مرضیه جعفری: چند پیشنهاد مربیگری خارجی دارم/ خیلی دلم میخواهد لژیونر شوم
منبع : خبرورزشی
کسی که از زیر آوارهای زلزله بم بیرون آمد و از پله های مرکز فرهنگی پادشاه فهد ریاض بالا رفت و بزرگترین جایزه یک مربی ایرانی را دریافت کرد. او کسی نبود جز مرضیه جعفری، زنی که از همان خاک و ویرانی تیم ساخت تا تاریخ فوتبال زنان ایران را دوباره بنوسید.
مرضیه جعفری، تیم فوتبال خاتون بم را ۱۱ بار قهرمان لیگ برتر ایران کرد و توانست در لیگ قهرمانان آسیا تیمش را به جمع هشت تیم برتر برساند و در عرض تنها سه مرحله اردو تیم ملی فوتبال زنان را به جام ملتهای آسیا رساند. او به تنهایی تاریخ ساز شد و پانزدهمین جایزه بهترین زن اسیا را مال خود کرد. سرمربی تیم ملی فوتبال زنان بعد از انتخابش در گفت و گوی اختصاصی با خبرورزشی می گوید: خوشحالم که یک ایرانی این جایزه را گرفت.
حال و هوای محل برگزاری مراسم چطور بود؟
برای من که از بچگی در فوتبال بودم یک حال و هوای عجیبی داشت و خیلی خوشحال بودم.
بعد از انتخابتان چه حسی داشتید؟
خیلی خوشحالم، چون این عنوان نشان داد که زنان ایرانی پتانسیل بالایی دارند و بعد از مراسم هم بیشتر خوشحال شدم، چون دیدم چقدر مردم خوشحال شدند. واکنشهای مردم فرای انتظار من بود و خیلیها هم انگیزه گرفتند. وجود همه را کنارم حس می کردم. این برای من خیلی لذتبخش بود. از طرفی گفتم واقعا این انتخاب شاید انگیزهای شود برای زنان و دختران ایرانی که بدانند اگر سختی ها را تحمل و تلاش کنند قطعا میتوانند…
و البته شما تنها مربی ایرانی در تاریخ فوتبال ما هستید که این عنوان را کسب کردید.
مهم این بود یک مربی ایرانی صاحب عنوان شود.
پیش از اعلام اسامی، متوجه شدید که عنوان بهترین مربی را به دست آوردید؟
نه. دقیقا همان لحظه که اسمم را اعلام کردند، متوجه شدم. دقیقا مثل بقیه حضار.
برخورد سایر مربیان آسیایی حاضر در مراسم بعد از انتخاب چه بود؟
آنها بسیار حرفه ای بودند و به سمت من آمدند و تبریک گفتند و عکسی به یادگار گرفتیم.
در عربستان پیشنهاد همکاری دریافت کردید؟
بله، دو سه کشور پیشنهاد همکاری دادند.
نقش بازیکنانی که با آنها کار میکنید در کسب این موفقیت چقدر بوده است؟
قطعا خیلی زیاد. همه جا گفتم که بازیکنان نقش زیادی داشتند، خیلی بیشتر از آنچه فکر کنید. بازیکنان من در رده ملی و باشگاهی هر چه که خواستم را انجام دادند و با تمام دل و جان برایم بازی کردند. همینطور مسئولان و کسانی که طی این سالیان کنارم بودند زحمت زیادی برای من کشیدند. از پسر و برادرم، همچنین ملیکای نازنین و تمامی کسانی که در زلزله بم از دست دادم تشکر می کنم چون روح آنها را با تمام وجود کنارم حس کردم. پیش خدا برای من دعا کردند. باید گفت این من نبودم که برنده شدم بلکه ما بودیم.
همکاران در ایران چه عکس العملی داشتند؟
خیلی از همکارانم بهم تبریک گفتند. خانم مظفر هم با پیام تصویری شان به من حس خیلی مثبتی دادند.
انتخاب شما برای بازیکنان ایجاد انگیزه کرد که نوبت آنها هم می شود؟
موافقم. انگیزه ای که آنها مستحق اینجا ایستادن هستند.
الان که موفقترین چهره فوتبال زنان ایران به حساب میآیید چه احساسی دارید؟
حس خوشحالی. من بعد از هر اتفاق خوب در زندگیام فقط از خدای خودم میخواهم دچار غرور و خودبزرگبینی نشوم. الان هم حس میکنم در جواب خوبیهای خدا در این سالها که در حقم کرده من هم توانستم دل یکسریها را شاد کنم.
سقف آرزوهای فوتبالی شما کجاست؟
من تا جایی که مفید باشم، ادامه میدهم. تا جایی که بتوانم برای فوتبال و دختران و مردم و هر وقت هم که به دردنخور شوم، میروم. اما دوست دارم لژیونر شدن هم تجربه کنم.
و در پایان؟
این جایزه را به تمام دختران ایرانی تقدیم میکنم. گاهی خودم فکر میکنم چقدر کار کردم تا به اینجا برسم، خودم تعجب میکنم. بارها زمین خوردم و بلند شدم و خدا در کنارم بوده. باید دانست با توکل بر خدا و تلاش خودشان و ناامید نشوند، میتوانند موفق باشند.
بیشتر بخوانید: پسرم کوپنش را خرج کرد تا من بهترین مربی آسیا شوم/ آنجا هم حواست بهم بود
