آشنایی با کاتسوتوشی نکودا، پاسور افسانهای والیبال ژاپن؛ از ریکاوری با توپ در بیمارستان تا طلای المپیک مونیخ
یکی از بهترین پاسورهای تاریخ والیبال ژاپن و شاید جهان، کاتسوتوشی نکودا است که به همراه کشورش در چهار دوره المپیک، سه مدال رنگارنگ را به دست آورد. او در حالی که به دلیل مصدومیت، در آستانه از دست دادن المپیک ۱۹۷۲ مونیخ بود، با یک توپ والیبال در بیمارستان، ریکاوری شگفتانگیزی را انجام داد و در نهایت، طلای المپیک را به دست آورد.
طرفداری | کاتسوتوشی نکودا (Katsutoshi Nekoda) زاده یک فوریه ۱۹۴۴ در شهر هیروشیمای ژاپن است. او با ۱۷۹ سانتیمتر در پست پاسور والیبال بازی میکرد. نکودا، ۱۸ ماه پیش از بمباران اتمی شهر هیروشیما، در این شهر، از خانوادهای والیبال دوست، متولد شد. در دوران تحصیل در دبیرستان، کاتسوتوشی، پاسور تیم ۹ نفره والیبال بود و بعدها، در تیم شش نفره والیبال دبیرستان نیز عملکرد مناسبی داشت. پس از ورود به دبیرستان سوتوکو، ماسافوسی اینابا، از مربیان بهنام والیبال ژاپن، استعداد نکودا را کشف کرد. نکودا در سال ۱۹۵۹، به همراه تیم دبیرستان خود، قهرمانی مسابقات ملی پسران را به دست آورد تا اینابا، به کشف خود، افتخار کند.
او در سال ۱۹۶۲، راهی تیم والیبال هیروشیما شد و به مدت ۱۸ سال در همین باشگاه بازی کرد. پنج نایب قهرمانی و هشت رتبه سوم، از نتایج دوران باشگاهی نکودا بود. او در ماه دسامبر سال ۱۹۶۲، برای نخستین بار به تیم ملی والیبال ژاپن دعوت شد و دو سال بعد، یکی از اعضای کاروان کشورش در والیبال المپیک 1964 بود. او در تورنمنتی که با مدال برنز والیبال کشورش همراه بود، عملکرد بسیار خوبی داشت و توانست تا پاسور ثابت ژاپنیها شود. در دوره بعدی المپیک در سال ۱۹۶۸، کاتسوتوشی بار دیگر با مربیگری یاسوتاکا ماستودایرا، عملکرد مناسبی داشت و این بار، مدال نقره را دشت کرد. پیش از شروع المپیک ۱۹۷۲ بود که نکودا با یکی از همتیمیهایش برخورد کرد و در نتیجه آن، دچار شکستگی شدید پا شد. او به سرعت راهی بیمارستان شد و به مدت هشت ماه، تحت توانبخشی قرار گرفت تا عضوی از تیم ملی والیبال ژاپن در مونیخ باشد.
ماستودایرا، مربی نکودا، بسیار نگران پاسور تیمش بود زیرا نبود نکودا، تأثیر منفی قابل توجهی بر عملکرد ژاپنیها داشت؛ با این وجود، نخستین درخواست این والیبالیست از مربیاش، یک توپ والیبال بود تا در بیمارستان، به لطف همین توپ، آمادگیاش را حفظ کند. تلاشهای نکودا در تابستان نتیجه داد و او به همراه تیم شکستناپذیر ژاپن، مدال طلای خوشرنگ والیبال را به دست آورد. پس از این طلای شیرین، او در المپیک ۱۹۷۶ مونترال، به رتبه چهارم رسید و بدون مدال، به خانه بازگشت. هنگامی که تلاشهای این والیبالیست برای صعود به المپیک ۱۹۸۰ مسکو نتیجه نداد، او تصمیم گرفت تا از دنیای والیبال، خداحافظی کند. دو برنز قهرمانی جهان، دو نقره جام جهانی و سه طلا و یک نقره بازیهای آسیایی، از دیگر افتخارات نکودا با تیم والیبال ژاپن بود.
در سال ۱۹۸۱، بلافاصله پس از خداحافظی از والیبال، مشخص شد که نکودا به سرطان معده دچار شده است. او بارها برای جراجی و برداشتن تومور، تحت درمان و بستری قرار گرفت تا در چهارم سپتامبر ۱۹۸۳، در سن ۳۹ سالگی، دار فانی را وداع گفت. نکودا که یکی از بهترینهای تاریخ والیبال ژاپن بود، در میان دوستداران این ورزش، به دلیل ویژگیهای فنی رایانهمانند خود به «Nekota» که یکی از برندهای کامپیوتر ژاپن بود، ملقب شد. او سرویسهای معروف به سرویس سقفی را ابداع کرد؛ در این نوع سرویش، توپ به چراغهای سقف سالن برخورد میکند تا رسیدنش به زمین، قابل پیشبینی نباشد. نکودا، مردی بسیار سختکوش و متعهد بود و از همین رو، وقتهای کمی را با خانواده خود میگذراند. همین مهم بود که باعث شد تا نکودا، دقایقی پیش از مرگش، عبارت «متأسفم مادر» را به مادرش بگوید و در آخرین کلماتش، از خدا، تنها یک فرصت دیگر بخواهد. ژاپنیها بسیار به این والیبالیست علاقه دارند و علاوه بر ارجاعاتی در تلویزیون، مستندها و فیلمهای سینمایی، در یک سالن ورزشی هیروشیما نیز از دستاوردهایش یاد میکنند. از سال ۲۰۰۷، جایزه یادبودی برای مدارس ابتدایی ژاپن در بخش والیبال، به بهترین پاسور با نام این والیبالیست، داده میشود. نام او در سال ۲۰۲۳، با ورود به تالار مشاهیر والیبال، جاودانه شده است.
از سری خاطرات ورزشی
- روی هیلیگن، سوپرمن خندان بدنسازی؛ از سقوط چهار طبقهای تا حبس ۱۰ ساله
- بادی راجرز، پسر طبیعت در کشتی حرفهای؛ از کَشتیسازی در جنگ تا درخشش با موهای دکلره در رینگ
- پل مگریل، استاد معروف تخته نرد؛ آقای «X-22» و مردی که زیاد میدانست!
- آرشیو مطالب مرتبط
والیبال قهرمانی جهان ؛ انگاپت ترمز سامورایی ها را کشید
والیبال قهرمانی جهان ؛ برزیل به ژاپن اجازه نفس کشیدن نداد
