خاطرات فوتبالی با فابریتزیو راوانلی؛ «پَر سفید» یوونتوس و لاتزیو با شادی گل پیراهن به سر

طرفداری | فابریتزیو راوانلی (Fabrizio Ravanelli) زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۶۸ در شهر پروجای ایتالیا است. او در پست‌های مهاجم نوک و وینگر راست و چپ بازی می‌کرد. فابریتزیو از کودکی، عاشق باشگاه یوونتوس بود و پدرش را برای دیدن مسابقات تیم محبوبش از نزدیک، مجبور می‌کرد. او فوتبال را از تیم معروف شهر زادگاهش یعنی پروجا شروع کرد و در سال ۱۹۸۶ به تیم اصلی آن منتقل شد. او به همراه این باشگاه در سری چی، آمارهای ۲۶ بازی و پنج گل در فصل ۸۷-۱۹۸۶، ۳۲ بازی و ۲۳ گل در فصل ۸۸-۱۹۸۷ و ۳۲ بازی و ۱۳ گل در فصل ۸۹-۱۹۸۸ را به ثبت رساند. درخشش در پیراهن پروجا باعث شد تا آولینو، باشگاهی که در سری‌ب ایتالیا حضور داشت، این بازیکن را خریداری کند. راوانلی در شش ماه نخست حضورش در تیم جدید، هیچ گل و پاس گلی را در هشت بازی به ثبت نرساند تا در نقل و انتقالات زمستانی ۱۹۹۰، با قراردادی قرضی راهی کاسرتانا شود. بازگشت این بازیکن به سری چی، او را با آمار ۲۷ بازی و ۱۲ گل، احیا کرد. در سال ۱۹۹۰، این بازیکن، پس از قرارداد با باشگاه رجیانا به سری‌ب بازگشت. دو فصل همکاری راوانلی با رجیانا شامل آمارهای ۳۴ بازی و ۱۶ گل در فصل ۹۱-۱۹۹۰ و ۳۵ بازی و ۱۱ گل در فصل ۹۲-۱۹۹۱ بود.

تمایل یوونتوس به جذب راوانی از میانه‌های فصل ۹۲-۱۹۹۱ شکل گرفت و باعث شد تا این بازیکن در رجیانا، درگیر حواشی متعددی شود. راوانلی که تمایل شدیدی به حضور در تیم محبوب دوران کودکی خود داشت، توسط هواداران رجیانا به «عدم تمرکز روی بازی‌های تیمش» متهم شد و نتوانست تا به مانند قبل، در ترکیب تیمش بدرخشد. سرانجام حضور او در بانوی پیر، پس از پرداخت مبلغ سه میلیارد لیر در تابستان ۱۹۹۲ نهایی شد. نخستین بازی راوانلی برای بانوی پیر در دیدار هفته نخست سری‌آ برابر کالیاری صورت گرفت. او در ادامه فصل، دروازه تیم‌های فوجیا، جنوا، ناپولی، فیورنتینا و پسکارا را باز کرد و توانایی‌هایش در گلزنی را به هواداران نشان داد. در همین فصل بود که یوونتوس به قهرمانی جام یوفا رسید و سهم این بازیکن، گلزنی برابر آنورتوسیس، سیگما و بنفیکا بود؛ راوانی در دیدار برگشت فینال برابر دورتموند، به مدت ۱۰ دقیقه بازی کرد. ۳۳ بازی، ۹ گل و شش پاس گل در این فصل، حاصل کار راوانلی بود. پس از ۳۸ بازی، ۱۲ گل و هفت پاس گل در فصل ۹۴-۱۹۹۳، مارچلو لیپی با حضورش در یوونتوس فصل ۹۵-۱۹۹۴، راوانلی را به بهترین فرم ممکن‌اش رساند. بریس در دو بازی رفت و برگشت برابر پارما، بریس برابر رم در هفته ۱۶ و گلزنی برابر میلان، ناپولی و فیورنتینا، از مهم‌ترین گل‌های او در میان ۱۵ گلش که به قهرمانی سری‌آ منتهی شد، محسوب می‌شود. این بازیکن در راه قهرمانی جام حذفی تیمش نیز در حد یک ستاره عمل کرد و با بریس در مرحله نخست برابر کیه‌وو، سه گل در دو بازی رفت و برگشت برابر رم در مرحله یک‌چهارم نهایی و گلزنی برابر لاتزیو و پارما در نیمه نهایی و فینال، آقای گلی این تورنمنت را با شش گل، کسب کرد. ثبت پنج گل در دیدار برگشت یوونتوس در مرحله نخست جام یوفا برابر زسکا صوفیه، اوج عملکرد راوانلی در این فصل بود؛ او در جام یوفا به همراه تیمش، عنوان نایب قهرمانی را به دست آورد. حاصل کلی این فصل فابریتزیو، ۵۳ بازی، ۳۰ گل و ۱۰ پاس گل بود.

