از افسردگی تا قولی که به مادرش داد؛ داستان شگفت‌انگیز زندگی آقای گل لیگ جزیره!

ایگور تیاگو، مهاجم نوک ۲۴ ساله برزیلی تیم فوتبال برنتفورد است که در فصل کنونی، یکی از مورد توجه‌ترین و البته درخشان‌ترین بازیکنان فصل پریمیر لیگ بوده. او در این فصل لیگ جزیره تا بدینجا، موفق به ثبت ۱۶ گل شده، بهترین گلزن یکی از بهترین لیگ‌های دنیا پس از ارلینگ هالند ۲۰ گله! بازیکن کم‌حاشیه و درخشانی که حتی می‌توان او را سورپرایز فصل اروپا دانست!

مانند بسیاری از بازیکنان بااستعداد برزیلی، تیاگو نیز داستان زندگی پرفراز و نشیب و البته کودکی تلخی دارد. ماجرای تبدیل شدن او به یک بازیکن حرفه‌ای فوتبال در کودکی، حقیقتا تکان‌دهنده است. او در در سیداده اوسی‌دنتال، شهری کوچک در مرکز برزیل واقع در ایالت گویاس متولد شد و کودکی خود را در آنجا گذراند.

در دوران کودکی‌اش خاطره‌ای وجود دارد که هرگز آن را فراموش نخواهد کرد: روزی که برای یک دورهمی خانوادگی همراه مادرش رفته بودند و قرار بود هرکس غذایی همراه بیاورد. مادرش ماریا دیوا که ۴ فرزند را به‌تنهایی بزرگ می‌کرد و با حداقل دستمزد به‌عنوان پاکبان کار می‌کرد، زندگی آسانی نداشت و دستِ خالی به آن مهمانی رسید. در همان مکان، ایگور شنید که یکی از نزدیکان‌شان گفت دیوا فقط بچه‌هایش را برای غذا خوردن به خرج دیگران بیرون می‌برد. مادرش، دیوا تحقیر شد و با گریه آن‌جا را ترک کرد. تیاگو در راه بازگشت به خانه به مادرش قولی داد: «از امروز به بعد، هیچ‌کس در این زندگی دیگر تو را تحقیر نخواهد کرد.  من فوتبالیست می‌شوم، خواهی دید. یک روز همه مرا خواهند شناخت.»

شاید مادرش در آن لحظه فکر می‌کرد که پسرش دقیقاً نمی‌داند چه می‌گوید؛ اما ایگور خوب می‌دانست. هر چند که مسیر موفقیت و فوتبالیست شدن او اصلا ساده نبود. او تا ۱۷ سالگی نتوانست با هیچ باشگاهی قرارداد ببندد و در تست‌های مختلف در سراسر برزیل بار‌ها رد شد.

سرجیو گونسالوس، مربی و راهنمای او در سال‌های ابتدایی حضورش در پروژه فوتبالی محلی گرمیو اوسی‌دنتال، در مصاحبه‌ای گفت: تیاگو شب‌ها دیر وقت با گریه به من زنگ می‌زد و می‌گفت فوتبال برایش نیست و برای این کار ساخته نشده؛ اما او برای گل زدن به دنیا آمده بود. تیاگو که پدرش را خیلی زود از دست داده بود، در گونسالوس یک چهره پدرانه پیدا کرد؛ کسی که بین سنین ۸ تا ۱۶ سالگی او را هدایت و به نوعی برایش پدری کرد.

مهاجم سالنی‌بازی که به کروزیرو پیوست و افسرده شد!

تیاگو در سال ۲۰۱۸ به تیم وره پیوست و یک سال بعد راهی غول فوتبال برزیل، کروزیرو شد. گونسالوس در این باره می‌گوید: خیلی‌ها به او نگاه می‌کنند، هیکل درشتش را می‌بینند و فکر می‌کنند یک مهاجم نوک ثابت است. اما به‌خاطر سال‌هایی که فوتسال بازی کرده، بازی‌اش ابعاد و کیفیات زیادی دارد. تیاگو در فوتسال رشد کرده؛ ورزشی که به تو تحرک بالا و سرعت تصمیم‌گیری می‌دهد. خیلی از استعدادیاب‌هایی که آن زمان اینجا بودند، حالا به من زنگ می‌زنند و می‌گویند: اشتباه کردم سرجیو. تیاگو را مفت از دست دادم!

تیاگو خیلی زود در کروزیرو تأثیر گذاشت و حتی در اولین بازی‌اش برای تیم بزرگسالان در بلوهوریزونته گل زد؛ اما این پایان داستان نبود؛  او سخت‌ترین تجربه ممکن را در سطح اول فوتبال پشت سر گذاشت.

آن تیم به‌عنوان بدترین تیم تاریخ کروزیرو شناخته می‌شود؛ آنها در سری B در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ به رتبه‌های یازدهم و چهاردهم رسیدند. موتزارت سانتوس، ملی‌پوش سابق برزیل و سرمربی وقت تیم، می‌گوید: فشار همه‌جا بود؛ هم روی بازیکنان و هم روی کادر فنی. تأخیر در پرداخت دستمزدها، محرومیت‌های نقل‌وانتقالاتی و بسیاری مسائل دیگر. دوره بسیار سختی بود.

سانتوس ادامه داد: بازیکنان جوان فشار را بیشتر حس می‌کنند. یکی از دلایلی که تیاگو در برزیل نتوانست بهتر ظاهر شود، همین آشوب و بی‌ثباتی بود. شرایط به‌قدری سخت شد که تیاگو دچار افسردگی شد و حتی به ادامه فوتبال حرفه‌ای شک کرد.

