چگونه مدل موی کاسکائو همه چیز را برای رونالدو و برزیل در جام جهانی ۲۰۰۲ تغییر داد
منبع : طرفداری
رونالدو در حالی قدم به جام جهانی ۲۰۰۲ گذاشت که چیزی جز اعاده حیثیت در سر نداشت.
طرفداری | مهاجم افسانهای سلسائو، در حالی که یکی از عجیبترین مدلهای موی تاریخ فوتبال را به نمایش گذاشته بود، دقیقاً به همان چیزی رسید که سالها به دنبالش بود.
آیا میدانید «اسکین» (Skin) چیست؟ در لغت یعنی «پوست»، اما در اصطلاحات امروزی دنیای بازی و رسانه، به لباس یا ظاهر بصری یک شخصیت کلیدی گفته میشود. قهرمانان بزرگ، اسکینهای متعددی دارند که هر کدام فصلی از داستان زندگیشان را روایت میکند. برای رونالدو، ماندگارترین اسکین او همان ظاهری است که یک تکه موی مضحک و زشت را روی سرش باقی گذاشت؛ اما همین ظاهر عجیب، شادی را به قلب میلیونها برزیلی در سراسر جهان هدیه داد.
رونالدو، اولین این نام در تالار مشاهیر فوتبال، لحظاتی خلق کرد که در تاریخ ورزش حک شده است. او در کروزیرو و آیندهوون، با همان لبخند معصومانه و کودکانه، مدل مویی ساده داشت. در بارسلونا، سر تراشیده را مد کرد و با استارتهای انفجاری و دریبلهای ویرانگرش ثابت کرد بازیکنی فراتر از زمان خویش است.
اسکین اینتری او مظهر قدرت فیزیکی محض بود، تا زمانی که آن مصدومیت وحشتناک زانو، که بسیاری فکر میکردند پایان دوران حرفهای اوست، همهچیز را ویران کرد. اما رونالدو با مدل موی کاسکائو، به تصویر عینی برخاستن از خاکستر تبدیل شد؛ شکوه یک قهرمان در جامهی زرد و سبز و نمادی از یکی از بزرگترین سفرهای قهرمانی در دنیای فوتبال. جالب اینجاست که همهچیز از یک شوخی در اوج تنشها شروع شد.
برزیلیها عادت عجیبی دارند؛ آنها حتی در میانه سختیها هم راهی برای شوخی پیدا میکنند. با این حال، لبخندهای پس از پیروزی ۲ بر ۱ مقابل انگلیس در یکچهارم نهایی ۲۰۰۲، دوام چندانی نداشت. رونالدینیو، معمار آن گل پیروزی غیرمنتظره، به دلیل اخراج، بازی نیمه نهایی را از دست داده بود. اما خبر بدتر مربوط به آن یکی رونالدو بود؛ ملقب به مریخی.
شماره ۹ برزیل در نیمه اول بازی با انگلیس دچار درد در ناحیه ران شد و ۲۰ دقیقه به پایان بازی تعویض گشت. او حتی در میان جشن صعود هم میدانست اوضاع وخیم است. او در مستند خود خطاب به پزشک تیم، خوزه لوئیز رونکو، گفت: «ببینم چطور میخواهی مرا به بازی بعد برسانی؛ ببینم واقعاً کارت را بلدی یا نه!» این یک شوخی نبود؛ التماس مردی بود که پیش از این طعم جهنم مصدومیت را چشیده بود.
از آن تشنج مرموز چند ساعت پیش از فینال ۹۸ تا این خواسته در سال ۲۰۰۲، زندگی، رونالدو را به شکلی بیرحمانه آزموده بود. بدترین لحظه در آوریل ۲۰۰۰ رخ داد؛ جایی که در پیراهن اینتر و در دیدار مقابل لاتزیو، تنها لحظاتی پس از بازگشت به میادین، تاندون زانویش کاملاً پاره شد. تصویر ضجههای او روی چمن، به یکی از دلخراشترین صحنههای تاریخ فوتبال بدل گشت.
روند مصدومیتهای او ترسناک بود: التهاب هر دو زانو در سال ۹۸، بازگشت ناموفق در اوایل ۹۹، و در نهایت پارگی کامل در سال ۲۰۰۰. زمانی که اسکولاری لیست نهایی جام جهانی ۲۰۰۲ را اعلام کرد، رونالدو از آن شب تلخ در رم، کلاً ۱۹ بازی انجام داده بود که تنها در ۳ مورد آن ۹۰ دقیقه کامل در زمین بود. او پس از دو سال دوری از فوتبال، مستقیماً به قلب پرفشارترین تورنمنت جهان پرتاب شده بود.