یوونتوس در فصل ۹۶-۱۹۹۵، افتخار دیگری را به همراه این بازیکن به دست آورد و آن، قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا بود. راوانلی که در مرحله گروهی، سه گل برابر رنجرز و یک گل برابر استوا بخارست زده بود، در دیدار فینال برابر دورتموند، گل نخست یوونتوس را به ثمر رساند. گل دقیقه ۱۲ راوانلی که از زاویه بسته به ثمر رسید، توسط تیم رقیب جبران شد تا ضربات پنالتی، نتیجه‌ای چون قهرمانی بانوی پیر را به همراه داشته باشد. راوانلی که در چندین بازی این فصل، بازوبند کاپیتانی تیمش را بر بازو بسته بود، آمار ۳۶ بازی، ۱۷ گل و هشت پاس گل را ثبت کرد. پس از قهرمانی اروپایی، اتفاقات عجیبی در یوونتوس افتاد و راوانلی، در لیست خروج این باشگاه قرار گرفت. این بازیکن، با وجود علاقه به ادامه همکاری با تیم محبوبش، در تابستان ۱۹۹۶ با ۱۸ میلیارد لیر به میدلزبورو فروخته شد. راوانلی اعتقاد داشت که در صورت ماندگاری در یوونتوس، مسیر متفاوتی را خواهد داشت و ترک تیم را به مثابه خنجر خوردن از پشت می‌دانست. هت‌تریک برابر لیورپول در نخستین بازی فصل لیگ برتر، بهترین شروع ممکن برای این بازیکن بود. هت‌تریک دیگری برابر دربی، بریس برابر استون ویلا و کاونتری و گلزنی برابر منچستر یونایتد، از دیگر اتفاقات مهم راوانلی در لیگ برتر بود. ۹ گل در لیگ کاپ و شش گل در جام حذفی از این بازیکن باعث شد تا میدلزبورو، فینالیست هر دو جام باشد اما این مهم به قهرمانی این باشگاه منتهی نشد. راوانلی در دیدار نخست فینال لیگ کاپ برابر لستر سیتی گلزنی کرد اما شکست تیمش در دیدار تکراری باعث شد تا دست آن‌ها از جام کوتاه باشد. ۴۸ بازی، ۳۱ گل و هشت پاس گل، آمار قابل توجه این مهاجم ایتالیایی در پیراهن میدلزبورو بود. 

سقوط میدلزبورو به دسته پایین‌تر، در کنار شکایات این بازیکن از برنامه‌های تمرینی باشگاه و فضای زندگی‌اش باعث شد تا او در تابستان ۱۹۹۷، با مبلغی معادل ۷.۴ میلیون یورو، عازم مارسی شود. نخستین بازی او برای مارسی در هفته سوم لیگ برتر فرانسه برابر رن صورت گرفت. شبیه‌سازی پنالتی در هفته ۱۵ برابر پاری سن ژرمن باعث شد تا این بازیکن توسط رسانه‌ها بسیار سرزنش شود. حاصل نخستین فصل همکاری راوانلی با مارسی، ۲۵ بازی، ۹ گل و دو پاس گل بود. در دومین فصل همکاری، راوانلی موفق شد تا در دیدارهای تیمش برابر سوشو، لوریان (رفت و برگشت) و باستیا، بریس کرده و تا فینال جام یوفا پیش‌روی کند. این بازیکن که در مرحله نخست جام یوفا دروازه سیگما را باز کرده بود، دیدار فینال را از دست داد و از دور، شاهد نایب قهرمانی تیمش بود. ۳۸ بازی، ۱۵ گل و شش پاس گل در این فصل راوانلی ثبت شد. او شش ماه نخست فصل ۰۰-۱۹۹۹ را نیز در مارسی گذراند و به آمار ۲۱ بازی، هفت گل و دو پاس گل دست یافت. فابریتزیو در این شش ماه، موفق شد تا دروازه پاری سن ژرمن را باز کند. 