تیاگو مدتی پیش در مصاحبه‌ای با پادکست ESPN در رابطه با دوران روحی تاریک خود توضیح داد: چیز‌هایی را پشت سر گذاشتم که هیچ‌کس از آنها خبر ندارد. دوره‌ای دچار افسردگی شدم.  شب‌هایی بود که به تسلیم شدن فکر می‌کردم. با اینکه بازیکن حرفه‌ای کروزیرو بودم، دیگر نمی‌خواستم درباره فوتبال چیزی بشنوم. فقط می‌خواستم همه‌چیز را رها کنم و به زندگی روستایی برگردم. چیزی که به من قدرت داد، مادرم و فرزندانم بودند.

مهاجمی که سقفش آسمان است

ابتدای سال ۲۰۲۲، تیاگو به مدیربرنامه‌هایش گفت وقت رفتن از برزیل، فرا رسیده.  قهرمان لیگ بلغارستان، لودوگورتس، که فصل قبل هم خواهان او بود، دوباره پیشنهاد داد و قرارداد نهایی شد.

رافائل فریرا، مربی سابق لودوگورتس، درباره جذب تیاگو گفت: در فوتبال خیلی‌ها سعی می‌کنند برای دیگران سقف و مسیر تعیین کنند. بازیکنی که دوران سختی دارد، سریع برچسب می‌خورد. من شدیداً با این موضوع مخالفم. اگر محیط مناسب باشد، همه می‌توانند رشد کنند. ایگور تیاگو ذهنیت فوق‌العاده‌ای داشته و دارد.  

فریرا اضافه کرد: در ابتدا خیلی بازی نمی‌کرد. واکنشش چه بود؟ درخواست بازی برای تیم دوم. فقط می‌خواست بازی کند. این یعنی ذهنیت. وقتی با چنین بازیکنی کار می‌کنی، می‌گویی سقفش آسمان است.

این ذهنیت، به چشم هم‌تیمی‌هایش نیز آمده بود. کائولی، هافبک سابق لودوگورتس، می‌گوید: وقتی آمد، همیشه از باتجربه‌تر‌ها می‌پرسید کجا می‌تواند بهتر شود. این برایم خاص بود. او از همان زمان، ذهنیت کارگری و میل به پیشرفت داشت. با آن فیزیک بدنی، می‌دانستیم بالاخره به‌عنوان مهاجم جواب می‌دهد و گل‌های زیادی خواهد زد. طبیعی بود که بعد از فقط یک فصل کامل و ۲۰ گل زده، راهی کلوب بروژ، بهترین تیم بلژیک شود.

درخشش در لباس برنتفورد

تیاگو در تنها فصل حضورش در کلوب بروژ ۲۹ گل زد. برنتفورد که رقابت برای جذبش را پیش‌بینی می‌کرد، با پرداخت ۳۰ میلیون پوند (رکورد تاریخ باشگاه) او را به خدمت گرفت تا جانشین ایوان تونی انگلیسی شود. کائولی در این باره می‌گوید: همیشه می‌گفت رویایش بازی در لیگ برتر است. از ارلینگ هالند خیلی تعریف می‌کرد و حالا می‌بینید که با او برای آقای گلی رقابت می‌کند.

وی ادامه داد: دیدن این صحنه‌ها من را واقعاً خوشحال می‌کند. به او افتخار می‌کنم؛ آدمی با قلب بزرگ که واقعاً لیاقتش را داشت.

تیاگو با درخشش خارق‌العاده‌اش در پیراهن برنتفورد، این تیم را که حتی در ابتدای کاندیدای سقوط به شمار می‌رفت را به رتبه هفتم جدول رسانده و با ۱۶ گل، دومین گلزن برتر فصل محسوب می‌شود.

رویای حضور در جام جهانی

تیاگو یک رکورد جالب دیگر نیز ثبت کرده است. بیشترین گل یک بازیکن برزیلی در تاریخ یک فصل پریمیر لیگ، آن‌هم در شرایطی که هنوز ۱۴ بازی تا پایان فصل باقی‌مانده است. رکوردی بالاتر از روبرتو فیرمینو، گابریل مارتینلی و متئوس کون‌ها که همگی در فصول گذشته، نهایتا ۱۵ گل به ثمر رسانده بودند.

این درخشش باعث شده تا بسیاری از رسانه‌ها به احتمال دعوت تیاگو به تیم ملی برزیل برای حضور در جام جهانی بپردازند. بسیاری از کارشناسان حتی او را شایسته حضور در ترکیب اصلی بالاتر از ریچارلیسون و ژائو پدرو می‌دانند.

گونسالوس در مورد احتمال دعوت او به تیم ملی می‌گوید: برای من، در فیفادی بعدی که آخرین لیست قبل از تورنمنت است، او حتماً باید باشد. اگر نباشد، بی‌عدالتی است. برزیل مهاجم تمام‌عیار کم دارد و فکر می‌کنم این لحظه برای اوست. وقتی برسد، تفاوت‌ها را رقم می‌زند. از همین حالا دارم رؤیایش را می‌بینم؛ فینال جام جهانی، گل قهرمانی او. دارم خوابش را می‌بینم.

باید دید آیا کارلو آنچلوتی عملکرد تیاگو را شایسته حضور در تیم ملی برزیل می‌داند و آیا او می‌تواند پس از یک فصل فراموش‌نشدنی، به سورپرایز جام جهانی و کارت ویژه سلسلائو برای قهرمانی تبدیل شود یا خیر. همه چیز در ماه‌های آینده و با تصمیمات کارلتو مشخص خواهد شد.