رونالدو سعی میکرد آرام بماند، اما بازیگر خوبی نبود. سکوت غیرعادی او، اسکولاری و تیم پزشکی را نگران کرده بود. اگرچه اسکنها پارگی عضله را نشان نمیدادند، اما آقای گل مسابقات درد داشت. دکتر رونکو در آن روزهای پر از اضطراب گفت:
پزشکی علم ریاضی نیست. فکر میکنم برسد، اما تضمینی نمیدهم.
در حالی که بقیه تمرین میکردند، رونالدو در اتاق فیزیوتراپی و زیر دستگاههای مختلف بود. اسکولاری که به خاطر دعوت از رونالدو و خط زدن روماریوی محبوب، تحت فشار شدیدی بود، گفت:
مصدومیت او نگرانکننده است، اما من به ارادهاش ایمان دارم. در این شرایط حتی اگر نیموجب پا هم داشته باشی، باید بازی کنی! برزیل به رهبری فنی و روحی او نیاز دارد.
دیدن دوباره لبخند رونالدو در آستانه نیمه نهایی برابر ترکیه، اولین نشانه مثبت بود. اما او تصمیمی گرفت که همه را شوکه کرد. رونالدو تعریف میکند:
من همیشه قبل بازی سرم را کامل میتراشیدم، اما این بار یک تکه مو جلویش باقی گذاشتم. وقتی در راهرو راه میرفتم، همه به من میخندیدند و مسخرهام میکردند که جرات نمیکنی با این قیافه به تمرین بروی.
اسکولاری ابتدا از کوره در رفت و به او گفت:
این دیگر چه مدل مویی است؟ چرا الان؟ اگر جواب ندهد چه؟
اما رونالدو با شیطنت در کنفرانس خبری گفت:
نمیتوانم بچههایی که از من تقلید کردهاند را ناامید کنم!
این مدل مو بلافاصله جهان را تسخیر کرد. اما راز اصلی آن چه بود؟ رونالدو سالها بعد به نشریه سان گفت:
من فقط ۶۰ درصد آماده بودم. برای همین سرم را آنطور تراشیدم تا همه به جای صحبت درباره مصدومیتم، درباره مدل مویم حرف بزنند. آن تکه موی مضحک، فشار روانی را از روی من و تیم برداشت.
در نیمه نهایی مقابل ترکیه، برزیل در نیمه اول نمایش ضعیفی داشت و رونالدو بدتر از همه بود. کار به جایی رسید که مفسران تلویزیونی خواستار تعویض فوری او شدند. اما نابغهها در اوج ناامیدی جادو میکنند. او در شروع نیمه دوم، با یک حرکت انفرادی و ضربهای با نوک پا، دروازه ترکیه را باز کرد. خودش میگوید:
نمیتوانستم با داخل پا ضربه بزنم چون دردم زیاد میشد، پس از نوک پا استفاده کردم؛ عالی بود.
برزیل با همان گل صعود کرد. اسکولاری بعد بازی خندید و گفت:
وقتی دو روز پیش آن مدل مو را دیدم، فهمیدم که او میخواهد هر طور شده بازی کند.
مدل موی کاسکائو (برگرفته از یک شخصیت کارتونی برزیلی)، آن شب وارد تالار افتخارات شد. اما فینال باقی مانده بود. رونالدو که هنوز کابوس فینال ۹۸ را با خود داشت، این بار با همان تکه موی جادویی، دو بار دروازه آلمان و اولیور کان رسوخناپذیر را باز کرد.
برزیل قهرمان شد و رونالدو با ۸ گل، آقای گل مسابقات گشت. او سرانجام به رستگاری رسید. امروز وقتی برزیلیها به جام جهانی ۲۰۰۲ و پنجمین ستاره روی پیراهنشان فکر میکنند، تصویر آن مدل موی عجیب، مضحک و البته افسانهای در ذهنشان نقش میبندد؛ مویی که نماد بازگشت بزرگترین مهاجم تاریخ به قله فوتبال بود.
متن از Goal
حال رئال مادرید با کیلیان امباپه خوب است + جزئیات
واکنش مارتینز به اخراج رونالدو در شب شکست تلخ پرتغال برابر ایرلند
بازیکن پیشین میلان در کنار رونالدو احیا شد
رونالدو حالاحالا ها قصد بازنشسته شدن ندارد !
یک رکورد دست نیافتنی دیگر برای کریستیانو رونالدو
رونالدو غایب بزرگ النصر در دیدار آسیایی