در نقل و انتقالات زمستانی سال ۲۰۰۰ میلادی بود که راوانلی، عضو جدید لاتزیوی رویایی اسون گوران اریکسون سوئدی شد. این بازیکن در سری‌آ، دروازه بولونیا و تورینو و در جام حذفی، دروازه یوونتوس و ونتزیا را باز کرد تا با آمار ۲۱ بازی، چهار گل و سه پاس گل، نقش مهمی در دوگانه قهرمانی تیمش در لیگ و حذفی ایتالیا داشته باشد. فابریتزیو، یک فصل دیگر در لاتزیو حضور داشت و به آمار ۲۱ بازی، شش گل و سه پاس گل رسید. در تابستان ۲۰۰۱، این بازیکن راهی دربی کانتی شد و در فصلی که دروازه تاتنهام و چلسی را باز کرد، با وجود آمار کلی ۳۴ بازی و ۱۱ گل، دومین سقوط در فوتبال انگلستان را متحمل شد. این بازیکن در فصل ۰۳-۲۰۰۲، در سطح دوم انگلیس، دربی را همراهی کرد و آمار ۱۹ بازی و پنج گل را به ثبت رساند. پس از چالش سخت و دشوار دربی کانتی، این بازیکن در سال ۲۰۰۳ به دندی اف‌سی اسکاتلند پیوست و در دوره شش ماهه ماجراجویی جدید خود، تنها حضور در پنج بازی را تجربه کرد. راوانلی در ژانویه ۲۰۰۴ به شهر زادگاه و نخستین باشگاهش بازگشت تا این بار در غیاب پدر فقیدش، پروجا را در سری‌آ، یاری کند. او پس از گلزنی برابر سیه‌نا و بولونیا در هفته‌های ابتدایی حضورش، درخشش قابل توجهی را در هفته‌های پایانی سری‌آ داشت تا پروجا را در بالاترین سطح نگاه دارد. این بازیکن از هفته ۳۰ تا ۳۳، با بازوبند کاپیتانی تیمش، دروازه سمپدوریا، برشا، یوونتوس و رم را باز کرد اما نتوانست تا به عدم سقوط تیمش کمکی کند. با آمار ۱۸ بازی، شش گل و یک پاس گل از این بازیکن، پروجا به سطح پایین‌تر سقوط کرد تا راوانلی در سطح دوم ایتالیا، ۲۷ بازی و سه گل را ثبت کند. پس از عدم بازگشت به سری‌آ، این بازیکن در سال ۲۰۰۵، بازنشستگی خود را اعلام کرد. 

ماجراجویی ملی این بازیکن از سال ۱۹۹۵ و دیدار برابر استونی که با گلزنی‌اش همراه بود، آغاز شد. پس از گشودن دروازه ولز و اسلوونی و بریس برابر اوکراین، راوانلی مسافر یورو ۱۹۹۶ شد اما در دو بازی خود در این تورنمنت، گل یا پاس گلی را ثبت نکرد. راوانلی که یکی از بازیکنان فیکس ایتالیا در راه صعود به جام جهانی ۱۹۹۸ بود، به دلیل ابتلا به برونکوپنومونی، نتوانست تا حضور در جام جهانی را تجربه کند. پس از این جام جهانی، دیگر کسی شاهد حضور راوانلی در پیراهن تیم ملی ایتالیا نبود تا آخرین بازی ملی او، دیدار برابر سوئد در سال ۱۹۹۸ باشد. آمار نهایی راوانلی در جمع لاجوردی‌پوشان، ۲۲ بازی، هشت گل و یک پاس گل بود. اگرچه راوانلی بازیکنی چپ‌پا بود اما مهارت ویژه‌ای در پای غیرتخصصی خود یعنی پای راست داشت. یکی از مشخصه‌های دوندگی این بازیکن، کمر خمیده‌اش بود که باعث تمایزش در تصاویر تلویزیونی می‌شد. سفیدی زودرس موهای راوانلی باعث شده بود تا ایتالیایی‌ها، او را به «پَر سفید» یا «روباه نقره‌ای» ملقب کنند. راوانلی، شادی گل مخصوصی را داشت که پیراهن خود را به روی صورتش می‌کشید و دو دستش را باز می‌کرد. از همین رو بود که ممنوعیت برهنگی در زمین چمن پس از گل، یکی از انتقادات همیشگی این بازیکن به فیفا بود.

از سری خاطرات فوتبالی

• برنارد لاما؛ از یورو ۱۹۹۶ با مدل موی «Man Bun» تا درخشش در پاری سن ژرمن و لقب «گربه»
• ژولین فوبر، خرید عجیب رئال مادرید؛ از چرت در سانتیاگو برنابئو تا نخستین «۱۰» پس از زیدان
• ریچارد دوتروئل؛ از شروع با پاری سن ژرمن و درخشش در سلتاویگو تا حضور در بارسلونا
• آرشیو تمامی مطالب این دسته