکزی، هرج و مرج بیشتری وجود داشته باشد. در پنجره نقل و انتقالات تابستانی گذشته، شاهد معاملات بزرگ مالی متعددی نیز بودیم، از جمله انتقال رکوردشکن ویکتور اوسیمن به گالاتاسرای با مبلغ ۷۵ میلیون یورو.
هزینههای ۲ برابری باشگاههای ترکیهای در یک فصل
همانطور که در نمودار پایین نشان داده شده است، تا این جمعه ساعت ۱۲ ظهر به وقت اروپای مرکزی، باشگاههای ترکیهای در طول فصل ۲۰۲۵/۲۶، ۴۵۳ میلیون یورو از هر دو پنجره نقل و انتقالات تابستانی و زمستانی هزینه کردهاند. این رقم نه تنها رکورد قبلی هزینههای نقل و انتقالات یک باشگاه سوپرلیگ در یک فصل را پشت سر میگذارد، بلکه آن را دو برابر میکند؛ و حتی بیشتر از آن. فصل گذشته، فصل ۲۰۲۴/۲۵ با مجموع ۲۲۱ میلیون یورو هزینه، رکورد را شکست. این به وضوح چیزی بیش از یک ناهنجاری و نشانهای واضح از جاهطلبیهای زیاد در فوتبال ترکیه در حال حاضر است.
باشگاههایی مانند فنرباغچه و گالاتاسرای به دلیل خروج از توافقنامه تجدید ساختار بدهی بانکالار بیرلیگی، هزینههای زیادی کردهاند، که به آنها آزادی مالی بیشتری داده است، هرچند که این امر با ریسک بالاتری نیز همراه است. درآمد اضافی حاصل از فروش املاک، نقدینگی را افزایش داده است. در عین حال، افزایش قیمتهای بازار نقل و انتقالات و تورم، هزینهها را افزایش داده و باعث شده است که هزینههای کلی حتی قابل توجهتر به نظر برسند.
استاندارد کلی یک لیگ با عمق آن تعیین میشود و شکاف بین باشگاههای برتر و بقیه لیگ همچنان قابل توجه است. در حالی که برخی از باشگاههای میانه جدولی در حال سازمانیافتهتر و حرفهایتر شدن هستند، بسیاری از تیمها هنوز با ثبات مالی، عمق تیم و ثبات دست و پنجه نرم میکنند، اما جاهطلبیهای فوتبال ترکیه چیست و آیا سوپرلیگ میتواند واقعاً با پنج لیگ برتر اروپا رقابت کند؟
بهوضوح جاهطلبی از سوی فدراسیون و باشگاهها برای افزایش استانداردها، حرفهایسازی ساختارها و بهبود وجهه لیگ وجود دارد. پرداختن به مسائل مربوط به اعتبار و مدیریت، گامی مهم در این فرآیند است. با این حال، وقتی صحبت از رسیدن به سطح پنج لیگ برتر میشود، عوامل ساختاری مانند امور مالی، توسعه جوانان و زیرساختها هنوز شکاف قابل توجهی ایجاد میکنند که برای غلبه بر آن به زمان و برنامهریزی بلندمدت نیاز است.
بنابراین، به نظر میرسد همچنان شاهد هزینههای هنگفت باشگاههای برتر ترکیه مانند این فصل خواهیم بود. انتظارات هواداران نقش مهمی در ترکیه ایفا میکند و موفقیت به سرعت فشاری را برای سرمایهگذاری بیشتر در فصل بعد ایجاد میکند. بازیکنان بزرگ همچنین ارزش بازاریابی و توجه بینالمللی را به همراه دارند. با این حال، پایداری بسیار مهم خواهد بود. باشگاهها باید سرمایهگذاری مداوم را با کاهش بدهی، برنامهریزی مالی بلندمدت و تمرکز بیشتر بر فروش بازیکنان متعادل کنند. اگر باشگاههای بزرگ از نظر اقتصادی پایدار بمانند، هزینههای بالا ادامه خواهد یافت، اما ریسک مالی همچنان بخشی از معادله خواهد بود.
